0بازدید
نگاه شما: بازهم گذری بر سبد کالایی دولت
بخش «نگاه شما» برای ارائه و معرفی «نگاه» مخاطبان «تابناک» به همه موضوعات است. هر مخاطب «تابناک» میتواند با مد نظر قرار دادن شرایط همکاری با این بخش، «نگاه» خود را ارسال کند تا در معرض دید و داوری دیگر مخاطبان قرار گیرد.
محمود صباغی در مطلب ارسالی برای «نگاه شما» نوشت:
شاید آنروز که هیئت دولت اهدای سبد کالایی را بعنوان هدیه به اقشار مختلف تصویب کرد، هرگز تصور نمیکرد که این طرح بظاهر "جبران گرانی کمر شکن" ، در هنگام اجرائی شدن با مشکلات عدیده ای روبرو شود تاچنین پر سر وصدا و مشکل افرین فتح بابی باشد تا منتقدانه واززوایای گوناگون سوژه صفحات رسانه ها باشد.
آنچه بیش از همه بچشم میخورد صرفآ نگاهی منفی نگرانه به ماجراست واینکه مقصراصلی دولتیها هستند که سیستم توزیعشان معیوب است ودر نهایت اینکه هر کس در پی نمدی برای کلاه خویش است.در صداقت دولت یازدهم و تلاش برای گشایشی هر چند ناچیز در زندگی روزمره بخش قابل توجهی از شهروندان، تردیدی نیست و بی انصافی خواهد بود که از دریچه سیاسی به موضوع نگریسته شود.اما اینکه چرا این اقدام صادقانه چنین بحران آفرین شده باید در آرامش و فارغ از هر بینش سیاسی، آسیب شناسی شود.حکایتی بگویم : در پایان یکی از تعطیلات چند روزه از طرف رودهن عازم تهران بودم .کیلومترها قبل از گیشه اخذ عوارض در ترافیک فشرده ای گرفتار شدیم. ساعتها طول کشید تا این فاصله را طی کرده و به حدود 200 متری کیوسک رسیدیم.
اتوموبیلها بشدت متراکم تر و فشرده تر شده بودند.میدانید که از ورودی پرداخت عوارض فقط و فقط یک خودرو عبور میکند. آنروزدر جلوی هر کدام از این خطوط ورودی، بیش از 6-7 خودرو و پشت سر هر کدام صفی طولانی تشکیل شده بود. ( یعنی برای تضییع حق دیگران هم صف کشیده شده بود ) و برای رسیدن به جلوی گیشه، 3-4 خودرو هجوم برده وتلاش داشتند بزوردیگران را پشت سر بگذارند و به جلوی گیشه بروند و گاهی هم به یکدیگر معترض میشدند.این فاصله 200 متر که فاعدتآ یک و یا دو دقیقه طول میکشد بیش از 35 دقیقه زمان برد تا به گیشه رسیدیم.
این داستان زندگی اجتماعی ماست. بدون هیچ تعصب خاصی بپذیریم که در برابرخصوصیت رعایت حقوق دیگران در جامعه،برای همه ما یک علامت سؤال بزرگ دارد. چرا هر کس که زرنگتر است میتواند خارج از صف کار خود را پیش ببرد؟ چرا تصور میشود که "من داناتر و باهوش تر از دیگران هستم؟". یک واقعیتی است که در وجود همه ما نهادینه شده و زمان و انرژی بسیاری میبرد تا شاید و شاید این باور خطا کم رنگ شود.و باز هم شاید که نسلهای بعد از ما بتوانند این علامت سؤال بزرگ را بزدایند. سؤالی بپرسم :آیا در ترافیک خارج شهر بوده اید؟ زمانیکه همه در مسیر اسفالته ایستاده اند، در شانه خاکی چه اتفاقی میافتد؟ پاسخ را برای خود نگه دارید تا بازگردیم به ماجرای سبد کالایی دولت که انگار.....؟ کوتاهی در توزیع اشتباهی است که دولتیان به آن معترفند و در پی جبران آن هستند. اما زیر زیر سؤال بردن اصل زجماتشان، شرط انصاف نیست.
