مسابقهای که هیچ گاه به دقیقه نود نرسید
23 بهمن، فوتبال با «دروازه های بهشتی»
23 بهمن سال 1365، تیمهای فوتبال منتخب چَوار و منتخب جوانان استان ایلام، در ساعت 16 آغازگر یک مسابقه رویایی و باور نکردنی بودند...جواد کرمی روی پیکر سوخته برادرش «برادر برادر» میکند... راکت به کمر یونس تلوکی برخورد کرده و او دو تکه شده بود. علی قیطاسی کاملاً بیهوش شده و بدنش پر از ترکش میشود...

در ترکیب تیم منتخب چَوار بازیکنانی همچون مجتبی ناصری، عباس خداویسی، علی قیطاسی، حسین هزاوه، سید محمد زارعی، یونس تلوکی، علی عباسی، گل مراد فاضلی، سلمان کرد، عزت خیرالهی، جلیل اسدی، محسن بسطامی، امیدعلی خداویسی، رحمت محمودی و عباس کمری حضور داشتند. در ترکیب تیم برگزیده جوانان استان ایلام نیز بازیکنانی همچون فرمان فولادوند، سرحد رضازاده، مجتبی آزادی، مجتبی رضازاده، علی اشرف نصیری، محمد کمالوند، جهانگیر کاوه، عبدالرزاق مهدیه، جواد کرمی، علی نجات کرمی، جعفر نورمحمدی، مصطفی نعمتی، علی مداحی و فرشاد پورنوروز بازی میکردند. بنا بر این گزارش، هواپیماهای رژیم بعثی عراق، مسابقه فوتبال بین تیمهای «منتخب چوار» و «منتخب جوانان استان ایلام» را به طرز وحشیانهای بمباران کردند. در این روز عاشورایی، چهار نفر از بازیکنان تیم منتخب چوار، سرمربی، بازیکن تیم منتخب چوار، چهار نفر از بازیکنان تیم منتخب ایلام، حمیدرضا رضایتی بازیکن استقلال ایلام ـ که در این روز، داور مسابقه بود ـ و پنج بیننده نوجوان شهید شدند و همچنین دهها نفر از تماشاگران و بازیکنان دو تیم نیز به درجه جانبازی رسیدند.
اینک پس از 24 سال، سازمان لیگ فوتبال کشور کلیه مسابقات هفته بیست و دوم را به نام این شهدای والامقام برگزار میکند و فدراسیون فوتبال نیز در صدد بازتاب این موضوع به مجامع جهانی است.
حجتالله هاشم بیگی، دبیر ستاد یادواره شهدای زمین فوتبال چوار، چگونگی برگزاری این مسابقه را به صورت زیر برای «تابناک» شرح میدهد:
توپ ایستاد؛ هنگامی که جانی در بدن نبود
این فوتبالیست جوانمرد که اخلاق ورزشی را به خوبی آموخته بود، تصمیم گرفت تیم فوتبال خیبر چَوار را تأسیس کند و با برگزاری مسابقات فوتبال، از غمها و رنجهای مردم جنگزده بکاهد. در واقع، فوتبال بهانهای برای ایجاد اتحاد میان مردم و دمیدن روح زندگی در این دیار جنگ زده بود.
بنا بر این گزارش، در 23 بهمن ماه، تیمهای فوتبال «منتخب چوار» و «منتخب جوانان استان ایلام»، اقدام به برگزاری مسابقه در شهر چَوار کردند. بازیکنان هر دو تیم از جمله بهترین فوتبالیستهای استان و از چهرههای محبوب مردم بودند.
مسابقه رأس ساعت 16 با سوت حمیدرضا رضایتی، داور مسابقه آغاز شد. در ترکیب تیم برگزیده چَوار، بازیکنانی همچون مجتبی ناصری، عباس خداویسی، علی قیطاسی، حسین هزاوه، سیدمحمد زارعی، یونس تلوکی، علی عباسی، گل مراد فاضلی، سلمان کرد، عزت خیرالهی، جلیل اسدی، محسن بسطامی، امیدعلی خداویسی، رحمت محمودی و عباس کمری حضور داشتند؛ سهراب عظیمی، سرپرست و حسین هزاوه سرمربی، بازیکن تیم منتخب چَوار بودند.
