جملهای تاریخی از رئیسجمهور که باید آن را با طلا نوشت
پیشرفت در حوزه کشاورزی، قدرت و اقتدار ملی ما را بالا میبرد. برخی اقتدار ملی را در برد موشک میدانند و البته نیروهای مسلح، ارتش، سپاه، بسیج و نیروهای امنیتی قدرت و اقتدار ما هستند؛ اما اگر در کشور انواع سلاح داشته باشیم، ولی برای گوشت، گندم، جو و روغن و ... به دیگران نیازمند باشیم و دست ما به بیرون دراز باشد، اقتدار حاصل نمیشود».

امروز رئیس جمهوری اسلامی ایران در مراسم تجلیل از تولیدکنندگان برتر بخش کشاورزی، عباراتی بر زبان راند که اهمیت بسیار بالایی در جهتگیری دولت در روزهای آینده دارد؛ جملهای که هر یک از وزیران باید آن را با طلا در سردر نهادهایی که مسئولیت آن را بر عهده دارند، بنویسند.
به گزارش «تابناک»، دکتر حسن روحانی در این مراسم گفت: «پیشرفت در حوزه کشاورزی، قدرت و اقتدار ملی ما را بالا میبرد؛ البته برخی اقتدار ملی را در برد موشک میدانند و البته نیروهای مسلح، ارتش، سپاه، بسیج و نیروهای امنیتی قدرت و اقتدار ما هستند اما اگر در کشور انواع سلاح داشته باشیم ولی برای گوشت، گندم، جو و روغن و... به دیگران نیازمند باشیم و دست ما به بیرون دراز باشد، اقتدار حاصل نمیشود».
عبارتی که هرچند شاید برخی از رسانههای مخالف و موافق دولت، تیتر «برخی اقتدار ملی را در برد موشک میدانند» را برای گزارش سخنان رئیس جمهور برگزینند، حقیقت این است که رئیس جمهور بر کارآمدی بخشهایی و ناکارآمدهایی بخشهای دیگر از نهادهای کشور اشاره غیر مستقیمی داشته است.
اینکه نهادهای نظامی به این نتیجه رسیدهاند که باید با تقویت خود در بخش موشکی، آن بخش از اقتدار کشور را که بر عهده آنان است، درست تشخیص داده و بر اساس آن عمل کردهاند، هیچ شکی در آن نیست. در حوزه نهادهای نظامی هم یک تشخیص درست از چگونگی نیل به اقتدار نظامی ایران وجود داشته و هم یک اعتقاد که میتوان در داخل، بستر به وجود آمدن چنین اقتداری را با توان فنی داخلی فراهم کرد. لذا سخن رئیس جمهور در رد توانایی و خودکفایی نهادهای نظامی نمیتواند باشد، بلکه باید تأییدی بر این توانایی باشد. اما اینکه توانایی موشکی به تنهایی کافی نیست، جمله درستی است. حال بحث این است آنکه به دنبال اقتدار نظامی ایران است، وظیفه خود را درست انجام داده و آنان که باید در کنار توانایی نظامی، سایر تواناییهای ایران را ارتقا بدهند، کوتاهی کردهاند.
دولت آقای دکتر روحانی، عموما متشکل از کارگزارانی است که در سی سال گذشته مسئولیتهای کلان کشور را بر عهده داشتهاند؛ از خود شخص رئیس جمهور که در دوران جنگ و پس از آن در مجلس و شورای امنیت ملی و مجمع تشخیص مصلحت نظام مسئولیت داشته تا معاون اول او که در کابینههای مختلف بوده است تا وزاری نفت و مسکن و صنعت و... که همگی طی سی سال گذشته در مسئولیتهای خطیر بودهاند و در بخشی عدم توانمند شدن کشور در حوزههای مختلف ناشی از عملکرد آنان است؛ آنانی که شاید هم در بخش تشخیص جهت حرکت و هم در بخش اعتقاد به توان داخلی کوتاهیهایی داشتهاند.
سخن رئیس جمهور سخن درستی است. اقتدار تنها در برد موشک نیست. بلکه اقتدار در توسعه همه جانبه است. اقتدار ملی یعنی اینکه همه بخشهای کشور بتوانند همتراز و دوشادوش توسعه نظامی ایران خود را توسعه دهند.
