پیروز مجتهدزاده در گفتوگو با «تابناک»؛ (بخش پایانی)
چرا عدهای کشورهای عربی را قدرتمند جلوه میدهند؟
میتوانم از شما بپرسم، این لابی عربی تخیلی چگونه شکل گرفته و در کجای جامعه سیاسی غرب و ایالات متحده امریکا جا گرفته است؟ ما در سواحل جنوبی خلیج فارس حتی یک ملت نداریم. آنچه در آن صفحات و سواحل دیده میشود، قبایلی هستند که در ساختمانهای بتنی و بلورین زندگی سنتی خود را ادامه میدهند.

مذاکرات اولیه گام نهایی جمهوری اسلامی ایران و گروه ۱ +۵ در مقر اروپایی سازمان ملل متحد در شهر وین اتریش با حضور محمدجواد ظریف و کاترین اشتون برگزار شد. این مذاکرات سه روز طول کشید و سرانجام پنجشنبه صبح، ساعت ۹ صبح به وقت وین به پایان رسید. هدف از این دور مذاکرات، تعیین دستور کار مذاکرات آتی و چهارچوببندی آن در گام نهایی برای رسیدن به توافق نهایی بود، تا همه موضوعات جمعبندی و احصا شده و در دستور کار مذاکرات جامع قرار گیرد.
نکتهای که در مدت مذاکرات زیاد در مطبوعات داخلی و بینالمللی به چشم میخورد، تناقضهای رفتاری و کلامی امریکاییها در مواجه با ابتکار دیپلماتیک ایران بود و از سوی دیگر زمزمههایی از تغییر نگرش امریکا به روابط با ایران نیز بسیار افزایش پیدا کرده است.
در همین رابطه «تابناک» در گفتوگو با دکتر پیروز مجتهدزاده، مشاور پژوهشی دانشگاه سازمان ملل متحد و مدیر عامل بنیاد پژوهشی یوروسویک (Urosevic Research Foundation) لنـدن سیاست امریکا در قبال ایران و آینده پرونده هستهای ایران را بررسی کرده است.
آقای دکتر همان گونه که در جریان هستید، توافق ژنو در سیام دی ماه به اجرا درآمد. به نظر جنابعالی اجرایی توافق ژنو تاکنون چه تأثیراتی داشته است؟
همان گونه که همه ما دیدیم، دست یافتن به توافقهای اولیه کار بسیار دشواری برای هر دو طرف بود. بدیهی است که وقتی صحبت از دشواری در این رابطه به میان آید، منظور دشواری برای هر دو طرف است. البته در مقاطعی شرایط به صورتی پیش آمد که دشواری برای طرف ایران بیشتر بود. چون طرف مقابل باید متعهد میشد که از فشار و سخت گیریهای غیر قابل اندازه گیری در مقابل ایران دست بردارد و این دست برداشتن از فشارها و سختگیریهایی که معادله میزان کاهش با زمان کاهش در توافقها نمیتوانست کامل و دقیق اندازهگیری شود، کار آسانی نیست.
به هر حال، در مراحل اجرا تا آنجایی که ما از طریق رسانههای بینالمللی اطلاع به دست میاوردهایم و میتوانیم قضاوت کنیم؛ ایران به همه تعهدات خودش عمل کرده است و آزانس بینالمللی انرژی هستهای هم همین یکی، دو روز پیش دوباره تأیید کرد ایران همه گونه همکاریهای توافق شده را ارائه کرده است. حداقل این است که ما موردی را ندیدیم که صحبت از خطا یا کوتاهی از طرف ایران به وسط آمده باشد؛ ولی در طرف مقابل ما شاهدیم، در مواردی ایالات متحده امریکا نتوانسته است جلوی افزایش غیر اصولی فشارها و اقدامات مخرب را بگیرد. در حقیقت در این چند مدت از طرف امریکا کوتاهیهایی را شاهد بودیم که عمدتا این کوتاهیها مربوط به اجرای برخی از تحریمهای اضافی مربوط به دوران پس از توافقها میشود؛ یعنی پس از توافق اینها نمیبایستی تحریمهایی را مطرح کنند که کردند. در برخی از موارد نیز برخی تحریمها را به اجرا درآوردند که نمیبایستی این کار را میکردند.
البته ما از طرف اتحادیه اروپا شاهد کوتاهی عمدهای نبودیم. لاجرم آن چیزی که در این وسط میماند این است که فقط ایالات متحده امریکاست که نتوانسته در اجرای تعهدات خود کاملا روسفید از آب دربیاید و این وضعیت بدیهی است که تاثیرات ناگواری بر اصل صداقت و صمیمیت در اجرای تعهدات خواهد گذاشت. ما میدانیم اگر صمیمیت و صداقت در کار نباشد، تعهدات به هیچ وجه نمیتوانند به ثمر برسند، برای اینکه هر قدر یک طرف اقداماتی را انجام دهد، چون طرف دیگر اعتماد و صمیمیت لازم را نمیبیند، ممکن است در پذیرفتن تعهدات دچار مشکل شود.
