نگاهی به فیلمهای اکران نوروزی
شهاب حسینی و نگار جواهریان، اشک همه را درآوردند
قرار بود این فیلم با آهنگ مشهور «گنجشک اشی مشی» فرهاد مهراد به پایان برسد که گفته میشود، بهانه انتخاب نام فیلم، فرصت قرارگیری بر سر جایش را نیافت و جرح خودخواسته شد؛ اما با این حال، فیلم همچنان روی بیننده تأثیر مثبت میگذارد و با ندیدنش، یکی از بهترین آثار سال اخیر را از دست دادهاید که در میان معدود آثار قابل دیدن سینمای ایران در سال ۹۲ قرار دارد.

به گزارش «تابناک»، منوچهر محمدی به عنوان یک تهیه کنندهٔ مؤلف تاکنون روی کمتر پروژهای فعالیت داشته که شکست خورده باشد و طبیعتاً قرارگیری نام مازیار میری در کنار محمدی، میتواند منجر به ساخت اثری متفاوت شود. محمدی که به جرأت میتوان گفت بخش اعظمی از بهترین فیلمهای پس از انقلاب با تهیه کنندگیاش ساخته شده، این بار سوژهای را به فیلمنامه تبدیل کرد و از مرحله تولید گذراند که تقریباً بکر بود.

بر پایه داستان فیلم، «رضا» و «مریم» زوج جوانی که از درجهای معلولیت ذهنی رنج میبرند، با نقش آفرینی «شهاب حسینی» و «نگار جواهریان» با هم ازدواج میکنند و حاصل این ازدواج فرزندی سالم میشود. مادر و پدر که توان پاسخگویی به نیازهای فرزندانشان را همچون والدین عادی ندارند، پس از آنکه پسرشان در سطح مدرسه با والدین طبیعی مواجه شده و از چنین پدر و مادری سرخورده میشود، در پی تغییر وضعیت برمیآیند.
در این میان شرایط اقتصادی منجر به تعدیل نیروی یک کارخانه داروسازی میشود که این زن و مرد به عنوان کارگر در آن داروها را از هم جدا کرده و در جعبه میگذارند و این گونه است که یکی از این دو اخراج شده و فشار اقتصادی دوچندانی به ایشان وارد میشود. در این اوضاع، کودک به منزل معلمش پناه میبرد و از او میخواهد که از این پس مادرش باشد اما سلسله رخدادهایی، فضا را دگرگون میسازد.

هرچند «حوض نقاشی» به عنوان فیلم برگزیده مخاطبان در جشنواره سی و یکم، توانست اکران نوروزی را به دست آورد، به حقیقت در جشنواره فجر سر بریده شد و انتظار میرفت، دستکم برای بازیهای درخشان شهاب حسینی و نگار جواهریان، سیمرغ کریستال به این فیلم تعلق گیرد. «شهاب حسینی» و «نگار جواهریان» در کنار یکدیگر بازیهای باورپذیری را در نقش معلول ذهنی داشتند که به شدت مخاطب را تحت تأثیر قرار میدهد و همین بازیهای تأثیرگذار نقاط خلأ داستان را پوشش میدهد و اشک همه را درمیآورد!
فیلم فضای شادی نداشت و درامی تکان دهنده را در درون خود دارد و شاید امکان مناسبی برای وقت گذرانی نباشد، چرا که بیگمان از دیدنش ناراحت خواهیم شد؛ اما در عین حال نمیتوان دیدن بهترین فیلم جشنواره از نگاه مخاطبان را به سادگی از دست داد و سینمای جدی را به شادیهای کاذب ترجیح داد؛ رویکردی که بسیاری از مخاطبان در پیش گرفتهاند تا محصول حوزه هنری با تکیه بر سینماهای این نهاد به دومین فیلم پرفروش نوروزی مبدل شود.

