نظرتان درباره این تصاویر چیست؟

روستای ملک اباد از توابع بخش مرزی اشار در سیستان و بلوچستان است که با داشتن چهل دانش آموز در شش مقطع تحصیلی ، ۱۵سال است که فاقد فضای آموزشی و مکانی برای تحصیل است.دانش آموزان نیمی بر روی نیمکت ها ی داخل کپر و عده ای بر روی سنگ ریزه های بیابان و زیر آفتاب سوزان مینشینند.هر روزه کودکان تخته سیاه را از مسیری طولانی حمل میکنند و به کپر می آوردند.
{$sepehr_album_25277}
01




















تابناک را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید
نظرات بینندگان
وای بر ما یا وای بر مسئولین؟
فقط خجالت
بدون تحقيق نظر ندين( اجتنبوا كثيراً من الظن) از بسياري از گمانها بپوهيزيد
از حقوق بگیرهای نجومی که ذخیره های انقلابند بپرسید!!!!
بنده متاسفم برای دیدن این تصاویر در چنین کشوری بهرحال نظرات مامردم دردی را دوا نمیکند از صدق دل آمادگی خودرا برای ساخت یک کلاس کوچک همراه بایک سرویس بهداشتی مناسب اعلام میدارم لطفا آدرس دقیقی از این روستا بدستم برسد.وبه یاد شعر معروف مولانا:ای قوم به حج رفته کجایید کجایید مکه همینجاست کجایید کجایید
ای جان
لطفا از دختر صفدر حسینی هم بپرسین نظرش چیه
خوبی ؟
واقع بینانه ببینیم . به عکس ها خوب نگاه کنید میبینید برق دارن، چراغ روی پایه برق دارند، خونه هم دارند ، جاده اسفالت هم دارند، کتاب های سالم دارند ، مداد و دفاتر کیف کاملا سالم هم دارند ، این عکس ها کاملا می خواهند چیزی رو نشان بدهند که خود عکاس می خواهد وقتی میز و نیمکت در داخل قرار دارد ایا جایه تخته نیست که اونجا بزارنش و حمل نکنن هردو از چوب هستن . منظره حمل تخته را نگاه کنین این بچه ها تخته را از کجا می اورند منظره بین خونه ها تا کلاس کاملا متفاوته .به گوشه های تخته تو تمامیه عکس ها نگاه کنین سوراخ دارد یعنی این تخته به دیوار نصب بوده است و تخته تاب برنداشته پس حتما به به دیوار نصب بوده .و خیلی نشانه های دیگری هست که کاملا مشهوده و من در موردشون حرفی نمی زنم اما واقعیت رو نمی شود انکار کرد بله همچین صحنه هایی وجود دارد . اما خواهشا به هر قیمت نخواهید با افکار و احساسات مردم بازی کنید .
ببخشيد
لايك براي پاسخ ناشناس بود
اقای شرلوک هولمز به جای این که کاراگاه بازی دراری پاشو برو جنوب شهر حتی تهران ،می فهمی چه خبره
بینوایی و فقر داره بیداد میکنه
اشکال نداره در عوض داریم به همسایگان مستحق کمک میکنیم
سر به روی شانه های مهربانت میگذارم عقده دل میگشایم و گریه بی اختیارم
ویلل للمطففین
ان خانم ایرانی که رفته به کمک بچه های هندی و به مشکل خوده امیدوارم این عکسها را ببینه و بدونه همه کشورش را نگشته ما در ایران هم کودکان فقیری در حد مناطق محروم هند داریم اگر انان دستشان بسوی دنیا باز است ما چه
شرم شان باد ...
بابا دولت نمی خواهد این بچه ها درس بخونن و رشد کنن وگرنه ساختن مدرسه تو یه هفته امکان داره
بچه كمتر ، زنگي بهتر
سر خم می سلامت بشکست اگر صبوحی
لطفا یک شماره حساب برای ساخت این مدرسه ب
بفرمایید
دیدگاه خود را بنویسید
سایت تابناک از انتشار نظرات حاوی توهین و افترا و نوشته شده با حروف لاتین (فینگیلیش) معذور است.