در ترکیب تیم منتخب جوانان استان ایلام نیز بازیکنانی همچون فرمان فولادوند، سرحد رضازاده، مجتبی آزادی، مجتبی رضازاده، علی اشرف نصیری، محمد کمالوند، جهانگیر کاوه، عبدالرزاق مهدیه، جواد کرمی، علی نجات کرمی، جعفر نورمحمدی، مصطفی نعمتی، علی مداحی و فرشاد پورنوروز بازی میکردند. رمضان بزرگی سرپرست، علی گهرسودی سرمربی، علی محمد رازی و باقر رضایتی مربی تیم بودند.
... پیش از آغاز مسابقه، حسین هزاوه سرمربی بازیکن تیم منتخب چَوار، نکات فنی لازم را برای بازیکنان توضیح داده و به عنوان بخشدار چوار به بازیکنان میگوید: بچهها حواستان باشد غرق فوتبال نشوید. اگر در حین مسابقه، نقطه ای از شهر بمباران شد، زود مسابقه را تعطیل کنید و به کمک مجروحان جنگی بشتابید.
... نیمه نخست مسابقه با حملات گسترده تیم منتخب ایلام آغاز میشود. هماهنگی محمد کمالوند، مصطفی نعمتی و جهانگیر کاوه، خطرات بسیاری را روی دروازه چوار ایجاد میکند. پاس زیبایی به جعفر نورمحمدی، مهاجم تیم ایلام میرسد و وی با یک ضربه عالی، دروازه چوار را باز میکند... و حملات تیم ایلام ادامه مییابد و مجتبی ناصری با واکنشهای متعدد خود، مانع گلهای دیگر میشود.
شوت سرکش یونس تلوکی، هافبک تیم چوار، روحیه هم تیمیهایش را بالا میبرد و برای لحظاتی از زیر فشار بیرون میآیند. پاس زیبای عبدالرزاق مهدیه به محمد کمالوند، یکی از صحنههای ماندگار بازی را خلق میکند. محمد کمالوند شوت محکمی را درست از روی خط هجده قدم، به سوی دروازه چوار روانه میسازد که مجتبی ناصری با یک شیرجه بلند، توپ را از محل تلاقی دیرکهای دروازه دفع میکند. عباس خداویسی، مدافع تیم چوار، توپ را روی دروازه تیم ایلام میفرستد...ضربه سر گل مراد فاضلی به دیرک دروازه برخورد میکند و به اوت میرود.
شهید حسین هزاوه
در حالی که بازی به دقایق پایانی نیمه نخست نزدیک میشود، علی اشرف نصیری، پاس بلندی را به پشت مدافعان تیم چوار میفرستد. جعفر نور محمدی توپ را دریافت کرده و به درون محوطه جریمه حمل میکند. پاس به بیرون نورمحمدی، محمد کمالوند را در موقعیت گل قرار داده و او با یک ضربه زیبا، دروازه تیم چوار را باز میکند.
... نیمه نخست با نتیجه دو بر صفر به سود منتخب جوانان ایلام پایان مییابد. حسین هزاوه از بازی نیمه نخست راضی نیست و تغییراتی را در تیمش ایجاد میکند. هزاوه میگوید: بچهها، فرض کنید وسط میدان جبهه هستید. اگر میخواهید بازی را ببرید، باید مثل رزمندهها شجاعت داشته باشید. هزاوه خطاب به مدافعان میگوید: شماها کمی ناهماهنگ کار کردید. اگر مجتبی ناصری نبود، گلهای بیشتری میخوردیم.
