ناگفته‌هایی از زندگی یک مرجع تقلید

دفتر و بیت مرجع تقليدي كه در معادلات سياسي عراق تأثيرگذارترين شخصيت مذهبي است، در جوار حرم حضرت علی (ع) و در محله بُراق نجف قرار دارد؛ این محله، یکی از چهار محله قدیم اطراف حرم مطهر علوی است.

به گزارش «تابناک»، منزل آیت‌الله العظمي سیستانی سی تا چهل متر با حرم فاصله دارد، اما هیچ گاه خبری از اين مرجع نامدار شيعه در حرم نیست و در ده سال گذشته، تنها یک بار برای عمل چشم از خانه بیرون رفته اند.

ایشان خود در گعده‌اي صميمي و خصوصي با مرتضي سعيدي، طلبه حوزه علميه قم دلیل این مسئله را تحفظ نفس می دانند و آنچه سبب شده این سختی را تحمل کنند امید به بهبود وضع مردم و ساماندهی حوزه است.

گفت و شنود حجت الاسلام سعیدی خبرنگار مركز خبر حوزه‌هاي علميه با آیت الله العظمی سیستانی که در منزل ایشان در شهر مقدس نجف انجام شده و پایگاه خبری حوزه نیوز به طور اختصاصی منتشر کرده به شرح زیر است:

 برای دیدار با آیت‌الله العظمي سیستانی باید با افراد زیادی هماهنگی کرد و چند بار بازرسی بدنی شد، اما وقتی خدمت ایشان می رسم کاملاً بی تکلف و ساده، مانند آن چیزهایی که درباره امام(ره) شنیده ام یا از تلویزیون دیده ام روبه رو مي‌شود. 

نقش انكارناپذير آيت‌الله العظمي سيستاني در عراق

نقش بی بدیل حضرت آیت‌الله سیستانی در آرامش و امنیت عراق در سال های اخیر انکارناپذیر بوده و علاقه به ایشان از پایتخت گرفته تا دورترین شهرهای عراق در میان مردم موج می زند؛ این عشق و علاقه در عراق محصور نبوده و در دل تمامی شیعیان جا دارد. گویا قرار بوده نام تشیع با نام مبارک علی بر سر زبان ها بیفتد؛ دو رهبر و مقتدا با نام زیبای علی (آیت الله العظمی سيدعلي حسینی سیستانی و آیت الله العظمی سيد علي حسینی خامنه ای حفظهم الله).

او مي‌گويد: توفیق دیدار این عالم 82 ساله در سفر عتبات عالیات نصیب شد و معظم له به تناسب پرسشی که از محضرشان شد به بیان بخشی از زندگی شخصی خود و بایسته های روحانیت پرداختند. آنچه در ادامه می آید متن تنظیم شده سخنان ایشان است.

*خانه وقفی

در ده سال گذشته، مجبورم به خاطر تحفظ نفس در خانه بمانم و سخت هم هست، ولی باید تحمل کرد. با این که اسممان مرجع است و شهریه می دهیم و بیمارستان می سازیم، ولی 45 سال است خانه من اجاره ای است، یک خانه 70 متری که وقف مدرسه شبریه نجف است [مدرسه ای در محله براق نجف].

 به خاطر وضع نامناسب منزل نمی توانم بستگان و حتی محارم را بپذیرم و گاهی چند دقیقه ای همین جا (دفتر) خدمتشان می رسم.

*همدردی با مردم

شنیده ام برخی اهالی نجف به خاطر وضع بد مالی مجبور شده اند در خان نُص زندگی کنند [منطقه ای در اطراف نجف و در مسیر کربلا] با این وضعیت، روحانی نباید در رفاه و آسایش باشد.

*خانه آیت الله حجت

من چهل سال پیش، حدود دو سال در قم بودم و خانه آقای حجت (ره) را دیده بودم، خیلی محقر بود، در طول عمرم خانه ای ندیدم که به اندازه آقای حجت محقر باشد با این که برای ایشان امکان زندگی بهتر هم بود، روحانی باید این طور باشد مثل مردم باشد. [در ادامه به بخش هایی از نامه 45 نهج البلاغه اشاره فرمودند که در آن حضرت علی(ع) درباره ضرورت ساده زیستی کارگزاران و رهبران جامعه سخن گفته اند.

*ازدواج فرزند و مرجعیت

چند سال قبل برای یکی از فرزندانم برنامه ازدواج بود و طرف مقابل می گفت: با ایشان وصلت نکنیم چون وضعشان خوب نیست؛ البته یک نفر دیگری هم می گفت: وصلت کنیم چون در شُرُف مرجعیت هستند و وضعشان خوب می شود! من وضعیتم قبل و بعد مرجعیت هیچ فرقی نکرده است.

*عبای دوازده ساله

پيروزي انقلاب اسلامي به خاطر ساده‌زيستي روحانيت بود، با این که برای من عباهای گران قیمت می‌آوردند ولی دوازده سال است همین عبا را می پوشم و پشت آن هم پوسیده است.

 ما همواره مردم را به صلح و عدم جنگ دعوت می کنیم، می بینید مردم حاضرند خون بدهند و این به خاطر همین مسائل است.

صحبت هایشان که تمام شد درباره یادگیری زبان های خارجی برای طلاب پرسیدم که جواب دادند: تا برای چه باشد؟! پرسش دیگرم درباره انتخاب یک گرایش به خصوص در علوم اسلامی بود مثل فقه، اصول، کلام، تفسیر یا تاریخ که فرمودند: خودتان تحقیق کنید ببینید چه چیزی لازم است.

وقت گذشته بود و افراد دیگری هم منتظر بودند تا با آقا دیدار کنند. از محضرشان خداحافظی کرده و به طرف حرم علوی به راه افتادم.