بازتابهای هویتی مذاکره ایران و آمریکا: کدام مذاکره؟ کدام هویت؟
دکتر سید جلال دهقانی فیروزآبادی

دکتر جلال دهقانی فیروزآبادی ـ تحولات روابط ایران و آمریکا در روزهای گذشته، به ویژه دیپلماسی نیویورک، بحث و جدلهای بسیاری را بر انگیخته است. یکی از این بحثهای پر دامنه، تأثیرهای مذاکره ایران و آمریکا بر هویت جمهوری اسلامی ایران میباشد. آیا مذاکرات ایران و آمریکا هویت جمهوری اسلامی ایران را مخدوش و تضعیف میکند یا باعث تثبیت و تقویت آن میگردد؟ دیدگاههای مختلف پاسخ متفاوتی به این سئوال میدهند و برای آن نیز دلایل و قرائنی را اقامه میکنند.
اما پیش از توضیح این دیدگاهها جهت ارزیابی درست آنها نخست باید عناصر هویت بخش جمهوری اسلامی ایران را به اختصار برشمرد. طبق قانون اساسی و سند چشم انداز ۲۰ ساله مهمترین مؤلفهها و عناصر هویت بخش جمهوری اسلامی ایران عبارتند از:
توسعه یافته؛ دارای جایگاه اول اقتصادی، علمی و فناوری در سطح منطقه آسیای غربی؛ با هویت اسلامی و انقلابی؛ الهام بخش، فعال و مؤثر در جهان اسلام؛ دارای تعامل سازنده و مؤثر با جهان براساس اصول عزت، حکمت و مصلحت؛ مردم سالار دینی؛ امن، مستقل و مقتدر؛ آزادی خواه، عدالت طلب، و اخلاق مدار؛ تأثیرگذار بر همگرایی اسلامی و منطقهای؛ سلطه ستیز به معنای نفی سلطهگری و سلطهپذیری؛ حامی مسلمانان، مستضعفان و نهضتهای آزاد بخش؛ و غیر متعهد به قدرتهای بزرگ.
به طور کلی سه دیدگاه فراگیر بدبین، خوشبین، و واقع بین در مورد تأثیرهای هویتی مذاکره ایران و آمریکا وجود دارد.
بدبینان بر این باورند که این مذاکرات، حتی در سطح کنونی، هویت جمهوری اسلامی را تضعیف و تخریب میکند.
اول، الگوی انقلاب اسلامی که خاص جمهوری اسلامی بوده و یکی از مهمترین عناصر هویت بخش آن است در اثر این مذاکرات تضعیف میشود.
دوم، مذاکره ایران و آمریکا باعث تضعیف گفتمان انقلاب اسلامی میشود که جمهوری اسلامی ایران برمبنای آن تکوین یافته است.
سوم، گفتمان مقاومت مبنیبر سلطه ستیزی که حول جمهوری اسلامی ایران تعین یافته تضعیف میشود.
چهارم، در اثر این مذاکرات رویکرد و کارکرد نهضتی، مبنی بر حمایت از مسلمانان، مستضعفان و نهضتهای آزاد بخش در سیاست خارجی ایران تضعیف میشود.
پنجم، مذاکره ایران و آمریکا بر روند بیداری اسلامی در منطقه و جهان اسلام تأثیر منفی دارد.
ششم، استکبار ستیزی و آمریکا ستیزی در منطقه تضعیف میشود.
هفتم، نفوذ منطقهای و الهام بخشی جمهوری اسلامی ایران در جهان اسلام تضعیف میگردد.
هشتم الگوی پیشرفت بومی و درونگرا مبنیبر اقتصاد مقاومتی تضعیف شده و اقتصاد ملی شرطی میشود.
این دیدگاه، به زعم منتقدین، مبتنیبر تعریف و تلقی خاصی از هویت ایران و مذاکره ایران و آمریکا بوده و متضمن چند پیش فرض است.
اول، هویت جمهوری اسلامی ایران به یک یا دو عنصر هویت بخش آن فروکاسته میشود.
دوم، متضمن مذاکر ایران با آمریکا از سر ضعف، اضطرار و استیصال است نه انتخاب و اقتدار.
سوم، متضمن همانند پنداری مذاکره با سازش و تسلیم است.
چهارم، متضمن باخت قطعی و از پیش مسلم ایران در مذاکره است.
پنجم، متضمن آن است که آمریکا ستیزی مهمترین و حتی تنها عنصر هویت بخش جمهوری اسلامی ایران میباشد.
ششم، متضمن ایستایی قدرت و اقتدار ملی جمهوری اسلامی ایران در طول زمان است.