«حوض نقاشی» با این که در نیمه دوم تا اندازهای از ریتم میافتد و داستان بیش از حد کش داده میشود، در عین حال، فینال پذیرفته و تا حدودی کلیشهای برای اثر در نظر گرفته میگیرد و مازیار میری، فینالی که زهر داستان را بگیرد، به پایانی تلخ در پنجمین فیلم سینماییاش ترجیح داده است؛ فینالی که احتمالاً اگر داستان در بخش خصوصی ساخته میشد، به گونهای دیگر رقم میخورد و مثلاً مادر معلول ـ که فوبیای عبور از خیابان دارد ـ در پی فرزندش در خیابان با ماشین تصادف میکرد و میمرد! این گونه مخاطب به جز گریه، با بهت مینگریست و تراژدی در سینمای ایران نایاب نمیشد.
فیلمبرداری در این اثر در بسیاری از صحنه های کلیدی از بالا صورت پذیرفته بود و مخاطب را در نقش یک ناظر قرار می داد؛ اتفاقی که در سکانس پایانی، پررنگ نیز شد و قرار بود چنین نشان دهد، این خانه و خانواده، واحدی از واحدهای تشکل دهنده شهر ماست که نباید به سادگی و یا با لبخندهایی آکنده از تمسخر از کنار این قشر از جامعه گذشت که از این نگاه، یکی از بهترین فیلمهایی است که به چالشهای پیش روی این قشر، آن هم به گونهای باورپذیر میپردازد و البته جامعه و اطرافیان را بیش از حد با ایشان مهربان و همراه نشان میدهد؛ موقعیتی که کاش در فضای جامعه کنونیمان نیز این گونه بود.
«حوض نقاشی» اما همان گونه که در لفافه بیان شد، با جرح و تعدیلهای خودخواسته همراه بوده؛ فیلمی که نامش نیز با فلسفه برگزیده شده و «حوض» نماد زندگی و «نقاشی و رنگ» نماد محتوایش است و قرار بود، این فیلم با آهنگ مشهور «گنجشک اشی مشی» فرهاد مهراد به پایان برسد که گفته میشود، بهانه انتخاب نام فیلم، فرصت قرارگیری بر سر جایش را نیافت و جرح خودخواسته شد؛ اما با این حال، فیلم همچنان روی بیننده تأثیر مثبت میگذارد و یکی از بهترین آثار سال اخیر است که در میان معدود فیلم قابل دیدن سینمای ایران در سال ۹۲ قرار دارد.
تابناک را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید
نظرات بینندگان
شهاب حسینی عالیییییییییییییییییییییییییی
و اکبر عبدی
جا دارد در این فیلم یادی بشود ازخانم فرشته صدر عرفائی که نقش اموز گار پسر را در فیلم به عهده داشتند .کاش همه دانش اموزان چنین معلمانی داشته باشند.من تجربه چنین معلمی داشتم زندگی ام از نابودی نجات پیدا کرد.
در اینکه مازیار میری کارگزدان کاربلد و شهاب حسینی و نگار جواهریان دو تن از بهترین بازیگران سینمای ایران هستند، هیچ شکی نیست.
اما فارغ از حواشی به فیلمی نگاه کنید که اندکی داستانگویی و ذره ای شخصیت پردازی را در کارش لحاظ نکرده و نه از نظر تماشاگر عام و هیجان زده که از نظر منتقدین، از ضعیف ترین آثار جشنواره پیشین بود.
امیدوارم فیلم را کمی سختگیرانه تر ببینید تا ساده انگاری فیلمساز و البته سفارش دهنده در پرداخت به اینچنین موضوع ظریف و حساسی را مشاهد کنید.
بازیگر مرد ایران فقط: محمدرضا گلزاررررررررررر
شبیه "من سم هستم" بود.
ولی این کجا و آن کجا!
مگر ندیدی زوج نچندان محترم داوران در برنامه 7 چه گفتند ما همه چیز می دانیم و چون خوب می فهمیم این انتخاب ما بود اگر مردم هم همین رو که ما می فهمیم!! میفهمیدند؟! آنها الان جای ما داور بودند و انتخاب می کردند؟ تو رو خدا شما از این جملات پیدا کنید پرتقال فروش را
من از خانم نگار جواهریان خوشم نمیاد کلیشه ای بازی می کند؟! به نظر شما چرا؟!
خیلی بد بود
شب جمعه هفته پیش رفتیم سینما هویزه مشهد برای فیلم حوض نقاشی . به سئانس ساعت 10 شب رسیدیم اما متاسفانه گفتند واسه این فیلم تو این ساعت نمایش نداریم گفتیم خوب تهران 1500 رو بده گفت اونم نداریم گفتیم چی داری گفت رسوایی برادر مسعود رو داریم (البته یه فیلم دیگه هم بود که اسمش یادم نیست) . فرداش تو همین تابناک خوندم که سالنهایی که به رسوایی دادن تقریبا 2 برابر حوض نقاشیه . بابا حاج مسعود خیلی کارت درسته
وقتی فیلم تموم شد تو سالن اکثرا دست زدن.
منم تو این چند سال این اولین باری بود که از سینما آمدنم پشیمون نشدم
از جمله قابلیت های بازیگری شهاب حسینی قالب پذیری در فرمت های متفاوت است، اگر چه حامد بهداد نیز خالق تیپ جدیدی در سینمای امروزمان است.
بازیگران زن و مرد جوان بسیاری نسل کنونی سینمای ایران را تشکیل داده اند، لطفا با مقایسه های نابجا و نظرات سلیقه ای استعداد این هنرمندان را نادیده نگیرید.
از هنر دوستی تان سپاسگزارم.
روزی خواهد رسید که دیوانگان را عاقل و عاقلان را دیوانه می نامند. بهترین فیلم ایرانی ای بود که تا بحال دیدم. مقایسه هایی که بین انسانهای ظاهرا سالم و ظاهرا غیر سالم نشون میداد عالی بود... حتی تصویر آخری که از دیش ها نشون داد خیلی خوب بود. خیلی ها میخان با دیش و ماهواره به شادی و خوشبختی برسند، در صورتی که این افراد خوشبخت ترین بودند...و ... کلا آفرین به حامد محمدی نویسنده فیلم، فیلمنامه طلا و مس رو هم خوب نوشته بود. خدا خیرش بده
سعید جان فیلم نامه کپی فیلم نامه من سام هستم با بازی بود .
من این فیلم رو فقط بخواطر سوپر استار ایران
شهاب حسینی خواهم دید
این دو بازیگر در انتقال احساسات به تماشاگر فوق العاده هستن. دوستشون دارم و بهشون تبریک میگم.
مقایسه کنید این فیلم رو با فیلمی مثل رسوایی...
فیلم لطیفی بود باعث شدبیشترفکر کنم.ودوست بدارم کسانی را که کمتر مورد توجه اند.
فیلم خوبی بود بیننده را وادار می کرد بیشتر فکر کند وبه ان هائی که از معلولیت رنج می برند از زاویه متفاوتی نگاه کند.
اینجور وقتا باید فنی نظر داد نه احساسی آخه حسینی کجا رادان و بهدادکجا نقش حسینی در سریال پرپرواز نقشی بود تکرار نشدنی کلا بازی را زندگی می کنه.
دیدگاه خود را بنویسید
سایت تابناک از انتشار نظرات حاوی توهین و افترا و نوشته شده با حروف لاتین (فینگیلیش) معذور است.