آسیب شناسی انتخابات دهم ریاست جمهوری
علی مطهری

بدون شك انتخابات دهم رياستجمهوري از نظر ميزان مشاركت مردم افتخاري براي جمهوري اسلامي ايران بود اما حوادث تلخي كه پس از آن رخ داد آسيبشناسي اين انتخابات را ضروري مينمايد تا درسهاي عبرتي براي آينده بگيريم.
بيترديد آقاي احمدينژاد در اين انتخابات پيروز شد اما بايد قبول كنيم كه اصولگرايي شكست خورد، همچنان كه به موازات شكست آقاي موسوي جريان اجتماعي اصلاحطلبي نيز شكست خورد زيرا هر دو طرف بر اصول و معيارهاي خود پايدار نماندند. نگاهي به نحوه و محتواي تبليغات و نيز رفتار دو طرف بعد از انتخابات، اين حقيقت را آشكار ميكند. نحوه و ادبيات مناظره آقاي احمدينژاد كه به جاي پرداختن به عملكرد گذشته و برنامههاي آينده خود، كار خويش را با افشاگري و متهم كردن برخي شخصيتها و فرزندانشان آغاز كرد و فاقد متانت يك رئيسجمهور بود، اولين گام در راه احساسي كردن فضاي انتخابات بود.
در مقابل، آقاي موسوي در مناظرات خود چنان بر مساله دروغگويي اصرار داشت و تكرار ميكرد كه شكي باقي نگذاشت كه اين يك ترفند انتخاباتي و استفاده از اصل رواني تلقين است براي به در كردن حريف از ميدان و بهرهبرداري بعد از اعلام نتيجه انتخابات. شاهد ديگر بر شكست اصولگرايي و اصلاحطلبي در انتخابات اخير اين است كه همه نامزدها خصوصا آقايان كروبي، موسوي و احمدينژاد براي جلب آراي بخشي از جامعه در انكار برخي احكام اسلام از يكديگر سبقت ميگرفتند.
در برنامه مستند آقاي كروبي از حجاب اختياري و نفي تعدد زوجات در ايران سخن رانده شد و هر سه نفر از مخالفت با گشت ارشاد سخن راندند بدون آنكه روشن كنند اگر طرح ارتقاي امنيت اخلاقي اشكالاتي در اجرا داشته است آنها چه طرح جايگزيني دارند و مثلا براي بهبود پوشش اسلامي كه در چند سال اخير انحطاط يافته چه تدبيري انديشيدهاند و اصولا آيا وظيفهاي براي دولت از نظر اجراي بخشي از امر به معروف و نهي از منكر قائل هستند يا نه؟ همچنين هر سه، مميزي كتاب را انكار كردند و اين يعني مثلا آزادي نشر رمانهاي خانمانبرانداز كه ريزترين روابط جنسي را تشريح كردهاند. چگونه اينها با اصولگرايي و اصلاحطلبي سازگار است؟ سخنان فمينيستي در برنامه مستند آقايان موسوي و كروبي كه طي آن اعلاميه جهاني حقوق بشر بر احكام اسلام ترجيح داده ميشد، شاهد ديگري بر شكست اصلاحطلبي است، همچنان كه توزيع گسترده سهام عدالت و كمكهاي نقدي در روستاها توسط دولت در آستانه انتخابات، يا فرصت ندادن به آقاي هاشمي رفسنجاني براي دفاع از خود در صداوسيما در مقابل اتهامات وارده به ايشان شاهد ديگري بر شكست اصولگرايي است.
