خواهر و برادر شش و هشت ساله ایرانی، گرفتار در دریای پناهندگی

علاوه بر امسائل سخت افزاری بیش از همه تقویت حس میهن دوستی است که دولت وظیفه داره تقویت کنه. مسأله ای که اصلاض به اون توجه نمی شه.
در بحث رضایت و نارضایتی هم بایست گفت یک بخش از این مسأله ذهنی است که این هم قابل مدیریت است و اینجا مجال توضیح آن نیست. (مثلاً دیدی قدیمی ها می گن خوش بودیم در عین این که می گن چیزی نداشتیم). دولت ها بایستی نیازهای مردم (یکی از جنبه های ذهنی مسأله رضایت یا نارضایتی) را مدیریت کنند نه این که به خاطر انتخابات به نیازهای کاذب و حتی غیر معقول مردم دامن بزنند.

حتما عقل ندارند. وگرنه بجای جانشان تمام ثروتشان را میدادند وبه جای اعماق اقیانوسها به اروپا یا امریکا میرفتند.

شما تا حالا درد بی پولی بیکاری و هزاران مشکلات متصل به اون رو چشیدید؟ ولله نچشیدید .

در جواب به لیلا خانم.
واقعا قربون دهنت. منم الان 4 ساله کانادام. همونطوری که ایشون هم گفتن اینجا نظم هست احترام هست چشم و هم چشمی نیست البته بین کانادایی ها و وقتی وارد جمع ایرانی ها میشی کلا مثل اینکه وارد ایران شدی دوباره همون رفتارها و قضاوت و چشم و هم چشمیهایی که تو ایران هست رو با تمام وجودت میبینی. من هم مثل ایشون قبول دارم که مشکلات مالی و اقتصادی هست ولی باید اعتراف کنم که غربت هم بد دردیه. شاید اینجا اوضاع مالیت خوب باشه ولی دوری از عزیزترینهات چیزی هست که به راحتی جبران نمیشه

سلام دوستان
من دانشجوی دانشگاه دویزبورگ-اسن توی شهر اسن (نزدیک دوسلدورف)هستم که الان دوسال هست تو آلمان هستم.در تایید نوشته های لیلا خانم محترم ، باید بگم بخدا هرچی گفتن درسته. اینجا بهشت نیست،به خدا بهشت نیست.ماکه قانونی و با ویزای تحصیلی و دانشجویی اومدیم و با اینکه دولت آلمان برای دانشجو ارزش قائله و اون رو از پناهنده و...جدا میکنه باز هم اینجا یه غریبه ، سربار و خارجی محسوب میشیم، حالا چه برسه پناهده بیاییم تو این کشورها. بخدا ایران اونقدرها هم که میگن بد نیست. یه بلایی سر اقتصاد و اشتغال بیاد بهترین جا برای زندگی هست.فقط میتونم بگم تا نیایین اینجا یه مدت نباشین درک نمی کنید من و امثال من چی میگیم

خان لیلا از آلمان ،
عجیب خوب و صحیح توضیح دادی.
دقیقا همین طور است.

یه نصیحت هم من بگم برا یاونهایی که میخوان برن خارج از ایران :

باید یکی از این دو حالت رو داشته باشید

1- هیچ چیزی برا یاز دست دادن نداشته باشی ، مادر /پدر /فرزند / همسر / کار / درس / زندگی / آبرو .... هیچی! اگه هیچی نداری و برات نمونده میتونی به خروج از کشور فکر کنی.

2- به حدی پول و سرمایه داشته باشی که تو کشور خارجی بدون کار ، طولانی مدت بتونی زندگی کنی ، خونه و ماشین بخری و مستمری داشتی باشی. در این وضعیت هم میتونی فکر خروج از کشور رو داشته باشی.

در سایر موارد 100% متضرر خواهی شد.

البته تحصیل و یا درخواست کار داشتن قضیه اش فرق می کنه. من منظورم به اصطلاح Move کردن است.

من خارج زندگی نکردم ولی با توجه به آنچه خونده ام و یا از آشنایانی که در کشورهای غربی مثل هلند زدگی کرده اند شنیده ام حرف های لیلا از آلمان را کاملاً تأیید می کنم. بیایید از خودمان شروع کنیم حداقل قشر تحصیل کرده و دست از این چشم و هم چشمی ها برداریم.

