ادامه سقوط رتبههای اقتصادی ایران در جهان
در تورم زیمبابوه را هم پشت سر گذاشتیم+آمار
شاید زمانی به تمسخر گفته میشد که ایران به زودی تبدیل به زیمبابوه میشود و در نرخ تورم رتبه زیمبابوه را خواهد گرفت. اگر آن زمان همه اینها گونهای از اغراق برای نشان دادن وخامت اوضاع بود، امروز دیگر نمیتوان به این لطیفه قدیمی خندید، بلکه شاید باید برای به واقعیت پیوستن آن گریست!
شاید زمانی به تمسخر گفته میشد که ایران به زودی تبدیل به زیمبابوه میشود و در نرخ تورم رتبه زیمبابوه را خواهد گرفت. اگر آن زمان همه اینها گونهای از اغراق برای نشان دادن وخامت اوضاع بود، امروز دیگر نمیتوان به این لطیفه قدیمی خندید، بلکه شاید باید برای به واقعیت پیوستن آن گریست!
این در حالی است که هنوز مراجع مشخص برای انتشار آمار و اطلاعات به خصوص در حوزه اقتصادی دقیقا مشخص نیست و گاه دو یا چند مرجع، اقدام به انتشار آمار پیرامون یک مورد خاص و با اعداد و ارقام متفاوت میکنند.
همین امر منجر به آن شده که رویه بدبینی و انکار و تردید در آمار و اطلاعات منتشره از سوی ارگانهای داخلی، به یک رویه معمول تبدیل شده و در نهایت هر آنچه از سوی نهادهای دولتی منتشر شود، در خوشبینانهترین حالت به مانند یک گزارش برای بایگانی ـ و نه گزارشی قابل تأمل برای بررسی و کارشناسی ـ نگاه شود.
اما حال که بر سر اطلاعات و آمار داخل، چنین بلایی آمده است، باید درباره گزارشهای نهادهای بینالمللی چه گفت؟ آیا همان قدر که گزارشهای داخلی مورد بیاعتنایی قرار میگیرند، این گزارشها نیز مورد انکار و بیتوجهی واقع میشوند یا کسی هست که در پایان درباره آمار و اطلاعاتی که هر ساله و بعضا هر چند ماه از سقوط رتبههای اقتصادی ایران در میان کشورهای جهان منتشر میشود، کوچکترین توجهی داشته باشد؟
یکی از همین گزارشها که بیشتر مانند بسیاری دیگر از بررسیها و آمار و اطلاعات نهادهای بینالمللی حتی به دید کاغذ پاره هم به آن نگاه نمیشود، گزارش شاخص رقابتپذیری اقتصادی در جهان است که هر ساله از سوی مجمع جهانی اقتصاد منتشر شده و رتبه کشورها را در بسیاری از زمینههای اقتصادی از درآمد سرانه و شاخصهای کلان گرفته تا بهرهوری نیروی کار و خردترین مسائل اقتصادی بررسی میکند.
متأسفانه در چند سال گذشته، رتبه کشور ما در مجموع شاخصهای مورد اشاره و بررسی این گزارش نزولی بوده و امسال نیز تداوم روند نزولی کشور در بسیاری از شاخصها دیده میشود.
ایران در سال جاری با یک پله دیگر سقوط در مجموع شاخصهای رقابتپذیری در رتبه ۸۲ جهانی در بین ۱۴۸ کشور قرار گرفته، در حالی که بسیاری از کشورهای جهان، تقریبا در رتبههای سال گذشته خود ماندهاند. همچنین ایران در هر سه شاخص کارآمدی، خلاقیت و نیازهای اولیه تنزل رتبه داشته است.

همچنین نگاهی به وضعیت کلی ایران در بررسی امسال، نشان از آن دارد که کشور در یک سال گذشته، نه تنها در بسیاری از شاخصها نزول داشته، بلکه در برخی موارد تنزل رتبهای ایران به شدت بدتر از سال گذشته بوده است، به گونهای که میانگین رده بندی و مقایسه آن با یک سال گذشته، نشان میدهد که ایران از رتبه ۶۶ به رتبه ۸۲ سقوط کرده است.
در میان شاخصهای مورد مطالعه، ایران در شاخص بهرهوری نیروی کار با رتبه ۱۴۵ چهارمین کشور با بهرهوری بسیار پایین در نیروی کار ردهبندی شده است!

شاید جالبترین نکته در بررسی وضعیت کلی ایران، مواردی است که گزارش مجمع جهانی اقتصاد از مهمترین موانع کسب و کار در کشور از آن یاد کرده است. در رأس این موانع، بیثباتی در سیاستها، مقررات تنظیمی نرخ ارز، دسترسی به سرمایه و سرمایهگذاری، تورم و بروکراسی ناکارآمد دولتی قرار دارد.