اين است كه از نظر نگارنده آقاي احمدينژاد در انتخابات دهم رياستجمهوري پيروز شد اما اصولگرايي شكست خورد و جريان سياسي اصولگرايي بايد به بازسازي خود بپردازد. اما حوادث ناگوار و تلخ بعد از انتخابات نيز ناشي از اشتباهات دو طرف بود گرچه طرف اصلاحطلب سهم بيشتري داشت. نامه سرگشاده آقاي هاشمي رفسنجاني به رهبري در واقع يك هشدار و تهديد بود گرچه ميتوان آن را عكسالعمل طبيعي ظلمي دانست كه در جريان مناظرات بر ايشان روا داشته شد. اين سخن آقاي موسوي در اواخر ساعات رايگيري كه من پيروز انتخاباتم و اگر غير از اين اعلام شود تقلب شده است، به معني كاشتن تخم آشوب و شورش بود.
بعد ازآن نيز بيانيههاي ايشان مشوق حضور در خيابانها بود. به نظر ميرسيد كه آقاي موسوي نميتواند از نيروي اجتماعي پديد آمده در جريان انتخابات و به قول خودش موج سبز و به تعبير ديگر از اين انرژي متراكم بگذرد و خود را در قامت رهبر يك نهضت اجتماعي ميديد نه صرفا يك معترض به نتيجه انتخابات، همين امر باعث شد بسياري از كساني كه به ايشان راي داده بودند اعلام ندامت كنند و از آن نيروي اجتماعي كاسته شود، نيرويي كه ميتوانست با هدايت درست آقاي موسوي مانعي براي تخلفات دولت دهم و عاملي براي هدايت آن باشد. در واقع آقاي موسوي دچار يك توهم شد و يك فرصت تاريخي را از دست داد.
اما از آن طرف، نظام جمهوري اسلامي برخورد با موج اعتراض را ميتوانست بهتر از آنچه گذشت تدبير كند. دولت نبايد همه اعتراضات را در قالب پروژه ببيند كه مثلا اعتراض به نتيجه انتخابات بخشي از يك پروژه است كه هاشمي صحنهگردان آن است و موسوي و كروبي و خاتمي ژنرالهاي آن و جوانان احساسي پياده نظام آن و آمريكا و انگليس و اسرائيل و شبكههاي ماهوارهاي نيز عقبه اين اعتراضات هستند، پس هركس در آن سو قرار گرفته باطل مطلق و ما حق مطلقيم، بلكه فرضا چنين پروژهاي در كار باشد، بايد ميان ظاهر و باطن قضيه تفكيك قائل شد. ظاهر قضيه اين است كه عدهاي از مردم درباره نتيجه انتخابات به هر دليلي از جمله نحوه اعلام نتيجه و قطع شدن پيامكها و تعطيلي برخي پايگاههاي اطلاع رساني و همچنين القائات برخي نامزدها مسالهدار شدند، با اينها چه بايد كرد؟ آيا بايد در صدد اقناع آنها بود يا بايد فضا را امنيتي كرد؟
البته روشن است كه هميشه در اينگونه وقايع، اشرار و جانيان و تروريستها نيز وارد صحنه ميشوند و ماهي خود را از آب گلآلود ميگيرند و باز روشن است كه جدا كردن آنها از مردم و برخورد متفاوت با ايندو كار بسيار مشكلي است. اما بايد اذعان كنيم كه برخي از نيروهاي ضدشورش ما آموزش كافي براي اين روزها را نديدهاند و گاهي با زود وارد شدن به معركه مشكلآفرين ميشوند، چنانكه در كوي دانشگاه، مجتمع سبحان و مجتمع سعادتآباد شاهد بوديم، ضمن اينكه اساسا استفاده از لباسشخصيها خلاف قانون است و فقط افراد نيروي ويژه و نيروي انتظامي حق ورود در اينگونه حوادث را دارند. بايد به اين نيروها آموزش داد كه صرف شعار دادن مجوزي براي حمله به افراد نيست و مادام كه قصد تخريب يا آتشزدن در كار نباشد نبايد فردي مورد ضرب و شتم قرار گيرد.
