حمله موشکی رژیم بعث به تهران، در ۲۹ سال قبل

سلام یادمه که میدان راه آهن ابتدای خیابان کارگز را با موشک زدند.
همچنین پامنار و چهار راه ابوسعید .
یک موشک هم به سازمان آب اصابت کرد دقیقاً روی انبار آب مدفون در زمین . بحمداله کشته نداشت. یک حفره در زمین خالی ایجاد کرد.
یک بار هم انگار روز جمعه بود موشک در هوا منفجر شد. دقیقاً یادم نیست شایعه بود یا واقعاً اینطور شد.
دزاشیب را هم زدند همچنین میدان هفت تیر انگار نزدیک مسجد جواد (ع )

برادران عراقی و از این کارا؟؟؟؟؟!!!!!!!!

خدایا ، این ملت چه روزها و شب هایی رو که از سر نگذرونده. گاهی فکر میکنم تفاوت ما با کشورهایی چون ترکیه و امارات و کویت و عربستان و قطر و عمان و بحرین و اردن و اذربایجان و ترکمنستان و ارمنستان و اینا چیه؟ چیمون کمتر از اوناست؟ ما ملتی هستیم که محکومیم دنیای ویرانی داشته باشیم تا آخرتمون بهشتی باشه. صلوات بفرست!

رژیم بعث نه، ارتش عراق

از اینکه در عراق این همه مدت هست که جنگه و مردمان بیگناه و کسانی که زمان جنگ ایران و عراق اصلا" وجود نداشتند کشته میشوند ناراحت میشم
ولی خب کره زمین گرده بالاخره یک روزی یک طوری باید پس میدادند.

با سلام و احترام؛

آیا عکاس، خود دوربین بود؟ چرا به خودتون زحمت نمیدیدن اسم عکاس رو بنویسین؟!!

بدبخی پای لنگ و سنگ است همه اش هم می زد جنوب شهر

هيچوقت خاطرات تلخ آن شب را فراموش نمي كنم ، چند دقيقه به چند دقيقه و بدون آژير قرمز يك صداي انفجار مهيب در شهر مي پيچيد . مردم كه مات و مبهوت بودند ، حتي مسئولين نيز از راديو اعلام نمي كردند كه اين حملات بمب باران است يا چيز ديگر و اين بر ترس و وحشت مردم افزوده بود .

شهر کرمانشاه بیش از هزار و صد بار مورد حملهٔ بمب ،و راکت ،و موشک فرار گرفت ،و دو بار بمب ،و موشک در فاصلهٔ صد ،و صدپنجاه متری منزل خودمن اصابت نمود ،وباعث خسارتهایی شد ،اما حالا عده ای که حتی صدای انفجار گلولهٔ توپ ضد هوایی را نشنیده اند شده اند همه کارهٔ مملکت .من همکاران وزارتی داشتم که از تهران ،مازندران ،و خراسان ،و سیستان بلوچستان ،می آمدن ،به شهر کرمانشاه ،بعنوان مامریت شرکت در جبهه ،که با ششماه به آنان بعنوان ایثارگر ،یک گروه اضافه نمودند ،مانند مکی ها ،و یا مشهدی ها ، آیا انیها حاجی ،و یا مشهدی نیستند ،؟ آیا ما کرمانشاهی ها که هشت سال زیر بمباران ‌وموشکپرانی بودیم ،ایثارگر نیستیم؟ اگر همهٔ مردم شهرهای پشت جبهه ها شهر را تخلیه میکردند ،که قصد صدامدهم همین بود که شهرهای پشت جبهه را خالی کند ،چه اتفاقی می افتاد،؟ چرا زیاده خواهی ،وحرص وآز ثروت ،و مقام چشم مسولین رادکور کرده ،؟ آیا نمی بینید هم کاران خود را که عاقبت از دنیا رفتند ،و چیزی جزٔ یک لا پاچهٔ سفید باخود نبردند ،،؟ پس بخود آیید ،،،

اون روز غروب زمستان 66 بود که من از دیدگاه تنگه ابوغریب اولین موشک در حال پروار به طرف تهران را مشاهده کردم. و بلافاصله به تطبیق لشکر 77 گزارش دادم که هواپیمای جنگی در آسمان دیده شد. اما فرداش از لشگر بی سیم زدن که اونی که دیروز گزارش کردی هواپیما نبود بلکه موشک بود که به تهران اصابت کرد. با تشکر. یاد همسنگران مفقودالاثر و بسیار بسیار دوست داشتنی جواد عبدالهی و الهیار سازنده به خیر. که اون روزها باهم تو یک سنگر بودیم . بغض گلویم را گرفت.

تو دزفول درخت کاج درمیاد که میگی مال دزفوله

بعد میگن موشک میخواید برای چه کاری؟
برای روزی دیگر که یه دیوانه مثل صدام خواست به ایران حمله کنه بشه جواب داد

و رسانه های ما امروز با اشتیاق از پیروزی های ارتش عراق در موصل می نویسند . کشوری که با ما صلح نکرد بلکه هر دو آتش بس را قبول کردیم. کشوری که مشخصا برای مقابله با ما اف 16 خریده است غرامت به ما نداد و برای اینکه دست پیش بگیرد درخواست غرامت از ما کرده! ایکاش حالا حالا ها برای نابود کردن داعش هزینه کنند.

سیاوش جان، قلبم آتیش گرفت با این چیزایی که نوشتی. خدا حفظت کنه که یاد اون روزا رو تو دلت حفظ کردی

عجب روزهایی بود، یادم هست به خاطر شرایط موشکی به مدرسه نمی رفتیم من آن موقع اول راهنمایی بودم،چون نزدیک به موقع امتحانات بود فقط رفته بودیم مدرسه ببینیم وضعیت امتحانات چگونه می شود،در حیاط روی سکو ایستاده بودم که خیلی اتفاقی رد سفید دود مانندی که به سرعت به ما نزدیک می شد را در آسمان دیدم و بلافاصله حدس زدم یک موشک است و لحظاتی بعد صدای انفجار آن که همه می گفتند حوالی سید خندان است به گوشم رسید.