خوش بینان، از سوی دیگر، استدلال میکنند که مذاکره ایران و آمریکا نه تنها هویت جمهوری اسلامی ایران را تضعیف نمیکند بلکه موجب تثبیت و تقویت آن میشود.
اول، مذاکره ایران با آمریکا بر توسعه اقتصادی کشور تأثیر مثبت دارد. چون الگوی توسعه جمهوری اسلامی درون گرای بروننگر مبنیبر استفاده حداکثری از منابع داخلی و بهرهگیری بهینه از منابع خارجی است. از این رو، با مذاکره با آمریکا دست کم نیمی از موانع و محدودیتهای خارجی ناشی از تحریمها برای استفاده از منابع بینالمللی رفع میشود.
دوم، رفع تحریمها در اثر مذاکره با آمریکا، به ارتقای کشور به جایگاه اول اقتصادی، علمی و فناوری در سطح منطقه کمک میکند. چون ایران برای دستیابی به اینجایگاه به بازار، سرمایه و کالاهای جهانی نیازمند است.
سوم، مذاکره ایران با آمریکا هویت اسلامی و انقلابی ایران را تقویت میکند. به گونهای که این مذاکره بیانگر آن است که جهموری اسلامی به عنوان یک کشور اسلامی و انقلابی در اثر مقاومت سازنده به درجهای از امنیت و قدرت دست یافته که قادر به مذاکره با تنها ابر قدرت جهان است.
چهارم، قدرت الهام بخشی جمهوری اسلامی ایران در جهان اسلام نیز افزایش مییابد. چون تثبیت قدرت و اقتدار جمهوری اسلامی باعث توسعه و گسترش الگوی آن در سطح منطقه و جهان اسلام خواهد شد.
پنجم، مذاکره با آمریکا نمونه بارز تعامل سازنده با جهان است که چانهزنی کشور در منطقه و جهان را ارتقاء میبخشد.
ششم، مذاکره ایران با آمریکا، ماهیت و ذات مردم سالار جمهوری اسلامی ایران را به جهانیان نشان میدهد. زیرا، این مذاکره تحقق یکی از وعدههای انتخاباتی رئیس جمهوری اسلامی ایران را در معرض دید جهانیان قرار میدهد. زیرا، این مذاکره تحقق یکی از و عدههای انتخاباتی رئیس جمهور است که آزادانه پیگیری میشود و در عالیترین سطح نظام نیز تأیید میگردد.
هفتم، مذاکره ایران با آمریکا نشانگر امنیت، اقتدار و استقلال جمهوری اسلامی است. چون کشور از موضع اقتدار و از روی انتخاب خود و استقلال عمل این گزینه را برگزیده است.
هشتم، مذاکره ایران با آمریکا، توانایی جمهوری اسلامی در حمایت از مسلمانان، مستضعفان و نهضتها را افزایش میدهد. زیرا بسیاری از محدودیتهای فعلی در تحقق این هدف ناشی از تعارض با آمریکاست.
نهم، مذاکره ایران با آمریکا، فرآیند همگرایی اسلامی و منطقهای را تسهیل و تسریع میکند. چون یکی از موانع اصلی همگرایی در منطقه و جهان اسلام، اختلاف نظر در مورد چگونگی تعامل با آمریکاست. دهم، بر مبنای مقاومت سازنده، مذاکره با آمریکا سلطهستیزی نرم را در منطقه و جهان را تقویت میکند.
واقع بینان، در میانه خوش بینان و بدبینان، چنین استدلال میکنند که براساس چگونگی تعریف مذاکره و هویت، تأثیر مذاکره ایران و آمریکا را باید ارزیابی کرد.
نخست، مذاکره واقعی لزوماً مساوی با سازش و تسلیم نیست؛ بلکه مذاکره واقعی فرآیند تعامل و چانهزنی است که در آن جمهوری اسلامی میتواند به اهداف خود بدون عدول از اصول و منافع دست یابد.
دوم، مذاکره ایران با آمریکا اگر از موضع اقتدار و برابر باشد، نشان دهنده قدرت دیپلماتیک جمهوری اسلامی است که خود یکی از عناصر مهم قدرت ملی است. برآیند این دو واقعیت آن است که مذاکره با آمریکا ضرورتاً گفتمان انقلاب اسلامی، مقاومت و الگوی جمهوری اسلامی ایران را تضعیف و تخریب نمیکند. اما بیگمان، اگر در مذاکرات این اصول رعایت نشود، امکان و احتمال تضعیف هر سه عنصر هویتی وجود دارد.
سوم، همانگونه که گفته شد، هویت جمهوری اسلامی ایران از عناصر متعددی قوام یافته است؛ اگر چه، این عناصر در قوام بخشی به هویت جمهوری اسلامی ایران هم وزن نیستند، ولی نباید هویت را انحصاراً به یکی از آنها فروکاست.
