نگاه شما: آیا افغانها مشهد را خشک میکنند؟
در روزهای اخیر مقالات و مطالب مختلفی درباره بحران آب و خشک شدن دریاچه های هامون، سد دوستی و ... منتشر شد که البته در آن دولتمردان افغانستان با انتقادهایی از سوی نگارندگان و نظر دهندگان نواخته شدند. لطفا مطالب زیر را منصفانه مطالعه کنید.
افغانستان کشوری شدیدا کوهستانیست که رودخانه های پرآبی دارد که بدلیل وضعیت جغرافیایی بدون استثنا همگی رودها از افغانستان خارج و به کشورهای همسایه سرازیر می شود (لب تشنه در جوار دریا). نمونه بارز آن هریرود، هیرمند، آمودریا و رودکابل است. اگر دولت افغانستان بخواهد منافع همسایگان را اولویت دهد باید هیچ سدی نسازد و فقط بعنوان خریدار انرژی همیشه وابسته به همسایگان باشد! و کشاورزی آن هم با بی آبی بسازد.
بعنوان مثال آمودریا رود پر آبیست که در برخی مکانها حتی قابل کشتیرانی نیز هست. از کوههای هندوکش سرچشمه می گیرد و افغانستان هم هیچ سدی روی آن نساخته است. پس از تلاقی با چند رود دیگر باید به دریاچه آرال بریزد. امروزه دریاچه آرال خشکیده و عملا بدلیل استفاده زیاد کشورهای همسایه از آمودریا برای مصارف کشاورزی و برق هیچ آبی به آرال نمی ریزد! آیا اگر افغانستان هم سد یا سدهایی در بالادست روی آمودریا بسازد تا زمینهای خشکیده خود را سیراب کند باید متهم شود.
بخش اعظمی از هریرود (650 کیلومتر) در خاک افغانستان جریان دارد و البته مرزی نیست. از عجایب مدیریت آن است که ایران و ترکمنستان بدون توجه به سرچشمه ، در پایین دست سرمایه گذاری کلان نموده، روی هریرود سدی مرزی! احداث کرده و حتی بصورت راهبردی روی آن برنامه ریزی نیز می کنند و حال که دقیقا همین کار را همسایه بالادست می خواهد در خاک خود و صدها کیلومتر دورتر از مرزهای ایران انجام دهد با این گلایه ها مواجه می شود! احتمالا در تابستان آینده هم که آب در مشهد کم شد مدیریت ضعیف و ناکارآمد خود را متوجه مهاجرینی خواهند کرد که در مشهد ساکنند البته چه دیواری کوتاهتر ازآن! لطفا توجه نمایید که دشت مشهد بدلیل صدور بیش از اندازه مجوز حفر چاه عمیق و نیمه عمیق درحال نشست است به طوري كه در سال 1385 مقدار نشست زمين به حدود 24 سانتيمتر رسيده و باعث نگرانی مسئولین شده بود.
افغانستان شدیدا با کمبود انرژی برق روبروست و زمینهای مستعد کشاورزی زیادی دارد که با خشکسالی های اخیر در آستانه خشکیدن است. آیا نباید دولتمردان افغانستان قبل از پرداختن به هامون و سد دوستی و آرال فکری برای مشکل انرژی و آب کشاورزی خود نماید.
البته مطمئنا اگر خشکسالی نبود آب هریرود به سد دوستی و آب هیرمند به هامون نیز می رسید . همانطور که دیگر آبی در پایین دست برای زاینده رود و کارون و دریاچه ارومیه و بختگان وجود ندارد. راستی چرا دولتمردان ایران اقدامی برای تخریب سدهایی که آب را بر آبادان و اهواز یا دریاچه ارومیه بسته اند نمی کنند. چرا آب را با وجود نارضایتی استانهای زاگرس نشین برای شهرهای قم و کارخانه های ذوب آهن انتقال می دهند.
لطفا کمی در انتقاد منصف یاشید و یکسویه به قاضی نروید.
هر کشوری حق دارد از منابع با اولویت منافع داخلی استفاده کند.
فرستنده: علی
* برای آشنایی با شرایط و نحوه همکاری با «نگاه شما» اینجا را کلیک کنید.