به هر حال در مجموع فضا آن طوری نیست که نسبت به آینده و پیشرفت کار ناامید باشیم. فقط یک مقدار باید کاخ سفید و وزارت خارجه ایالات متحده امریکا صمیمیت و جدیت بیشتری نشان دهند. ما درک میکنیم که آنها روی طناب بسیار باریکی حرکت میکنند و ما میدانیم که آنها برای اینکه از روی این طناب بسیار باریک سقوط نکنند، ناچار هستند که به منابع فشار آورنده هم گاهی توجه بکنند و هم گاهی مطالبی برای خشنودی آنها به زبان بیاورند. ولی آنها باید منافع ملی امریکا را در نظر بگیرند. ظاهرا منافع ملی آمریکا این طور حکم میکند که آنهاها هر بحث و مطلبی را که میخواهند به کار بگیرند، دقیقا بسنجند و بررسی کنند؛ تا مبادا که در نتیجه بیدقتی در بحث و بیان، سبب ایجاد اشکال در پیشرفت مطلوب روند کار شوند.
* شما روند افکار عمومی امریکا را نسبت به سیاستهای اخیر دولت اوباما چگونه ارزیابی میکنید؟
ــ همه ما دیدیم که در آغاز پاییز گذشته در یک نظرسنجی عمومی بیش از ۷۰ درصد رأیدهندگان امریکایی با پیشرفت حل مسالمت آمیز مسأله هستهای ایران کاملا موافقت داشتهاند؛ بنابراین، افکار عمومی در اینجا مشکل ندارد. آن چیزی که میماند، لابی یهودی است. این لابی در کنگره، سنا و در دولت ایالات متحده امریکا نفوذ بسیار گسترده و حیرت انگیزی دارد.
* شما علت مخالفت عربستان و برخی از کشورهای عربی با نزدیکی امریکا به ایران و توافق ژنو را چه میدانید؟
ــ بگذارید قاطعانه به شما بگویم که من مخالفت موثری از جانب عربستان و فرمانبردارانش در شورای همکاری خلیج فارس علیه نزدیکی ایران با ایالات متحده ندیده و نمیبینم. این ادعا بیشتر جنبه افسانهای دارد تا واقعیت. اینکه تلاشهایی میشد این مذاکرات صورت نگیرد ناشی از لابی نیست در جهان عربی نبوده است بلکه صرفا و یکسره ناشی از تأثیر لابی یهودی در سیاستهای امریکاست؛ هنری که اوباما به خرج داد و به نمایش گذاشت، مقاومت در برابر لابی یهودی بود و اگر از میان عربان سخنی شنیده شد، فقط جملات نصیحتوار وزیر خارجه امریکا آن سخنها به بوته خاموشی کشیده شدند.
* لابی عربی در سیاست خارجی امریکا تأثیری ندارد؟
ــ میتوانم از شما بپرسم که این لابی عربی تخیلی چگونه شکل گرفته و در کجای جامعه سیاسی غرب و ایالات متحده امریکا جا گرفته است؟ عدهای که علاقهٔ خاصی به گسیل کردن ایران به طرف دوستی نامتعادل با عربستان و کشورهای عربی خلیج فارس دارند و در عمل میخواهند این دوستی نامتوازن را به قیمت تثبیت بدهیهای سرزمینی ایران سوق دهند، نسبت به قدرت و نفوذ واقعی لابی تخیلی عربی در غرب افسانهپردازی میکنند. اگرچه برخی افراد از عربستان سعودی و کویت و قطر و امارات از طریق بازیهای مربوط به سرمایهگذاری و رشوه دهی به صورت فردی تأثیراتی صوری بر برخی افراد سیاسی و مؤسسات کوچک مطالعاتی امریکایی نقشی را به نمایش در آورند، ولی من معتقدم چیزی به نام لابی عربی وجود ندارد. آن چیزی که به نام لابی عربی وجود دارد عبارت است از تلاش عدهای از ثروتمندان سعودی، کویتی و قطری که برای ایجاد نفوذ در سیاست خارجی امریکا در خاورمیانه از طریق لابی یهودی عمل میکنند.
یعنی خودشان حتی این مقدر اندک نفوذ ندارند که بتوانند بدون کمک لابی یهودی حتی یک سناتور و یا یک نماینده کنگره را بخرند. در واقع اگر گاهی مقداری اهمیت و اعمال نفوذ از طرف کشورهای عربی دیده میشود اینها از طریق لابی یهودی است. به گفته دیگر باید توجه داشت که در ورای افسانه لابی عربی آنچه تأثیرگذار نهایی در رابطه ایران و امریکاست، همان لابی یهودی است و لاغیر. کشورهای عربی میخواهند ما را در معادلات خودمان به اشتباه بیندازند و کسانی هم سعی میکنند این مسأله را بزرگ کرده و ما را به اشتباه بیندازند. قاطع میگویم، کشورهای عربی حاشیه خلیج فارس به غیر از عربستان فقط و فقط فرمانبردار هستند. اینها بر فرمانده خود هیچ تأثیری ندارند. بلکه اینها منتظر میشوند که تا فرمانده آنان چه تصمیمی میگیرد و به کدام طرف میرود. روزی که امریکا میخواهد با ایران خصومت را گسترش دهد میبینیم که بلر سفری به این کشورها میکند و همه این کشورها نسبت به تأسیسات اتمی ایران در بوشهر اعتراضی را مطرح میکنند.
