تصاویری دردناک که در بیمارستان بزرگ دانشگاهی در تهران رقم خورده است؛
سهلانگاری مسئولان به قیمت پای دختر دانشجو
گلایه نه، شکایت دارد: «به من نرسیدند، نباید حتما نماینده مجلس میآمد تا رسیدگی میکردند. من دانشجوی دانشگاه تهرانم، من تحت پوشش بیمه آن دانشگاهم. آنها در قبال من مسئول بودند».
به گزارش «تابناک»، صبح روز دوم مهر امسال، «ماریه» در حال پیاده شدن از سرویس دانشگاه بود که ناگهان در اتوبوس زودتر از انتظار بسته شد و با حرکت اتوبوس، چادر ماریه هم کشیده شد. او به زمین خورد و دو چرخ اتوبوس یکی پس از دیگری از روی پاشنه پایش رد شدند تا حادثهای رقم بخورد که او را تا امروز به جای صندلی دانشگاه بر تخت بیمارستان دوخته است.
پزشکان میگویند پای چپش تا محدوده لگن کامل عفونی شده است؛ ضایعهای که سبب شده ماریه پنج بار به اتاق عمل برود؛ اما گویا هنوز پرونده عملهای جراحی او بسته نشده و قرار است دو عمل جراحی دیگر بر پای او انجام شود. با این همه، هنوز پزشکان مطمئن نیستند پس از انجام هفت جراحی، پای این دختر دانشجو بهبود مییابد یا نه!
این در حالی است که ماریه رسیدگی نکردن پزشکان و کارکنان بیمارستان را دلیلی میداند برای عفونت پا و گسترش آن به دیگر نقاط بدن. غروب روز تصادف، پس از عکس گرفتن و معاینه و شست و شوی پا، ماریه به اتاق عمل رفت. اما پس از عمل، ماریه را در اتاقی شش نفره و کنار سطل زباله عفونی بستری کردند و همین سبب شد تا او علاوه بر عفونت شدید پا از نوک انگشت تا ناحیه لگن، دچار عفونت دستگاه گوارشی شود.
«رسیدگیها کافی نیست، کسی به تبهای شدید و اعتراضها و نگرانیها جواب نمیدهد»؛ این تصویری است که ماریه از بیمارستان... میدهد و به آن اعتراض دارد؛ «من به بیمارستانی که اجازه میدهد به جای دکترها، دانشجوهایش بیمارانی مثل من را که وضعیت بدی دارند، معالجه کنند اعتراض دارم».
«راهاندازي» يا «از پا اندازي»؟
چهار روز پس از عمل پزشکان او را مجبور به راه رفتن کردند. آنها اصطلاح «راهاندازی» را استفاده میکنند و وقتی میبینند ماریه زیر بار نمیرود، یک دانشجوی سال سوم تخصص به هر ترتیبی شده به عنوان پزشک معالج او، بیتوجه به التماسهای ماریه، او را روی ویلچر مینشاند. خودش میگوید: «روی ویلچر نشستن همان و ترکیدن هر چه تاول خونی زیر نشیمنگاه و ران، همان. من گفتم که پای آسیب دیده من به تنهایی روی ویلچر جا نمیشود، چه برسد به اینکه بخواهم دو پایم را روی ویلچر بگذارم، اما دکتر من را به زور روی ویلچر نشاند».
اینها را میگوید و با نفسی تنگ ادامه میدهد: «دو روز بعد استاد آن پزشک (دانشجوی تخصص) آمد و گفت که این پا اصلا به درد راهاندازی نمیخورده و فقط باید آویزان شود»؛ اما آویزان کردن پا همان و آسیب دیدن زانو، همان؛ متخصص ارتوپد میگوید زیر زانو هم با این کار نقرس شده است. از آن روز به بعد دیگر پا را آویزان نمیکنند... .
این دردها تداوم داشت که یک شب درد معده امان ماریه را میبرد؛ درد معده همراه با خونریزی دستگاه گوارش. با دستور پزشک آندوسکوپی شده و معلوم میشود معده وی عفونت کرده است. از اینجا به بعد تب هم به دردهای ماریه افزوده میشود و رسیدگی خوب نیست تا بالاخره یک شب تب و درد آنقدر بالا میرود که به ام-آر-آی فرستاده میشود؛ سینه و پا کاملا عفونی شدهاند، روند جدید کنترل عفونت با تجویز آنتیبیوتیک است.