افغانستان کشوری شدیدا کوهستانیست که رودخانه های پرآبی دارد که بدلیل وضعیت جغرافیایی بدون استثنا همگی رودها از افغانستان خارج و به کشورهای همسایه سرازیر می شود (لب تشنه در جوار دریا). نمونه بارز آن هریرود، هیرمند، آمودریا و رودکابل است. اگر دولت افغانستان بخواهد منافع همسایگان را اولویت دهد باید هیچ سدی نسازد و فقط بعنوان خریدار انرژی همیشه وابسته به همسایگان باشد! و کشاورزی آن هم با بی آبی بسازد.
بعنوان مثال آمودریا رود پر آبیست که در برخی مکانها حتی قابل کشتیرانی نیز هست. از کوههای هندوکش سرچشمه می گیرد و افغانستان هم هیچ سدی روی آن نساخته است. پس از تلاقی با چند رود دیگر باید به دریاچه آرال بریزد. امروزه دریاچه آرال خشکیده و عملا بدلیل استفاده زیاد کشورهای همسایه از آمودریا برای مصارف کشاورزی و برق هیچ آبی به آرال نمی ریزد! آیا اگر افغانستان هم سد یا سدهایی در بالادست روی آمودریا بسازد تا زمینهای خشکیده خود را سیراب کند باید متهم شود.
بخش اعظمی از هریرود (650 کیلومتر) در خاک افغانستان جریان دارد و البته مرزی نیست. از عجایب مدیریت آن است که ایران و ترکمنستان بدون توجه به سرچشمه ، در پایین دست سرمایه گذاری کلان نموده، روی هریرود سدی مرزی! احداث کرده و حتی بصورت راهبردی روی آن برنامه ریزی نیز می کنند و حال که دقیقا همین کار را همسایه بالادست می خواهد در خاک خود و صدها کیلومتر دورتر از مرزهای ایران انجام دهد با این گلایه ها مواجه می شود! احتمالا در تابستان آینده هم که آب در مشهد کم شد مدیریت ضعیف و ناکارآمد خود را متوجه مهاجرینی خواهند کرد که در مشهد ساکنند البته چه دیواری کوتاهتر ازآن! لطفا توجه نمایید که دشت مشهد بدلیل صدور بیش از اندازه مجوز حفر چاه عمیق و نیمه عمیق درحال نشست است به طوري كه در سال 1385 مقدار نشست زمين به حدود 24 سانتيمتر رسيده و باعث نگرانی مسئولین شده بود.
افغانستان شدیدا با کمبود انرژی برق روبروست و زمینهای مستعد کشاورزی زیادی دارد که با خشکسالی های اخیر در آستانه خشکیدن است. آیا نباید دولتمردان افغانستان قبل از پرداختن به هامون و سد دوستی و آرال فکری برای مشکل انرژی و آب کشاورزی خود نماید.
البته مطمئنا اگر خشکسالی نبود آب هریرود به سد دوستی و آب هیرمند به هامون نیز می رسید . همانطور که دیگر آبی در پایین دست برای زاینده رود و کارون و دریاچه ارومیه و بختگان وجود ندارد. راستی چرا دولتمردان ایران اقدامی برای تخریب سدهایی که آب را بر آبادان و اهواز یا دریاچه ارومیه بسته اند نمی کنند. چرا آب را با وجود نارضایتی استانهای زاگرس نشین برای شهرهای قم و کارخانه های ذوب آهن انتقال می دهند.
لطفا کمی در انتقاد منصف یاشید و یکسویه به قاضی نروید.
هر کشوری حق دارد از منابع با اولویت منافع داخلی استفاده کند.
فرستنده: علی
* برای آشنایی با شرایط و نحوه همکاری با «نگاه شما» اینجا را کلیک کنید.
تابناک را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید
نظرات بینندگان
ورود حدود 500 میلیون متر مکعب آب به شهر مشهد جهت شربدر طی حدود 3 سال ،باعث بالا آمدن سطح آب زیرزمینی شده و استمرار آن باعث خواهد شد تا آب در داخل زیرزمیهای خانه ها جمع شود . پس همان بهتر که افغانها نگذارند آبی پشت سد دوستی جمع شود .