روزی دیگر که امریکا میخواهد روابطش را با ایران برای آغاز مذاکرات اصلاح کند، میبینیم که وزیر خارجه امریکا سری به سواحل جنوبی خلیج فارس میرند و همه آنها را دلداری میدهد و میگوید که آرامش با ایران به مصلحت سیاسی آنهاست. این کشورها هیچ گونه سیاست خارجی مستقل ملی ندارند. چون ملتی در این منطقه وجود ندارد.
* این جمله شما که در کشورهای جنوبی حاشیه خلیج فارس ملت وجود ندارد، به چه معناست؟
ــ ما در سواحل جنوبی خلیج فارس حتی یک ملت نداریم. آنچه در آن صفحات و سواحل دیده میشود قبایلی هستند که در ساختمانهای بتنی و بلورین زندگی سنتی خود را ادامه میدهند. شاید آثاری از مفهوم ملت را در بحرین و مقداری کمتر در عمان را بشود جستجو کنیم. در جاهای دیگر ملتی که استقلال ملیتی و سیاسی داشته باشد، وجود ندارد. عربستان با دیگر کشورها به دلیل وابستگیهای نفتی امریکا و غرب وضعش فرق میکند. عامل نفت رابطه امریکا و عربستان را عمق و گسترش میدهد که آن هم در حال تزلزل است.
* این ادعای خود را میتوانید در چهارچوب مثالی توضیح دهید؟
ــمثلا وضعیت روابط ایران و امارات کلا و همواره محدود به مسأله ادعای این کشور نسبت به جزایر است. دشمنیهای امارات از سال ۱۹۹۲ که این ادعا مطرح شد (اگرچه این وضعیت در آن تاریخ ناشی از اشتباه ما بود) شاهد بودیم که امارات از هیچ هتاکی زبانی کوتاهی نکرد. اینها بر اساس عجله و عصبیت ادعایی را مطرح کردند و در آن ماندهاند. اینها به علت عدم درک مفهوم «حکومت یا کشور ملت پایه»، این درک را ندارند که کشور بزرگی مثل ایران با ملتی بیدار و هشیار به هم پیوسته که در برابر چالشهای سرزمینی در تاریخ، به ویژه در برابر چالشهای سرزمینی که به جنگ تحمیلی هست ساله انجامید، چه دلاوریها از خود نشان داده و دنیا را متحیر کردند. برخی سیاسیون امارات و قطر از جمله وزیر خارجه ابوظبی نشان دادهاند که نمیتوانند درک کنند که ملت ایران نمیتواند به دلیل ادعاهای مسخره و وانمود کردنهای خندهآور از قسمتی از خاک وطنش چشم پوشی کند. هیچ کشوری این کار را نمیکند.
* به رغم همه این کارشکنیها میبینیم در سه روز اخیر مذاکرات اولیه گام نهایی توافق هستهای آغاز شد و هر دو طرف ابراز رضایت کردهاند، شما علت این پیشرفت را چه میدانید؟
ــ همه طرفها یک عزم سیاسی برای رسیدن به توافق دارند و تلاش میکنند مشکلات تا به امروز را از بین ببرند. ما از مدتها قبل به دنبال چنین وضعیتی بودیم. شما امروز از ظریف و اشتون این کلمات را میشنوید. رهبری هم گفته است که نگرانیهایی دارند ولی مذاکرات ادامه خواهد داشت و مذاکرات به نتیجه خواهد رسید. در واقع پیش از اشتون و ظریف، رهبر جمهوری اسلامی این کلمات را گفت. با توجه به مشکلات و کارشکنیها عزم و ارده ملی هر دو طرف بر حل این مسائل است. مخالفت حق همه است؛ اما کارشکنی حق هیچ کس نیست. انسان عاقل سعی میکنند ابراز مخالفت را به صورتی مطرح نکنند که فردا باعث سرافکندگی شود. ما در سیاستهای مربوط به مسأله هستهای در دوازده تا پانزده سال اخیر شامل موارد این گونه بودیم. باید دور از علایق حزبی، جناحی و ... با این مسأله برخورد کرد.
چون موضوع هستهای مربوط به منافع ملی میشود. ما در کشور متأسفانه اختلافات داخلی را به عرصه سیاست خارجی کشاندیم که متأسفانه باعث مشکلات زیادی بر سر راه دفاع از منافع ملی ما شده است. در منافع ملی نباید اختلاف داشته باشیم و کار را به جایی برسانیم که دوباره اوباما بگوید گزینه جنگ روی میز است.
متن کامل گفت و گو را اینجا بخوانید.
نکتهای که در مدت مذاکرات زیاد در مطبوعات داخلی و بینالمللی به چشم میخورد، تناقضهای رفتاری و کلامی امریکاییها در مواجه با ابتکار دیپلماتیک ایران بود و از سوی دیگر زمزمههایی از تغییر نگرش امریکا به روابط با ایران نیز بسیار افزایش پیدا کرده است.
