بزرگان سینما که کاری نمی کنند
تلاش چند عروسک دوست داشتنی برای نجات سینما!
فیلم خوب نه سینمای فاخر است، نه سینمای دولتی است، نه سینمای مبتذل، نه سینمای سیاهنمای مخالف خوان است. فیلم خوب هیچ یک از این نامهایی نیست که در سالهای اخیر برای انگ زدن و از رده خارج کردن حریفان از سوی هر کسی مطرح میشود؛ فیلم خوب فیلمی است که بیننده را با سینما آشتی میدهد!
این همیشه یک رؤیای دست نیافتنی بود که روزی در ایرانِ مهد فرهنگ مردم برای یک پدیده فرهنگی چنان مشتاق باشند که سختی ساعتها انتظار در صف ایستادن را به جان بخرند؛ آن هم در شرایطی که پدیده صف پیش فروش سکه و خرید مرغ در چند وقت اخیر نکوهش بسیاری میشد و یاد و خاطره صفهای طویل سالهای جنگ را زنده کرده بود. اما به هر حال، باید پذیرفت که حتی در کشورهای مهد فرهنگ ـ که بنا به ادعای خودشان هنر تنها نزد آنان است و بس ـ نیز برآوردن نیازهای اولیه، مهمر از نیازهای ثانویه و پس از ثانویه است. این چنین است که شاید پدیده صفهای طولانی برای مرغ از نظر ما طبیعی به نظر میرسد و صف مردم جلوی درهای سینما برای دیدن نقشآفرینی چند عروسک بیجان عجیب است، ولی در هفته گذشته، این کلاه قرمزی و بچه ننه بودند که باعث ایجاد صفهای طویل در جلوی سالنهای سینما شدند.
نگاهی به جدول فروش فیلمها در سال ۹۱ اعداد و ارقام عجیبی را به نمایش میگذارد. فیلم «راه بهشت» با سی روز اکران به فروش ۲۲ میلیون تومانی دست یافته و «شور شیرین» با ۳۱ روز اکران، ۸۱ میلیون تومان فروش رفته و «پس کوچههای شمرون» نیز با ۳۱ روز اکران، توانسته مرز صد میلیون را پشت سر بگذارد و ۱۷۶ میلون تومان فروش داشته باشد.
اما تنها عضو باشگاه میلیاردیهای اکران امسال، فیلم «خوابم میآد» است که تا کنون بیش از دو میلیارد تومان فروش داشته که البته این رقم هم پس از یک اکران ۴۵ روزه به دست آمده است. در این میان، رده دوم جدول فروش متعلق به فیلمی است که با یک هفته اکران از مرز نیم میلیارد فروش گذشته و با فروش روزانه ۱۳۰ میلیون تومان، رکورد فروش را تا کنون شکسته است.
سال گذشته در چنین روزهایی، صحبت از فیلم «جدایی نادر از سیمین» اصغر فرهادی و جایزههای جهانی بود که یکی پس از دیگری، نصیب این فیلم میشد. فیلم پس از یک فروش عالی در کشور (۳/۳ میلیارد تومان)، به عنوان پرفروشترین فیلم ایرانی تاریخ در ایالات متحده هم مطرح شده بود (مجموع فروش فیلم در درون و بیرون از کشور، بیست میلیون دلار برآورد شده که نزدیک به هفت میلیون دلار آن در ایالات متحده بود) و از این روی، شانس بسیاری هم برای این فیلم در آکادمی اسکار قائل بودند؛ شانسی که سرانجام به نخستین جایزه اسکار برای یک فیلم ایرانی در تاریخ سینمای ایران بدل شد.
پیش از اینها، سهگانه اخراجیها در سینمای ایران فروش انفجاری را در گیشه تجربه کرده بودند. اخراجیهای یک با بیش از یک میلیارد، اخراجیهای دو با بیش ار هفت میلیارد و اخراجیهای سه با بیش از پنج میلیارد تومان، هر یک پر روشترین فیلمهای سالهای ۸۶، ۸۷ و ۹۰ بودند.