...من یک جوان ایرانی ساکن مشهدم به چشم خودم باره دیده ام که به ازای هر مهاجر مبلغی حدود سیصد هزار تومان آنهم هر شش ماه یکبار یعنی سالی ششصد هزار تومان برای تمدید کارت اقامت فقط در مشهد( به اصلاح آمایش ) چیزی که دیدم این بود که پدر خانواده ای میگفت بدلیل داشتن 4 بچه و همسر هر شش ماه 1800000 هزار تومان نقدا به حساب ..... واریز میکنم و حداقل بعد از سه روز صف وا ایستادن تازه موفق به دریافت کارتمان می گردم و تنها با آن اجازه گرفتن خانه بصورت اجاره یا رهن دارم حق خرید مسافرت (خارج از شهر ) بیمه و... ندارم البته بچه هام باید برای تحصیل تا قبل از دانشگاه پول اضافی نسبت به همکلاسیهایشان چرداخحت کنند ..........
1-در دنیا قراردادها و پروتکلهای بین المللی وجود دارد و نمی توان حقابه ها را به همین راحتی حیف و میل کرد
2-در خصوص سد دوستی حرف و حدیث بسیار است مسئولین وقت استان مربوطه باید جوابگو باشند که چرا اطلاعات واقعی را به وزارت نیرو منتقل نکردند همه می دانستند که آمریکا(رژیم صهیونیستی ) در افغانستان است و نخواهد گذاشت سدآبی وارد ایران شود بهمین دلیل نیز ترکمنستان سرمایه ای در این پروژه صرف نکرد هزینه های اعلام شده وقراردادها یمشاوررین و پیمانکاران نیاز به تدقیق دارد. جهت مزاح نیز کافی است گفته مسئولین محلی در خصوص بازگشت سرمایه این پروژه با میزان انتقال آب به مشهد پس از 2 سال مطالعه شود .
خیلی جالبه که این همه کمک ایران رو به این کشور نادیده بگیرید و جایی که کاری همسایه به دست اونا بیفته علم منافع ملی رو بالا بیارن پس این میلیون ها دلار پول مفتی رو که ایران بعنوان کمکهای انسانی میفرسته رو چه حسابه ؟ نباید یکم حس قدرشناسی داشته باشن؟ با سیمان خود ایران سد بزنن و حق آبه که در تمام دنیا مرسوم هست رو نادیده بگیرن؟ یکمم انصاف بد نیست ، تمام بدبختی اعتیاد کشورمون گردن افغانهاست ، این همه شهیدی که سر مرزهای شرقی بر اثر بی کفایتی مرزداری اونهاست گردن افغانهاست ، بخشی از مشکل بی کاری بخصوص در شرق کشور و تهران و... گردن اونهاست این همه هزینه که مهاجرین بر سر کشور خراب میکنن گردن کیه؟ آوردن دشمن درجه یک ایران در خاک خودش یعنی آمریکا گردن کیه؟ یکم نویسنده محترم فکر کنن لطفا
طبق قوانین بین المللی روی رودهای مرزی نمی توان سد زد مگر با توافق طرفین. با این رویکرد کار افعانستان قابل پیگرد حقوقی است و کار ایران و ترکمنستان چون در بخش مشترک احداث شده صحیح است.
البته در نگاه اول شايد حرف هاي شما منطقي ياشد.
اما هر رودخانه اي صرفنظر از اينكه از كجا سرچشمه مي گيرد، حقابه براني دارد كه عرفا و از ساليلا درازي استفاده مي كردند و به تناسب كاهش يا افزايش آب آن هم دستخوش تغيير مي شود اما حذف نمي شود.
رو ستاها و شهر هايي هم كه در مسير يك رودخانه قرار دارند همواره از اين قاعده پيروي مي كنند.كهالبته مباحث حقوقي زيادي در اين زمينه وجود دارد.