آسيب ديگر در اين انتخابات اعلام موضع برخي اعضاي شوراي نگهبان به طرفداري از آقاي احمدينژاد، قبل و بعد از انتخابات بود، در حالي كه آنها بايد حافظ جايگاه داوري خود باشند و نظر خود را آشكار نكنند. همچنان كه در تركيب هيات رفع اختلاف خود بايد از اصلاحطلبان معتدل نيز استفاده ميكردند تا اين هيات مورد قبول كانديداهاي معترض نيز واقع ميشد. اما بديهي است كه آثار مثبت اين انتخابات بيشتر از آثار منفي آن بود. رشد اجتماعياي كه مردم در جريان تبليغات انتخاباتي پيدا كردند و شناختي كه از ماهيت شبكههاي ماهوارهاي به دست آوردند سرمايهاي است كه در آينده به كار آنها خواهد آمد. همچنين افتخاري كه براي ايران از نظر شكستن ركورد مشاركت در انتخابات رياستجمهوري حاصل شد امر كوچكي نيست اگرچه هستند افرادي كه براي اولين بار به نيت بركناري احمدينژاد راي دادند و راي آنها باعث افزايش مشاركت و بالا رفتن اعتبار نظام جمهوري اسلامي شد و احمدينژاد نيز بركنار نشد و اين امر موجب آزردگي آنها گرديد. به هر حال بايد مزايا و نقاط مثبت اين انتخابات را سرمايه پيشرفت كشور قرار داد و معايب و آسيبهاي آن را مايه عبرت براي آينده تا ديگر چنين حوادثي تكرار نشود.
آسيب ديگر در اين انتخابات نوع رفتار اكثر اصولگرايان براي وارد كردن كانديداي جديد بود. آنها به جاي آنكه دنبال تشخيص اصلح باشند به دنبال كشف نظر رهبر بودند و برداشت غلط آنها از رابطه ولايت فقيه و انتخابات هرگونه ابتكار عمل را از آنها سلب كرد و اكثر آنها با چشماني گريان به آقاي احمدينژاد راي دادند در حالي كه راه براي ورود فردي مانند آقاي ولايتي باز بود و اگر ايشان زودتر وارد ميدان ميشد و رهبري احساس ميكرد كه وي راي قابل توجهي دارد مخالفتي نداشت و از آن سو نيز احتمال عدم ورود آقاي موسوي زياد بود. به هر حال اصولگرايان بايد يك بازنگري در اصول فكري خود خصوصا برداشت خويش از ولايت فقيه داشته باشند تا ابتكار عمل و تحرك لازم را در جريانات اجتماعي به دست آورند.
بيترديد آقاي احمدينژاد در اين انتخابات پيروز شد اما بايد قبول كنيم كه اصولگرايي شكست خورد، همچنان كه به موازات شكست آقاي موسوي جريان اجتماعي اصلاحطلبي نيز شكست خورد زيرا هر دو طرف بر اصول و معيارهاي خود پايدار نماندند. نگاهي به نحوه و محتواي تبليغات و نيز رفتار دو طرف بعد از انتخابات، اين حقيقت را آشكار ميكند. نحوه و ادبيات مناظره آقاي احمدينژاد كه به جاي پرداختن به عملكرد گذشته و برنامههاي آينده خود، كار خويش را با افشاگري و متهم كردن برخي شخصيتها و فرزندانشان آغاز كرد و فاقد متانت يك رئيسجمهور بود، اولين گام در راه احساسي كردن فضاي انتخابات بود.
در مقابل، آقاي موسوي در مناظرات خود چنان بر مساله دروغگويي اصرار داشت و تكرار ميكرد كه شكي باقي نگذاشت كه اين يك ترفند انتخاباتي و استفاده از اصل رواني تلقين است براي به در كردن حريف از ميدان و بهرهبرداري بعد از اعلام نتيجه انتخابات. شاهد ديگر بر شكست اصولگرايي و اصلاحطلبي در انتخابات اخير اين است كه همه نامزدها خصوصا آقايان كروبي، موسوي و احمدينژاد براي جلب آراي بخشي از جامعه در انكار برخي احكام اسلام از يكديگر سبقت ميگرفتند.