اینکه صنایع نظامی توسعه یافته، یک مزیت است و اینکه بخشهای دیگر توسعه نیافتهاند یک خسران است. وزیران آقای رئیس جمهور، باید دغدغه رئیس جمهور را که به کیاست دریافته بخشهای دیگر کشور در حد و اندازه توان نظامی، توسعه نیافته است، دریابند و تلاش کنند در نهادهایی که مسئولیت دارند ،حداقل به اندازه و نه بیشتر از نهادهای نظامی خود را ارتقا دهند.
در سی و پنج سال گذشته به جز سالهای معدودی، کشور با نظر کارشناسی همین مسئولین کنونی اداره شده است. این مسئولین در کنار مسئولین دیگر که خارج از دولت هستند و حتی در دولت رقیب روحانی بودهاند، باید اکنون با خود بیندیشند که آنان چرا در بخش تشخیص مسأله و یا در بخش اعتقاد به توان داخلی کوتاهی کرده و نتوانستهاند توان کشور را همراستا با توان نظامی کشور توسعه دهند.
بیشتر از این، آیا وزرای دولت اعتقاد دارند که مثلا در بخش کشاورزی باید خودکفا بود؟ آیا اگر اعتقاد دارند خود و مجموعه خود را برای چنین هدفی آماده کردهاند، آیا برنامه ریزی آنان برای رسیدن به چنین هدفی هست؟
آیا میتوان در سالهای آینده، رئیس جمهور سخنرانی کرده و اعلام کند که صنایع دیگر ایران هم خود را به قامت صنایع نظامی ارتقا داده است؟ آیا دیگر نهادهای دولتی و حاکمیتی هم میتوانند اعلام کنند که در حوزههای کاری و تخصصی خود یک گام به جلو برداشتهاند؟
به هر حال برای حل مشکلی که رئیس جمهور گفتهاند، یعنی توسعه نامتوازن دو راه حل وجود دارد؛ یا صنابع موشکی کشور را آنقدر پایین بکشیم که قد دیگر صنایع هم به آن برسد و همه در عقب ماندگی با هم شریک شوند. این کار البته کار راحت تری است و یا آنکه صنایع دیگر خود را بالا بکشند و خود را هم قد صنایع نظامی بکنند، که البته این کار دشوارتری است و اعتقاد و پشتکار میخواهد.
به گزارش «تابناک»، دکتر حسن روحانی در این مراسم گفت: «پیشرفت در حوزه کشاورزی، قدرت و اقتدار ملی ما را بالا میبرد؛ البته برخی اقتدار ملی را در برد موشک میدانند و البته نیروهای مسلح، ارتش، سپاه، بسیج و نیروهای امنیتی قدرت و اقتدار ما هستند اما اگر در کشور انواع سلاح داشته باشیم ولی برای گوشت، گندم، جو و روغن و... به دیگران نیازمند باشیم و دست ما به بیرون دراز باشد، اقتدار حاصل نمیشود».
عبارتی که هرچند شاید برخی از رسانههای مخالف و موافق دولت، تیتر «برخی اقتدار ملی را در برد موشک میدانند» را برای گزارش سخنان رئیس جمهور برگزینند، حقیقت این است که رئیس جمهور بر کارآمدی بخشهایی و ناکارآمدهایی بخشهای دیگر از نهادهای کشور اشاره غیر مستقیمی داشته است.
اینکه نهادهای نظامی به این نتیجه رسیدهاند که باید با تقویت خود در بخش موشکی، آن بخش از اقتدار کشور را که بر عهده آنان است، درست تشخیص داده و بر اساس آن عمل کردهاند، هیچ شکی در آن نیست. در حوزه نهادهای نظامی هم یک تشخیص درست از چگونگی نیل به اقتدار نظامی ایران وجود داشته و هم یک اعتقاد که میتوان در داخل، بستر به وجود آمدن چنین اقتداری را با توان فنی داخلی فراهم کرد. لذا سخن رئیس جمهور در رد توانایی و خودکفایی نهادهای نظامی نمیتواند باشد، بلکه باید تأییدی بر این توانایی باشد. اما اینکه توانایی موشکی به تنهایی کافی نیست، جمله درستی است. حال بحث این است آنکه به دنبال اقتدار نظامی ایران است، وظیفه خود را درست انجام داده و آنان که باید در کنار توانایی نظامی، سایر تواناییهای ایران را ارتقا بدهند، کوتاهی کردهاند.