به راستی، آیا برای کسی مهم است که ایران در گزارش، رتبه ۱۴۸ یعنی آخرین رتبه را در میان کشورهای مورد مطالعه در نرخ تورم به دست آورده و پایینتر از کشورهایی چون مالاوی، گینه و زیمبابوه ایستاده است؟! آیا کسی این گزارشها را نگاه میکند؟!
تابناک را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید
نظرات بینندگان
هر وقت خبری زده میشه بسیاری از دوستان اون خبر را با دیدگاه شخصی مطالعه و به مشکلات شخصی خودشون پیوند می زنند و کامنت میدند... یکی میگه من هنوز تو عقدم!؟ اون یکی می گه من بیکارم یکی دیگه می گه من نون شب ندارم و غیره...
به این دوستان می گویم که ما از شنیدن این خبرها ناراحت هستیم و تلاش و دعا می کنیم که مشکلات حل شود اما با گفتن مشکلات شخصیمون چیزی حل نمیشه.!؟ انتقاد بیهوده و ناامیدی و ترویج تاریک بودن اینده چیزی رو حل نمی کنه...ما باید اول از همه به فکر کشور و اجتماع باشیم...
اون دوستی که میگه ما هنوز تو عقدیم بدونه که خیلی ها حتی نمی تونند به اون عقد هم دسترسسی داشته باشند!
اونی که می گه من ماهی 700 تومن حقوقمه بدونه خیلی ها اصلا شغل ندارند و خیلی ها هم روزانه 10 ساعت کار می کنند و کمتر از 500 تومن حقوق ماهانشونه!
دوست ناشناس عزیز باز هم معلوم میشه که از تعاریف برای به اصطلاح آمار غلط دادن استفاده میشه. چرا در اعلام شاخص بورس اعلام نمیکنند که ما بر اساس کدام شاخص کار میکنیم؟ خوب یک فرد عادی وقتی دو آمار 12000 هزار در سال 83 و 40000 را در سال کنونی بشنود فکر میکند بورس پیشرفت داشته غافل از اینکه آقایان برای وانمود کردن به اینکه بورس رو به پیشرفت است به تعاریف جدید که احتمالا فقط در ایران استفاده میشود متوسل شده اند.
دوست عزیز در مورد آمار نظر شما درسته که مضحک شده بود! ولی مثالهای شما به خصوص در مور بورس یه کم ناشی از کم اطلاعی هستند (باعرض شرمندگی). یه کم بیشتر مطالعه بفرمایید چون این شاخصی که بالای 50000 هست با اونی که 12000 بود فرق می کنه! کلاً TEDPIX و TEDIX و TEPIX سه شاخص مختلف در بورس تهران هستند و این شاخصی که الان شما می بینید TEDPIX هست در حالی که اون اولیه TEPIX بود. البته نمی شه توی این یادداشت توضیح داد! ولی اونیکه تو بورس فعال باشه مشکلی با 50هزار یا 12 هزار نداره! مشکل چیز دیگه ای هست عزیزم!!!!
اینا همش کار آمریکاست
ملت همه بی خیال اصل خبر شدن چسبیدن به نقد نظرناشناس
منبع واقعیت زندگی مردمه
تبریک عرض می کنم.
به صورت استفهام انکاری بیان نموده
لابد تو هم خوشحالی
ما هم خیلی خوشبختبم!!!!!
منفی داده ها توجه کنن که ایشون مسئله را تمسخر گفته حداقل متن را خوب بخونید و بر اساس مفهوم نظر بدید
فکر کنم شما که این حرف رو زدین وضعتون خوب باشه. اگر کمی هم واقع بین باشین میبینین که وضع، بدتر از اون چیزی هستش که فکرش رو میکنین
همه ما تو این وضعیت دخیلیم و باید از خودمون بپرسیم چرا؟!
سر کوچه ما که همه چی ارزونه....
به نظر بنده با تورم %20 سالیانه که یکی از عواملش می تونه سوددهی زیاد بانک ها به سرمایه ها باشه در مدت 16 سال اخیر باید %320 تورم داشته باشیم که این میزان تورم به جای اینکه در 8 سال دوره ریاست جمهوری خاتمی و 8 سال احمدی نژاد به صورت پله پله انجام بشه یکدفعه در 2 سال اخیر به صورت ضربتی و انفجاری به مردم اعمال شد
و اگر روی قیمت دلار مطالعه کنین قیمت دلار در این 16 سال اخیر با توجه به این تورم به عددی بین 3500 تا 4000 تومان میرسه که در این 16 سال به صورت مصنوعی نگه داشته شده بود.
اگر تا انتهای نظر این بنده خدا را بخوانید متوجه می شوید که طنز گفته و بنابراین منفی ندارد.
این آقایی که گفته این گزارشات برمبنای گرایش های غربی است . تو این کشور زندگی نمیکنه؟ تخم مرغ و پنیر و ماست نمیخره؟
اقاطنز بوده
اين هم سندي ديگر از دولت بي كفايت كه متاسفانه عده اي مملكت را به اينجا مي رسانند ولي خيلي راحت و بدون بازخواست ميگذارند و مي روند. اگر سيستم قضايي كارآمدي بيشتر نشان دهد و مديران و وزراي نالايق و حتي رئيس جمهور بي كفايت را به محكمه بكشاند ديگر براي خدمت (بخوانيد چپاول بيت المال) اينهمه سر و دست شكسته نمي شد.
ناشناس دوم فکر کنم موضوع دوستمون ناشناس اول را نگرفتید(متلک بود به اصطلاح)
دیدگاه خود را بنویسید
سایت تابناک از انتشار نظرات حاوی توهین و افترا و نوشته شده با حروف لاتین (فینگیلیش) معذور است.