روز معلم در خیابان معلم

آنانی که برای رفتن به شرق تهران ـ رسالت، جانبازان، گلبرگ ـ از خیابان‌های شهید مطهری و شریعتی و «معلم» گذر می‌کنند، در انتهای معلم، همه‌روزه «دیوارنوشته‌»ای را می‌بینند که از عظمت و اهمیت کار معلم می‌گوید؛ دیوارنوشته‌ای با شعاع حدود 20 متر، هرچند در طول سالیان، آن نقش و نگار که بر اثر آفتاب و باران‌خوردگی، رنگ و رویش رفته و طراوت و شادابی امروز که «روز معلم» است را ندارد.

«دیوارنوشته» این است: «کار معلم، تربیت است و رهبری».

به یاد ندارم که آیا کلام رهبر کبیر انقلاب است یا مقام رهبری؛ اما امروز (یکشنبه، 12 اردیبهشت) که «روز معلم» است، این خیابان واقع در منطقه 7 تهران، از بامسماترین خیابان‌های روز در پایتخت است؛ همچون خیابان شهید مطهری، خیابان شریعتی.

اما آنان که هنگام گذشتن از کنار این دیوار و این شعار که سال‌هاست بیننده و ناظر این پیامند، به محض تلاقی نگاهشان به این عبارت که حامل معانی دانش و تربیت و پرورش است، چقدر ذهنشان درگیر این پیام می‌شود و جامعه خود را چقدر نزدیک به دریافت این معنا می‌دانند؟!

روز معلم، یک روز در سال است اما این خیابان و آن دیوارنوشته انتهای خیابان که در حال معنابخشی به گذرگاهی از تهران بزرگ است و شبانه‌روز در حال تکرار، چقدر ما را به سوی اهمیت این پیام سوق می‌دهد؟ احتمالا آنان که همه روزه به اقتضای کار و سکونتشان از این خیابان می‌گذرند و چشم و نگاهشان، چند ثانیه معطوف به این خیابان و آن دیوارنوشته است، امروز را با جان و دل به معلمان کشورمان تبریک می‌گویند و البته ممکن است، برخی هم باشند که تنها از این خیابان می‌گذرند و دیدن این پیام سه‌ثانیه‌ای، تکانشان ندهد!