معلوم نيست چه کسي به برخي مدرک مهندسي داده؟!

تا به الان که 500 نفر توسط اتوبوس جابجا میشن نمیشه سوار شد وای به حال آنروز که 1200 نفر سوار بشن.

شبکه مترو مناسب ترین وسیله برای تردد داخل شهری است ،با انتخاب مسیر های مستقیم زیرزمینی گاهی طول مسیر دو ایستگاه میتواند کمتر از نصف مونوریل باشد ، تازه در شهری مثل تهران همین جوری هم دلگیر و خفه کننده است ،بیش از این به آلوده کردن مناظر شهر کمک نکنید.

معایب منوریل: 1- یخزدگی و برف زمستان 2- گرمای شدید تابستان 3- سرو صدای زیاد 4-تصویر نا زیبا 5- معرض تردد زمینی 6- مشرف به منازل شخصی 7- هزینه بالای تملک زمین و ... مواردی است که به مدرک مهندسی نیاز ندارد.

در شهر ‏‏ ‏wuppertal‏ در آلمان که خط مونوریل آن سابقه دیرینه و آزمایشی دارد صرفاً بعلت سابقه از آن استفاده می شود و بهره ‏بردار معتقد است که توجیه اقتصادی ندارد. از این رو خط های بعدی زیر زمینی کار شده است. لازم به یادآوری است که آن ‏خط بر روی رودخانه قرار دارد و جنبه توریستی زیادی دارد. در آلمان با وجود تجربه مونوریل، ساخت آن انگشت شمار ‏‏(دو مورد) و محدود (فاصله 4 کیلومتر) است . در درآوردن هزینه ها باید مواردی چون "آلودگی صوتی" ، ‏‏"آلودگی دید" ، "کم شدن سطح معابر جهت پایه های متعدد، آنهم در تهران شلوغ"، "حفظ ونگهداری" و نظیر اینهارا لحاظ ‏کنیم و بر مسافرین که جابجا میشوند سرشکن کنیم. در ضمن قیاس 30 سال کامل نیست. آمار ندارم ولی تصور دارم در ‏‏10 سال اول 1کیلومتر 10 سال دوم 9 کیلومتر ودر 10سال سوم 20 کیلومتر ساخته شده باشد آنهم مسیرهائی چون پل ‏رومی. با روند فعلی وباتجربه بدست آمده می توان در 10سال چهارم 30 ‏کیلومتر را به 70 یا 80 کیلومتر رساند. و خلاصه اینکه خدا و خدمت کردن انحصاری نیست. تمام خادمین به این مرز و بوم ‏موفق باشند.‏

اگر به آمار ساخت مونوریل توجه کنید خواهید دید کل طول مونوریل ساخته شده در جهان بیش از 400 کیلومتر نیست . به طور مثال در شهر اوزاکا که تا حد زیادی گسترش شبیه تهران دارد شبکه بسیار کامل قطار زیر زمینی و همسطح وجود دارد به گونه ای که فاصله پیاده روی شما تا نزدیک ترین ایستگاه در هیچ نقطه منطقه شهری بیش از 15 دقیقه نیست.البته پس از تکمیل این زیربنای قابل قبول یکی از بهترین خطوط مونوریل دنیا در این شهر ساخته شد . معیار انتخاب گزینه حمل و نقل در یک کریدور پر تردد مثل کریدور آزادی -امام حسین حجم تقاضای سفر است که البته با توجه به ظرفیت بالای حمل مسافر در واحد زمان در مورد مترو چاره ای جز انتخاب این گزینه نیست . چراکه مونوریل سبک و متوسط کمتر از یک چهارم مترو ایجاد ظرفیت می کند .
البته پیشنهاد مونوریل برای مسیرهای حاشیه ای خوب است ولی با عنایت به محدودیت های اعتباری دولت و شهرداری به نظر می رسد ایجاد یک شبکه متروی حداقلی در اولویت قرار داشته باشد .

اصرار بر منوریل که در دنیا فقط 300 کیلومتر احداث شده در مقابل مترو که بیش از 6000 کیلومتر احداث شده خود مبین این است که قضیه کارشناسی نیست

شما زمين شني و بيابان خالي دبي را با زمين سخت و با تراكم ساختماني و جمعيتي بالاي تهران مقايسه مي كنيد؟

به همان میزان که مترو هزینه دارد .منو ریل هم به دلیل ارزش زمین در روی خیابان و شهر گران می باشد و در دنیا به همین دلیل سعی می نمایند که سطح شهر را به عناوین دیگری مورد استفاده قرار دهند و از زیر شهر ها بعنوان تردد و حتی فروشگاههای بزرگ استفاده نمایند.

