چرا تیم ملی پناهگاه بازیکنان نیمکت نشین است؟

در مورد دعوت بعضی بازیکن‌ها به تیم ملی حرف و حدیث‌های زیادی شنیده می‌شود.

به گزارش تابناک ورزشی به نقل از خبرآنلاین؛ فهرست اخیر تیم ملی فوتبال ایران، چند نکته مبهم دارد. فهرستی که با توجه به جنجال‌هایی که در مورد دروازه‌بان‌ها راه افتاده، بیش از پیش مورد بررسی قرار می‌گیرد.

درون دروازه تیم ملی، دو بازیکن قرار دارند که آخرین بازی‌شان به مدت‌ها قبل برمی‌گردد. حتی دروازه‌بان اول تیم ملی؛ آخرین بازی‌اش درون دروازه تیم ملی بوده است. علیرضا بیرانوند مدت‌هاست به نیمکت نفت تهران میخ شده و علیرضا حقیقی باید شانس داشته باشد که در لیست 18 نفره روبین کازان نامش دیده شود.

رضا قوچان نژاد بعد از یک مصدومیت سخت و سنگین هنوز فرصت نکرده در ترکیب چارلتون جایی برای خود دست و پا کند. جهانبخش هم مصدومیتش خیلی سخت بوده و هنوز بازیکن 90 دقیقه‌ای نشده است.

با وجود تمام انتقاداتی که به کادر فنی برای دعوت از برخی بازیکنان می‌شود، اما مسلما این حق طبیعی مربی تیم ملی است که بازیکنانی که در طول اردوها و جلسات تمرینی متعدد زیر نظرشان داشته و در موردشان به نوعی شناخت کافی رسیده است را دعوت کند. دعوت از بازیکنی نظیر کامیابی نیا به خوبی نشان می‌دهد که لیگ برتر هم به طور کامل رصد می‌شود و درخشش آن‌ها در لیگ برتر هم تاثیری به سزایی در انتخاب فهرست تیم ملی دارد. ولی، نمی‌توان اسکلت تیم ملی را به یکباره تغییر داد.

اما حقیقت این است ملاک انتخاب بازیکنان تیم ملی، تنها چند هفته بازی لیگ نیست. مربی‌ای که سال‌هاست تیم ملی ایران را در دست دارد، به شناخت کافی از بازیکنان کلیدی‌اش رسیده و عدم اعتماد مربیان باشگاهی نمی تواند تاثیری در روند تصمیم گیری او داشته باشد.

حقیقی خود را در جام جهانی و جام ملت‌ها به کی روش ثابت کرده و بیرانوند نشان داده گلر مطمئنی است. قوچان نژاد از کلیدهای اصلی صعود ایران به جام جهانی بود و علیرضا جهانبخش یکی از روشن‌ترین آینده‌ها را در بین بازیکنان ایرانی دارد.