کسی نگفت از میله ها و نرده ها بالا برویم. کسی نگفت در برابر هر محل توزیع، یک متروبزرگ ایجاد کنیم که در هر ایستگاه پنجاه نفر از داخل و شصت نفر از خارج فشار بیاوریم و همزمان فحاشی کنیم. کسی نگفت مراعات سالمندان را نکنیم.کسی نگفت وکسی نگفت و باز هم کسی نگفت.( و اشارتی به این روزها کنیم ، کسی نگفت با بارش برفی، قیمتها را برای درماندگان به ده برابر و بیست برابربرسانیم )
این ماجرای زندگی روزمره ماست که در هر هنگامه کوچکی رخ مینماید. هیچکس مقصر نیست و همه هم مقصرند. اما لااقل منصف باشیم.
* برای آشنایی با شرایط و نحوه همکاری با «نگاه شما» اینجا را کلیک کنید.
شاید آنروز که هیئت دولت اهدای سبد کالایی را بعنوان هدیه به اقشار مختلف تصویب کرد، هرگز تصور نمیکرد که این طرح بظاهر "جبران گرانی کمر شکن" ، در هنگام اجرائی شدن با مشکلات عدیده ای روبرو شود تاچنین پر سر وصدا و مشکل افرین فتح بابی باشد تا منتقدانه واززوایای گوناگون سوژه صفحات رسانه ها باشد.
آنچه بیش از همه بچشم میخورد صرفآ نگاهی منفی نگرانه به ماجراست واینکه مقصراصلی دولتیها هستند که سیستم توزیعشان معیوب است ودر نهایت اینکه هر کس در پی نمدی برای کلاه خویش است.در صداقت دولت یازدهم و تلاش برای گشایشی هر چند ناچیز در زندگی روزمره بخش قابل توجهی از شهروندان، تردیدی نیست و بی انصافی خواهد بود که از دریچه سیاسی به موضوع نگریسته شود.اما اینکه چرا این اقدام صادقانه چنین بحران آفرین شده باید در آرامش و فارغ از هر بینش سیاسی، آسیب شناسی شود.حکایتی بگویم : در پایان یکی از تعطیلات چند روزه از طرف رودهن عازم تهران بودم .کیلومترها قبل از گیشه اخذ عوارض در ترافیک فشرده ای گرفتار شدیم. ساعتها طول کشید تا این فاصله را طی کرده و به حدود 200 متری کیوسک رسیدیم.
اتوموبیلها بشدت متراکم تر و فشرده تر شده بودند.میدانید که از ورودی پرداخت عوارض فقط و فقط یک خودرو عبور میکند. آنروزدر جلوی هر کدام از این خطوط ورودی، بیش از 6-7 خودرو و پشت سر هر کدام صفی طولانی تشکیل شده بود. ( یعنی برای تضییع حق دیگران هم صف کشیده شده بود ) و برای رسیدن به جلوی گیشه، 3-4 خودرو هجوم برده وتلاش داشتند بزوردیگران را پشت سر بگذارند و به جلوی گیشه بروند و گاهی هم به یکدیگر معترض میشدند.این فاصله 200 متر که فاعدتآ یک و یا دو دقیقه طول میکشد بیش از 35 دقیقه زمان برد تا به گیشه رسیدیم.
این داستان زندگی اجتماعی ماست. بدون هیچ تعصب خاصی بپذیریم که در برابرخصوصیت رعایت حقوق دیگران در جامعه،برای همه ما یک علامت سؤال بزرگ دارد. چرا هر کس که زرنگتر است میتواند خارج از صف کار خود را پیش ببرد؟ چرا تصور میشود که "من داناتر و باهوش تر از دیگران هستم؟". یک واقعیتی است که در وجود همه ما نهادینه شده و زمان و انرژی بسیاری میبرد تا شاید و شاید این باور خطا کم رنگ شود.و باز هم شاید که نسلهای بعد از ما بتوانند این علامت سؤال بزرگ را بزدایند. سؤالی بپرسم :آیا در ترافیک خارج شهر بوده اید؟ زمانیکه همه در مسیر اسفالته ایستاده اند، در شانه خاکی چه اتفاقی میافتد؟ پاسخ را برای خود نگه دارید تا بازگردیم به ماجرای سبد کالایی دولت که انگار.....؟ کوتاهی در توزیع اشتباهی است که دولتیان به آن معترفند و در پی جبران آن هستند. اما زیر زیر سؤال بردن اصل زجماتشان، شرط انصاف نیست.