مترو تنها راه مناسب براي حمل و نقل شهري است بقيه روش ها يا مكمل يا لوكس و يا موقتي مي باشد.

مترو به سبب ظرفیت و سرعت بیشتر در همه جای دنیا بیشتر از منو ریل ساخته میشود. حتی در مالزی هم که منو ریل توسط خودشان به قیمت ارزان تولید میشود فقط یک خط منو ریل در نقاط توریستی کوالالامپور فعال است و بقیه شش خط مترو است که پنج تای آن LRT میباشد.

به عنوان كارشناسي با با بيش از 40 سال تجربه اظهار مي‌كنم اين نظر كه تنها مي‌توان سالانه يك كيلو متر مترو احداث نمود درست نيست. در صورت وجود اعتبار مي‌توان در عرض 5 سال بيش از 300 كيلومتر مترو (هم‌زمان در مسيرهاي مختلف) احداث كرد. در مورد هزينه هم با در نظر گرفتن تعداد مسافر در واحد زمان هزينه سرانه براي هرسفر در مترو بسيار كمتر از مونو ريل است. با توجه به طول عمر اين نوع تاسيسات كه چندين صد سال است، موضوع بسته شدن ديد و نازيبايي و ايجاد محدوديت در توسعه شهر، مزيت مترو كه در مناطق پرتراكم از زير زمين عبور مي‌كند بر مونو ريل غير قابل انكار است.به همين دلايل در ساير كشورها نيز ميزان احداث مترو بسيار زيادتر از مونو ريل است و مونو ريل تنهادر شرايط استثنايي انجام مي‌شود.

همين الان كه هر اتوبوس روزانه 500 نفر را جابجا مي كند، سوار اتوبوس شدن ، فشار قبر را تداعي مي كند، خدا به داد زماني برسد كه اين ميزان به 1200 برسد....به شهروندان احترام بگذاريد.

زير ساخت هاي شهري ايراد دارد، نبود سيستم فاضلاب شهري، پيشرفت مترو
راكند ميكند به جاي اين حرفها به فكر آباداني باشيم، شان مهندس بالاتر ازاين
حرف هاست

1- هر مهندسی میداند که در زیر زمین شما محدودیت ندارید ولی در هوا شما مجبور به تملک زمین مردم و شهر می شوید-2- در هوا شما منظره شهر را برهم میزنید ولی در زیرزمين با مناظر عمومی کاری ندارید-3- کشورهای که ترن هوایی دارند بنا به مشکلات زیرزمین نظیر تراز آب مجبور به استفاده از هوا شدند مگر نه پیشهاد اول آنها هم زیرزمین بودم است.

دوست عزیز در ارتباط با اظهار نظر شما در فسمت آخر مطلب فوق، بعنوان یک کارشناس قدیمی ساختمان که از تاسیسات در دست اجرای دوبی نیز بطور کامل بازدید کارشناسی داشته ام لازم دیدم برای مزید اطلاع شما عرض کنم فرمایش ریاست جمهور محترم مقایسه هزینه متروی زیر زمینی (باصطلاح آندرگراند) با منو ریل بعنوان خط ریلی هوائی بوده که کاملا درست است و چون فرمایش شما قیاس بین دو خط هوائی در حال اجرا در دوبی( قطارشهری بصورت خطوط روی اسلب بالاتر از سطح زمین با مونوریل ) میباشد نمیتواند قیاس درستی برای رد فرمایش ریاست جمهور محترم باشد و لوث کردن مطلب است ، ولی از طرفی پیشنهاد اینجانب بعنوان کارشناس به ریاست محترم جمهور آنست که ایشان با در نظر گرفتن راندمان پائین مونوریل در امر جابجائی مسافر موافقت نمایند در اینجا هم مثل دوبی مونوریل برای قسمتهای کم بار و حتی توریستی استفاده شده و برای کلانشهرهائی مثل تهران که نیاز به تسریع در جابجائی مسافر را دارندبا هزینه ای تا حدودی کمتر و با سرعت اجرائی بالاتر و راندمان و بهره وری بیشتر در جابجائی مسافر از قطار شهری که بصورت دو خط در ارتفاع قابل اجرا بوده و بعلت قرار گرفتن قطارها روی اسلب بتنی(بجای تیر بتنی) در مواقع اظطراری امکان کمکرسانی سریع به مسافران نیز در اینحالت وجود خواهد داشت ( و سیستم مونوریل فاقد این مزیت است )استفاده شود.