اگر این رخداد سالی یک بار سینما را کنار بگذاریم، متوسط فروش فیلمهای سینمای ما رقم چشمگیری نیست. هماکنون فیلمهایی در جدول اکران هستند که با اکران بیش از یک ماه به مرز یکصد میلیون تومان در فروش هم نرسیدهاند و این در حالی است که میدانیم هزینههای تولید سادهترین فیلمها، رقمی بیش از اینهاست؛ برای نمونه، فیلم راه بهشت که فروش زیر صد میلیون را تجربه کرده، با هزینهای بیش از یک میلیارد تومان ساخته شده که با در نظر گرفتن بازگشت سرمایه این پروژه، یک شکست تمام عیار سینمایی بوده است. این شکستها و تولیدات بیثمر، نه تنها دامن تهیه کنندگان را میگیرد، بلکه به طور کلی سرمایهگذاران را هم برای حضور در سینما بیعلاقه میکند و سینما را به مرز ورشکستگی میکشاند.
خواب زمستانی سینما در تابستان شکسته میشود؟
این روزها، خبرها در راستای نفروختن است و اکران نکردن، به گونهای که برخی رسانهها از آن به «خواب زمستانی سینمای ایران در گرمترین فصل سال» یاد کردهاند. در فصل بهار و تابستان ـ که قاعدتاً باید اوج فروش سینماها باشد ـ بسیاری از فیلمهایی که از آغاز امسال اکران شدهاند، نه تنها سودی نصیب سرمایهگذار نکردهاند، بلکه ضرر هم دادهاند و این مسأله به آنجا رسیده که حتی برخی فیلمها هزینه تبلیغات خود را هم برنگرداندهاند.
اما سرانجام این روزها خواب زمستانی سینما توسط کلاه قرمزی شکسته شد و این عروسک دوست داشتنی ـ که عید امسال هم یک تنه تلویزیون را نجات داده بود ـ به کمک گیشه ورشکسته آمد، ولی آیا سینما باید منتظر رخدادهای ناگهانی باشد؟
امسال کلاه قرمزی، سال گذشته جدایی، سال پیش از آن اخراجیها و...؛ اینها همه در حالی است که تجربه فیلمهای موفق در سینمای ما، نشان داده، در صورتی که فیلم خوب ساخته شود، به خوبی هم دیده میشود. فیلم خوب نه سینمای فاخر است، نه سینمای دولتی است، نه سینمای مبتذل، نه سینمای سیاهنمای مخالف خوان است. فیلم خوب هیچ یک از این نامهایی نیست که در سالهای اخیر برای انگ زدن و از رده خارج کردن حریفان از سوی هر کسی مطرح میشود؛ فیلم خوب فیلمی است که بیننده را با سینما آشتی میدهد، چرا که رویدادهای خوب و سالی یک بار سینمای ما نشان میدهد که دلیل سینما نرفتن مردم نه کاهش درآمد و تورم است، نه کاهش علاقه مردم به سینماست و نه مسأله دیگری است. دلیل عدم اقبال عمومی به سینما، نمایش ندادن فیلم خوب روی پردههاست.
تابناک را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید
نظرات بینندگان
کلا دیالوگ خوب نداریم جز چند تا فیلم .علی حاتمی روحش شاد. بیشتر از ده بار فیلم مادر رو دیدم و هنوز برام تازگی داره
دوستانی که تو شهرشون سینما نیست ناراحت نباشند تو تهرانشم که این همه سینما هست کسی رغبت چندانی به رفتن نداره به این فیلم نامه ها و بازی های سبک آقایون!
اگه ميزان فروش رو به بهاي بليط اونموقع تقسيم كنيم فكر ميكنم پر بيننده ترين فيلم تاريخ سينماي ايران باشه
ملک سلیمان خوب بود حیف بقیه اش رو نساختن
ببخشید ملک سلیمان چند جمله تاثیرگذار تو دیالوگ هاش داشت.و واقعا چه محتوای عمیق و معنوی داشت.
من خودم با اینکه این داستان ها رو شنیده بودم گاهی سر در نمیاوردم چی شد.
فقط جلوه کامپیوتری بود. هیچی دیگه نداشت.
