ملیپوشی که میوهفروش شد!
بوکسور جوان و سابق تیم ملی با این رشته ورزشی وداع کرده و برای گذران زندگی به میوهفروشی روی آورده است.
محمد نوریپور در گفتوگو با ایسنا، با ابراز نارضایتی از وضعیت موجود در بوکس کشور، افزود: متأسفانه مشتزنان حمایت نمیشوند و مظلوم واقع شدهاند. سقف قرارداد بوکسورها در تیمهای لیگ برتری اندازه پول آرایشگاه فوتبالیستهاست.
وی ادامه داد: حدود یکسال است که ازدواج کردهام. از آنزمان به بعد، قید ورزش و دنیای قهرمانی را زدهام، برای اینکه بتوانم هم ورزش را ادامه دهم و هم مخارج زندگی را تأمین کنم، خیلی سراغ کار گشتم اما بیفایده بود.
نوریپور خاطرنشان کرد: مغازهی میوهفروشی دارم و از ساعت 4 صبح تا 8 شب کار میکنم که با این شرایط وقتی برای ورزش نمیماند. خیلی سخت بود که در عین جوانی بوکس را کنار بگذارم اما برای امرار معاش، چارهای نداشتم.
دارنده مدال برنز بزرگسالان آسیا در سال 2012، یادآور شد: این مدال را در خردادماه سال گذشته کسب کردم و بعد از آن مسابقات متوجه شدم این مقام برای هیچکس مهم نیست و کسی از ما تجلیل نکرد. نمیتوانستم شرایط را تحمل کنم و صلاح دیدم بوکس را کنار بگذارم؛ چون کسی از مسئولان پیگیر رفع مشکلات ما نیست.
این مشتزن لرستانی با بیان اینکه یکسال میشود که از بوکس خبری ندارم، اضافه کرد: متأسفانه من و علی مظاهری هموزن بودیم که خیلی به او توجه میکردند و بار آخری که از تیم ملی خط خوردم به خاطر ایشان بود. الان هم شنیدهام رضا مرادخانی دیگر بوکسور لرستانی وزن 91 کیلوگرم همین مشکل را دارد و در بازیهای انتخابی ظاهراً داورها به نفع مظاهری سوت زدهاند. تا وقتی که او باشد فرقی ندارد آماده هست یا نیست، چون دیگر به کسی احتیاجی ندارند!
نوریپور در پاسخ به سوال ایسنا که امکان دارد به بوکس برگردید؟ گفت: تنها در صورتی برمیگردم که بتوانم خرج خانوادهام را درآورم. مخارج زندگی زیاد است و بدون منبع درآمد نمیتوانم بوکس را ادامه دهم. انتظارم این بود که یک کار دولتی داشته باشم تا برای حضور در اردوها مشکلی نداشته باشم اما الان اگر یک روز کار نکنم، ضرر میکنم.
وی در ادامه صحبتهایش به انتقاد از هیأت بوکس لرستان پرداخت و افزود: مسوولان هیئت هر چندماه یکبار عوض میشوند و هرگز استمرار نداشتهاند که بتوانند برنامهها را اجرا کنند. لرستان مشتزنان خوبی دارد که میتواند در لیگ برتر تیم داشته باشد اما چون "بیکس" هستیم و هیأت در جذب اسپانسر عاجز است، از تیمداری در لیگ محروم هستیم.
نوریپور به خانه بوکس خرمآباد اشاره و تصریح کرد: این سالن هیچگونه امکاناتی ندارد و مسئولان، مدیون خانوادههایی هستند که فرزندانشان پول میدهند و در آنجا تمرین میکنند در حالی که گرفتن این پول حرام است.
وی در پایان با اشاره به اینکه در یکسال گذشته کسی سراغی از من نگرفته، اظهار کرد: بنده خیلی راحت و در سن 25 سالگی ورزش قهرمانی را کنار گذاشتم اما امیدوارم دیگر کسی در عین جوانی بیخیال ورزش نشود.
تابناک را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید
نظرات بینندگان
فقط فوتبال ووووو عشق است بقیه که مهم نیستن
واي بر ما و اين فرصت سوزي ها
این شاید سومین موردی هست که در مدت این چند وقت اخیر در خصوص ورزشکاران عزیزمان می خوانم. نمی دانم چرا مکانیزمی برای ورزش قهرمانی و ورزشکاران مربوطه قائل نمی شوند. به خدا در خارج از مملکت عزیزمان، ورزشکارانی ولو با اندک استعداد را روی چشمشان می گذارند. پس چرا با این سرمایه های ملی این طور با نا مهربانی رفتار می شود؟
برای اولین بار یک خبر ورزشی را خواندم و بغضم ترکید متاسفم از اینکه هیچ کاری نمی توانم انجام بدهم ولی خدا را شکر که اینقدر این مرد پهلوان بود که بدنبال شغل شریفی را رفت و زندگی خود را سپری می کند انشاء ا.. خداوند مدیران خوبی را بر سراه فدراسیون ها قرار دهد و موفقیت چشمچیری داشته باشیم ناگفته نماند تاکثر ورزشهای ما دستخوش چنین مشکلاتی هستند ولی می توان با مدیریت و حمایت همه جانبه قهرمانان بی نظیر تحویل جامعه جهانی دهیم .
با درود به تمام رزمی کاران کم توقع و بی حاشیه ایران خواستم بگم مربی کیک بوکس یکی از باشگاههای اصفهان با داشتن مدال جهانی و زحمات فراوانی که برای شاگرداش میکشه متاسفانه از درامد کافی برخوردار نیست و به نقاشی ساختمان رو آورده!!واقعا" فوتبال ما اینقدر نسبت به سایر رشته ها ارزشمنده؟؟؟!!!!!
خیالت راحت باشه کسی دنبالت نمی یاد. شما که سحله ، دنبال قهرمان وزنه برداری المپیک هم نمی روند.
اگر دردم یکی بود اندکی بود
نظر شما
سایت تابناک از انتشار نظرات حاوی توهین و افترا و نوشته شده با حروف لاتین (فینگیلیش) معذور است.