دولت آقای دکتر روحانی، عموما متشکل از کارگزارانی است که در سی سال گذشته مسئولیتهای کلان کشور را بر عهده داشتهاند؛ از خود شخص رئیس جمهور که در دوران جنگ و پس از آن در مجلس و شورای امنیت ملی و مجمع تشخیص مصلحت نظام مسئولیت داشته تا معاون اول او که در کابینههای مختلف بوده است تا وزاری نفت و مسکن و صنعت و... که همگی طی سی سال گذشته در مسئولیتهای خطیر بودهاند و در بخشی عدم توانمند شدن کشور در حوزههای مختلف ناشی از عملکرد آنان است؛ آنانی که شاید هم در بخش تشخیص جهت حرکت و هم در بخش اعتقاد به توان داخلی کوتاهیهایی داشتهاند.
سخن رئیس جمهور سخن درستی است. اقتدار تنها در برد موشک نیست. بلکه اقتدار در توسعه همه جانبه است. اقتدار ملی یعنی اینکه همه بخشهای کشور بتوانند همتراز و دوشادوش توسعه نظامی ایران خود را توسعه دهند.
اینکه صنایع نظامی توسعه یافته، یک مزیت است و اینکه بخشهای دیگر توسعه نیافتهاند یک خسران است. وزیران آقای رئیس جمهور، باید دغدغه رئیس جمهور را که به کیاست دریافته بخشهای دیگر کشور در حد و اندازه توان نظامی، توسعه نیافته است، دریابند و تلاش کنند در نهادهایی که مسئولیت دارند ،حداقل به اندازه و نه بیشتر از نهادهای نظامی خود را ارتقا دهند.
در سی و پنج سال گذشته به جز سالهای معدودی، کشور با نظر کارشناسی همین مسئولین کنونی اداره شده است. این مسئولین در کنار مسئولین دیگر که خارج از دولت هستند و حتی در دولت رقیب روحانی بودهاند، باید اکنون با خود بیندیشند که آنان چرا در بخش تشخیص مسأله و یا در بخش اعتقاد به توان داخلی کوتاهی کرده و نتوانستهاند توان کشور را همراستا با توان نظامی کشور توسعه دهند.
بیشتر از این، آیا وزرای دولت اعتقاد دارند که مثلا در بخش کشاورزی باید خودکفا بود؟ آیا اگر اعتقاد دارند خود و مجموعه خود را برای چنین هدفی آماده کردهاند، آیا برنامه ریزی آنان برای رسیدن به چنین هدفی هست؟
آیا میتوان در سالهای آینده، رئیس جمهور سخنرانی کرده و اعلام کند که صنایع دیگر ایران هم خود را به قامت صنایع نظامی ارتقا داده است؟ آیا دیگر نهادهای دولتی و حاکمیتی هم میتوانند اعلام کنند که در حوزههای کاری و تخصصی خود یک گام به جلو برداشتهاند؟
به هر حال برای حل مشکلی که رئیس جمهور گفتهاند، یعنی توسعه نامتوازن دو راه حل وجود دارد؛ یا صنابع موشکی کشور را آنقدر پایین بکشیم که قد دیگر صنایع هم به آن برسد و همه در عقب ماندگی با هم شریک شوند. این کار البته کار راحت تری است و یا آنکه صنایع دیگر خود را بالا بکشند و خود را هم قد صنایع نظامی بکنند، که البته این کار دشوارتری است و اعتقاد و پشتکار میخواهد.
تابناک را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید
نظرات بینندگان
امام ره اقتدارواستقلال ايران رادركشاورزي وآموزش وتقويت بنيه نظامي ميدانستنددرست است باشكم گرسنه نميتوان ازمملكت دفاع كرد
متاسفانه تمامی مسئولین این کشور در حرف و عمل دچار پارادوکس هستند!!!
ايشان بايد مي گفت كه سرعت پيشرفت صنايع غذايي مان و توليد محصولات كشاورزي مان بايد به سرعت پيشرفت نظامي مان برسد.