... پس از پانزده دقیقه استراحت، با سوت داور، نیمه دوم آغاز میشود؛ یکی از هواپیماهای عراقی که گویا برای شناسایی آمده بود، بر فراز زمین فوتبال دیده شده و پس از لحظاتی، ناپدید میشود.
بینندگان که بیشتر طرفدار تیم میزبان (منتخب چوار) هستند، به شدت به تشویق تیمشان میپردازند و آنها را دعوت به حمله میکنند. پاس زیبای یونس تلوکی به گل مراد فاضلی میرسد و او در یک موقعیت تک به تک، توپ را هدر میدهد. هزاوه خط دفاع را کمی به جلو میکشد و تأکید میکند، از همین زمین تیم ایلام، دفاع را انجام دهید.
... علی عباسی، توپ زیبایی را برای حسین هزاوه میفرستد و او نیز هزاوه با دریبل یکی از بازیکنان تیم ایلام و با یک شوت سرکش از پشت محوطه جریمه، دروازه تیم ایلام را باز میکند.
بازی با نتیجه دو بر یک ادامه مییابد. بازیکنان ایلام توپ و میدان را در اختیار میگیرند. پاس جهانگیر کاوه به عبدالرزاق مهدیه میرسد و مهدیه در عرض حرکت میکند و به سمت دروازه تیم چوار شوت میزند. توپ به یکی از مدافعان تیم چوار برخورد کرده و به کرنر میرود.
... بازی به دقیقه 55 رسیده و داور در نقطه مناسب و نزدیک محوطه جریمه تیم منتخب چوار، جایگیری کرده است. بازیکنان منتخب چوار برای دفاع و بازیکنان منتخب ایلام برای حمله، همگی در محوطه جریمه تیم منتخب چوار جمع شدهاند. مجتبی ناصری بر سر بازیکنان داد میزند. عباس خداویسی تیر نخست را گرفته و سیدمحمد زارعی در تیر دوم مستقر شده است. فریادهای علی گهرسودی، سرمربی تیم ایلام کمالوند و مهدیه را خطاب قرار میدهد.
گویا نقشهای برای این کرنر ریختهاند!
... مصطفی نعمتی پشت ضربه کرنر قرار میگیرد... در حالی که تلاش میکند، توپ را در موقعیت مناسبی قرار دهد، دو هواپیمای عراقی بر فراز زمین فوتبال آشکار میشوند... وجود کوه در بخش غربی محل برگزاری مسابقه و همچنین هیجان مسابقه، باعث شده بود که بازیکنان سریع متوجه وجود هواپیماها نشوند...این دو هواپیما به محض رسیدن به بالای زمین فوتبال، مسابقه را با انواع و اقسام بمبها، بمباران میکنند... صدای یا حسین (ع)، یا مهدی (عج)، یا ابوالفضل (ع) و... در آسمان طنین انداز میشود. هواپیماها محوطه جریمه تیم منتخب چوار یعنی محل تجمع بازیکنان را هدف گرفته بودند.
... در این هنگام، محوطه جریمه این مسابقه فوتبال، تبدیل به خونینترین هجده قدم دنیا میشود. بازیکنان توسط بمبها تکه تکه میشوند...یکی از بمبها، درست روی نقطه پنالتی فرود میآید.
مجتبی ناصری، دروازه بان تیم منتخب چوار، تلاش میکند با حرکت به میان زمین، خود را از مهلکه نجات دهد... ناگهان یک بمب به سر او برخورد میکند... سرش از تنش جدا میشود و در وسط میدان بر زمین میافتد...یک بمب کامل به داور مسابقه برخورد و رضایتی تکه تکه میشود... هزاوه هنوز زنده است و به این طرف و آن طرف میدود... به بینندگان و بازیکنان میگوید: بخوابید، بخوابید.
دود سیاه غلیظی فضا را پر میکند... صدای غرش هواپیماها از میان میرود... هزاوه در نزدیکی فرزند پنج ساله اش بر زمین افتاده و به درجه رفیع شهادت میرسد. مردم شهر ایلام، چوار و روستاهای پیرامون خود را به زمین فوتبال میرسانند.
