توصیف خطرناک از جنگ جهانی نفت با یادآوری فروپاشی شوروی سابق
ظاهرا سعودیها و آمریکاییها میخواهند با ایران و روسیه، همان کاری را بکنند که عربستان سعودی با شوروی سابق کرد؛ تا بیشترین حد ممکن نفت به بازار سرازیر شود تا با رساندن بهای نفت به زیر حدی که ایران و روسیه بتوانند بودجه خود را تأمین کنند، این دو کشور به ورشکستگی کشانده شوند.

در حالی که بازار نفت در هفتههای اخیر، شاهد کاهش روزافزون قیمت نفت بوده، یک تحلیلگر آمریکایی مدعی است، این کاهش دارای ابعاد و اهداف کلان و استراتژیک است.
به گزارش «تابناک»، تامس فریدمن، تحلیلگر آمریکایی در مقالهای در نیویورک تایمز دیدگاههای خود را درباره چرایی و هدف شکلگیری جنگ قیمت در بازار نفت و تلاش برای محدود کردن درآمدهای ایران و روسیه را این گونه شرح داده است: آیا این فقط تصور من است یا اینکه واقعا یک جنگ جهانی نفتی بین آمریکا و عربستان سعودی از سویی و ایران و روسیه از سوی دیگر در جریان است؟
نمیتوان مطمئن بود، اتحادهای شکلگرفته برنامهریزی شده بوده یا تصادفی ولی یک چیز به نظر واضح میآید: ظاهرا سعودیها و آمریکاییها میخواهند با ایران و روسیه همان کاری را کنند که عربستان سعودی با شوروی سابق کرد؛ تا بیشترین حد ممکن نفت به بازار سرازیر شود تا با رساندن قیمت نفت به زیر حدی که ایران و روسیه بتوانند بودجه خود را تأمین کنند، این دو کشور به ورشکستگی کشانده شوند.
وضعیت عجیبی است؛ چهار تولیدکننده نفت یعنی لیبی، عراق، نیجریه و سوریه دچار مشکل هستند و تحریمها به شدت بر نفت ایران تأثیر گذاشته است. ده سال پیش، چنین شرایطی بهای نفت را به شدت افزایش میداد، ولی امروز اتفاق متفاوتی در جریان است. هفتههاست که قیمت مبادله نفت در حال کاهش است و پس از مدتها که بهای نفت بین ۱۰۵ و ۱۱۰ دلار در هر بشکه در نوسان بود، اکنون در حوالی ۸۸ دلار جا خوش کرده است.
افت قیمتها ناشی از مشکلات اقتصادی اروپا و چین از سویی و تبدیل ایالات متحده به یکی از بزرگترین تولیدکنندگان از سوی دیگر است. آمریکا با فنآوریهای جدید، نفت زیادی استخراج میکند و به تدریج مجوز صادرات بخشی از آن نیز صادر میشود و همزمان سعودیها نیز حاضر نیستند از تولید خود بکاهند، بلکه همچنان بر حفظ سهم کنونی خود از بازار نفت اصرار دارند. حاصل جمع این تحولات، سختگیری بر ایران و روسیه است که از قضا در موضوع سوریه نیز در مقابل آمریکا و عربستان هستند. به زبان دیگر، در بازار نیز نوعی از احساس جنگ وجود دارد؛ جنگی که ابزار آن نفت است.
روسها از این موضوع آگاهند. ممکن نیست که آگاه نباشند. روزنامه روسی پراودا در سوم آوریل مقالهای با عنوان «اوباما از عربستان سعودی میخواهد که اقتصاد روسیه را تخریب کند» نوشت که در آن آمده است: «نمونه قبلی از این بازی مشترک وجود دارد که به فروپاشی شوروی سابق منجر شد. در سال ۱۹۸۵، سعودیها تولید نفت را به شدت افزایش دادند و آن را از دو میلیون بشکه به ده میلیون بشکه در روز افزایش دادند تا قیمت نفت از ۳۲ دلار به ۱۰ دلار کاهش پیدا کند. شوروی حتی بخشی از نفت خود را به قیمت شش دلار هم فروخت. عربستان سعودی چیزی از دست نداد؛ هرچند قیمتها به نسبت یک به ۳.۵ کاهش یافت، ولی تولید آنها پنج برابر شده بود. اقتصاد برنامهریزی مرکزی شوروی نمیتوانست بر کاهش درآمدهای صادراتی فائق آید و این یکی از دلایل فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی بود».