نوشدارو پس از مرگ سهراب
روز نوزدهم مهر، نماینده بوکان در مجلس برای رسیدگی به وضعیت ماریه به بیمارستان رفت. قسیم عثمانی با دیدن وضعیت پای ماریه و میزان ناراحتی برادرش، شروع به نامهنگاری و پیگیری وضعیت او کرد.
عثماني پيشنهاد ميدهد كه با معاونت دانشجويي و سازمان خدمات دانشجويي دانشگاه تهران تماس بگيرند و بپرسند چرا با اينكه در جريان وضعيت بودند، پيگيري نكردهاند و چرا با وجود اين همه اعتراض به کار بيمارستان، او را به بيمارستان ديگري منتقل نكردهاند؟
از فردای آن روز شرایط تا حدی تغییر کرده و برخی پزشکان و مسئولان به سراغ ماریه میروند تا ظهر روز بیستم که گویا مسئولان بیمارستان عمل فوری برای وی تدارک دیده بودند، ولی دانشگاه مانع از این اتفاق شده و او را به بیمارستان سینا منتقل کردند.
حالا اتاق خصوصیاش در بخش وی-آی-پی بیمارستان آرام است و خبری از کثیفی و شلوغی و رفت و آمد نیست. اما ماریه هنوز همان است؛ بیمار، ناآرام، با نفسی که درست مثل پیرزنهای هفتاد ساله از زور گرفتگی، گاهی صدایش را قطع میکند.
در مدت بستری بودن در بیمارستان سینا، چهار بار عمل شده؛ گوشت را از پایش جدا کردهاند و شست و شو دادهاند، اما هنوز دو عمل دیگر پیش رو دارد تا تازه به آنجا برسند که آیا میتوانند گوشت پای راستش را جدا کنند و به پای چپ پیوند بزنند یا نه.
از پرسنل بیمارستان سینا راضی است، به او رسیدگی میکنند. اما شکایت دارد، گلایه نه، شکایت دارد: «به من نرسیدند، نباید حتما نماینده مجلس میآمد تا رسیدگی میکردند. من دانشجوی دانشگاه تهرانم، من تحت پوشش بیمه آن دانشگاهم. آنها در قبال من مسئول بودند».

تابناک را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید
نظرات بینندگان
اگر این حادثه در یک شهر دور افتاده بوقوع پیوسته بود بیمار چه وضعی داشت؟
امان از ضعف مدیریت ؟
حرمت انسان و انسان دوستی کجاست؟
بنی آدم اعضای یک پیکرند ....در فرهنگ ما کجا جا دارد؟
من یک پزشک هستم و در سیستم دولتی حدود شش سال است که کار میکنم و کل دریافتی یک ماه من با اضافه کار و ما بقی یک میلیون و سیصد هزار تومان است و چون حق محرومیت از مطب که حدودا صد و شصت هزار تومان است هم در حقوق من گنجانده شده است مطب هم نمی توانم بزنم.اما،این دلیل نمی شه که مسوولیت و وجدان خودم را به پای کم پول گرفتن از سیستم بگذارم.آن انسان که به عنوان بیمار به من مراجعه میکند من را امین خود قرار داده و من باید پاسخگوی این امانت باشم.متاسفانه دیدگاه پزشکان همکار من در خیلی از موارد مادی شده است و ان استادی که باید صبح به صبح بیاید و کار دانشجوی کشیک شب قبلش را ارزیابی و به قول ما پزشکان راند صبحگاهی بگذارد ،کجاست؟چرا فقط رزیدنت و اینترن و نرسینگ بیمارستان را مقصر میدانیم؟خطا و خستگی در هر انسانی وجود دارد اما مهم این است که هر جا که نظارتی نباشد طبیعتا کارایی پایین می آید.اتند یا استاد دارد در قبال هیات علمی بودن و راند و نظارت بر کار دانشجویش حقوق میگیرد هر چقدر هم این مبلغ اندک باشد این استاد پذیرفته و قبول مسوولیت کرده.باید وجدانش و کلاهش را قاضی کند.
با سلام
من با خواندن این مطالب چیزی جز تاسف خوردن نمی توانم بگویم
واقعا جاي تاسف است در يک کشور اسلامي که همه خود را به حس انسان دوستي و دستگيري افراد دعوت ميکنيم واين مسائل پيش مي ايد فقط در حرف زدن استاديم در عمل صفر .