صدای «روله روله» مادران فضا را پر میکند. جواد کرمی در حالی که خودش زخمی شده، بر سرش میزند و روی پیکر سوخته برادرش «برادر برادر» میکند... راکت به کمر یونس تلوکی برخورد کرده بود و او دو تکه شده بود. علی قیطاسی کاملاً بیهوش شده و بدنش پر از ترکش میشود؛ اما از تکه تکه شدن همبازیانش خبر ندارد.
... دودهای سیاه کنار رفته و زمین فوتبال چوار کاملا به رنگ سیاه درآمده بود...صحنههایی دیده میشد که در هیچ مسابقه ورزشی دیده نشده بود. حمیدرضا رضایتی، مجتبی ناصری، علی عباسی، سیدمحمد زارعی، عبدالرزاق مهدیه، علی نجات کرمی، جهانگیر کاوه، محمد کمالوند و حسین هزاوه با فجیعترین حالت ممکن، جان خود را در زمین مسابقه از دست میدهند.
... علی قیطاسی، فرشاد پورنوروز، مجتبی آزادی، علی گهرسودی، فرمان فولادوند، رحمت محمودی، سلمان کرد، جواد کرمی، سرحد رضازاده، مجتبی رضازاده، گل مراد فاضلی و...هر کدام به شدت مجروح شده و فریادهای آنان به آسمان میرسد... خون داور، تماشاگر، بازیکن و مربی با هم آمیخته شده است. در هر گوشه زمین، شهید یا جانبازی قرار میگیرد تا نابرابرترین مسابقه تاریخ فوتبال جهان، بین عده ای جوان و دو هواپیمای بمب افکن شکل بگیرد؛ مسابقهای که به فینال ایثار و شهادت میرسد!
در این روز که فریادهای هورای بینندگان، به جیغ و داد و گریه تبدیل شده بود، پنج نفر از تماشاگران به نامهای مراد آذرخش پانزده ساله، خلیل مظفری هفت ساله، امجد حیدری دوازده ساله، محمدجواد مظفری هفت ساله و سجاد مظفری پنج ساله نیز جان خود را از دست دادند. سجاد مظفری تماشاگر پنج ساله را شاید بتوان کم سنترین قربانی تاریخ فوتبال نامید. .
عکس یادگاری تیم چوار

مردم ایلام، کمکهای این تیمهای فوتبال به مردم جنگ زده را هرگز از یاد نخواهند برد.شیرجههای مجتبی ناصری، شوتهای سرکش یونس و حسین، بازی زیبای علی عباسی و اقتدار سیدمحمد زارعی در خط دفاع، گلهای زیبای کمالوند، کاوه و مهدیه در مسابقات گوناگون فوتبال، هنوز هم در خاطرات پیشکسوتان فوتبال ایلام زنده است.
...هزاوه و دیگر بازیکنان، بازی جوانمردانه را به معنای واقعی کلمه رعایت کردند و همگی در صدد نجات بازیکنان تیم خود و تیم مقابل بودند. اشک و آه بازماندگان این مسابقه تاریخی پایان ندارد...هر گاه نگارنده، به سراغ آنان میرفتم تا خاطراتشان را بگویند، بغضشان میترکید و به یاد دوستانشان اشک میریختند.
این گزارش می افزاید: با همکاری سازمان لیگ برتر و ستاد یادواره شهدای زمین فوتبال چوار، در روز یکشنبه 24/11/89 و در حاشیه مسابقه پرسپولیس ـ راه آهن، از شهدای زمین فوتبال چوار تجلیل شده و بازیکنان هر دو تیم، با اهدای گل به مقام شامخ این شهیدان سرافراز، ادای احترام خواهند کرد.
* نکته: شرح ماجرا از زبان بازماندگان و تماشاگران مسابقه به نگارش درآمده است.