در واقع یگور گایدار که از سال ۱۹۹۱ تا ۱۹۹۴ نخست وزیر روسیه بود، در سخنرانی در سیزدهم نوامبر ۲۰۰۶ ابراز داشت: «جدول زمانی فروپاشی شوروی سابق به سیزدهم سپتامبر ۱۹۸۵ بر میگردد. در این روز، شیخ احمد زکی یمانی وزیر نفت عربستان سعودی اعلام کرد که پادشاهی سعودی قصد دارد سیاست نفتی خود را به نحوی افراطی تغییر دهد. آنها از بالا نگاه داشتن قیمت نفت دست برداشتند... در شش ماه بعد، تولید نفت در عربستان سعودی چهار برابر شد و قیمتها سقوط کرد... اتحاد شوروی تقریبا سالانه بیست میلیارد دلار از درآمدهای خود را از دست داد و کشور نمیتوانست با این شرایط دوام بیاورد».
قرار نیست ایران و روسیه فردا دچار فروپاشی شوند. اگر قیمت نفت به زیر هفتاد دلار برسد از تولید نفت در آمریکا کاسته خواهد شد، زیرا بخشی از تولید کنونی در این کشور توجیه اقتصادی خود را از دست خواهد داد و قیمتها میتواند بالا نگاه داشته شود، ولی تردیدی نیست که این کاهش قیمت به لحاظ استراتژیک به نفع سعودیها و آمریکا و به ضرر ایران و روسیه خواهد بود. درآمدهای نفتی حدود ۶۰ درصد درآمد دولت ایران و بیش از نیمی از درآمد دولت روسیه را تشکیل میدهد.
کاهش بهای نفت تصادفی نیست. در سوم اکتبر، استانلی رید در مقالهای در نشریه تایمز، کاهش شدید در قیمت نفت را پاسخ به سیگنالهایی دانست که عربستان سعودی به بازار مخابره میکند و حاکی از آن است که این کشور بیشتر مایل به حفظ سهم خود از بازار است تا حمایت از قیمت نفت. آرامکو شرکت دولتی نفت عربستان با اعلام اینکه قیمت نفت خود برای بازارهای آسیایی را یک دلار و برای ایالات متحده را چهل سنت کاهش میدهد، شگفتزده کرد.
به نوشته تایمز، با توجه به مجموع نفت و گاز تولیدی در آمریکا، این رقم در قیاس با سال ۲۰۰۷، حدود ۸.۷ میلیون بشکه در روز افزایش یافته و این تقریبا برابر با مجموع نفت صادراتی سعودیها و نیجریه است.
این در شرایطی است که شرکتهای بزرگ آمریکایی فعال در بخش فنآوریهای جدید به مصرفکنندگان آمریکایی، امکان بهتر مدیریت مصرف انرژی خود را دادهاند.
آنچه در حال وقوع است، عملی شدن توصیههای اندی کارسنر دستیار سابق وزیر انرژی امریکا است که گفته اگر آمریکا نظام مالیاتی خود را به گونهای تغییر دهد که مالیات بر حقوق و شرکتها را با مالیات بر مصرف انرژیهای فسیلی جایگزین کند. آنگاه دست تواناتری در رقابت با دشمنان خود خواهد داشت.