خیلی وحشتناکه
واقعا باعث تاسف هست برای این دکتر متخصص ندانم کار!! مردم که موش ازمایشگاهی نیستند ادم غیر متخصص!
مشكل ازاينجا شروع ميشه كه كادر پزشكي و مخصوصا دانشجوهاي رشته پزشكي براي ديگران اصلا قايل به احترام نيستند و به محض اينكه به عنوان پزشكي ميرسند خودشان را ازهمه برتر ميبينند و ديگران را حقير ؛وهمين رفتارها كه حالاديگربه يك فرهنگ در پزشكان و دانشجويان پزشكي تبديل شده نتيجه اش بي توجهي به بيمارزيردست آنهاست.واينكه متاسفانه درقبال رفتارهاو تصميمات اشتباه خود خودرا مسئول نميدانند.بياييد خودمان را در قبال هرنوع وظيفه و نقشي كه درجامعه داريم مسئول بدانيم وبه اين جمله گهرباربرسيم كه:هرچه را براي خودميخواهيم براي ديگران هم بخواهيم .
ضمنا مقصر اصلی فراموش نشود مگر بستن در با زدن شستی توسط راننده انجام نمیشود ؟ چرا زودتر در بسته شده است .مسایل پزشکی هم در جایگاه خودش باید مورد بررسی وارزیابی قرار گیرد ولی فعلا نجات پای این جوان مهم است از تیم متخصص باید استفاده شود
در تمامی مراکز دولتی، چه بیمارستان و چه مراکز دیگه، همه می خوان کار و از سرشون باز کنند، نه اینکه کارشون رو درست انجام بدن! این در کشورمون به یه اپیدمی بزرگ تبدیل شده و همه ازش ضربه می خوریم، هممون...
باسلام وقتی که راننده اتوبوس بدون گزینش وآزمون .دست به هر کاری زده که درنگرفنه راننده اتوبوس واحد میشه وباید بی مسئولیت هم باش .
متاسفم.....................
من خواهر زاده ی ماریا هستم چیزیکه واسش پیش اومد واقعا هممونو نارحت کرد واقعا نمیدونیم باید چیکار کنیم...
کی رو باید مقصر دونست؟؟؟؟....
واسش دعا کنید که زودتر حالش خوب شه و خدا این فرشته ی مهربونو دوباره باسلامت کامل به خونوادمون برگردونه...
ماریاجون خیلی دوست داریم عزیز دلم
فقط یه کلمه...
جواب آینده ماریا رو کی قراره بده
حق زندگی . حق پیشرفت .
متاسفم ...
به جاي نظر دادن درباره افزايش جمعيت ،بهتره به فكر سلامتي همين جمعيت موجود باشيم.
تابناک!
واقعا فکر می کنی سهل انگاری شده؟
اگه تو بیمارستانها آشنا نداشته باشی تحویلت نمیگیرن ولی اگه پارتی داشته باشی اونوقت تمام امکانات در اختیارته.... واقعا برای هممون متاسفم ...!
واقعا این پزشک ها درمورد بیمارشون چی فکر میکنن؟؟
خدا کمک کنه که درمانش با موفقیت انجام بشه.