تابناک را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید
نظرات بینندگان
من فکر میکنم که گزارش این بازی به بعثی ها داده شده بود و با برنامه حمله کرده بودن چون به نیت این بازی که در این مقاله اشاره شده پی برده بودند.
سوال از هموطنان احساساتی شما میدونید چند سال بعد از اتمام جنگ سفارتخانه عراق در ایران افتتاح مجدد شد ؟
توجه توجه
صدام که فقط یک نفر بود!پس بقیه کی بودند؟
بقیه همین مردم عراق بودند که !!
چرا غرامت این همه خسارت رو از عراق نگرفتند.مسولان نظام چطور شبها سر رو بالش می ذارن؟مگه اونا صاحب مردمند؟چرا حق این افراد بیگناه که کشته شدند رو نمی گیرند؟مگه دست اوناست که این خون رو ببخشند؟چرا سفیر عراق در تهران عللن تو مصاحبه با جام جم میگه یا غرامت رو نمیدیم یا با شما وارد جنگ میشیم؟چرا جرات میکنه اینجور حرفی میزنه؟
همین مردم عراق بودند که این همه بلا رو سر ما آوردند و می خواهند که سر به تن ایرانی نباشه
خدا رحمت کند تمامی شهیدان ایران عزیز را.
یاد همه شهدای اسلام گرامی وبر صدام و صدامیان لعنت باد
میشه اینقد این موضوع مهم نباشه/
چرا مرگ داریوش رضایی نژاد اینقد خبر نداشت؟
بنده شهروند استان ایلام هستم
مستندش ساخته شده ودر برنامه استاني ايلام پخش شد
راست میگه من دیدم
ای کاش تصاویری از آن بود واقعا مستند سازی جنایات دشمن اهمیت زیادی دارد بخصوص برای ما جوان تر ها که آنروزها را ندیدیم
یادشان گرامی روحشان متعالی.
وای به حال کسانی که الان سنگ عراق رو به سینه می زنن و لقب برادران همسایه و ... رو به عراقیانی میدن که جوونای این مملکت رو شهید کردن و شهر های زیبای جنوب رو ویران کردن.
وطن فروشی اگه چاپ نکنی
تا زمانی که ضعیفیم مورد ظلم قرار خواهیم گرفت
دانش و کوشش و هم دلی راز موفقیت است
حامیان حقوق بشر کجایند چرا سکوت کردند ولی خداوند همه صدامیان را به سزای اعمالشان رساند
پست تر و ناجوانمرد تر از صدام خودش بود و بس! خدایا این عزیزان بیگناه را بیامرز و قرین رحمتت قرار ده!
من این موضوع را نمیدانستم کاش مسئولین فدراسیون در خصوص اطلاع رسانی به فیفا برای بزرگداشت یادبود این شهیدان اقدام کنن البته اگه به برادران عراقی بر نخورد اگه اسراییل همچین کاری میکرد رسانه های ما چه کار میکردن اما تا الان در مورد این موضوع هیچ اطلاع رسانی نشده متاسفم
خدا روح همه آنها را قرین رحمت کند. ایلام تا زمانی که فوتبال و به طور کلی ورزش بر اساس استعداد بود، در سطح کشور حرفی برای زدن داشت اما وقتی بحث پول و امکانات به میان آمد، ایلام عقب افتاد. به خدا استعدادهای نابی دارد.