با صحبتهای لیلا خانم به شدت موافقم. من بعد از چند سال کار تو ایران اومدم انگلیس تا دکتری بخونم. اگرچه زندگیم دوباره دانشجویی و ساده شد و اون زندگی راحت رو تو ایران از دست دادم؛ ولی خیلی احساس راحتی میکنم به همون دلایلی که لیلا خانم اشاره کردند.
باید قبول کنیم که فقر فرهنگی به همون اندازه فقر اقتصادی و بلکه بیشتر عذاب آوره.

سلام دوستان. اول از همه بگم لطفا من رو متهم نکنید که دروغ نوشتم که در آلمان زنذگی می کنم و چه می دانم از فیلتر شکن استفاده کردم و... من در منطقه سلندرف برلین زندگی می کنم و حدود 10 سالی هست که با وضعیت مالی نسبتا خوبی هم در این شهر به سر می برم . اما از من به شما نصیحت !!! قبول دارم که آرامش و نظم و ... در این جا بهتر از ایران است ولی به ولله داشتن این آرامش مربوط به رفتار خودمان هست.مثلا خواهران و بستگان من در ایران توی جهنم هستند!!!! چون دایم دارند پز لباس و... را می دهند و.. با قرض و وام و... پرده اتاق و مبلمان عوض می کنند و.... به خدا راحتیم و آرامش داریم برای این که برای هر مهمانی لباس عوض نمی کنیم... برای هر کاری متلک به هم نمی پرانیم ... رعایت حق یکی دیگه را می کنیم ... به خدا همه فکر می کنند روسری ات را که اینجا برداری خلاص شدی و راحت و.... به خدا قسم من با این دسته دوستان هم رفت و آمد دارم ولی دیدم اگه روسری ات را هم برداشتی و اون اخلاق گند چشم و هم چشمی و تعارف و متلک را با خودت آوردی این ور دنیا، بهشت را هم برای خودت جهنم کردی چون افزون بر همه دردهایی که در ایران داشتی غم غربت و تحقیر را هم با خودت آوردی. ... شاید خیلی ها از شما بفرمایید که خوشی زده زیر دلم و یا این که فکر می کنید که من آدم نازک نارنجی هستم ... که از غم غربت می گویم ...ولی شما واقعا نمی دانید غریبی و غربت به معنای واقعی یعنی چه...... به خدا فقط این که زمزمه صدای ایرانی را توی یک هیاهوی ..... بشنوی ... حتی موقعی که دارند به زبان فارسی بهت فحش می دهند احساس غرور می کنی که یک همزبان کنارته..... خوب و بد همه جا هست ولی منظورم اینه که انسان به ریشه هاش احتیاج داره ... قدر بدونید ... خلاصه نظرم اینه که علیرغم مشکلات اقتصادی و... که در ایران هست اغلب مشکلات ریشه در تفاخر و تکبر و .... ماست . من و امثال من از دست خانواده های هودمان در ایران هم گله مندیم که ما رو واسطه پزدادن خودشان می کنند. به خدا با یک دنیا آرزو دلتنگی می آییم ایران و با دل خون برمی گردیم چرا که مادر و خواهر و برادر و... مرتب به ما می گن شلواری که 10 یورو خریدم رو بگه 100 یورو خریدم !!! چرم مصنوعی کیفم را جای چرم اصل جابزنم و بگم 200 یورو قیمتش هست و... که پز بدهند که دختر و خواهرمون از آلمان اومده و...یا می گن تا عمه و خاله و... دعوتت نکرده خونه اش نری ها ، بی کلاسی هست... دیگه نمی دونن دلم واسه دیدن اون یه نفر داره پااااااااااااااره میشه ولی به خاطر حفظ کلاس مامان و خواهر و برادرم باید حرف گوش کنم و..... به خدا به خاطر این فقر فرهنگی با چشم و دل پرخون بر می گردم آلمان و بعد می گم ایران جهنمه ....!!!!! واقعا چرا خودمون با اخلاق ناپسندمون ایران را بد می کنیم و بعدش آرزوی زندگی توی یه هوای دیگه این جوری راه نفس کشیدن خودمون رو هم ببنده....خود شکن ....آیینه شکستن خطاست...

گاهی وقت ها علت عدم آگاهی و داشتن اطلاعات غلط از زندگی کسانی است که مهاجرت کرده اند.

چ ربطی داره

یعنی موقثیت الانشون بهتره!

خوب اگه بهتر ماهم دلسوزی نداریم براشون کنیم!