از اينكه بگذريم، كشور ايران و دولت جمهوري اسلامي بر اساس عقيده نوعدوستي و احترام همسايگي و هم ديني همواره بيشترين مهاجرين افغاني را پذيرا بوده كه البته بعضي از مشكلات اجتماعي ناشي از اين اقدام را هم به جان خريده كه ميانگين حدود دو ميليون نفر برآورد شده است و بالاتر از آن همواره در كنار برادران افغاني خود ايستاده است.
البته در مقابل بعضي از برادران افغاني ايران را دشمن خود و منفعت طلب هم خوانده اند كه بماند.
اين دو ميليون نفر براي زندگي هيچ حساب شده چقدر آب خاك سرمايه و ... نياز دارد؟
حال رواست كه بدون در نظر گرفتن اين موارد يك طرفه به قاضي رفته و هركسي كه بگويد ما هم حقابه داريم محكوم كرد؟
لطفا در قضاوت ها انصاف را رعايت كنيم.
پس سهم حق آبه ایران چه میشود ؟؟
قوانین مربوط به حق آبه کشورها در مورد رودخانه هایی که سر شاخه آن در کشور مبدا است بصورت توافقات بین المللی و شناخته شده است و کشوری نمیتواند آنرا یکطرفه نقض نماید
ضمنا" دوستان افغان بهتر بود حداقل به اندازه سهم چهار میلیون مهاجر خود در ایران آب در نظر میگرفتند
این جمله از متن بالا استخراج شده است هرکشوری حق دارد از منابع با اولویت منافع داخلی استفاده کند.
جناب اقای علی فرستنده متن بالا ، اگر بنا به نسخه فوق ، حکومت ایران کلیه افغانها را از ایران اخراج نماید ایا در جهت منافع داخلی خود کار نکرده است ؟
جواب منصفانه شما به همین سوال برای ما مشهدیها که سالهاست با خیل عظیمی از برادران فارسی زبان افغان همشهری شده ایم بس است.
به نظر من نویسنده این مقاله بسیار یکجانبه و غیر منصفانه مطالب را مطرح کرده است
موافقم. کاملا منطقي بود.
افاغنه هیچ وقت به قرداد تقسیم آب بین ایران و افغانستان که در ابتدای دهه 50 شمسی بین دو کشور امضاء شدامضاء شد پای بند نبوده اند. چه در سال های پر آبی و چه در سال های کم آبی
ي نگاه منطقي !
چون ديوار افغانستان خيلي كوتاه ...اگر رومون ميشد اين وضع اقتصادي رو هم گردن افغانستان مينداختيم خيلي خوب ميشد
فکر کنم بیشتر کاشتشون تریاک باشه
اگه یک چیز دیگه بکارن خوبه
در این که افاغنه افرادی قدر نشناس از زحمات مردم و دولت ایران در سی سال گذشته بوده اند شکی نیست و این کشور غیر از مشکل آفرینی برای ایرانیان چیزی دیگری به همراه نیاورده است.
در قانون بین المللی هر کشوری حق آبه دارد و نباید از استفاده دیگر کشورها جلوگیری کند
لطفا این قانون را مطالعه کنید بعد مقاله بنویسید
ما بايد مشكل را حل كنيم و با دعا براي باران هم آب را كشور هاي ديگر برسانيم و هم به كشور خودمان آنها نيز بايد بروند و اب را باز كنند و اب را به سد ها جاري كنن و وقتي سد ها پر شد انرا به سد هاي ديگر بدهند تا انها هم پر شود و همه جا اب باشد تا رونق و شكوفايي زراعي بوجود ايد تا ما در را توليد گندم و جو و برنج و غلات خودكفا بشويم و بتوانيم روي پاي خود بايستيم تا هر کسی نتواند به ملت ما زور بگويد .
کاملاً صحیح است، حیف که در طول سالیان ما به افغانستان به چشم کشور دوست و برادر نگاه کردیم و سالها پذیرای آنها بودیم. میگن" دوستای واقعیتو تو سختیا بشناس" و اینجاست که به معنای واقعی این مثل پی می بریم...
دقیقا حق با شماست تابناک
نظر شما
سایت تابناک از انتشار نظرات حاوی توهین و افترا و نوشته شده با حروف لاتین (فینگیلیش) معذور است.