بیاید مثلن کل جنوب شرق تهران رو براتون بگم! پاکدشت با حدود 300 هزار نفر جمعیت هیچ سینمایی نداره. ورامین هم که جمعیت 500 هزار نفری داره فقط یه سینمای داغون داره! البته جا داره بگم که شهر قرچک با نزدیک 200 هزار جمعیت توی این شهرستان هیچ سینمایی نداره!. در کل ینی اگه در نظر بگیرید حدود 800 نفر جمعیت توی جنوب شرق تهران هستن که فقط یه سینمای داغون دارن. که شهراشون با هم با ماشین و جاده نیم ساعتی حد اقل فاصله داره!
توی این زمانه ای که همه به شدت دارن دنبال بدبختی های خودشون میرن یه سرگرمی خوب هم می تونه آدم رو به خودش بیاره
آخه واسه چی ما همش دنبال حرفها و شعارها میریم همین که 2 ساعت از این دنیای کسل کننده را با کلاه قرمزی شاد میکنیم خودش خیلیه. زیادی هم سخت نگیر دوست عزیز
باقربیگی
یادش بخیر اون موقع هایی که با شوغ وذوق پفک ولواشک وتخمه می گرفتیم با مدرسه به سینما میرفتیم برای دیدن کلاه قرمزی وپسر خاله انقدر خوشحال بودیم که از خوشحالیمون نصف خورا کیمون رو تو سینما میخوردیم نصفش را می اوردیم به خونه که ما سینما بودیم تازه تا به هرکی می رسیدیم فیلم رو تعریف می کریم........................................
من 28 سالمه هنوز عاشق این چند عروسک مهربونم ؛ مهربونی خیلی وقته که از زندگی ما رفته ؛ همه قسمت های پارسال و امسال رو دارم و هر شب موقع خواب با صدای مهربونشون میخوابم تا شاید خواب مهربونیه دوران بچگیمونو ببینم ؛ مرسی از آقای طهماسب و آقای جبلی
يكي بگه اصلا اين سينما چي هست؟
کاربایددردست کاربلدوکاردان باشد تانتیجه بدهد
به نظر من دلیل فروش زیاد فیلم کلاه قرمزی شاید بخاطر اینکه از بقیه فیلم ها بهتر بوده نیست. تو سینمای ایران اصلا فیلمی برای کودک درست نمی شه که بچه ها سینما برن و کلاه قرمزی چون هم قشر جوان می بینه هم خردسال خوب به طبع فروشش بالا می ره دیگه.
کلاه قرمزی خیلی فیلم بی خودی بود واصلا برای بچه ها مناسب نیست
اينكه مخاطبش بچه ها نباشند يه حرفه، فيلم بد بودن يه حرف ديگه! مگه "عروس مرده" يا "كورِلاين" (The corpse bride & Corraline) يا حتي شرك 3 براي بچه ها مناسبند؟! ولي به تاييد بسياري از منتقدان فيلم هاي عاليي هستند.
والا دلمون پره از این سینما هیچ مفهوم و بار معنایی نداره تبدیل شده به یه سن که انواع اقسام تریپ های زننده ارایش های زننده رو تحویل مردم میدن والا نیازی به دیدن کانال های اون ور اب واسه بد اموزی نیس وقتی این فیلما اکران میشن کلاه قرمزی فریادیه از درون کودکان پیر....
یادش به خیر اون دوره ای که واسه "فیلم" دیدن میرفتیم سینما. الان میریم یاد خاطرات خوبمون بیفتیم....
کلاه قرمزی رو هم دیدم به عنوان یک وظیفه که قدردانی از خالقش باشه نه واسه اینکه فیلم خوبی بود.
یادش بخیر تا حالا چندبار کلاه قرمزی و پسر خاله رو دیدم ... هر وقت میبینم یاد روزهای سخت بعد جنگ و بچگیم میفتم.
خیلی دوسش دارم .
نمیشه دیگه داداش هادی! آقای باغ بیگی(درست نوشتم اسم هنرپیشه نقش مجید رو) مردی شده واسه خودش اما کلاه قرمزی همون جوری مونده و می تونه هر ده سال یه بار هنرنمایی کنه با همون شمایل
در زمان خودش 800 میلیون فروخت که از آمار سینمای الان بالاتره
دیدگاه خود را بنویسید
سایت تابناک از انتشار نظرات حاوی توهین و افترا و نوشته شده با حروف لاتین (فینگیلیش) معذور است.