در همین رابطه «تابناک» در گفتوگو با دکتر پیروز مجتهدزاده، مشاور پژوهشی دانشگاه سازمان ملل متحد و مدیر عامل بنیاد پژوهشی یوروسویک (Urosevic Research Foundation) لنـدن سیاست امریکا در قبال ایران و آینده پرونده هستهای ایران را بررسی کرده است.
آقای دکتر همان گونه که در جریان هستید، توافق ژنو در سیام دی ماه به اجرا درآمد. به نظر جنابعالی اجرایی توافق ژنو تاکنون چه تأثیراتی داشته است؟
همان گونه که همه ما دیدیم، دست یافتن به توافقهای اولیه کار بسیار دشواری برای هر دو طرف بود. بدیهی است که وقتی صحبت از دشواری در این رابطه به میان آید، منظور دشواری برای هر دو طرف است. البته در مقاطعی شرایط به صورتی پیش آمد که دشواری برای طرف ایران بیشتر بود. چون طرف مقابل باید متعهد میشد که از فشار و سخت گیریهای غیر قابل اندازه گیری در مقابل ایران دست بردارد و این دست برداشتن از فشارها و سختگیریهایی که معادله میزان کاهش با زمان کاهش در توافقها نمیتوانست کامل و دقیق اندازهگیری شود، کار آسانی نیست.
به هر حال، در مراحل اجرا تا آنجایی که ما از طریق رسانههای بینالمللی اطلاع به دست میاوردهایم و میتوانیم قضاوت کنیم؛ ایران به همه تعهدات خودش عمل کرده است و آزانس بینالمللی انرژی هستهای هم همین یکی، دو روز پیش دوباره تأیید کرد ایران همه گونه همکاریهای توافق شده را ارائه کرده است. حداقل این است که ما موردی را ندیدیم که صحبت از خطا یا کوتاهی از طرف ایران به وسط آمده باشد؛ ولی در طرف مقابل ما شاهدیم، در مواردی ایالات متحده امریکا نتوانسته است جلوی افزایش غیر اصولی فشارها و اقدامات مخرب را بگیرد. در حقیقت در این چند مدت از طرف امریکا کوتاهیهایی را شاهد بودیم که عمدتا این کوتاهیها مربوط به اجرای برخی از تحریمهای اضافی مربوط به دوران پس از توافقها میشود؛ یعنی پس از توافق اینها نمیبایستی تحریمهایی را مطرح کنند که کردند. در برخی از موارد نیز برخی تحریمها را به اجرا درآوردند که نمیبایستی این کار را میکردند.
البته ما از طرف اتحادیه اروپا شاهد کوتاهی عمدهای نبودیم. لاجرم آن چیزی که در این وسط میماند این است که فقط ایالات متحده امریکاست که نتوانسته در اجرای تعهدات خود کاملا روسفید از آب دربیاید و این وضعیت بدیهی است که تاثیرات ناگواری بر اصل صداقت و صمیمیت در اجرای تعهدات خواهد گذاشت. ما میدانیم اگر صمیمیت و صداقت در کار نباشد، تعهدات به هیچ وجه نمیتوانند به ثمر برسند، برای اینکه هر قدر یک طرف اقداماتی را انجام دهد، چون طرف دیگر اعتماد و صمیمیت لازم را نمیبیند، ممکن است در پذیرفتن تعهدات دچار مشکل شود.
به هر حال در مجموع فضا آن طوری نیست که نسبت به آینده و پیشرفت کار ناامید باشیم. فقط یک مقدار باید کاخ سفید و وزارت خارجه ایالات متحده امریکا صمیمیت و جدیت بیشتری نشان دهند. ما درک میکنیم که آنها روی طناب بسیار باریکی حرکت میکنند و ما میدانیم که آنها برای اینکه از روی این طناب بسیار باریک سقوط نکنند، ناچار هستند که به منابع فشار آورنده هم گاهی توجه بکنند و هم گاهی مطالبی برای خشنودی آنها به زبان بیاورند. ولی آنها باید منافع ملی امریکا را در نظر بگیرند. ظاهرا منافع ملی آمریکا این طور حکم میکند که آنهاها هر بحث و مطلبی را که میخواهند به کار بگیرند، دقیقا بسنجند و بررسی کنند؛ تا مبادا که در نتیجه بیدقتی در بحث و بیان، سبب ایجاد اشکال در پیشرفت مطلوب روند کار شوند.
* شما روند افکار عمومی امریکا را نسبت به سیاستهای اخیر دولت اوباما چگونه ارزیابی میکنید؟
ــ همه ما دیدیم که در آغاز پاییز گذشته در یک نظرسنجی عمومی بیش از ۷۰ درصد رأیدهندگان امریکایی با پیشرفت حل مسالمت آمیز مسأله هستهای ایران کاملا موافقت داشتهاند؛ بنابراین، افکار عمومی در اینجا مشکل ندارد. آن چیزی که میماند، لابی یهودی است. این لابی در کنگره، سنا و در دولت ایالات متحده امریکا نفوذ بسیار گسترده و حیرت انگیزی دارد.