چهارم، از این رو، در ارزیابی تأثیرگذاری ایجابی و سلبی مذاکره با آمریکا بر هویت جمهوری اسلامی ایران باید مجموع عناصر هویت ساز را در نظر گرفت و داوری کرد؛ هرچند در این ارزیابی جمع جبری تنها کفایت نمیکند.
پنجم، آغاز مذاکرات گام بسیار مهمی بوده است ولی تأثیرگذاری مثبت و منفی آن بر هویت جمهوری اسلامی به نتایج آینده آن بستگی دارد. اگر جمهوری اسلامی ایران از این مذاکرات سر بلند و دست پر بیرون آید، تردید نباید کرد که هویت اسلامی و انقلابی ایران تقویت خواهد شد.
ششم، بارها و سالها پیش گفته و نوشتهام که منازعه ایران و آمریکا، دست کم در سطوحی، هویتی است. از این رو، در پایان بخشیدن به این منازعه هویتی، باید حساسیتها و ظرافتهای هویتی را به شدت لحاظ کرد.
اما پیش از توضیح این دیدگاهها جهت ارزیابی درست آنها نخست باید عناصر هویت بخش جمهوری اسلامی ایران را به اختصار برشمرد. طبق قانون اساسی و سند چشم انداز ۲۰ ساله مهمترین مؤلفهها و عناصر هویت بخش جمهوری اسلامی ایران عبارتند از:
توسعه یافته؛ دارای جایگاه اول اقتصادی، علمی و فناوری در سطح منطقه آسیای غربی؛ با هویت اسلامی و انقلابی؛ الهام بخش، فعال و مؤثر در جهان اسلام؛ دارای تعامل سازنده و مؤثر با جهان براساس اصول عزت، حکمت و مصلحت؛ مردم سالار دینی؛ امن، مستقل و مقتدر؛ آزادی خواه، عدالت طلب، و اخلاق مدار؛ تأثیرگذار بر همگرایی اسلامی و منطقهای؛ سلطه ستیز به معنای نفی سلطهگری و سلطهپذیری؛ حامی مسلمانان، مستضعفان و نهضتهای آزاد بخش؛ و غیر متعهد به قدرتهای بزرگ.
به طور کلی سه دیدگاه فراگیر بدبین، خوشبین، و واقع بین در مورد تأثیرهای هویتی مذاکره ایران و آمریکا وجود دارد.
بدبینان بر این باورند که این مذاکرات، حتی در سطح کنونی، هویت جمهوری اسلامی را تضعیف و تخریب میکند.
اول، الگوی انقلاب اسلامی که خاص جمهوری اسلامی بوده و یکی از مهمترین عناصر هویت بخش آن است در اثر این مذاکرات تضعیف میشود.
دوم، مذاکره ایران و آمریکا باعث تضعیف گفتمان انقلاب اسلامی میشود که جمهوری اسلامی ایران برمبنای آن تکوین یافته است.
سوم، گفتمان مقاومت مبنیبر سلطه ستیزی که حول جمهوری اسلامی ایران تعین یافته تضعیف میشود.
چهارم، در اثر این مذاکرات رویکرد و کارکرد نهضتی، مبنی بر حمایت از مسلمانان، مستضعفان و نهضتهای آزاد بخش در سیاست خارجی ایران تضعیف میشود.
پنجم، مذاکره ایران و آمریکا بر روند بیداری اسلامی در منطقه و جهان اسلام تأثیر منفی دارد.
ششم، استکبار ستیزی و آمریکا ستیزی در منطقه تضعیف میشود.
هفتم، نفوذ منطقهای و الهام بخشی جمهوری اسلامی ایران در جهان اسلام تضعیف میگردد.
هشتم الگوی پیشرفت بومی و درونگرا مبنیبر اقتصاد مقاومتی تضعیف شده و اقتصاد ملی شرطی میشود.
این دیدگاه، به زعم منتقدین، مبتنیبر تعریف و تلقی خاصی از هویت ایران و مذاکره ایران و آمریکا بوده و متضمن چند پیش فرض است.
اول، هویت جمهوری اسلامی ایران به یک یا دو عنصر هویت بخش آن فروکاسته میشود.
دوم، متضمن مذاکر ایران با آمریکا از سر ضعف، اضطرار و استیصال است نه انتخاب و اقتدار.
سوم، متضمن همانند پنداری مذاکره با سازش و تسلیم است.
چهارم، متضمن باخت قطعی و از پیش مسلم ایران در مذاکره است.
پنجم، متضمن آن است که آمریکا ستیزی مهمترین و حتی تنها عنصر هویت بخش جمهوری اسلامی ایران میباشد.
ششم، متضمن ایستایی قدرت و اقتدار ملی جمهوری اسلامی ایران در طول زمان است.