در برنامه مستند آقاي كروبي از حجاب اختياري و نفي تعدد زوجات در ايران سخن رانده شد و هر سه نفر از مخالفت با گشت ارشاد سخن راندند بدون آنكه روشن كنند اگر طرح ارتقاي امنيت اخلاقي اشكالاتي در اجرا داشته است آنها چه طرح جايگزيني دارند و مثلا براي بهبود پوشش اسلامي كه در چند سال اخير انحطاط يافته چه تدبيري انديشيدهاند و اصولا آيا وظيفهاي براي دولت از نظر اجراي بخشي از امر به معروف و نهي از منكر قائل هستند يا نه؟ همچنين هر سه، مميزي كتاب را انكار كردند و اين يعني مثلا آزادي نشر رمانهاي خانمانبرانداز كه ريزترين روابط جنسي را تشريح كردهاند. چگونه اينها با اصولگرايي و اصلاحطلبي سازگار است؟ سخنان فمينيستي در برنامه مستند آقايان موسوي و كروبي كه طي آن اعلاميه جهاني حقوق بشر بر احكام اسلام ترجيح داده ميشد، شاهد ديگري بر شكست اصلاحطلبي است، همچنان كه توزيع گسترده سهام عدالت و كمكهاي نقدي در روستاها توسط دولت در آستانه انتخابات، يا فرصت ندادن به آقاي هاشمي رفسنجاني براي دفاع از خود در صداوسيما در مقابل اتهامات وارده به ايشان شاهد ديگري بر شكست اصولگرايي است.
اين است كه از نظر نگارنده آقاي احمدينژاد در انتخابات دهم رياستجمهوري پيروز شد اما اصولگرايي شكست خورد و جريان سياسي اصولگرايي بايد به بازسازي خود بپردازد. اما حوادث ناگوار و تلخ بعد از انتخابات نيز ناشي از اشتباهات دو طرف بود گرچه طرف اصلاحطلب سهم بيشتري داشت. نامه سرگشاده آقاي هاشمي رفسنجاني به رهبري در واقع يك هشدار و تهديد بود گرچه ميتوان آن را عكسالعمل طبيعي ظلمي دانست كه در جريان مناظرات بر ايشان روا داشته شد. اين سخن آقاي موسوي در اواخر ساعات رايگيري كه من پيروز انتخاباتم و اگر غير از اين اعلام شود تقلب شده است، به معني كاشتن تخم آشوب و شورش بود.
بعد ازآن نيز بيانيههاي ايشان مشوق حضور در خيابانها بود. به نظر ميرسيد كه آقاي موسوي نميتواند از نيروي اجتماعي پديد آمده در جريان انتخابات و به قول خودش موج سبز و به تعبير ديگر از اين انرژي متراكم بگذرد و خود را در قامت رهبر يك نهضت اجتماعي ميديد نه صرفا يك معترض به نتيجه انتخابات، همين امر باعث شد بسياري از كساني كه به ايشان راي داده بودند اعلام ندامت كنند و از آن نيروي اجتماعي كاسته شود، نيرويي كه ميتوانست با هدايت درست آقاي موسوي مانعي براي تخلفات دولت دهم و عاملي براي هدايت آن باشد. در واقع آقاي موسوي دچار يك توهم شد و يك فرصت تاريخي را از دست داد.