* شما علت مخالفت عربستان و برخی از کشورهای عربی با نزدیکی امریکا به ایران و توافق ژنو را چه میدانید؟
ــ بگذارید قاطعانه به شما بگویم که من مخالفت موثری از جانب عربستان و فرمانبردارانش در شورای همکاری خلیج فارس علیه نزدیکی ایران با ایالات متحده ندیده و نمیبینم. این ادعا بیشتر جنبه افسانهای دارد تا واقعیت. اینکه تلاشهایی میشد این مذاکرات صورت نگیرد ناشی از لابی نیست در جهان عربی نبوده است بلکه صرفا و یکسره ناشی از تأثیر لابی یهودی در سیاستهای امریکاست؛ هنری که اوباما به خرج داد و به نمایش گذاشت، مقاومت در برابر لابی یهودی بود و اگر از میان عربان سخنی شنیده شد، فقط جملات نصیحتوار وزیر خارجه امریکا آن سخنها به بوته خاموشی کشیده شدند.
* لابی عربی در سیاست خارجی امریکا تأثیری ندارد؟
ــ میتوانم از شما بپرسم که این لابی عربی تخیلی چگونه شکل گرفته و در کجای جامعه سیاسی غرب و ایالات متحده امریکا جا گرفته است؟ عدهای که علاقهٔ خاصی به گسیل کردن ایران به طرف دوستی نامتعادل با عربستان و کشورهای عربی خلیج فارس دارند و در عمل میخواهند این دوستی نامتوازن را به قیمت تثبیت بدهیهای سرزمینی ایران سوق دهند، نسبت به قدرت و نفوذ واقعی لابی تخیلی عربی در غرب افسانهپردازی میکنند. اگرچه برخی افراد از عربستان سعودی و کویت و قطر و امارات از طریق بازیهای مربوط به سرمایهگذاری و رشوه دهی به صورت فردی تأثیراتی صوری بر برخی افراد سیاسی و مؤسسات کوچک مطالعاتی امریکایی نقشی را به نمایش در آورند، ولی من معتقدم چیزی به نام لابی عربی وجود ندارد. آن چیزی که به نام لابی عربی وجود دارد عبارت است از تلاش عدهای از ثروتمندان سعودی، کویتی و قطری که برای ایجاد نفوذ در سیاست خارجی امریکا در خاورمیانه از طریق لابی یهودی عمل میکنند.
یعنی خودشان حتی این مقدر اندک نفوذ ندارند که بتوانند بدون کمک لابی یهودی حتی یک سناتور و یا یک نماینده کنگره را بخرند. در واقع اگر گاهی مقداری اهمیت و اعمال نفوذ از طرف کشورهای عربی دیده میشود اینها از طریق لابی یهودی است. به گفته دیگر باید توجه داشت که در ورای افسانه لابی عربی آنچه تأثیرگذار نهایی در رابطه ایران و امریکاست، همان لابی یهودی است و لاغیر. کشورهای عربی میخواهند ما را در معادلات خودمان به اشتباه بیندازند و کسانی هم سعی میکنند این مسأله را بزرگ کرده و ما را به اشتباه بیندازند. قاطع میگویم، کشورهای عربی حاشیه خلیج فارس به غیر از عربستان فقط و فقط فرمانبردار هستند. اینها بر فرمانده خود هیچ تأثیری ندارند. بلکه اینها منتظر میشوند که تا فرمانده آنان چه تصمیمی میگیرد و به کدام طرف میرود. روزی که امریکا میخواهد با ایران خصومت را گسترش دهد میبینیم که بلر سفری به این کشورها میکند و همه این کشورها نسبت به تأسیسات اتمی ایران در بوشهر اعتراضی را مطرح میکنند.
روزی دیگر که امریکا میخواهد روابطش را با ایران برای آغاز مذاکرات اصلاح کند، میبینیم که وزیر خارجه امریکا سری به سواحل جنوبی خلیج فارس میرند و همه آنها را دلداری میدهد و میگوید که آرامش با ایران به مصلحت سیاسی آنهاست. این کشورها هیچ گونه سیاست خارجی مستقل ملی ندارند. چون ملتی در این منطقه وجود ندارد.
* این جمله شما که در کشورهای جنوبی حاشیه خلیج فارس ملت وجود ندارد، به چه معناست؟
ــ ما در سواحل جنوبی خلیج فارس حتی یک ملت نداریم. آنچه در آن صفحات و سواحل دیده میشود قبایلی هستند که در ساختمانهای بتنی و بلورین زندگی سنتی خود را ادامه میدهند. شاید آثاری از مفهوم ملت را در بحرین و مقداری کمتر در عمان را بشود جستجو کنیم. در جاهای دیگر ملتی که استقلال ملیتی و سیاسی داشته باشد، وجود ندارد. عربستان با دیگر کشورها به دلیل وابستگیهای نفتی امریکا و غرب وضعش فرق میکند. عامل نفت رابطه امریکا و عربستان را عمق و گسترش میدهد که آن هم در حال تزلزل است.