خوش بینان، از سوی دیگر، استدلال میکنند که مذاکره ایران و آمریکا نه تنها هویت جمهوری اسلامی ایران را تضعیف نمیکند بلکه موجب تثبیت و تقویت آن میشود.
اول، مذاکره ایران با آمریکا بر توسعه اقتصادی کشور تأثیر مثبت دارد. چون الگوی توسعه جمهوری اسلامی درون گرای بروننگر مبنیبر استفاده حداکثری از منابع داخلی و بهرهگیری بهینه از منابع خارجی است. از این رو، با مذاکره با آمریکا دست کم نیمی از موانع و محدودیتهای خارجی ناشی از تحریمها برای استفاده از منابع بینالمللی رفع میشود.
دوم، رفع تحریمها در اثر مذاکره با آمریکا، به ارتقای کشور به جایگاه اول اقتصادی، علمی و فناوری در سطح منطقه کمک میکند. چون ایران برای دستیابی به اینجایگاه به بازار، سرمایه و کالاهای جهانی نیازمند است.
سوم، مذاکره ایران با آمریکا هویت اسلامی و انقلابی ایران را تقویت میکند. به گونهای که این مذاکره بیانگر آن است که جهموری اسلامی به عنوان یک کشور اسلامی و انقلابی در اثر مقاومت سازنده به درجهای از امنیت و قدرت دست یافته که قادر به مذاکره با تنها ابر قدرت جهان است.
چهارم، قدرت الهام بخشی جمهوری اسلامی ایران در جهان اسلام نیز افزایش مییابد. چون تثبیت قدرت و اقتدار جمهوری اسلامی باعث توسعه و گسترش الگوی آن در سطح منطقه و جهان اسلام خواهد شد.
پنجم، مذاکره با آمریکا نمونه بارز تعامل سازنده با جهان است که چانهزنی کشور در منطقه و جهان را ارتقاء میبخشد.
ششم، مذاکره ایران با آمریکا، ماهیت و ذات مردم سالار جمهوری اسلامی ایران را به جهانیان نشان میدهد. زیرا، این مذاکره تحقق یکی از وعدههای انتخاباتی رئیس جمهوری اسلامی ایران را در معرض دید جهانیان قرار میدهد. زیرا، این مذاکره تحقق یکی از و عدههای انتخاباتی رئیس جمهور است که آزادانه پیگیری میشود و در عالیترین سطح نظام نیز تأیید میگردد.
هفتم، مذاکره ایران با آمریکا نشانگر امنیت، اقتدار و استقلال جمهوری اسلامی است. چون کشور از موضع اقتدار و از روی انتخاب خود و استقلال عمل این گزینه را برگزیده است.
هشتم، مذاکره ایران با آمریکا، توانایی جمهوری اسلامی در حمایت از مسلمانان، مستضعفان و نهضتها را افزایش میدهد. زیرا بسیاری از محدودیتهای فعلی در تحقق این هدف ناشی از تعارض با آمریکاست.
نهم، مذاکره ایران با آمریکا، فرآیند همگرایی اسلامی و منطقهای را تسهیل و تسریع میکند. چون یکی از موانع اصلی همگرایی در منطقه و جهان اسلام، اختلاف نظر در مورد چگونگی تعامل با آمریکاست. دهم، بر مبنای مقاومت سازنده، مذاکره با آمریکا سلطهستیزی نرم را در منطقه و جهان را تقویت میکند.
واقع بینان، در میانه خوش بینان و بدبینان، چنین استدلال میکنند که براساس چگونگی تعریف مذاکره و هویت، تأثیر مذاکره ایران و آمریکا را باید ارزیابی کرد.
نخست، مذاکره واقعی لزوماً مساوی با سازش و تسلیم نیست؛ بلکه مذاکره واقعی فرآیند تعامل و چانهزنی است که در آن جمهوری اسلامی میتواند به اهداف خود بدون عدول از اصول و منافع دست یابد.
دوم، مذاکره ایران با آمریکا اگر از موضع اقتدار و برابر باشد، نشان دهنده قدرت دیپلماتیک جمهوری اسلامی است که خود یکی از عناصر مهم قدرت ملی است. برآیند این دو واقعیت آن است که مذاکره با آمریکا ضرورتاً گفتمان انقلاب اسلامی، مقاومت و الگوی جمهوری اسلامی ایران را تضعیف و تخریب نمیکند. اما بیگمان، اگر در مذاکرات این اصول رعایت نشود، امکان و احتمال تضعیف هر سه عنصر هویتی وجود دارد.
سوم، همانگونه که گفته شد، هویت جمهوری اسلامی ایران از عناصر متعددی قوام یافته است؛ اگر چه، این عناصر در قوام بخشی به هویت جمهوری اسلامی ایران هم وزن نیستند، ولی نباید هویت را انحصاراً به یکی از آنها فروکاست.