عزیز ناشناس بلژیکی ارمنستان 1400کیلومتر با عراق 1000کیلومتر با پاکستان 1000کیلومتر با افغانستان مرز نداره فهمیدنش انقدر که شما متوجه نمیشید سخت نیس امریکا 3100کیلومتر با مکزیک مرز داره به شدت مراقبت میکنه خیلی از جرایم در امریکا رو افرادی که قاچاقی از مکزیک میان انجام میدن لطف کن به دیدن ویترین های شهرهایی مثل خنت ادامه بدید دوست عزیز
اول امنیت بعد سایر موارد اگرامنیت نباشد ، می توان کشاورزی کرد؟؟؟؟ حال افغانستان کشتورزی کند؟؟؟؟
سلام؛
در همین سایت خبری بارها گفتم میبایست شرکتهای تعاونی که سهامدارانش خود کشاورزان و فروشندگان در سطح شهرها و تعدادی ماشین برای حول و نقل میتواند در درآمد زایی و ایجاد اشتغال هو در روستاها و هم در شهرها بسیار کارآمد باشد و خرید مردم از این تعاونیها هم چون قیمت مناسب میشود منتفع میگردند
فقط برای راه اندازی و آموزش و تدوین دستورالعملها و قوانین و اساسنامه و سیستمهای نرم افزاری برای مدیریت کلان و جزء(تمرکز فعالیتهای تعاونیهای مختلف و مدیریت تولید و توزیع) در ابتدا سازمان تعاون کشور میتواند با بودجه ایی مختصر کار را راهاندازی کند و از مقطعی به بعد خود آن تعاونیها میتوانند بطور مستقل بر اساس درآمدهای خود هزینه های اولیه دولت و کاری خود را بدست بیاورند...
.یا حق.
حرفهاي خوب زياده ولي اگر عملي بشه مهمه!
بله البته محور ولی خب ما امتیازش رو به جناب روحانی میدیم بالأخره ایشون خیلی زحمت کشیدن این کشف بزرگ رو کردن طلا هم ارزون شده تابناک مایه گذاشته دستش هم درد نکنه.
افسوس که دیر فهمیدند روستا خالی از سکنه وزمین ها تبدیل به ویلا های خالی ازسکنه حتی در مناطقی که ایجاد ویلا لطفی ندارد
چرا اینقدر راحت به هم بی احترامی می کنیم ... اون بنده خدا که ایران نیست (بلژیک)، چرا باید به باد توهین گرفته بشه. امیدوارم اول ظرفیت پیدا کنیم. همه چیز در امتداد این توسعه یافتگی درست خواهد شد.
مگه بلژیک یا هر کشور دیگه چه قماشی هست. در نتیجه این برخورد 8 سال کشور به عقب برگشت
آغا، تیترو که دیدم یاد ملیجک و ناصرالدین شاه اوفتادم! ای ژمونه! ای ژمونه! ... تابناک جونم! مُردم از این چاپلوسی هات!
بهترين فرصت براي كشاورزي و تبديل آبياري سنتي به آبياري مدرن دوران نفت 140 دلاري بود ... كه گذشت.
یاد شوروی رو زنده کردیم
دوست عزیز 15:27، سوال شما استفهامی است یا ابهامی؟ آیا شما از سرمایه سایر بخشها اطلاع دارید و مقایسه انجام داده اید؟ چقدر سرمایه گذاری در صنعت خودروسازی شده و به کجا رسیدیم... سد گتوند با آنهمه سرمایه گذاری به کجا رسیده و ...؟ کاش بتوانیم بدون حب و بغض و با انصاف قضاوت کنیم. حتی اگر سلیقه ما با طرف مقابل موافق نیست دلیل نمیشود که بناحق او را تضعیف کنیم
مخصوصا اون جاهایی که میگه : برید به جهنم، بی شناسنامه، عصر حجری، ....
کشاورزی با کدوم آب؟
کشاورزی فقط یک جنبه ی درامدزایی هست، حداقل در حد نیاز جامعه خودمون تا به محیط زست فشار نیاد، صنایع دیگه چی؟ چرا صنایع مربوط به فراوری نفت رو گسترش نمیدن تا خام فروشی نشه و درامدش چندبرابر میشه...
اگه اقتصاد قدرتمند می تونست جای نظامی گری را بگیره ژاپن حالا ........
آقایی که اختلاف سرمایه ها رو دلیل اختلاف عنوان کرده ، خداوکیلی چقدر سرمایه از مردم صرف توسعه خودرو سازی شده ولی نتیجه؟
پس دلیل رو باید جای دیگری جستجو کرد. مسئولی که خود سالیان طولانی متولی صنعت بوده ولی به آن باور ندارد نمیتواند آنرا توسعه دهد
لطفا اظهارات آقای نعمت زاده در مورد دلیل عمل گوش در آلمان و صحبتهای آقای ترکان در مورد حداکثر هنر صنعت ایران را دوباره مرور کنید
شما خودت جزو ملت ایران نیستی؟؟؟؟
بهتره این حرفا رو به وزرایی بگن که صنعت ما رو در حد آفتابه سازی می دونند ( البته اون بخش از صنعت رو که خودشان سالها متولیش بودند)
دیدگاه خود را بنویسید
سایت تابناک از انتشار نظرات حاوی توهین و افترا و نوشته شده با حروف لاتین (فینگیلیش) معذور است.