ما را ببخش كه تو را «گمنام» خطاب مي‌كنيم!

شايد توي اون دنيا آخرين چيزي كه از آدم سوال مي شه اسمش باشه. مهم اينه كه چه كردي با امانت هايي كه خدا بهت داده. با روحت . قلبت و ........

دست مريزاد!زيبا بودوتاثربرانگيزوتنبه بخش.آري واقعا طنزي بيش نيست كه ماگمشدگان به آن خوشنامان زمان بگوييم:گمنام!

چرا به این عزیزان مظلوم شهدای خوشنام گفته نمی‌شود؟

جاويد بادا اي ايران و اي شهداي سبكبال ايراني نامتان جاويد باد

ما گمنامیم نه شهدا.

سلام
درود خدا بر تمام شهيدان راه خدا.
يک سوالي که ذهن من را مشغول کرده اينست که آيا با آزمايش ژنتيک نمي توان اسم و خانواده اين شهيدان را پيدا کرد و هزاران همسر و فرزند شهيد را از چشم انتظاري درآورد.
اميدوارم يک کارشناش جوابم را بدهد

خدا شهدا رو رحمت کنه کاش کسانی که خون شما را پیراهن عثمان کرده اند ادب می شدند

بخدا به خدا راحت شديد و خوب شد اين روزها را نمبينيد كه شما هم مثل ما دين زده شويد چون هوو سواريم

واقعا كه ما بدنام شديم و ايشان خوشنام . نامت جاودان و روحت پايدار باد اي شهيد . تورا دوست دارمو شرمسارم كه ايشان تورا گمنام مينامند.زيرا اسم اين سرزمين نام توست و پايدار است اين فرزندان ايران زمين . جاوندان روحتان

بايست نام اين عزيزان را جاويدنام ناميد نه گمنام زيرا ياد و خاطره شان هميشه جاويد است

گرچه مفقود الاثرها بی مزاران جهانند .بی نشان ،گمنام ،مشهورملک درآسمانند.روحشان شاد ودر جوارحق عند ربهم یرزقون باشند.

خوشا بحالشان که با عزت وسربلندی رفتند.

در خاطرم شد زنده ياد فاطميون
ياد شلمچه ياد فكه ياد مجنون

چه مطالب زیبایی،مارابه یاددوستان شهیدمان انداختید.ممنون ازتلاشی که به خرج دادید.

با سلام
نویسنده محترم عنوان بسیار خوبی را انتخاب کرده است. ای کاش به جای کلمه «گمنام» یک کلمه زیباتر و در شان والای این بهشتیان سرفراز استفاده می کردیم.

جنگ کجایی که دلم تنگ توست ، ررقص جنون تشنه ی آهنگ توست ...

آیا بهتر نیست بجای گمنام بگوییم نام آشنا

سلام
شهدا انسانهاي پاک و وارسته اي بودند که امروزه کمتر نظير آنها را مي توان يافت .شهداي عزيز انسانهاي از خود رسته و بخدا و معبود وخالق هستي پيوسته اي بودند که فقط خالق هستي قدر ومنزلت آنها را مي دانست و با آنها وارد معامله شد وثمن وقيمت و بهاي اين معامله را شهادت که در نهايت بهشت موعود است تعيين نمود.در وصف و اوصاف شهدا هر چه بگوييم کم گفته ايم.بنده خودم فرزند شهيد هستم ولي گرد پاي پدرم به حساب نمي ايم بعضي اوقات ميترسم بگويم فرزند شهيدم .چون ميترسم اعمال وگفتارم درست نبوده باشد پس بهتر است کسي نداند منسوب به شهيدي بزرگوار هستم .پدرم و دو تن از عموهايم( که 18 سالشان بود )در سالهاي 60-61-62 به فيض عظماي شهادت نائل شدند .ولي من انتظار اين روزها را نداشتم .مسئولين بيايند پاي درد ودل هاي ما بنشيند تا بگويم چرا.من کوچکتر از آنم که بخواهم در زندگي پس از مرگ با شهدا محشور شوم اما از خداي بزرگ ومهربان خالق بود و نبود مي خواهم کمکم کند که در زندگي پس از مرگ شرمنده و سر افکنده در حضور پدر وعموهايم نباشم چون در دوران سختي بسر ميبريم فقط اگه خدا و ارواح پاک وطيبه اولياء امامان و شهدا بدادمان برسد. چون سرانجام اين زندگي زودگذر دنيوي با همه خوشي ها ونا خوشي هايش تمام مي شود اي کاش بتوانيم از اين فرصت کوتاه نهايت استفاده را بکنيم اين دنيا و اين زندگي وحق حيات اولين موهبت خدا به انسان است پس بايد در تمام ابعاد از ان استفاده کنيم مخصوصا که زاد وتوشه اي براي زندگي بعدی برداريم .برگ عيشي به گور خويش فرست
بار سفر چه بسته اي ؟ مرگ خبر نمي کند. هر که نبسته بار خود در اين سفر چه مي کند؟