ایلام سرزمین دلیران هرگز خیانت صدامیان و طرفدارانش را فراموش نخاهد کرد. انتقام
خدا بيامرزدشان
به عنوان یه ایلامی جا داره از تلاش های جناب رضا رجبی که مدتی هم در تیم استقلال فعالیت داشت تشکر کنم، چرا که اگه کمک های ایشان نبود این زمین فوتبال همچنان گمنام می موند و یادی هم از اون شهدا جز تو زادگاهشون باقی نمیموند. اما سخنی با مسئولان
هنوزم دیر نشده که برین و اون صحنه ها رو ببینین. فکر نکنم اون زمین تغییری کرده باشه و این شدت توجه شما به مردمی رو میرسونه که تو اون شرایط هم به فوتبال عشق میورزیدند. یعنی نمیشد یه مجموعه ورزشی اونجا درست کرد؟ مگه چقدر هزینه میبره؟ بعد این همه سال تازه فهمیدن چی شده؟ لابد 130 سال بعد هم کلنگ احداث مجموعه ورزشی شهدای چوار زمین میخوره و روبان افتتاحش تو روز محشر به دست همون شهیدان عزیز بریده میشه.
ایلام و خوزستان 8 سال سپر حمله های صدام بود که ایران، ایران بمونه ولی حالام اگه به هر جای این دو استان بری اثرات جنگ رو میبینی و تمام امکانات رو تو شهرهای مرکزی، اینه عدالت دولت عدالت محور. البته سازندگی دولت سازندگی که دیگه تکلیفش روشنه که به کجا انجامیده
سال 1368 یک گروه دانش آموزی از استان مازندران نمایشی را با همین مضمون و با نام چوار ساخته بودند. ما اونها را در مسبقات تئاتر کشوری در اصفهان دیدیم به عنوان یک هموطن ایوانی بار دیگر از اونها تشکر میکنم.
حقشون بود که بمیرن خدا همه را از دستشون نجات داد
الهم اشفع کل مرضی ا.
و این استادگی ها و حماسه ها بود که .... شما رو زیاد کرد تا اینگونه کلام از تو خیزد.
خدا صدام رو رحمت کنه،شما شیعیان ادعای مخالفت با آمریکا دارین اما از مرحوم صدام که با آمریکا جنگید بد میگین
مشکل ما اینه که همه چیز رو به آمریکا ربط میدیم. خداوند همه انسانها رو رحمت کنه تا شاید ما هم جز رحمت شدگان باشیم ولی حرف شما مغالطه ای بیش نیست. دشمن من اگر دشمن دشمن من هم باشد نمی تواند دوست من باشد.
درود بر شهداي راه ايران...
به کسانی بگین که در مورد روابط ایران و عراق به شدت کار میکنن. آقا جان عرب جماعت هر کارش بکنی همون کثافتی بوده که سر فرزندان دخترشو می برید که مایه ننگش نباشه. همون کسایی هستن که به امام حسین خیانت کردن باز هم بگم. تاریخ اینها رو معرفی کرده. باز بگین روابط حسنه ایران و عراق
]چرا اینچنین وقایعی را الان اطلاع داده میشود وزمان خود اصلا پوشش خبری داده نشد.اگر کشوری دیگری بود جه حماسه ساخته میشد. لعنت بر صدامیان
به نظر میرسدزیاد جالب نیست
روحشان شاد و یادشان گرامی
برصدام وبر باعث وبانی این جنگ خانمان سوز که بهترین جوانان این مملکت را از ما گرفت صدهزاران با لعنت
حالا شده کشور دوست و برادر "عراق" !!!
دوست و برادر و همسایه
بسمه تعالي
خداوندرحمان روح شهدا انقلاب را قرين رحمت كند عزيزان به خداوندي خدا تمامي ايشان با خداوندمتعال معامله كردندوبس انشاا...رهرو راستين اين عزيزان باشيم وبتوانيم اين انقلاب عظيم را پشتيباني كنيم.
چقدر وحشتناك -خدا صدام را لعنت كند
اون موقع من يكسال داشتم تورو خدا اين موارد را از طريق صدا و سيما به اطلاع ما ها برسونيد
روحشان شاد
واقعا دردناک بود اشک آدمو در میاره
انسانیت اون لحظه مرده بود
az baradaray araghi baeid bod......!!!!!!!! albateh tazeh shodan baradaray araghi ghablan doshman bodan..... che tarey darim khord mikonim baray in aragheyay paset
خدا لعنت کنه صدام و عراقی های بی وجدان و اون بی شرف هایی که به صدام سلاح می دادن تا بریزه رو سر مردم ما ..همون اروپایی ها و آمریکایی های بی شرفی که امروز ادعای حقوق بشر امثالهم می کنن...خیلی دلم می خواد زنده باشم و ببینم این آمریکای جنگ افروز که تا الان کلی آدم بی گناه رو در سراسر دنیا کشته چه جوری تقاص اینهمه خون رو پس میده..