کسی نگفت از میله ها و نرده ها بالا برویم. کسی نگفت در برابر هر محل توزیع، یک متروبزرگ ایجاد کنیم که در هر ایستگاه پنجاه نفر از داخل و شصت نفر از خارج فشار بیاوریم و همزمان فحاشی کنیم. کسی نگفت مراعات سالمندان را نکنیم.کسی نگفت وکسی نگفت و باز هم کسی نگفت.( و اشارتی به این روزها کنیم ، کسی نگفت با بارش برفی، قیمتها را برای درماندگان به ده برابر و بیست برابربرسانیم )
این ماجرای زندگی روزمره ماست که در هر هنگامه کوچکی رخ مینماید. هیچکس مقصر نیست و همه هم مقصرند. اما لااقل منصف باشیم.
* برای آشنایی با شرایط و نحوه همکاری با «نگاه شما» اینجا را کلیک کنید.
تابناک را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید
افزودن تابناک به منابع ترجیحی گوگل
نظرات بینندگان
متاسفانه ما فرهنگ جمعی نداریم یعنی هنوز حس نکرده ایم که باز خورد این رفتار ها به خودمان بر می گردد به دلیل اینکه بطور موردی گاها احساس زرنگی و موفقیت کرده ایم واین نشان دهنده ی تنگ نظری و دید محدود است چون با کمی دقت می شود پی برد که اینها در کوتاه مدت جواب میدهد و در دراز مدت همین وضعی میشود که الان داریم
احسنت
حالا بنده آن آدم خوبه قصه شما هستم که قبل از گیشه عوارضی صبر کردم که خلوت بشود و رد بشوم بعد از مدتی که تقریبا خلوت شد رفتم گفتند امروز فقط برنجش هست فرداش وقت نه گرانبها را گذاشتم رفتم گفتند امروز هیچ کدامش نیست روز بعدش رفتم دستگاه کارت خوان جواب نمی داد گفتم به مدیریت فروشگاه من که برنج را اینجا گرفتم می تونم یک جای نزدیک تر به منزلم بقیه اش را بگیرم گفتند خیر رفتم دو روز بعد مراجعه کردم گفتند اجناس موجود نیست ذر ضمن آن برنجی هم که بردید برگردونید مشکل داره
حالا به نظر شما من چکار باید بکنم ؟چرا در کشوری که سالها سابقه توزیع سبد کالا را داره باید این چنین مشکلاتی وجودداشته باشه
بنابراین کمی منصفانه برخورد کنیم واگر چه با حرفهای شما موافقم اما تقصیر عموم راخیلی کمتر از مسولین می دانم
این مطلب بایستی زودتر و در زمانیکه مسئله سبد کالا یک بحران اجتماعی شده بود ،تحریر میشد. تب سبد کالا الان فروکش کرده است.
چرا در کشورهای پیشرفته اینگونه نیست یا اگر هم باشه کمتر دیده میشود علت را باید در برنامه ریزی صحیح واجرای قانون دانست فرهنگ زمانی رشد میکند که جامعه درست هدایت شود وقوانین بخوبی اجرا شود .
فقط تقصیر خودمونه که به همدیگه رحم نمیکنیم و همیشه بقیه رو مقصر می دونیم.
آفرین به شما فقط یه کم انصاف داشته باشیم بیشتر مشکلات برطرف می شود
کاملاً صحیح و درست است
آفرین به آقای محمود صباغی. واقعا حق گفتن
آفرین بر این نگاه مثبت و صادقانه...
دو کلام حرف حساب......
درود به این هموطن عزیز ای کاش همه اول از خودمون شروع کنیم به خدا اینطوری خیلی از مشکلات حل میشه .
جناب صباغی مطمنا کسی نمیگه ، ولی تا بحال سفره بدون نون رو تجربه کردی، بی پولی واسه درمان رو چطور؟ واسه بی پ.لی بهت زن ندن رو چطور؟ تو پرداخت اجاره صاحبخونه موندی؟ بچه ات چیزی بخواد و نتونی تهیه کنی میدونی چه حسی داره؟ میفهمی استرس هر روز اخراج شدن یعنی چی؟
به اینا فکر کن بعد به اونایی که یه شبه سه هزار میلیارددر میشن ، میبینی که اینا سایه انداخته رو فرهنگ اجتماعی ما، دیگه کسی جز کشیدن خودش به کشیدن کسی فکر نمیکنه
بس کسی به ما نگفته و نخواهد گفت
خیلی قشنگ گفتی.حرف دل خیلیا بود.ما باید خودمونو درست کنیم.من به خودم می گم: اول باید خودمو درست کنم و به حقوق هموطنام احترام بذارم.
نظر شما
سایت تابناک از انتشار نظرات حاوی توهین و افترا و نوشته شده با حروف لاتین (فینگیلیش) معذور است.