گفتوگوی آنلاین؛
چه راهکار مناسبی برای حل مشکل «کارتنخوابها» پیشنهاد میکنید؟
بعد از اتفاقات محله هرندی، مباحث زیادی درباره وضعیت کارتخوابهای درگرفته است. شهرداری تهران هم به تازگی کمپینی با نام «اینجا جای خواب نیست» برای حل معضل کارتنخوابها به راه انداخته است؛ کمپینی که معلوم نیست به نتیجه برسد یا خیر. شما چه راهکار مناسبی برای حل مشکل «کارتنخوابها» پیشنهاد میکنید؟

اواسط مهرماه امسال شهردار تهران در شورای شهر، از برنامههایی برای ارتقا کیفیت زندگی در محله هرندی تهران خبر داد. یک ماه و نیم بعد از این وعده مردمی که از همجواری با خیل عظیم کارتنخوابها در محله هرندی به ستوه آمده بودند، خودشان دست به کار شدند و کارتنخوابها حمله کردند. حالا با گذشت چند هفته از اتفاق محله هرندی، معضل انبوه بسیار کارتنخوابهای تهران حل نشده است.
به گزارش «تابناک»، جمعیت کارتنخوابهای پارک هرندی را چیزی نزدیک به دو هزار نفر تخمین میزنند. این عدد خودش با جمعیت یک محله کوچک برابری میکند. تجمع این تعداد کارتنخواب، معتاد و بیسرپناه در یک محله تهران، موجب شده تا اهالی این محله خودشان برای حل این معضل دست به کار شوند؛ اقدام همراه با خشونتی که البته مشکلی از این محله حل نکرده است.
حالا اما شهرداری از کمپین «اینجا جای خواب نیست» برای مبارزه با این معضل اجتماعی سخن میگویند. کمپینی که به نظر میرسد باز هم راهکاری برای حل معضل کارتنخوابها در آن دیده نشده است. پیش از این هم طرحهایی نظیر «گرمخانه»های تهران هم به صورت بنیادین شکست خورده بودند. در واقع طرحهایی که شهرداری و نهادهای مسئول برای حل این معضل انجام میدهند، بیشتر در حد رفع تکلیف است تا انجام امور بنیادین برای حل مشکل کارتنخوابها و بیخانمانها. در واقع کارکرد گرمخانهها در تهران این است که در روزهای سرد زمستان جنازه بیشتری روی دست شهرداری نماند، وگرنه در این اماکن از دادن خدمات مشاوره و بهره بردن از مددکاران اجتماعی خبری نیست و بیشتر محلی است برای دورهمیهای کارتنخوابها و معتادان.
کمکهای مردمی و سازمانهای مردم نهاد هم اگر نگوییم همه بخش قابل توجهی از آن در راستای زدودن چهره زشت بیخانمانها و کارتنخوابهاست. در واقع عدهای در این میان با کمکهای از سر دلسوزیشان تنها به دنبال این هستند که با دادن لباس یا وعده غذایی چهره زشت کارتنخوابها را از بین ببرند ولی به دنبال این نیستند که مشکل آنها را حل کنند. این دست خدمات هم البته به مشوقی برای کارتنخوابها تبدیل شده تا به بیخانمانی خود ادامه دهند.
به گزارش «تابناک»، جمعیت کارتنخوابهای پارک هرندی را چیزی نزدیک به دو هزار نفر تخمین میزنند. این عدد خودش با جمعیت یک محله کوچک برابری میکند. تجمع این تعداد کارتنخواب، معتاد و بیسرپناه در یک محله تهران، موجب شده تا اهالی این محله خودشان برای حل این معضل دست به کار شوند؛ اقدام همراه با خشونتی که البته مشکلی از این محله حل نکرده است.
حالا اما شهرداری از کمپین «اینجا جای خواب نیست» برای مبارزه با این معضل اجتماعی سخن میگویند. کمپینی که به نظر میرسد باز هم راهکاری برای حل معضل کارتنخوابها در آن دیده نشده است. پیش از این هم طرحهایی نظیر «گرمخانه»های تهران هم به صورت بنیادین شکست خورده بودند. در واقع طرحهایی که شهرداری و نهادهای مسئول برای حل این معضل انجام میدهند، بیشتر در حد رفع تکلیف است تا انجام امور بنیادین برای حل مشکل کارتنخوابها و بیخانمانها. در واقع کارکرد گرمخانهها در تهران این است که در روزهای سرد زمستان جنازه بیشتری روی دست شهرداری نماند، وگرنه در این اماکن از دادن خدمات مشاوره و بهره بردن از مددکاران اجتماعی خبری نیست و بیشتر محلی است برای دورهمیهای کارتنخوابها و معتادان.