چهارم، از این رو، در ارزیابی تأثیرگذاری ایجابی و سلبی مذاکره با آمریکا بر هویت جمهوری اسلامی ایران باید مجموع عناصر هویت ساز را در نظر گرفت و داوری کرد؛ هرچند در این ارزیابی جمع جبری تنها کفایت نمیکند.
پنجم، آغاز مذاکرات گام بسیار مهمی بوده است ولی تأثیرگذاری مثبت و منفی آن بر هویت جمهوری اسلامی به نتایج آینده آن بستگی دارد. اگر جمهوری اسلامی ایران از این مذاکرات سر بلند و دست پر بیرون آید، تردید نباید کرد که هویت اسلامی و انقلابی ایران تقویت خواهد شد.
ششم، بارها و سالها پیش گفته و نوشتهام که منازعه ایران و آمریکا، دست کم در سطوحی، هویتی است. از این رو، در پایان بخشیدن به این منازعه هویتی، باید حساسیتها و ظرافتهای هویتی را به شدت لحاظ کرد.
هفتم، مذاکره و عادی سازی روابط ایران و آمریکا، همه مشکلات اقتصادی و توسعه کشور را حل نمی کند؛ از این رو، نباید انتظارات بیش از حد بر آن بار کرد که آسیبها و بحرانهای هویتی در پی خواهد داشت.
تابناک را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید
نظرات بینندگان
کلادیپلماسی یعنی چک چونه یعنی بده بستون یعنی معامله یعنی عمل بر اساس منافع یعنی بر اساس مقتضیات زمونه وواقعیات حرکت کردن یعنی امروز پنج شنبه 18مهر 92باید چیکار کنیم که باعث رشد تعالی این ملت وافتخاردرصحنه جهانی بشه بر گذشته ها فاتحه والسلام
بجز این قسمت آخرش (ستون پنجم و ...) عالی بود.
اول باید تکلیف این حرفهایی انقلابی گری مشخص شود اولا ما نه شرقی و نه غربی بودیم الان دیگه با روسیه رو میندازیم به چین رو میندازیم خلاصه دوستیم با هم , پس اینجا میبینیم که شرایط باعث شده عدول کنیم پس می توانیم با غرب هم براساس منافع مملکت و مردم مذاکره کنیم دوما اینهایی که میگن نمیشه ایا شما از پیامبر خدا که با مشرکان و با یهودیان مذاکره و صلح کرد با فهم و با شعورترید یا مظلوم مدارتر و دیندارترید ما نباید با دنیا قهر کنیم بلکه باید تعامل کرد با حفظ اقتدار و عزت مملکت . غرب مارا در فشار گذاشته و الان هم براحتی با ما کنار نخواهد امد چون دست بالا را گرفته ما نباید زیاد جو وابستگی بگیریم ولی باید شل کن سفت کن با انها پیش بریم تا در با دو قدم پیش و یک قدم پس بتونیم قویتر و مقتدر تر بشویم و در عین اقتدار بتونیم درهای جهان را بسوی ایران باز بگذاریم و مردم هم فشار کمتر و زندگی بهتری را داشته باشند نمیشه به غرب کاملا واداد و نمیشه درهای جهان را به سوی خود بست .
آقا یا خانم namo: لطفا بفرمایید ما الان کجا هستیم که حضرتعالی حرف از برگشتن سر خانه اول را میزنید. درسته که باید به نظر و دیدگاه دیگران احترام گذاشت اما حرفهای شما.... توی این سالها کاری که نادانهای داخلی به سر ما آوردن از دست هیچ استکبار خارجی بر نمیآمد.
چدای از بحث سیاسی چرا ما باید با انبار کردن و دا شتن سلاح کشتارجمعی (شیمیایی) حتی نزدیکترین متحد مان سوریه موافق باشیم ؟؟
و موافقت با امحا و از بین بردن اون سلاح ها رو داد ن امتیاز عنوان کنیم؟
نه ما خود ملتی هستیم که جز قربانیان این سلاح ها هستیم و فکر نکنم هیچ ایرانی موافق داشتن سلاح شیمییایی و انبار کردن آن حال به هر دلیلی از طرف حکومت سوریه باشد
مگر مسلمانا امپرا طوری ایران وروم را شکست ندادند ما هم مسلمانیم میتوانیم امریکا وروسیه را بااین بسیج ها شکت بدیم
عذر میخوام شما تقویم رو یه نگاهی بنداز!
الان مهر 1392 هستیم.