* این ادعای خود را میتوانید در چهارچوب مثالی توضیح دهید؟
ــمثلا وضعیت روابط ایران و امارات کلا و همواره محدود به مسأله ادعای این کشور نسبت به جزایر است. دشمنیهای امارات از سال ۱۹۹۲ که این ادعا مطرح شد (اگرچه این وضعیت در آن تاریخ ناشی از اشتباه ما بود) شاهد بودیم که امارات از هیچ هتاکی زبانی کوتاهی نکرد. اینها بر اساس عجله و عصبیت ادعایی را مطرح کردند و در آن ماندهاند. اینها به علت عدم درک مفهوم «حکومت یا کشور ملت پایه»، این درک را ندارند که کشور بزرگی مثل ایران با ملتی بیدار و هشیار به هم پیوسته که در برابر چالشهای سرزمینی در تاریخ، به ویژه در برابر چالشهای سرزمینی که به جنگ تحمیلی هست ساله انجامید، چه دلاوریها از خود نشان داده و دنیا را متحیر کردند. برخی سیاسیون امارات و قطر از جمله وزیر خارجه ابوظبی نشان دادهاند که نمیتوانند درک کنند که ملت ایران نمیتواند به دلیل ادعاهای مسخره و وانمود کردنهای خندهآور از قسمتی از خاک وطنش چشم پوشی کند. هیچ کشوری این کار را نمیکند.
* به رغم همه این کارشکنیها میبینیم در سه روز اخیر مذاکرات اولیه گام نهایی توافق هستهای آغاز شد و هر دو طرف ابراز رضایت کردهاند، شما علت این پیشرفت را چه میدانید؟
ــ همه طرفها یک عزم سیاسی برای رسیدن به توافق دارند و تلاش میکنند مشکلات تا به امروز را از بین ببرند. ما از مدتها قبل به دنبال چنین وضعیتی بودیم. شما امروز از ظریف و اشتون این کلمات را میشنوید. رهبری هم گفته است که نگرانیهایی دارند ولی مذاکرات ادامه خواهد داشت و مذاکرات به نتیجه خواهد رسید. در واقع پیش از اشتون و ظریف، رهبر جمهوری اسلامی این کلمات را گفت. با توجه به مشکلات و کارشکنیها عزم و ارده ملی هر دو طرف بر حل این مسائل است. مخالفت حق همه است؛ اما کارشکنی حق هیچ کس نیست. انسان عاقل سعی میکنند ابراز مخالفت را به صورتی مطرح نکنند که فردا باعث سرافکندگی شود. ما در سیاستهای مربوط به مسأله هستهای در دوازده تا پانزده سال اخیر شامل موارد این گونه بودیم. باید دور از علایق حزبی، جناحی و ... با این مسأله برخورد کرد.
چون موضوع هستهای مربوط به منافع ملی میشود. ما در کشور متأسفانه اختلافات داخلی را به عرصه سیاست خارجی کشاندیم که متأسفانه باعث مشکلات زیادی بر سر راه دفاع از منافع ملی ما شده است. در منافع ملی نباید اختلاف داشته باشیم و کار را به جایی برسانیم که دوباره اوباما بگوید گزینه جنگ روی میز است.
متن کامل گفت و گو را اینجا بخوانید.
تابناک را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید
نظرات بینندگان
خطاب به وزیر محترم نفت قبیله های حاشیه ایران که توسط کشورهای انگلیس وامریکا دارند منابع مشتر ک مارا می برند و تحویل ارباب های خود میدهند تا دمی به کشور ومسول ان شناخته شوند رادرنظر بگیرید ولااقل هرچه زودتر دستی بالا کنید ومنابع ایران را نجات دهید
از خداوند میخواهم که معتقدین ووطن دوستان وباسواد ها ودکترها ی فهمیده ما زیاد وازاین دکتر عزیز هم تشکر با این تعبیر متاسفانه مناطقی که در اطراف کشورایران هستد اکثرا قسمتی ازایران بوده که دراثر بی لیاقتی حکام قبلی وخائن ازکشور جداشده وموردی بنام کشور نیستد بلکه خودفروخته های قبیله ای هستند که عقلانشان به خودشان نمی رسد چه برسد به اینکه بخواهند اثر ی در مملکت ماداشته باشند
صادرات 10 میلیون بشکه (اگه اشتباه نکنم) روزانه 1 میلیلارد دلار درامد برای دولت های حاشیه پارس دریا به ارمغان می آورد
توی 8 سال جنگ که بودم
توی تحریم ها که بودم
اما در دولت جدید را نمیدونم ؟!!!
