حاکم دبی «راز موفقیت» امارت خود را فاش کرد

چه لاف میاد این جناب حاکم .
اگر نبود اتفاقاتی که در شمال خلیج فارس رخ داد هیچگاه جنوب خلیج فارس به نون و نوا نمی رسیدند .
باید خیلی آی کیوی پایینی داشته باشیم و فراموشکار باشیم که یادمان رفته باشد دهۀ هشتاد میلادی سیل عظیم پولهای ایرانی روانۀ دوبی شد . اونوقع به جز اینرانیها ، احدی در دنیا دبی رو نمی شناخت . حالا که با پول پدران ما به نون و نوا رسیده اند ، پز ما بلدیم رو می دن .
البته حمیتهای آمریکا برای ایجاد این وضعیت نیز موثر بود و البته موفق .
اگر دو قدرت اصلی خلیج فارس و غرب آسیا یعنی ایران و عراق به جان هم نمی افتادند الان دوبی همچنان تفرجکگاه شترسواران بود .

راز موفقیت ارتباط گسترده با امریکاست

نیاز به چند نفر منتقد واقع بین داریم که واقعیات جامعه را آنطور که هست بنویسه تا از این توهم برتر بودن در بیاییم و بدونیم مشکلاتمون چیا هستن

دوستانی که توهم این رو دارن که ایران امارات رو بزرگ کرد توجه کنند:

سهم داد و ستد امارات و ایران طی سالهای 2005 تا 2009 حدود 12 میلیارد دلار بوده. از این رقم، قسمت عمده اش صادرات امارات به ایران بوده و همونطور که میدونید بدلیل تحریمهای بین المللی در حقیقت Re-Export صورت میپدیرفته و سود امارات اغلب از دریافت هزینه های گمرکی تامین میشه. با توجه به رقم فوق، هر سال تقریباً 2.4 میلیارد دلار سهم تجارت بین ایران و امارات بوده.
در حال حاضر، مبلغ کل صادرات امارات چیزی در حدود 324 میلیارد دلاره که سهم ایران 14.5 درصد این مبلغ یعنی چیزی در حدود 47 میلیارد دلاره. پس از ایران، ژآپن،چین،هند و عمان کشورهای مقصد صادراتی امارات رو تشکیل میدن.

پس تا اینجا فهمیدیم سهم ایران از بابت صادرات مجدد از امارات(که اصلی ترین دلیل تجارت ما با اماراته) حدود 47 میلیارد دلاره.

با توجه به درآمد ناخالص 693 میلیارد دلاری این کشور در سال و جمعیت اندکش و همچنین عدم اتکا به درآمدهای نفتی، تورم 1.4 درصدی، عدم وجود افراد زیر خط فقر و ایجاد امنیت و بسترهای مناسب برای جذب گردشگر و سرمایه گذاران،میبینیم که ایران نیست که امارات رو موفق کرده. تفکر حکام امارات و اقبال مردم بوده که این کشور رو به اینجا رسونده.

مثلا اگه ی پیچ از ی وسیله اینا شل بشه خودشون نمیتونن سفتش کنن،?? به جایی رسیدیم که تو سطل آشغال دنبال همون پیچ میگردیم که بفروشیم و نون بخریم

اگر دبی تحریم بشه چند روز دوام میاره؟

فعل خواستن میخواد

در کشورما فقط ایران در شهر تهران خلاصه شده است معلومه که هیچوقت شهرهای ما پیشرفت نخواهند کرد

دوستانی که مرتب این شعارهای کهنه رو تکرار می کنند که دوبی رو پول ایران ساخته و ... شاید بهتر باشه از نزدیک یک بار دوبی بروند و ببیند در حال حاضر - و نه گذشته - جایگاه ایرانی ها در اقتصاد دوبی کجاست؟ در سرمایه گذاری و ساخت و سازهای عظیم دوبی ایرانی یا شرکتهای ایرانی می بینند؟ در بخش خرده فروشی و بازارها و فروشگاهها ایرانی مبینند؟ در بخش عظیم خدمات و توریستی و خصوصا هواپیمایی ایرانی می بینند؟ اگر ایرانی ای وجود داره در دوبی عمدتا جهت خرید و تامین بازارهای ما دارند در اونجا فعالیت می کنند.
بهتره با نظر به آمارهای واقعی ببینند که بخش خدمات و توریسم و بخصوص خدمات هوایی دوبی شاید نزدیک به درآمد نفت ایران در حال رشد است.
بهتره این رو بدونند که یک سوم جرثقیل های عظیم ساختمان سازی دنیا در حال حاضر در دوبی مشغول به کار هستند. حالا ما دلمونو خوش کنیم به اینکه اگر خارجی ها بروند و ایرانی ها بروند و چه و چه... تا ما از خواب غفلت و تحقیر دیگران بیدار بشیم دوبی بعد از اتمام نفتش به ثبت اقتصاد مبتنی بر بخش خدمات رسیده هیچ نظریه ای هم نگفته که همه کشورها لزوما باید با بخش صنعت یا کشاورزی به تعادل اقتصادی برسند

از کامنت ها علت سرعت کند پیشرفت روشنه ! بیشتر حرف می زنیم تا عمل کنیم ! بیشتر از چیز هایی که نمی دونیم حرف می زنیم تا اونایی که می دونیم!

مردم ما تمام دنیارو بی فرهنگ میدونن وخودشون با فرهنگ اما کاملا در اشتباه هستیم مردم دبی مردم 40سال پیش نیستند

آنها قوانین گذشته را کنار گذاشتند و اجازه دخالت هیچ ارگانی در زندگی زنان و مردان را ندانند
ومردم با این احساس امنیت با دولت همکاری کردند

ملتها ودولتها تا حسادت و نظرتنگی را کنار نگذارند پیشرفت نمی کنند در ایران فقط کافیه کسی بخواد کار اقتصادی بکنه زمین و زمان متحد میشن تا زمینش بزنن ضمنا اونا دائم نیومدن بگن مدرنیته با سنتهای ما در تضاده و به داشته های موهوم خودشون راضی نماندند

دبی با هیچ کشوری مشکل نداره و فقط دنبال توسعه است