به گزارش «تابناک»، تامس فریدمن، تحلیلگر آمریکایی در مقالهای در نیویورک تایمز دیدگاههای خود را درباره چرایی و هدف شکلگیری جنگ قیمت در بازار نفت و تلاش برای محدود کردن درآمدهای ایران و روسیه را این گونه شرح داده است: آیا این فقط تصور من است یا اینکه واقعا یک جنگ جهانی نفتی بین آمریکا و عربستان سعودی از سویی و ایران و روسیه از سوی دیگر در جریان است؟
نمیتوان مطمئن بود، اتحادهای شکلگرفته برنامهریزی شده بوده یا تصادفی ولی یک چیز به نظر واضح میآید: ظاهرا سعودیها و آمریکاییها میخواهند با ایران و روسیه همان کاری را کنند که عربستان سعودی با شوروی سابق کرد؛ تا بیشترین حد ممکن نفت به بازار سرازیر شود تا با رساندن قیمت نفت به زیر حدی که ایران و روسیه بتوانند بودجه خود را تأمین کنند، این دو کشور به ورشکستگی کشانده شوند.
وضعیت عجیبی است؛ چهار تولیدکننده نفت یعنی لیبی، عراق، نیجریه و سوریه دچار مشکل هستند و تحریمها به شدت بر نفت ایران تأثیر گذاشته است. ده سال پیش، چنین شرایطی بهای نفت را به شدت افزایش میداد، ولی امروز اتفاق متفاوتی در جریان است. هفتههاست که قیمت مبادله نفت در حال کاهش است و پس از مدتها که بهای نفت بین ۱۰۵ و ۱۱۰ دلار در هر بشکه در نوسان بود، اکنون در حوالی ۸۸ دلار جا خوش کرده است.
افت قیمتها ناشی از مشکلات اقتصادی اروپا و چین از سویی و تبدیل ایالات متحده به یکی از بزرگترین تولیدکنندگان از سوی دیگر است. آمریکا با فنآوریهای جدید، نفت زیادی استخراج میکند و به تدریج مجوز صادرات بخشی از آن نیز صادر میشود و همزمان سعودیها نیز حاضر نیستند از تولید خود بکاهند، بلکه همچنان بر حفظ سهم کنونی خود از بازار نفت اصرار دارند. حاصل جمع این تحولات، سختگیری بر ایران و روسیه است که از قضا در موضوع سوریه نیز در مقابل آمریکا و عربستان هستند. به زبان دیگر، در بازار نیز نوعی از احساس جنگ وجود دارد؛ جنگی که ابزار آن نفت است.
روسها از این موضوع آگاهند. ممکن نیست که آگاه نباشند. روزنامه روسی پراودا در سوم آوریل مقالهای با عنوان «اوباما از عربستان سعودی میخواهد که اقتصاد روسیه را تخریب کند» نوشت که در آن آمده است: «نمونه قبلی از این بازی مشترک وجود دارد که به فروپاشی شوروی سابق منجر شد. در سال ۱۹۸۵، سعودیها تولید نفت را به شدت افزایش دادند و آن را از دو میلیون بشکه به ده میلیون بشکه در روز افزایش دادند تا قیمت نفت از ۳۲ دلار به ۱۰ دلار کاهش پیدا کند. شوروی حتی بخشی از نفت خود را به قیمت شش دلار هم فروخت. عربستان سعودی چیزی از دست نداد؛ هرچند قیمتها به نسبت یک به ۳.۵ کاهش یافت، ولی تولید آنها پنج برابر شده بود. اقتصاد برنامهریزی مرکزی شوروی نمیتوانست بر کاهش درآمدهای صادراتی فائق آید و این یکی از دلایل فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی بود».