من معتقدم باید با همه کشورها تعامل داشت و ارتباط و فرهنگ و .... هم باید چیزی باشد که اکثریت می خوان. موافق نظر دوم و خوشبینانه هستم و حتما رابطه با آمریکا و کشورهای درجه اول ما را بالاتر میکشه تا کشورهایی مثل کومور که ارزشه پولمون هم داشت شبیه اونا میشد.
اینا ترجمه متن بالا بود من از طرف نویسنده ترجمه کردم
موافقم با شما.با نظریه سوم هم بیشتر موافقم.متاسفانه دور این تریبون ها که جمع می شویم همه آدمهای تحصیلکرده ایم که دستمان به دهنمان می رسد و تحریمها فقط اندکی گذران زندگی ما راسخت کرده است.ولی افرادی زخم خورده مستقیم این تحریم ها هستند که هرگز فرصت و دسترسی به تریبونی ندارند.
فراموش نکنیم تبعات جبران ناپذیر تحریمهایی را که نسلی از جوانان ما را در بیکاری و فقر به فساد و فحشا کشانده و صعود انواع آمارهای طلاق و تجاوز و سرقت و زورگیری نشان از آینده سختی برای کودکانمان دارد.چه بسا که نسل تباه شده با افزایش سن دیگر تاب علم و فن آموزی نداشته و تا مرز اعدام و دستگیری به دست اندازی به جان و مال مردم خواهد زد.
زمانه را پایانی نیست و مقاومت را نیز همچنین.
مقاومتی که بار آن بردوش دهک مستضعف است و با گوشت و پوست و استخوان لمسش می کنند و چه بهای سنگینی باید بپردازند مریض های بی دارو ، خانواده های عزادار شده توسط خودروهای بی کیفیت، جوانان بی کار زندانی ، زنان مطلقه و دختران و پسران ازدواج نکرده که فصل بهار عمرشان گذشته و هرگز روی از خزان برنخواهد بست.
بنشینیم با چشمهای خود دسته در حال رشد این مجموعه را به تماشا و نمی دانم خدا چه کسی را برای به خاک سیاه نشانده شدن این مردم مجازات خواهد کرد و ....... نمی دانم شاید هم من اشتباه می کنم و بخاطر مقاومت و فداکردن ملت پاداشش خواهد داد.
زمان زمان زمان
می گذرد و عمر عده ای جوان به نابودی کشیده می شود و هیچوقت این فرصت برای آنها که فصل بهارشان در این تحریمها رسیده برنخواهد گشت.
جانا سخن از دل ما که هیچی از زندگی ماها میگویی. درود بر شما.
فاطمی مواظب باش ترس های رفتن این توجیهات رو به ذهنت نیاورده باشه !برو که پشیمون نرفته بدتر از پشیمون رفته است .لااقل برمی گردی.بری هم خدمت کردی و جایی خالی کار برای یکی دیگه گذاشتی ، ثواب داره برو منم دعا کن که دارم میرم
آيةالله مكارم: صهيونيسم مانع مذاكره با آمريكاست
بسمه تعالی- معمولا" برای حل مشکل فیمابین دو طرف گزینه های زیر متصور است:
1- طرفین با یکدیگر مستقیما" و بدون دخالت غیر گفتگو کنند.
2- در صورتی که لازم شد از کمک میانجی استفاده بگیرند.
3- طرفین حل مشکل فیما بین را به داور مرضی الطرفین ارجاع دهند.
4- یکی از طرفین و یا هر دو طرف به اقدامات قهری منجمله جنگ منوسل شوند.
5- طرفین صبر کنند ومشکل را تحمل کنند تا با تغییرشرایط آمادگی برای یکی از اقدامات فوق حاصل شود.البته در این حالت لازم است طرفین مواظب باشند اقداماتی را که موجب افزایش مشکل میشود انجام ندهند.
اگر عرایض من درست باشد برای حل مشکل مذاکره وسیله معقول و مشروعی است که تأخیر در استفاده مؤثر ار آن موجب ضرر وخسران است. بقیه مطالبی که مورد توجه عزیزان قرار میگیرد ما را از هدف که حل مشکل است دور ساخته است.
بیایم از یک زاویه دیگه به این مسئله نگاه کنیم. برای این امر نیاز است برگردیم به عقب و بررسی کنیم که چه عاملی باعث شد که دولتی با شعار مذاکره با آمریکا روی کار بیاد و جریانات سیاسی چند ماهه اخیر رخ بده.
