آیا زودرنجی ژنتیکی است؟

یک روانپزشک با تأکید بر وراثتی بودن زودرنجی،‌ آگاهی افراد نسبت به خودشان را در کنترل عصبانیت و افزایش درجه تحمل موثر دانست.

به گزارش فارس، سید احمد جلیلی با اشاره به زود رنج بودن به عنوان ویژگی که نشان‌دهنده میزان تحمل افراد است، اظهار داشت: تحمل هر فرد نسبت به مشکلاتی که برایش پیش می‌آید، می‌تواند درجه زودرنج بودنش را نشان دهد، بر این اساس برخی تحمل بالایی دارند و حتی اگر مستقیماً مورد حمله قرار گیرند، نمی‌رنجند.

وی افزود: زودرنج بودن مانند همه خصوصیات بشر مجموعه‌ای از صفات ارثی و محیطی است. مقدار زیادی از این ویژگی ژنتیکی و بخشی از آن نیز به محیط فرد و یادگیری‌های او مربوط می‌شود.

این روانپزشک ادامه داد: آمار زودرنجی در جوامع و زمان‌های مختلف متفاوت است، هرچند تحقیقی در این زمینه در ایران ندیده‌ام، اما شواهد نشان می‌دهد که خانم‌ها زودرنج‌تر از آقایان هستند.

وی افزود: البته این ویژگی بستگی به سلامت فرد دارد، مثلاً افسردگی به عنوان یک اختلال شایع روانی می‌تواند افراد را زودرنج کند.

مشاور رئیس انجمن روانپزشکان ادامه داد: زودرنجی می‌تواند زندگی فرد را تحت تأثیر قرار دهد، همچنین وقتی فردی زود می‌رنجد از دیگران کناره‌گیری می‌کند.

این روانپزشک با اشاره به ثابت بودن خصوصیات اخلاقی و عادتی افراد، تصریح کرد: معمولاً خصوصیات اخلاقی و عادتی افراد تغییر نمی‌کند، آدم‌های صبور از بچگی صبور بوده‌اند و آدم‌های کم‌صبر در بچگی نیز همین ویژگی را نشان می‌دادند.

این متخصص بهداشت روان اظهار داشت: اگر زودرنجی مبتنی بر بیماری زمینه‌ای نباشد، روان‌درمانی چاره آن است.

وی با اشاره به راهکار مقابله‌ای برای زودرنجی خاطرنشان کرد: معمولاً آگاهی و انصاف می‌تواند در کاهش زودرنجی مؤثر باشد، هر چند که این توصیه جمعی نیست و در مورد افراد مختلف متفاوت است، اما چنانچه افراد سعی کنند نسبت به خود آگاهی داشته باشند، می‌توانند رفتارشان را نیز کنترل کنند.