کمکهای مردمی و سازمانهای مردم نهاد هم اگر نگوییم همه بخش قابل توجهی از آن در راستای زدودن چهره زشت بیخانمانها و کارتنخوابهاست. در واقع عدهای در این میان با کمکهای از سر دلسوزیشان تنها به دنبال این هستند که با دادن لباس یا وعده غذایی چهره زشت کارتنخوابها را از بین ببرند ولی به دنبال این نیستند که مشکل آنها را حل کنند. این دست خدمات هم البته به مشوقی برای کارتنخوابها تبدیل شده تا به بیخانمانی خود ادامه دهند.
اکنون و با در نظر گرفتن این جوانب، شما چه راهکارهایی را برای حل معزل کارتنخوابها و بیخانمانهای شهر ارائه میدهید؟
توجه: فرصت کامنت نویسی برای این خبر به اتمام رسیده است. با عرض معذرت از مخاطبان محترم کامنت هایی که پس از ساعت 19:00 نوشته شود منتشر نمی شود.
تابناک را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید
نظرات بینندگان
توزیع عادلانه ثروت و درآمد, ایجاد مراکز آموزشی, فنی و حرفه ای رایگان, سرمایه گذاری جهت ایجاد اشتغال خصوصا در مناطق محروم, ایجاد مراکز رسیدگی, درمان و نگهداری افراد ناتوان و در سنین بازنشستگی
در جواب ناشناس 14:28
اینا رو اگه شارژشون بکنی کوه رو با دست برات میکنن .
کجای کارین عزیزان
اصلا تو کسی اراده اصلاح وضعیت کارتون خواب ها هست که راهکار پیشنهاد دادین
بفرستید برای جنگ با داعش
از مرز ردشون کنید و کمک کنید برن اروپا پناهنده شن
به نظرم باید مث عربستان گردن مواد فروشا رو با شمشیر قطع کنن. یک مواد فروش هزاران نفرو آلوده میکنه.
راه دیگشم اینه که مواد فروشا رو تحویل داعش بدن. این راه دوم البته بهتره و زودتر جواب میده.
فقط دختر بچه ها؟ پسر بچه ها نه؟
تعمل تعمل تعمل تعمل تعمل تعمل تعمل
سلام به نظر من کمپی مثل شور اباد قدیم که امکان کار کردن و درمان شدن و ملاقات بستگان راداشته باشد و برای کسی که بار دوم یا بیشتر به کمپ میرود شرایط سخت تر شود. هزینه ان را هم باید شهرداری بهزیستی و کمک های مرئمی بدهند
پیشنهاد میکنم ابتدا افراد دارای بیماریهای کشنده از سایرین جدا شود و افرادی که فاقد بیماریهای کشنده هستند را به اردوگاهای کار اجباری فرستاده شوند و از انها استفاده شود و در مقابل به انها امکانات داده شود بسیار به انها سخت گرفته شود و ازادی انها مشروط باشد
باید با همکاری خیرین و بهزیستی و موسسات خیریه 1- بستری در مراکز ترک اعتیاد 2- جلوگیری از رسیدن مواد مخدر به ایشان 3-ایجاد اشتغال درون اردوگاه مشکل را حل نمود. وقتی به معتاد و کارتن خواب غذا می دهیم و همچنان آزادنه در معرض مواد قرار میگیرد امکان ترک وجود ندارد
تنها وتنها یک راه دارد:ایجاد"شهرک نجات"(یابا اسامی وعناوین مشابه آن ) در دل کویر یا یکی از جزایر دور افتاده خلیج فارس وانتقال معتادان وکارتن خوابها به آن وایجاد اشتغالهای ساده ای مانند سنگ تراشی وسفالگری وغیره (با توجه به امکانات ومنابع محلی ) به نحوی که در ازاء فعالیت خود مزد بگیرند وغذا ولباس خودرا از دستمزد خود تهیه کنند .آنوقت مطمئن باشید که بعد از باز پروری وبرگشت از شهرک مذکور به تمسخر آنجا را "دانشگاه"نخواهد نامید.وبرای درک بهتر لذت مواد مخدر آنرا موقتا ترک نخواهد کرد وسقایت وانبارداری!! هم نخواهد کرد...