من عرب هستم وهمه اجدادم را بانام میشناسم،آنهم تاحضرت آدم.میدانم جدصدم بنده کجا به دنیا امده کجا بزرگ شده از کجا زن گرفته مسیر هجرتش روی کره زمین چطور وازچه راهی بوده چطور وچگونه درمسیر تاریخ وزمان زبان عربی شکل گرفته وچگونه به اینصورتی که الان هستش درآمده و....ولی شماچه؟؟!چشم بازکردید ندانسته به شما گفتند باستان!!حالا باستان چیست وکجاست خدا میداند،تذکره وشجره ای ازاجدادتان ندارید وخودتان را به فلان پادشاه نسبت میدهید!حال این پادشاه واقعا وجود داشته یا نه خدا میداند.هفت پشت خودرا نمیتوانید اسم ببرید وبعضی ها را دیده ه ام که که پدر پدربزرگ خودرا نامش را نمیدانند ودم ازباستان میزنند...ماباستان را نخواستیم جناب چعباوی شما فقط بفرمایید از کدام شاخه بنی کعب هستید ومحدوده سرزمینیتان درتقسیمات قبیله بنی کعب کجاست البته اکر چعباوی یا همان کعباوی یا بنی کعب هستید
آدمیت رخت می بندد از این عالم چه زود!!! بابا یادتان نرود که همگی فرزند یک آدم و یک حوا ایم. همه باهم برادر و خواهریم. آنچه باعث اختلاف میان دو برادر و خواهر می شود فقط و فقط دنیادوستی و مال پرستی است. همه ی دعواها هم بر سر این دو مسأله است. اما بدانید که یهودی ها بسیار پولدارتر از آن اند که در مخیله ی شما بگنجد. آن ها برنامه ی نیل تا فرات را برای 100 سال آینده اجرا خواهند کرد. یکی از راه های آن هم ایجاد کشورهای لوکس و ثروتمند جنوب خلیج فارس است. شما آمار بیش ترین مهاجران فلسطینی را توی منابع در دسترس ببینید. کجا رفته اند؟ پاسخ روشن است. قوم فلسطین با قدمتی بیش از 2000 سال سکونت در فلسطین، اکنون در کویت و قطر و امارات دارای زندگی هایی بسیار آرام و ثروت های هنگفت اند. نسل مهاجران 50-20 سال گذشته ایشان در آن جاها در حال زوال و فرزندان ایشان کویتی و قطری و اماراتی خواهند ماند. آیا در این دنیای زودگذر کدام فلسطینی برد کرده است؟ او که نکبت زندان و زندگی پر رنج را در فلسطین می گذراند یا او که در زندگی های بلورین کشورهای جنوب خلیج فارس خوش می گذراند. پس بدانید که ایجاد کشورهای لوکس جنوب خلیج فارس کار یهودیان است و هدف آنها کوچاندن تجریجی فلسطینی ها به این کشورها است. هم میهنان عزیزم، به ویژه عرب های خونگرم از تحلیل واقعبینانه ی دکتر مجتهدزاده ناراحت نشوید! کمی بیندیشید.(درود بر پیروز مجتهدزاده)
ساکوزی را نمیدونم ام اوباما فقط تا کمر خم میشه چون به جنین احمق هایی نیاز داره
هم واسه ترور هم واسه پول نفت هم ایران هراسی
هم اینه که عرب عربستان ملخ خور ه
ﺍﻳﻦ ﺍﻗﺎ ﻓﻜﺮ ﻛﻨﻢ ﺍﺯ ﻛﺸﻮﺭ ﺧﺎﺭﺝ ﻧﺸﺪﻩ
متاسفانه ما چه خوشمون بياد چه خوشمون نياد ، برخي از كشورهاي عربي (مثل امارات و كويت و قطر) از لحاظ زيرساختهاي عمراني و اقتصادي دهها سال از ما جلوتر هستند. تورم نزديك به صفر ، شهرهاي آباد و ... بيانگر اين موضوع است. اگر خاورميانه رو يك كشور فرض كنيم ، پايتخت اين كشور دوبي مي باشد كه به تمام دنيا پرواز داره و ارتباطات جهاني داره (حتي با دورافتاده ترين كشورهاي دنيا). ايران هم متاسفانه نقش خاصي در اين ميان نداره و به نسبت اكثر كشورهاي خاورميانه منزوي به حساب مياد. البته من اين نظر رو از روي دلسوزي واسه كشورم ميگم كه مي تونست خيلي تاثير گذارتر از اين حرفها باشه.
بنام ایزدیکتا
لطفا درقبال تمامی نظراتتان دوباره بازنگری داشته وحتی اگر میتوانید کمی همدیگر را تحمل کنیم.
برادران وخواهران عزیزم چه نشسته اید که مام وطن را بردند،این مرز پرگهر را بردند...
کاش میمردم ونمیدیدم هموطنانم اینگونه درباره چند قبیله مارمولک خور که به حیثیتم قسم هم اکنون اگر کلمه بادیه نشین مارمولک خور را جستجو کنید در این فضا تصاویر بسیار زننده ی خوراک کردن چندعرب که سینیهای پرازبرنج ومارمولک های کباب شده که حتی چنجه زنان گلوبندک هم نميتوانند هیچ گوشتی را به تبهر این اعراب اینگونه کباب کنند،
چه نشسته آید که قطر بادگیرهای یزدیان گرامی،چوگان را آذربایجان که موطن ماست،وحتی به ابن سینای عزیزمان این قبیله از خدابیخبر وحشی وهابی سعودی چشم دارد واگر نجنبيم فردا عزم تخت جمشید تا ابد پارسی رامانند.
حال که کسی پیدا شده وحلقومی به راستگویی تابناک گرامی پیدا شده هی تخریب های تشویش اذهان نکنیدکافیست همین خبر وگفتگو را به آشنايانتان گزارش دهید،ویاری کنید این سایت بسیار مبارک را که روشنگری میکنند وبس.
تابناک موفق وپیروز باشید.
زنده باد ایران وایرانی.
این اسامی که فرمودید هیچ ربطی به تمدن نداره.ایتها دولت بودند که بعد از اسلام شکل گرفتن.مصر هم که یک تمدن غیر عربی و باستانی داره.
