تکیه دیپلمات ژاپنی به صندلی دوازده ساله البرادعی

«یوکیا آمانو»ی 63 ساله، كانديدای ژاپنی مدير كلی آژانس بين‌المللی انرژی اتمی، روز پنجشنبه با اكثريت آراء ۳۵ عضو شورای حكام آژانس به عنوان جانشين محمد البرادعی برگزیده شد.

بر پایه گزارش‌های منتشره، آمانو توانست در چهارمين دور رأی‌گيری، دو سوم آرای اعضای شورای حكام آژانس را به دست آورد و عبدالصمد مينتی، رقيب آفريقای جنوبی خود را شكست دهد.

مدير كل جديد آژانس پس از اين رأی‌گيری به خبرنگاران گفت: «امروز بعد از ظهر، من حمايت ۲۳ كشور را كه تعداد لازم برای انتخاب به عنوان مدير كل آژانس بين‌المللی انرژی اتمی است، به دست آوردم.»

با اين حال، روند انتخاب مدير كل آژانس هنوز به پايان نرسيده است و ۱۴۵ كشور عضو آژانس، جمعه بعد از ظهر، گرد هم خواهند آمد تا رسما انتخاب یوکیا آمانو را تأييد كنند.

به گزارش خبرگزاری‌ها، با وجود اين، آمانو تا هنگامی كه نشست عمومی آژانس بين‌المللی انرژی اتمی در ماه سپتامبر به او چراغ سبز ندهد، مدير كل آژانس نخواهد بود.

وی در گفت‌وگو با خبرنگاران اظهار داشت كه تلاش خود را برای جلوگيری از گسترش سلاح‌های اتمی به كار خواهد گرفت و برای انجام چنين كاری، «همبستگی همه كشورهای عضو از شمال، جنوب، شرق و غرب» ضروری است.

از ماه نوامبر، مديركل جديد آژانس بين‌المللی انرژی اتمی، جانشين محمدالبرادعی خواهد شد كه سه دوره چهار ساله رياست اين نهاد ناظر بر فعاليت‌های اتمی كشورهای جهان را بر عهده داشت.

برادعی در دوران مدير كل خود توانست جايزه صلح نوبل را در سال ۲۰۰۵ به دست آورد، ولی به دليل اظهار نظرهای سياسی خود، همواره مورد انتقاد قرار داشت.

يوكيا آمانوی، جانشين وی، در رأی‌گيری روز پنجشنبه از سوی كشورهای صنعتی مورد حمايت كامل قرار داشت. برای تصدی مقام مدير كلی آژانس پنج كانديدا با يكديگر به رقابت پرداختند، ولی «ژان پل پونسلت» از بلژيك و «ارنست پتريك» از اسلونی اوايل هفته جاری، از نامزدی اين مقام انصراف دادند.

«لوئيس اخاواری» از اسپانيا نيز به دليل به دست آوردن آرای پايين در رأی‌گيری اوليه از دور رقابت‌ها حذف شد.

هرچند هنوز تا انتخاب نهایی آمانو، یک گام باقی مانده است، شواهد نشان می‌دهد که او مدیرکل آینده آژانس خواهد بود. همچنین درباره آمانو همه بر یک موضوع تأکید دارند آن هم این‌که این دیپلمات کارکشته ژاپنی بیشتر به عنوان یک فرد متخصص و کارشناس شناخته می‌شود تا چهره‌ای سیاسی. البته این موضوع در ظاهر می‌تواند پیام خوبی برای ایران داشته باشد، زیرا ما بر این باوریم که موضوع ایران، فنی است و برخی قدرت‌ها بیشتر علاقه دارند آن را سیاسی نشان دهند.

بنابراین، وجود یک شخصیت فنی در این جایگاه در ظاهر به سود ایران خواهد بود، اما پیشینه رفتار ژاپنی‌ها درباره پرونده هسته‌ای ایران و همراهی بی چون و چرای آنها با کشورهای مخالف برنامه هسته‌ای کشورمان، در عمل این نگرانی را ایجاد می‌کند که آمانو نتواند استقلال نسبی البرادی را در این باره داشته باشد.