خدایا به یمن این روز ما را ببخش که ما هیچیم

رمضان گذشت و داغش را بار دیگر بر دلمان گذاشت، آنچنان که تا یک سال دیگر، باید با این داغ بسوزیم و بسازیم، آنچه اما تحمل این داغ را تا اندازه‌ای بر ما آسان می‌کند نعمت بزرگی است که ذات یگانه الهی آن را در روز سعید و فرخنده عید فطر به ما رو سیاهان درگاهش ارزانی می‌کند.

خدایا رو سیاهیم و درمانده، خدایا رمضانت گذشت و ما هیچ درک نکردیم، خدایا این همه ناشکری و ناسپاسی را بر ما نگیر.

خدایا امروز که شکوفه «الحمدلله علی ما هدانا» بر ساقه خشکیده وجود ناچیز ما جوانه زد می‌خواستم زمین دهان باز کند و مرا در کام خود فرو ببرد، چه، به خوبی می‌دانم که لیاقت این هدیه الهی را ندارم، اما تو بزرگی و کریم و ارحم الراحمین تنها و تنها برازنده توست.

خدایا رمضانت رفت با آن شب‌های معنوی و ملکوتی‌اش، خدایا قرآنت را هرچند خواندیم ولی تو بهتر می‌دانی که فقط خواندیم، خدایا شیطان را برای راحتی ما دربند کشیدی ولی چه بگویم که باز هم ...

خدایا امروز که نماز عید را در خنکای نسیم صبحگاهی یکی از روزهای قشنگت اقامه کردیم، دلمان لرزید و تو را خواندیم، آری تو را خواندیم و خوب می‌دانیم که شنوای دانایی.

امروز پس از شکرگزاری به پاس نعمت بندگی، دعا کردیم اول برای تعجیل در ظهور مولایمان، بعد برای تداوم سایه سار ولایت بر سرمان تا آن زمان که صلاح بدانی و پرده از غیبت بر افکنی، بعد دعا کردیم برای وحدت امت اسلامی و ملت شریف ایران تا آرامشی بیابیم از جنس حضور، بعد همه آنانی را که بر گردنمان حق دارند را دعا کردیم، پدر و مادر که عافیت و عاقبت به خیری را برایشان خواستیم.

همسر و فرزندان که ما را تحمل می‌کنند، دوستان، رفقا و همه خویشان و آشنایان را دعا کردیم که خدایا همه شان را ببخش و بیامرز.

و در آخر گفتیم خدایا به حق مقربان درگاهت و به حق مؤمنانی که یک ماه عاشقانه تو را عبادت کردند و به حق ذخیره آخر الزمانت، هرچند ما هیچیم و هیچ برای عرضه نداریم، اما تو ما را ببخش که تنها به تو امیدواریم و تنها از تو یاری می‌جوییم.