به قطره قطره خون شهدا سوگند كه نمي گذاريم اين انقلاب به دست نااهلان بيوفتد.
برادر وخواهر عزیز هموطن خون شهید جای جای میهن را لاله گون کرده مواظب باشیم که چه می گوییم وچه می کنیم میراث شهدا را حفظ کنیم
از خواندن این چند خظ درباره کشته شدن ناجوانمردانه این ورزشکاران هم میهنم بسیار ناراحت شدم و بایشان آمرزش و اوج درجان و همنشینی با بزرگان خداوند را از ایزد منان خواستارم.
اما این نکته را به جا می دانم یادآور شوم : چرا هر کسی در زمان جنگ ناجوانمردانه عراق علیه ایران در اثر حملات جنگس عراقی ها کشته شده است را شهید می نامید؟!
مگر شهید در اسلام تعریف نداره ما که از بچگی در کتاب های دینی و آموزشی رسمی همی کشور تعریف دیگری از شهید داشتیم و خواده ایم.
شهید کسی است که در راه خدا و برای خدا کشته شود ( توجه کنید کسی که دارد از خاه بیرون می آید یا شب در رختواب در تهران - آبادان - اصفهان و ... خوابیده و در اثر حمله موشکی کشته شده است را چرا شهید می نامیم ؟!!
مگر نه این که با تعریفی که ما از شهید داریم ، فقط خداوند از نیت هر کشته شده ای آگاه است و فقط خود خداست که می داند چه کسی شهید است و چه کسی کشته شده در اثر یک حادثه یا حمله جنگی است ؟!
مثلا فرض کنید که شبی ا شبهای جنگی شخصی در خانه اش در تهران مشغول شمارش سکه های طلای حاصل از احتکارمایحتاج مردم بوده و یا شخصی دیگر در حال کشیدن تریاک بوده واین دو با حمله بمب و موشک کشته شده اند و حالا 2 تا کوچه هم به نام اینها نام گذاری شده است !!
فکر کنم باید کمی مذهبی تر بهکشته شده های جنگ بیندیشیم .
درست است که همه آنها در اثر حملات ناجوانمردانه عراقی ها کشته شده اند اما می توانیم بگوئیم قربانیان غیر نظامی که واقع بینانه است وگرنه حتما داریم به حق شهدای واقعی و حقیقی جنگ اسلام از صدر تا به امروز و آینده خیانت می کنیم.
تابناک لطفا این مطلب را به عنوان یک تیتر هم نمایش بده تا از نظر بزرگان در این زمینه مطلع شویم !!
یادم می آد که در هیئتی که عزاداری م یکردیم یک رزمنده دوران جنگ بود که می گفت در سنگر عراقی ها هم مهر و تسبیح و سجاده بود !! و این یعنیهمه آنها کافرو مشرک و بی دین نبودهاند و البته طبق نظرمراجع کشه شده ای توسط دو گروه مسلمان شهید نیستند !!
دوست عزيز آقاي عليرضا روشني، كاملا با نقطه نظرات شما موافقم چه بسا در خود جبهه جنگ بودند كساني كه به اجبار به ميدان آمده اند و يا نيات مادي و پليدي داشته اند و حالا دارند از امتيازات زيادي بهره مي برند.
اينكه فقط خداوند مي داند كه چه كسي شهيد هست و چه كسي كشته، كاملا درسته.
دوست عزیز شهیدهم درجاتی داره .
به نامیدن همشون شهیدن وشهیدنامیده می شن و این درسته ولی به درجه متفاوتن پیش خدا.