در واقع یگور گایدار که از سال ۱۹۹۱ تا ۱۹۹۴ نخست وزیر روسیه بود، در سخنرانی در سیزدهم نوامبر ۲۰۰۶ ابراز داشت: «جدول زمانی فروپاشی شوروی سابق به سیزدهم سپتامبر ۱۹۸۵ بر میگردد. در این روز، شیخ احمد زکی یمانی وزیر نفت عربستان سعودی اعلام کرد که پادشاهی سعودی قصد دارد سیاست نفتی خود را به نحوی افراطی تغییر دهد. آنها از بالا نگاه داشتن قیمت نفت دست برداشتند... در شش ماه بعد، تولید نفت در عربستان سعودی چهار برابر شد و قیمتها سقوط کرد... اتحاد شوروی تقریبا سالانه بیست میلیارد دلار از درآمدهای خود را از دست داد و کشور نمیتوانست با این شرایط دوام بیاورد».
قرار نیست ایران و روسیه فردا دچار فروپاشی شوند. اگر قیمت نفت به زیر هفتاد دلار برسد از تولید نفت در آمریکا کاسته خواهد شد، زیرا بخشی از تولید کنونی در این کشور توجیه اقتصادی خود را از دست خواهد داد و قیمتها میتواند بالا نگاه داشته شود، ولی تردیدی نیست که این کاهش قیمت به لحاظ استراتژیک به نفع سعودیها و آمریکا و به ضرر ایران و روسیه خواهد بود. درآمدهای نفتی حدود ۶۰ درصد درآمد دولت ایران و بیش از نیمی از درآمد دولت روسیه را تشکیل میدهد.
کاهش بهای نفت تصادفی نیست. در سوم اکتبر، استانلی رید در مقالهای در نشریه تایمز، کاهش شدید در قیمت نفت را پاسخ به سیگنالهایی دانست که عربستان سعودی به بازار مخابره میکند و حاکی از آن است که این کشور بیشتر مایل به حفظ سهم خود از بازار است تا حمایت از قیمت نفت. آرامکو شرکت دولتی نفت عربستان با اعلام اینکه قیمت نفت خود برای بازارهای آسیایی را یک دلار و برای ایالات متحده را چهل سنت کاهش میدهد، شگفتزده کرد.
به نوشته تایمز، با توجه به مجموع نفت و گاز تولیدی در آمریکا، این رقم در قیاس با سال ۲۰۰۷، حدود ۸.۷ میلیون بشکه در روز افزایش یافته و این تقریبا برابر با مجموع نفت صادراتی سعودیها و نیجریه است.
این در شرایطی است که شرکتهای بزرگ آمریکایی فعال در بخش فنآوریهای جدید به مصرفکنندگان آمریکایی، امکان بهتر مدیریت مصرف انرژی خود را دادهاند.
آنچه در حال وقوع است، عملی شدن توصیههای اندی کارسنر دستیار سابق وزیر انرژی امریکا است که گفته اگر آمریکا نظام مالیاتی خود را به گونهای تغییر دهد که مالیات بر حقوق و شرکتها را با مالیات بر مصرف انرژیهای فسیلی جایگزین کند. آنگاه دست تواناتری در رقابت با دشمنان خود خواهد داشت.
تابناک را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید
نظرات بینندگان
سعودی ها آخرین نفس های خودشان را دارن می کشن. قرن 21 جای نکبت هایی مثل سعودی ها نیست.
تا زمانی که افرادی با چنین طرز تفکر داشته باشیم به سمت پایین سقوط خواهیم کرد. عربستان نه تنها در کشور خودش بلکه در کشورهای توسعه یافته صنعتی مثل ژاپن و چین و سنگاپور و همچنین اروپا و امریکا سرمایه گذاری وسیعی کرده. این کشور تراکم جمعیتی خود را حفظ کرده و به حالت تعادل نگه داشته است. الان عربستان رهبر و سلطان مواد غذایی اسلامی و حلال است و در تمام دنیا حتی ایران محصولاتش عرضه میگردد.
تا زمانی که ما به خودمون نیایم وضع همینه و هر کسی برامون شاخ و شونه میکشه. با حرف و منم من کردن کاری درست نمیشه. ما باید تولید غیر نفتی داشته باشیم و پولهایی که تمام این سالها به باد رفته رو سرمایه گذاری میکردیم اما باید دید واقعا اون پولها الان کجان که آینده ما رو میساختن....؟؟
ایران فعلا بازار محصولات چینی است...