خدایا شفاش بده.. آمین کاری دیگه از دستم برنمیآید
خدایا خودت به دادش برس.بنده هات نمیدونن دارن چیکار میکنن
سر درد گرفتم! این راننده و دکترها می تونن با خیال آسوده بخوابن؟خدا برای هیچ کس نیاره و به این هم وطن عزیز و خانواده اش رحم کنه
هم باید راننده سرویس خاطی وهم پزشکان بی مسؤولیت جوابگو باشن لطفا با بخش مشروح خبر بیست شبکه خبر تماس گرفته تا خبرنگار دلسوز آقای فرهادی گزارش تهیه کنه اگه رسانه ای شود امکان رسیدگیهای بیشتر هست آقای دکتر هاشمی وزیر محترم بهداشت دخالت شما واجب شده ،یه دختر بیگناه خدا کمکش کنه،
براش دعا میکنم. خدایا سلامتی رو بهش برگردون. بدن سالمشو بهش برگردون ;'(
خدا ازشون نگذره که این بچه رو کردن موش آزمایشگاهی و هر کی هر بلایی خواست سرش آورد
چه کسی جوابگوی این کارهای غیر انسانیه؟دیگه چی جای پای اون بیچاره رو میگیره؟عذابهایی که اون کشیده رو کی میخواد جواب بده؟راننده ی اتوبوس که قبل از اطمینان از خروج همه ی مسافران درو بسته؟یا پزشکی که حتی نفهمیده شرایط پای اون برای راه اندازی هنوز مساعد نیست؟یا رزیدنتی که نفهمیده اون نمیتونه بشینه رو ویلچر؟یا پرستاری که به دردهای اون رسیدگی نمیکرده؟یا مستخدم که آلودگی ها رو از اونجا دور نمیکرده؟
بنظرم همه و همه و همه مسوولن.فقط امیدوارم رسیدگی شه و هزینه های بیمارستانش داده شه.این کمترین کار برای اونه
بنام خدا
مشابه همین اتفاق اوایل امسال در شهر اهواز روبروی ترمینال چهارشیر تکرار شد و خودم شاهد این صحنه بودم و اتوبوس از روی پای یک خانم عبور کرد صحنه واقعاً دردناک و وحشتناکی بود
هرروز شاهد بی مسئولیتی و رانندگی پرخطر و بدرفتاری راننده های اتوبوس هستیم تاوان نارضایتی انها را باید مردم بدهند طراحی نامناسب اتوبوس های شهری هم مزید بر علت شده
خواهر عزيز برايت از خدا شفاي عاجل ميخواهم
و ميگويم صبر را پيشه کن
حرفی ندارم جز دو قطره اشک آویزان از مژه هایم به راستی ما کی رفتارمان درست می شود وای وای وای
خدا عاقبت همه ختم بهخير كند نمي دانم مسئول كيست
متاسفم
پرتقال فروش چی شد ؟؟ ببخشید منظور راننده بود
لطفا نام پزشک معالج ایشان را اعلام کنید. اگر اینگونه اطلاع رسانی شود. از تکرار این سوء رفتار ها کاسته می شود. ضمنا شکایت و دریافت خسارت حداقل کار است. جراح با کوتاهی های خود در پیگیری باعث آمپوته شدن پای بیمار شده است.
دوست عزیز و همکار گرامی...
پزشک معالج؟؟؟ مگر در بیمارستانهی دولتی و آموزشی ما مفهومی به نام پزشک معالج وجود دارد؟ هر رزیدنت و اینترنی که شیفت باشد یا هر اتندینگی که روزی یک مرتبه ویزیت و راند داشته باشد را که نمیتوان پزشک معالج نامید....
موافقم اگر با کادر درمانی جدی برخورد بشه این مسائل ممکنه کمتر پیش بیاد .به نظرم هر نوع تخلف یا اهمال کاری با اختصار نام درج میشه به نظرم اسمو اگر کامل عنوان کنن شاید یه خورده به خودشون بیان
یک هفته پیش به بیمارستان شهرمان نکا جهت پذیرش پدرم به انجا مراجعه کردم دربخش اورزانس بستری شد نیازبه بخش سی سی یو داشت بعدازمدت 3ساعت به علت نبود تخت خالی بارضایت خودمان مرخص کردیم
استاندارد جهانی برای هر تخت 3 پرستار متاسفانه استاندارد ایران 1.7 است که متاسفانه اکنون برای هر تخت فقط 0.7 است
پرستاران مظلومترین قشر جامعه هستند
پدر منم در بیمارستان تهران بستری شد سال 90 وهمون سال هم فوت کرد زخم بستر گرفته بودم به دلیل رسیدگی نکردن حالش بدتر وبرتر شد تا اینکه 8 ماه بعد فوت کرد سری اول که بردمش بیمارستان5 روز نگرش داشتند ومرخصش کردند گفتم هنوز زخمش خوب نشده وباید تو بیمارستان بمونه بدنش استریل باشه وو..... تا عفونتش خوب بشه نماینده یک شرکتی به من چندتا باند استریل برا زخم بستر اسمشو یادم رفته فروخت دونهای 7000خلاصه گفتند باید مرخص بشه بیشتر از این نمیشه نگرش داریم هزینه هاشو دولت نمیده گفتم مگه چیکار میخواید بکنید بازدید روزانه نهایتشزدن انتی بیوتیک ویک تمپول دیگه وهمین چیزها..بردمش خونه و هفته بعد دوباره افت بدنی کردو ردوبار بیمارستان فکر کنم 5برا بردیمش وضعیف تر وضعیف تر درصورتی که میشد همون دفعه اول سلامتیشو بدست بیاره ونمیره ..