واقعیت این است که ترک کردن اعتیاد کار ساده ای نیست و مواد صنعتی که امروزه مصرف می شوند ترک کردنشان بسیار بسیار سخت است و ندرتا اتفاق می افتد که کسی بتواند ترک کند. از طرف دیگر در آمد این افراد اغلب از راههای غیر قانونی مثل دزدی و زورگیری و فشار آوردن بر خانواده ها و آشنایان خود است و در بهترین حالت زباله گردی که با اینکارها شهر کاملا زشت و نامن جلوه می کند. بعلاوه همین ها باعث ازدیاد افرادی مثل خود می شوند تمام توانشان را برای معتاد کردن جوانان بکار می گیرند تا درآمدی بدست آورند. بنابراین بنظرم درست ترین و به صرفه ترین راه ایجاد یک شهرک مخصوص این افراد در جایی دور از شهر هست تمام معتادین و قاچاقچیان باید به این مرکز منتقل شوند برخی مواد مورد مصرفشان به آنها داده شود ملاقات با خانواده هاشان داخل شهرک آزاد باشد اما اجازه خروج از شهرک فقط برای کسانی که حداقل دو سال در همان مرکز پاکی داشته باشند داده شود. در این صورت کلی آمار دزدی و زورگیری و قتل و فساد کاهش می یابد آمار معتادین جدید هم کاهش می باید بودجه آنها هم از بیت المال تامین گردد چون الان همین پول بصورت غیر مستقیم با افزایش نیرو برای تامین امنیت و کارهای قضائی و جنایی در شهرداری و نیروی انتظامی و دادگاهها و... صرف می شود.
لطفا برای تکمیل خبر به این لینک مراجعه کنید:
http://www.isna.ir/fa/news/94083017833/%D9%86%DA%AF%D8%A7%D9%87%DB%8C-%D8%AF%DB%8C%DA%AF%D8%B1-%D8%A8%D9%87-%D9%87%D8%B1%D9%86%D8%AF%DB%8C-%D9%88-%D8%A7%D8%AA%D9%81%D8%A7%D9%82%D8%A7%D8%AA%D8%B4
اول بهشون حسابی اخطار بدن و بعد هر معتادی رو پیدا کردند بگیرند و بیست - سی ضربه شلاق بزنند مطمئن باشین دیگه سراغ مواد نمیرن چون میفهمند اعتیاد عاقبت خیلی دردناکی داره . حداقل جرات نمیکنند در انظار هر غلطی دلشون خواست بکنن . ضمنا کسی تو این مملکت از گرسنگی نمرده که اینا به بهانه بی پولی میگن معتاد شدن . گداهاش روزی ده بیست هزار تومن درمیارن . البته از گرسنگی بمیرن بهتر از اینه که معتاد بشن و وبال گردن مردم که خودشون هزار مصیبت و بدبختی دارن بشن
عزیز دلم. تو کلاس زبانتو برو عجیجم. درستو بخون قربونش بشم. Reach Kids
با سلام و احترام،
در بیابان های دور دست مکان درنظر گرفته شود.ابتدا ترک دهند و سپس همانجا کارخانه ای راه اندازی کنند که این افراد در آنجا مشغول شوند و زندگی کنند .
همه راه کارها زمان بره. راه حل فوری تجهیز مساجد. تجهیزیم نمیخواد. زنونه مردونش کنند.
مدیریتشم بدید به بسیج. همینطور بعضی از جوانهای 15-20 سال هم مشارکت بدید.
سلام
ایجاد اردوگاههای کار
جمع آوری این معتادان و کارتن خوابها
دیدگاه خود را بنویسید
سایت تابناک از انتشار نظرات حاوی توهین و افترا و نوشته شده با حروف لاتین (فینگیلیش) معذور است.