عزیز من. اینان رفتند. چه شهید بنامیمشان و چه کشته. آن چه برجاست تداوم تقسیم ناعادلانه امکانات و لاف اسلام زدن است. مشکل امروز مردم مناطق محروم نه با تعریف درست شهید حل می شود و نه با نامگذاری یک هفته به نام شهدای فوتبال. مشکل ما تبدیل اسلام به وسیله ای برای تهمت زدن و کافر نامیدن و استفاده از الفاظ اسلامی و توجیه .....
صدام بی نام...
فقط اشك ريختم
كاش يكي از كارگردانان بزگ اين را فيلم مي كرد .....واشك اجازه نميده بهتر بنويسم
اين حادثه غم انگيز روح هر انسان ازاده را ناراحت مي كند.خداوند روحشان را شاد گرداند.زماني كه اين كشور مي بايست گام هاي پيشرفت را بر مي داشت دچار جنگي نابرابر با دشمني ظالم گرديد.عراق كشور برادر ما نيست دشمن ماست تا ابد
با فحش دادن و بد وبیراه فتن چیزیی عوض نمیشه خوبه یاد اون شهیدان رو بتونیم زنده نگه داریم و همه رو از این حادثه تاریخی مطلع کنیم.
خيلي عجيبه !!!بيشتر از اينكه از دست عراقيها خشمگين باشم از وضعيت رسانه اي خودمان ناراحتم كه چنين واقعه اسفناكي هيچ نمود و جلوه اي در فرهنگ و پروپاگاند ورزشي ما نداشته. شايد چون در چوار و ايلام رخ داده و اين هموطنان اون ور كوهها جونشان ارزش نداره. حتما بايد وسط ميدان آزادي بمب مي انداختند تا مهم مي شد و از آن يك سمبل مي ساختيم.
اين عراقي ها كه الان هستن،همونايي هستن كه اين فجايع رو به بار آوردن،به حق علي تا زنده هستن تو بدبختي باشن
هنوز هم با خون شهدا داريد براي خودتون كاسبي ميكنيد. مبارك باشد شما با شهدا هيچ سنخيتي نداريد. از طرف يك خانواده شهيد
دست انتقام الهی همانگونه که صدام را و قذافی ...را به سزای اعمالشان رساند ...حتما به آنان که این جانیان را پرورش دادند و بعد نان و آبشان را سر کشیدند نیز از انتقامش بی نصیب نخواهد گذاشت و دراین میان البته حساب ملتهایشان جداست.
خداوند روحشان را با سیدالشهداء محشور گرداند . از شما و فدراسیون بخاطر انعکاس این خبر (البته با تاخیر چند ساله ) باز هم ممنونیم.
مطمئنید 23 بهمن 56 بوده؟
فکر نکنم اون موقع ما درگیر جنگ بوده باشیم!!!
اون زمان کشورمون آروم بود،...
بهمن سال 1365دوست عزیز
به نود امشب خبر بدین تا فردوسی پور . . . اینارو . . . کنه !!!!!!!
برای این گزارش تکان دهنده باید این تیتر را می زدید:
« تکان دهنده ترین گزارش فوتبال تاریخ را بخوانید»
من که واقعاً از این گزارش شوکه شدم این میتواند فیلمنامه یک فیلم جهانی باشد.
مستند این واقعه رو که با بازماندگان مصاحبه کرده بودن من تو تلوزیون چندسال پیش دیدم خیلی تلخ بود
با نفرين چي درست ميشه،، بايد انتقامشون رو گرفت. بايد به جاي هر شهيد، 1000 تا عراقي رو به درك فرستاد.
اقعا برای شما که منفی میزنید متاسفم
امیدوارم خداوند شما را هدایت فرمایند
نظر شما
سایت تابناک از انتشار نظرات حاوی توهین و افترا و نوشته شده با حروف لاتین (فینگیلیش) معذور است.