مگه عرب باسواد هم داشتیم که نگارنده تاریخ باشن؟؟؟بعد از اسلام تازه یه چیزایی فهمیدن.شما یک ملت عرب در قبل از اسلام پیدا کن که تاریخ داشته باشه.
شما کمی به حجم تبادلات کالا و پول بین عربها و سایر کشورها بخصوص شرق آسیا توجه کن و ببین چندتا کارخانه و برند معروف جهانی تو امارات تولید داره و همین کالاها سرازیر میشن ایران و پولشون میره تو جیب عربها بعد برو لذت ببر.پول روی پول میذارن و قدرت میخرن حالا ما دلمون خوشه به اینکه اونا ملت نیستن.
دوستان عزیز، همه ما از دکتر تا شاگرد باید یاد بگیریم که به دیگران توهین نکنیم. فقط کسانی توهین میکنند که سخن منطقی ندارند. و متاسفانه بدترین ضربه را به هر ارزشی دفاع بد از آن ارزش به آن میزند.
تابناک من یک ترک هستم از تبریز با اسم بابک اون بالا نظر دادم میبینم همه اومدن به من گفتن پان تورک و جدایی طلب. من شاکیم از دست شما که اینگونه اجازه توهین میدید. دوستان حرف دارید منطقی بزنید پان ترک دیگه چیه؟ واللا در تبریز کلمه پانترک استفاده نمیشه اصلا. و به کسانی که عرق ملی و عشق آذربایجان دارند "میللتچی" میگن نه پان تورک
اما این کلمه پانترک یه جوری بصورت توهین آمیز توسط فارسها استفاده میشه
کسانی که فکر میکنند من جدایی طلب یا ضد ایران هستم عرض میکنم اگر بخوان من تلفن و مشخصات میدم بیان منو ببینن رو در رو حرف بزنیم اما شما با وجود ادعای تمدن به نظرات مخالف توهین میکنید
کدام کینه ی شتری واقعیت دارد قصد توهین به هیچ اقوامی ندارم کشورهای حوزه خلیج فارس به صورت قبیله ای زندگی میکنن کسی در این کشور ها زندگی کردن این حرف ها را درک میکند چون در این کشورها خود مردم از نظر پست های حساس نظامی دست فرماندهان انگلیسی میباشه مردم خودشان بیشترشان رفاه طلب هستن دراورپا در رفت آمد هستن از پولهای را که حاکمان به آنها میدن استفاده میکنن خلاصه اگر بخواهم بنویسم هفتادت من کاغذ میشه
جناب مجتهدزاده درقرن21كشورى قوىه كه ازنظراقتصادى قوى باشد مثلآشهركوچكى بنام دبى بادارابودن 4فرودگاه بين المللى وبزرگترين شركت هواپيمائى امارات وبزرگترين بندر(جبل على)درروز 2000پروازودرسال بيش از40000000مليون توريست به طرف خودش مى كشه .وكره شمالى هم بمب اتم داره وهم ازنظرنظامى خيلى قويه ولى مردمش علف هم ندارند ميل كنند!!!
فرمایشات آقای دکتر براساس اطلاعات و مطالعات بسیار زیاد ناشی از تخصص وتجربه ایشان ومسئولیتشان در موسسات تحقیقاتی است.واحتمالا قریب به صحت.البته بنده تخصصی در این مورد ندارم وبر اساس یک استنتاج شخصی فکر میکنم ادعای ایشان درمورد برخی کشورهای حاشیه خلیج فارس درست است.دوستان حتما برخیشان حداقل سفری به امارات ویا قطر داشته اند .واقعا شما در این دو کشور لااقل (تا جایی که من دیده ام )چیزی به نام ملت نمیبینید.مخلوطی از انسانها با مایتهای متعدد کنار هم کار وزندگی میکنند.جمعیت هستند ولی ملت نیستند.بنده تحصیلاتم در رشته پژوهشگری علوم اجتماعی است وحداقل دراین حد متوجه میشوم که دراین دو کشور ادعای عدم وجود ملت صادق است.شاید بتوان گفن عراق دارای ملت به مفهوم درست آن است وشاید عربستان (من شناختی از آنجا ندارم).به هر حال این کشورها دارای منابع مالی بادآورده ای برای شیوخ خود هستند کهتلاش دارند با استفاده از آن برخی سرا دول دیگر را تحت تاثیر قرار دهند.که یقینا دردرازمدت تاثیر غایی نخواهند داشت.انشاالله.
"حسادت به نژاد و فرهنگ غنی ایران در تاریخ باستان. "!!!!
واقعا چرا این همه تعصب؟!یعنی اون یکی ملتها از آسمون اومدن؟هیچکدوم به غیر ما تمدن نداشته؟!
هرطور میخواید فکر کنید اما بدونید از اولین لازمه های پیشرفت مواجه شدن با واقعیتهاست.
اصلا حالا که اینطور شد کسه ننه هر چی عرب غیره ایرانیه
دیدگاه خود را بنویسید
سایت تابناک از انتشار نظرات حاوی توهین و افترا و نوشته شده با حروف لاتین (فینگیلیش) معذور است.