صوت: «تبّت یدا أبی لهب»

آنچه این سالها در پی عزّت اسلام و بیداری اسلامی، در اهانت به رسول خدا می بینیم تکرار کفرورزی مشرکین صدر اسلام است که شعار قرآنی تبّت یدا أبی لهب را یادآور می شود . شاعر معاصر و مسیحی لبنان جورج شکّور در این شعر این فضا را ترسیم می کند:
 

سامَ النبیَّ المشرکونَ جمیعَ أنواعِ العذاب

أوصی أبولهبٍ لئیمَهُمُ بفاحشةٍ و عاب


  تبّت یدا ... تبّت،أبی لهبٍ و تب

یصلی، سیصلی ناره ذات لهب


و کذاک أغری زوجَه لتطوفَ من بابٍ لِباب

ترمي علی دربِ النبیِّ الشّوکَ ، تبتَکِرُ الصِّعاب


  تبّت یدا ... تبّت،أبی لهبٍ و تب

یصلی، سیصلی ناره ذات لهب


حمّالةُ الحطبِ اللعینةُ لم تَکُفَّ عنِ السِباب

و هناکَ صِبیانٌ یَذُرّون الحجارةَ و التُّراب


  تبّت یدا ...تبّت، أبی لهبٍ و تب

یصلی، سیصلی ناره ذات لهب


في وجهِ أتباعِ الرّسولِ ، و ما یصدُّهمُ جواب

والمشرکون یُطاردونَ المسلمینَ و من أناب


 تبّت یدا...  تبّت، أبی لهبٍ و تب

یصلی، سیصلی ناره ذات لهب

ترجمه شعر:

مشرکان طعم همه گونه عذاب و رنج را به پیامبر چشاندند.

"ابولهب" فرومایگانشان را به کارهای زشت و ناپسند در باره رسول خدا سفارش می کرد

و از همسرش نیز می خواست تا از این در به آن در بشتابد و خار و هیزم بر سر راه پیامبر بگذارد و سختی های مختلف را برای رسول خدا فراهم سازد.

آن زن هیزم کش ملعون از بدگویی و ناسزاگویی به پیامبر اکرم دست بر نمی داشت.

و کودکانی بودند که سنگ و خاک به روی پیروان پیامبر می ریختند و هیچکس جلودارشان نمی شد و مشرکان ، مسلمانان و مؤمنان را تعقیب می کردند تا مجازات کنند.