چقدر باهوشی!
اخوی تا کی می خواهیم از سر عصبانیت حرف بزنیم و داد بکشیم؟
نمیدونم این سناریو چقدر حقیقت داره ولی خود کرده را تدبیر نیست، اگه طی فقط 10 سال گذشته درآمدهای نفتی خرج سرمایه گذاری زیربنایی شده بود الان آل سعود و اربابانش نمی تونستن برای ما گربه برقصونن!!
با سلام
به نظر بنده اگه محتوای مقاله سندیت هم نداشته باشد و چنین چیزی تصور نویسنده باشدولی همگی میدانیم که دردنیای سیاست هم چیزی امکان دارد بنابراین بفرموده رهبری عزیز ایران باید با اقتصاد مقاومتی درون محور باشد تا گزندی بهش نرسد
اولا که ۴۰ درصد بودجه ایران به نفت وابسته است و همین الانشم با تحریما پول زیادی دست ایرانو نمی گیره.عربستان ۹۲.۵ درصد بودجه اش از نفت میاد،اینا دارن شاخه ای که روش نشستن رو می برن.
ثانیاً ایران سیستم اقتصادی و صنعتی کارآمد تری نسبت به عربستان داره و همیشه می تونه با کاهش بودجه اش و تامین هزینه هاش از کانالای دیگه یه فکری کنه.
هر چیزی که برای شما تهدید به حساب میاد (قطع پول نفت) برای بقیه کشور ها تهدید نیست.
من به قیمت نفت و آل سعود کاری ندارم.ولی برادر سیستم اقتصادی و صنعتی کارآمد ایران را از کجا آوردی.کشوری که بعد از پنچاه سال ساخت خودرو خروجی اش پراید است و اقتصادی که پول ملی اش ضعیف ترین پول جهان است و اختلاس های نجومی اش شهره خاص و عام است.بهتر است کمی واقع بینانه به موضوع نگاه کنیم ما هم در صنعت و هم در اقتصاد یک شکست خورده تمام عیار هستیم
اگه این اتفاق برای کشوری مثل سوئد می افتاد، نه هرمز رو می بستن، نه قیمت نفتشونو پایین می آوردن، نه عربستان رو ناآرام میکردن و نه هیچکدوم از این راه حل هایی مه به ذهن ما ایرانیها میاد. تنها کاری که میکردن در کوتاه مدت، رو می آوردن به بهینه سازی و کاهش مصرف انرژی تو کشور با مدیریت درست. با همین کار مصرف بنزین و نفت خودمون کم میشه و می تونیم به راحتی کاهش قیمتهارو جبران کنیم. همین و بس
حالا حاکمان حلقه بگوش عربستان همان شیطانک برادرشیطان بزرگ امریکاه هستند.خاک برسرروسیه اگرنخواهدانتقام خودش راازعربستان نگیرد....
چرا چشم بدنبال روسیه هستی - روسیه هم مثل بقیه
عزیز اگر عرضه داریم خودمان انتقام بگیریم
روسیه بسیار کشور ضعیفی است و اقتصاد وابسته به غرب دارد اگر قدرت آمریکا رو داشت به بهانه ای مثل وجود داعش در نفت کشهای عربستان و یا بهانه های دیگه چند نفتکش عربستان رو غرق میکرد تا سر جایش بشیند ولی ....
اگه ما اینقدر به نفت وابسته نبودیم 4-5 سال پیش با بستن شیر نفت به مدت 1 ماه همه توافقات هسته ای و غیر هسته ای رو برده بودیم!