مطمئنا همگان بر این باور هستند که سرویس های اطلاعاتی غربی در سال 88 شکست سنگینی رو متحمل شدند. خوب آیا بعد اون اتفاقا قرار هست که غرب بر اساس استراتژی سابقش با ایران برخورد کنه؟ استراتژی سابق که شکست خورد. غرب نیاز به یک استراتژی جدید مبتنی بر ارزیابی اوضاع داخلی ایران داشت و اون هم استراتژی اختلاف افکنی میان اصولگرایان که دولت و مجلس رو در اختیار داشتند بود. چرا؟ چون هم باعث می شد که اونا ضعیف بشن و نتوانند توانمندی های واقعی خود را بروز بدند. تمرکزشون از مسائل اصلی دور شده و به حاشیه کشیده می شن. چند صدایی رخ میده و این نتیجش اینه که هر کس و گروهی از ضن خودش صحبت های رهبری رو تفسیر می کنه. و از همه مهمتر باعث عقب افتادگی کشور شده و مردم از اونا نا امید میشن. خوب اونا برنامه ریزی گسترده ای برای مجلس داشتند و موفق شدند که حاصل کاشتن اون بذر دولت جدید بود. البته من قصد توهین به دولت یازدهم و جناب روحانی رو ندارم. من دارم صحبت از یک میدان می کنم که خیلی ها در این میدان به بازی گرفته شدند. در کل کشور حرکت کرد به سمت مسیر مطلوب غرب. از طرفی اختلافات شدید اصولگرایان و از طرفی تحریم شدید اقتصادی. هر چند تدبیر اقتصاد مقاومتی از سوی رهبری در نظر گرفته شد ولیکن اختلافات شدید مانع از اجرای احسن این تدبیر شد. در این میان تبلیغات شدید غرب چه در داخل و چه در خارج اذهان مردمی که بدنبال فرار از موقعیت فعلی بودند رو برد به سمت ارتباط با آمریکا اون هم بدون در نظر گرفتن شرایط فعلی آمریکا در منطقه و جهان و شرایط داخلی آن.
شاید خیلی از کسانی که این تحلیل رو مطالعه می کنند با این مخالف باشند ولیکن من چند سوال اساسی دارم.
1. چگونه شد خروجی یک دولت اصولگرا ( مطالبات اجتماعی، سیاسی و اقتصادی مردم ) اون هم بعد از هشت سال دولتی به نام دولت عدالتورزی و مهرورزی و تقابل با آمریکا و انقلابی گری ، شد مذاکره و ارتباط با آمریکا؟
2. ما همیشه میگوییم حق با ماست و در مذاکرات ، موضع قوی تری خواهیم داشت. با در نظر گرفتن درست بودن این حرف، چرا آمریکایی ها خواهان مذاکره با ما هستند؟
3. آیا واقعا آمریکایی ها خواهان مذاکره با ما هستند؟ یا نه ما در به در بدنبال مذاکره با آمریکاییم؟
4. آیا ساده لوحانه نیست خروجی مذاکره گرفتن حق و حقوقمان خواهد بود؟ چرا آمریکا می بایست در مذاکرات در مقابل طرف ایرانی از مواضع 35 ساله خودش کوتاه بیاد؟
5. آیا از خواسته های آمریکا برای برداشتن تحریم بر ما مشخص نیست؟ آیا ما از موضع خودمون که رهبری اونو تعیین می کنه کوتاه اومدیم؟
6. ابزارها و قدرت چانه زنی ما در چیست؟ آیا ما قدرت چانه زنی جدیدی پس از روی کار آمدن آقای روحانی داریم؟
و ...
قدیما وقتی دوچرخه اومده بود ملت بهش میگفتن مرکب شیطان. اما الان هم مرکب شیطانه؟ گرفتن مچ امثال شما بسیار راحت است. 8 سال مثل مرد جنگیدیم اما با چی جنگیدیم؟ با دست خالی؟ با سر نیزه؟ با پشه کش؟ لابد میفرمایید ایمان. مگر پیامبر ایمان نداشت؟ پس چرا با دست خالی نجنگید؟ مگر علی ایمان نداشت پس چرا دست خالی نجنگید؟ پس ما دست خای نبودیم بلکه در مقابل دشمن دست خالی به نظر میرسیدیم. در زمان جنگ شعار کشور ما نه شرقی نه غربی بود پس این همه سلاح کلاشینکف بین رزمندگان چکار میگرد؟ آر پی جی، بی سیم، موشک و ...اینها مگر متعلق به شرق نبود؟ واقعا در مغز امثال شما چه میگذرد؟ کی گفته میخایم بریم تو بغل آمریکا؟ رابطه با آمریکا از نظر شما چیست؟ پراید یک ماشین آمریکاییست پس چرا سوار میشوید؟ اینترنت یک سیستم آمریکاییست پس چرا استفاده میکنید؟ کلی تکنولوژی و وسیله هست که شما از آن استفاده میکنید و البته آمریکایی. نکته اینجاست آقای متعصب، اینترنت آمریکایی است اما شما برای پیشبرد اهداف اسلام از آن استفاده میکنید. پراید آمریکاییست اما در پیشبرد کارهای روزانه شما. رابطه با آمریکا یعنی از این رابطه استفاده گردد تا اهداف شما محقق شود، اهداف اسلام محقق شود.