چقدروحشتناک بوداگراین اتفاق برای بستگان ان پزشک می افتاد ایشان چه کارمی کرد؟
متاسفانه وضعيت اكثر بيمارستانها اينجوريه .
میتونن برای درمان این خانوم از لارو درمانی استفاده کنند لارو رو هم میتونن از موسسات داخلی بگیرند
اللهم اشفی انت شافی لا شفاء الا شفائک شفائا لا یغادر سقما.
هموطن عزیزم از خدای بزرگ براتون شفای عاجل می طلبم.خدا به بستگانت صبر و شکیبایی عطا کند.
ان شاءالله به سلامتی عافیت پیدا می کنی! الهی امین
متاسفانه ما هم توی دانشگاه داشتیم که اتوبوس زد به یه دانشجو و دانشجو مرد.
متاسفانه اتوبوس ها اصلا احتیاط نمیکنند انگار دنبالشون کردند.
اميد وارم يك روز اين وضعيت بهتر بشه .
ولي من خودم تو بيمارستان بستري شدم بابت عمل آپانديس ولي اتق عمل كه بايد پك باشه و هيچ قطعه خارج از وسايل جراحي نبايد وارد بشه ولي تو دست تمام پرستاراي اتاق عمل گوشي مبايل بود گوشي كه هتا تو دستشوي هم همراشون هست و جالب اينجاست كه دكتر با شارژ گوشي وارد شد و مشغول خوندن پيامهاي خنده دار
به نظرم ما آموزش را دست کم گرفته ایم و در مورد آن جدی نیستیم. اولا راننده اتوبوس باید آموزش ببیند که درست انجام دادن کارش مهم تر از سریع رسیدن به مقصد است. سوار و پیاده شدن مسافر از حساس ترین لحظات است. ثانیا در بیمارستان باید دستورالعملی وجود داشته باشد که هر کسی آمد بالای سر بیمار یک نظر ندهد. هر کسی وظیفه خودش را انجام دهد و در نهایت یک مسئولی وجود داشته باشد که تشخیص دهد باید بیمار را به بیمارستانی مجهز تر فرستاد. من با سیستم کار بیمارستانی آشنا نیستم اما آن چه این جا خواندم به نظرم اصلا سیستمی برای کار وجود نداشته و هرج و مرج کامل بوده است.
الان نزديك به بيست ويك سال است كه برادر من به دليل اشتباه يكي ازفوق تخصص هاي مشهور وجهاني دچار فلج كامل بدن شده ودرخانه بستري شده واقعا چه كسي جوابگوست؟؟؟
به نظر مي رسد مقصر اصلي راننده سرويس مي باشد كه بدون توجه به پياده شدن مسافر حركت كرده و ايشان را به اين روز انداخته .با توجه به نظر كارشناسي دقيق مسببين بايد محاكمه شوند.؟؟
هه ما فقط انتقاد میکنیم و وقتی خودمان مسول یا وظیفه انجام کاری را داشته باشیم همین عملکرد را داریم .به شدت فرافکنی میکنیم .جامعه از تک تک ما تشکیل شده.
خیلی جالبه که اغلب خواننده هابدون کوچکترین سوادپزشکی حتی درموردتشخیص ونوع درمان اظهارنظرمی کنن!!وهمه هم متفق القول پزشک وکادردرمان رومقصرمیدونن!!برای این همه بی انصافی متاسفم.....
شما که سواد پزشکی داری عزیزم به بنده بفرمائید دلیل عفونت به این شدت در حالی که بیمار تحت مراقبت می باشد به جز سهل انگاری چیست؟
از خدا میخام که شفاش بده.
اون پزشک میدونه که هیچ برخوردی باهاش نمیشه با بیماران و یا حتی روزی خود شما اینطوری رفتار میکنه
همین پزشک که با تورم درآمدشون رو خودشون زیاد میکنن ولی کارمند و کارگر نه
پاسخ دهید لطفا
واقعا سلامتی انسان به یه تار مو بنده.
خدای بزرگ هم این دختر درد دیده رو شفا بده هم من رو.و هم همه مریضا رو.
خدایا نعمت سلامتی رو بهمون برگردون
واقعا اسفبار است شرم اور است .چه کسی جوابگوی این مصیبت است.
نظر شما
سایت تابناک از انتشار نظرات حاوی توهین و افترا و نوشته شده با حروف لاتین (فینگیلیش) معذور است.