آنان در این دنیا نا شناخته ودر ملکوت شناخته شده ترین انسانهایند
جنگ بین اسلام کفر پایان ندارد وجنک بین حق وباطل از آدم شروع شده وتا ابد ،وتا نابودی شر ک وکفر ادمه دارد

باسلام
دست شما درد نکند مطلب بسیار زیبا وشیوای بود من وقتی چنین مطالبی را می خوانم بیاد غربت این سفر کرده های عاشق و این پرستوهای خونین بال ناخدآگاه اشکهایم جاری می شود

کسی دلش برای بچه های شهید نمی سوزه؟هنوز ما چشم براهیم. دلم برای خودم می سوزه که سر سفره عقدم نمی تونم بگم با اجازه پدرم.

خوش بحالت ای شهید گمنام که اگر با نام بودی باز هم مشکلاتت تمام نبود و ممکن بود بخانواده ات منتقل شود

نام شهيدانت نمي ميرد
شيرپلنگ كوه هايت رانوشيده اندايران
ازخاره سنگت جوشني گلگون پوشيده اندايران
برقله هايت چون گل شمشير جوشيده اندايران درشورشيرين تلخ جان دادند ايران درآتش!

شاید یکی از این عزیزان رحمن عزیز باشد که زمانی جشن پتو برایش میگرفتیم زمان دیگر در سنگر کمین در مله خور دزلی با خالق خویش نجوا میکرد و نشسته نماز شب میخواند توان نوشتن بیشتر ندارم اما ما رزمندگان که رفقایمان برگ برنده را از ان خویش نمودن و تنهایمان گذاشتن فقط با خاطرات دزلی مله خور جم امام حسن و تپه گجی قصر شیرین وپت 4و 5 جزیزه مجنون و شلمجه و کنار رودخانه دز و........زنده ایم اگر تنها روزی یک مرتبه به یاد شهدا باشیم مشکلات و موانع برایمان اسان میشوند من به فدای پلاک و .....ان عزیزان شهید باز هم دلم از غصه پرشد خدایا برسان صاحب الزمان عچ را

هموراه ياد شهيدان آن سرافرازان هميشه زنده و جاويد گرامي باد آنان سر دادند تا ملت ايران سرافراز باقي بماند

این شهدا گمنام نیستند بلکه ستارگان درخشانی هستند که راه را نشان میدهند چگونه اینان را گمنام بنامیم در حالی که هرچه ایران و ایرانی دارد از برکت همین شهدا است.

سلام؛
بی نظیر بود و دست مریزاد بر سیدجواد عزیز؛ مطلبت بوی عشق میداد، بوی صفای یار، بوی صداقت؛
آری ما گمنامیم که نبودیم تا رهسپار قافله عشق باشیم؛ ما گمنامیم که در فضایی نفس میکشیم که پر از دروغ است؛ تزویر فریاد میزند؛ بله برادر در عصری که سرداران دیروز، امروز به چوب بی معرفتی زده می شوند و هیچ، تاکید میکنم هیچ کاری نمیتوان برای همرزمان جا مانده از غافله شما کرد تا بیشتر غصه جاماندگی نخورن ما گمنامیم؛ ما که یادمان رفته استقلال و شرفمون به واسطه رشادت های شما و هم سنگران شماست گمنامیم نه شما؛ سیدجواد عزیز خوب گفته که شما خوشنامید و خوش نام می مانید چون پر کشیده اید اما تو رو به جان بی بی زهرا برای همسنگران و سردارانی که آرزوی پیوستن به غافله را دارند هم شفاعت کنید که پر بکشن به سوی شما چون این جماعت اصلاح ناپدیرند؛ آمین! یا علی

امروزمزارشهیدان بهشت زهرابودم.هنوزبعدسالهادل آدم آتش می گیرد.اسامی سنگ قبرهایشان راکه می خواندم ناخداگاه اشکهایم سرازیرمی شدند.ماچه جوانانی ازدست دادیم.گرامی داشت خاطراتشان حداقل کارهرایرانی است!روحشان شادوقرین رحمت باد

مطلب شيوا و زيبايي بود دست شما درد نكنه كه ياد شهدا را گرامي مي داريد