اگر ما انقدر توان داشتیم می توانستیم دنیا را به نفت خود وابسته کنیم همان کاری که عربستان با دنیا می کند نه انکه با اقتصادی که 70 درصد آن درامد نفتی است شیر نفت را بر روی در آمد های خود ببندیم و به هیچ کسی هم در دنیا بر نخورد
باسلام،
به نظر من به جای پاک کردن صورت مسئله ما میتونیم از ظرفیتهای دیگه ای که داریم استفاده کنیم . مثلا میتونیم برای جایگزین کردن کاهش درآمد در صنعت نفت ، نسبت به افزایش درآمد در صنعت گردشگری اقدام کنیم.
با این کار همه درآمد کسب میکنیم هم مردمان کشورهای دیگرو ( گردشگران و به تبع اون انتقال تجربیات سفر در ایران ) نسبت به سیاستهای مغرضانه سردمدارانشون آگاه میکنیم.
راهش اقتصاد مقاومتیه ولی خوب از طرف دیگه باید فشار های اجتماعی رو رو مردم کم کرد
salam orpay sharghi yani yonan romani va ghire ba faghre zeyadi ke az bala bodane transport roy dasteshan migozasht va amrika hala naft be inha mide az jibe arabestan ,sahamdaran ham sodi nemibarand ,in halati ast ke amrika sod nemibarad ,iran ham moshgeli nadarad chon be chin va chapon va rosie mitavand eghtesadesh rahat begarde ,amrika bezodi bayad gilide mantaghe ro bede be iran ,,in ham khod zani arbestan ast ,varaftani hastand ,
این چه جور کامنت گذاشتنه فارسی رو قورت داده
این طبیعی است دنیا داره به سمت انرژی های پاک میره الان در کشورهای پیشرفته خودروهای برقی و انرژی خورشیدی داره جایگزین می شه و ماشینهایی با مصرف سوخت خیلی پایین تولید می شه.عرضه هم داره زیاد می شه.این طبیعی که قیمت پایین بیاد.
سلام بنظرمن اگر ايران قيمت نفت خودراكاهش دهد وبه بشكه اي ٥٠دلار برساند خيلى از كشورهاكه امروز بدليل تحريم از ما خريد نميكنند،بالين كاهش قيمت مشترى نفت ايران شده و خودشان تحريم هارو دور ميزن چرا عربستان اين نقشه روبراى ايران پياده كن.!!!چراكشورمااين معادله رو بعم نميزنه به نفع خودش،بااين توصيف شايد براى امريكا هم توجيح توليدنفت وجودنداشته باشه لطفا اقتصاددانان برسى كنن ،شايد شدنى بود.
کشتی هم نداریم.
بیمه ی کشتی هم نداریم
ايران فقط ميتونه خاويار توليد كنه تا وابسته به نفت نشه
سیستم مالیاتی کشور رو فعال کنین. سالمترین اقتصادها دار انجامش میدن . اینهمه نخبه داریم از سرمایه دارا ایرانی حمایت کنیم و جلو خام فروشی رو بگیریم. فروش سرمایه های یه کشور رقابت نداره
درآمد : توریست
به نظر من بهترين فرصت هس براي بيرون امدن وابستگي به نفت. ما بايد سياستهاي اقتصادي كشورهاي مدرن و با اقتصاد پويا مثل المان و چين و ژاپن رو بررسي كنيم با وضع سيستم مالياتي مناسب بر درامدهاي بالا ( نه به قشر متوسط و كارمند كهدر دست دولت ماليات بيگيرن وپولدارا دور بزنن ) و تكيه بر ساير توليدات و منابعدر يه برنامه ريزي كوتاه و ميان مدت و بلند مدت از اتكا به نفت خارج بشيم . شايد الان عربستان اينكار را انجام نده و يا موفق نشه ولي در اينده احتمالا پيش مياد. به هر صورت بايد خارج از هر بحثي عربستان و تركيه رو يه گوشمالي اساسي بديم
دیدگاه خود را بنویسید
سایت تابناک از انتشار نظرات حاوی توهین و افترا و نوشته شده با حروف لاتین (فینگیلیش) معذور است.