من کاملا با دیپلماسی که آقای ظریف و تیم سیاست خارجی دولت در پیش گرفتن موافقم. بهترین راه حل اینه که با همون نرمش قهرمانانه که رهبر فرمودن و با ظرافتی که آقای ظریف به کار میبرن هم اهداف خودمونو پیش ببریم و چهره ای که غربی ها به غلط از ایران ترسیم کرده رو تصحیح کنیم و تحریم ها رو از بین ببریم. و در مرحله ی بعد چهره ی واقعی دولت هایی کهزورگو هستن و سعی در تاراج ملت های دیگه به نفع خودشون هستن به همه ی دنیا نشون بدیم.
زنده باد ظریف!
سلام دوستان به نظر من اين واقعيت كه امريكا ابر قدرته بايد قبول كرد و نميشه با يه قدرتي كه به راحتي رو منافع ما اثر ميزاره تا ابد مذاكره نكرد
ولي نبايد به مذاكره خالي هم دلخوش بود امريكا هم به خاطر منافعش با ما مذاكره ميكنه و عاشق چشم و ابروي ما نيست تو هر مذاكره طرفين سعي ميكنن بيشترين امتياز و بگيرين از طرف مقابل مذاكره كننده هاي ما هم بايد سعي بكنن بيشترين امتياز بگيرن
به نظر من تحريما تا اينجا اثري كه ميخواستن بزاره رو گذاشته و اونا هم ميدونن از اين به بعد تحريمهاي بيشتر ديگه اثرات سابق نميزاره يكي از علتهاي مسر بودن امريكا برا مذاكره اينه كه احساس ميكنه گذشت زمان باعت كم اثر شدن تحريما ميشه
باید دید ایران چی میخواد بده چی میخواد بگیره وبالعکس امریکا.والبته باید دید ایران چه چیزی داره که برای امریکا با ارزش باشه و قابل دادن هم باشه.اما اصولا ماهیت انقلاب و نظام ایران با غرب در تعارضه.دو اتومبیل در دو لاین مخالف.مذاکره این دو تا فقط منجربه تصادف میشه فقط وقتی میتونن مذاکره کنن که منافع خودشونو در جهت مشترک تعریف کنن.اختلاف ایران و امریکا ریشه ایه نه موردی و سطحی.یکیش اسراییل که مسلما قابل حل شدن نیست مگر با تغییر ...در مورد این سفر اخیر هم میشه گفت بده بستونی اتفاق افتاد بین روحانی واوباما اما اونچه که اوباما گرفت نقد بود و اونچه که روحانی گرفت نسیه.حالا این نسیه نقد بشه ایا نشه با خداست.اقای اوباما خیلی زود چکشو نقد کرد.اونا فرصت طلایی رو بدست اوردن و حرفی که سالها منتظرش بودن تا به دنیا بگن رو گفتن.بالاخره ایران زیر بار زور تسلیم و وادار به مذاکره شد.عین جمله اقای اوباما...این جمله یک پیام بزرگ به دنیا بود.اما خب همه چیز بستگی به مدیریت ادامه کار داره توسط اقای روحانی و تیمش.من براشون ارزوی موفقیت میکنم اما کار خیلی سخته.
تحلیلتون رو قبول ندارم سوریه پذیرفت سلاح های شیمیاییش رو نابود کنه چون مجبور بود و خطر حمله نظامی تهدیدش میکرد و عاقلانه تر این بود که با پذیرش خلع سلاح شیمیایی بهانه رو از غرب بگیره و البته سفر اقای روحانی به مجمع سازمان ملل و مذاکراتی که انجام شد هم هیچگونه امتیاز دهی به غرب محسوب نمیشه.. برای مذاکره با طرف غربی باید نرمش نشون بدیم چون سمبه طرف مقابل در شرایط فعلی پر زور تره و نباید این اجازه رو بدیم تا پرونده هسته ای به تنگ تر شدن دایره تحریم ها و تضعیف روز افزون کشور بینجامه.. شما غیر از مذاکره راه دیگری برای نجات کشور از زیر بار فشار روز افزون تحریم ها سراغ دارید؟؟؟
دوست عزیز حسام الدین تواین موقعیتی که ما هستیم فراموش نفرمایید چیزی کمتر از جنگ نیست توصیه میکنم تشریف ببرید تو بطن جامعه خودتون متوجه میشین.
دیدگاه خود را بنویسید
سایت تابناک از انتشار نظرات حاوی توهین و افترا و نوشته شده با حروف لاتین (فینگیلیش) معذور است.