اما از آن طرف، نظام جمهوري اسلامي برخورد با موج اعتراض را ميتوانست بهتر از آنچه گذشت تدبير كند. دولت نبايد همه اعتراضات را در قالب پروژه ببيند كه مثلا اعتراض به نتيجه انتخابات بخشي از يك پروژه است كه هاشمي صحنهگردان آن است و موسوي و كروبي و خاتمي ژنرالهاي آن و جوانان احساسي پياده نظام آن و آمريكا و انگليس و اسرائيل و شبكههاي ماهوارهاي نيز عقبه اين اعتراضات هستند، پس هركس در آن سو قرار گرفته باطل مطلق و ما حق مطلقيم، بلكه فرضا چنين پروژهاي در كار باشد، بايد ميان ظاهر و باطن قضيه تفكيك قائل شد. ظاهر قضيه اين است كه عدهاي از مردم درباره نتيجه انتخابات به هر دليلي از جمله نحوه اعلام نتيجه و قطع شدن پيامكها و تعطيلي برخي پايگاههاي اطلاع رساني و همچنين القائات برخي نامزدها مسالهدار شدند، با اينها چه بايد كرد؟ آيا بايد در صدد اقناع آنها بود يا بايد فضا را امنيتي كرد؟
البته روشن است كه هميشه در اينگونه وقايع، اشرار و جانيان و تروريستها نيز وارد صحنه ميشوند و ماهي خود را از آب گلآلود ميگيرند و باز روشن است كه جدا كردن آنها از مردم و برخورد متفاوت با ايندو كار بسيار مشكلي است. اما بايد اذعان كنيم كه برخي از نيروهاي ضدشورش ما آموزش كافي براي اين روزها را نديدهاند و گاهي با زود وارد شدن به معركه مشكلآفرين ميشوند، چنانكه در كوي دانشگاه، مجتمع سبحان و مجتمع سعادتآباد شاهد بوديم، ضمن اينكه اساسا استفاده از لباسشخصيها خلاف قانون است و فقط افراد نيروي ويژه و نيروي انتظامي حق ورود در اينگونه حوادث را دارند. بايد به اين نيروها آموزش داد كه صرف شعار دادن مجوزي براي حمله به افراد نيست و مادام كه قصد تخريب يا آتشزدن در كار نباشد نبايد فردي مورد ضرب و شتم قرار گيرد.
آسيب ديگر در اين انتخابات اعلام موضع برخي اعضاي شوراي نگهبان به طرفداري از آقاي احمدينژاد، قبل و بعد از انتخابات بود، در حالي كه آنها بايد حافظ جايگاه داوري خود باشند و نظر خود را آشكار نكنند. همچنان كه در تركيب هيات رفع اختلاف خود بايد از اصلاحطلبان معتدل نيز استفاده ميكردند تا اين هيات مورد قبول كانديداهاي معترض نيز واقع ميشد. اما بديهي است كه آثار مثبت اين انتخابات بيشتر از آثار منفي آن بود. رشد اجتماعياي كه مردم در جريان تبليغات انتخاباتي پيدا كردند و شناختي كه از ماهيت شبكههاي ماهوارهاي به دست آوردند سرمايهاي است كه در آينده به كار آنها خواهد آمد. همچنين افتخاري كه براي ايران از نظر شكستن ركورد مشاركت در انتخابات رياستجمهوري حاصل شد امر كوچكي نيست اگرچه هستند افرادي كه براي اولين بار به نيت بركناري احمدينژاد راي دادند و راي آنها باعث افزايش مشاركت و بالا رفتن اعتبار نظام جمهوري اسلامي شد و احمدينژاد نيز بركنار نشد و اين امر موجب آزردگي آنها گرديد. به هر حال بايد مزايا و نقاط مثبت اين انتخابات را سرمايه پيشرفت كشور قرار داد و معايب و آسيبهاي آن را مايه عبرت براي آينده تا ديگر چنين حوادثي تكرار نشود.
آسيب ديگر در اين انتخابات نوع رفتار اكثر اصولگرايان براي وارد كردن كانديداي جديد بود. آنها به جاي آنكه دنبال تشخيص اصلح باشند به دنبال كشف نظر رهبر بودند و برداشت غلط آنها از رابطه ولايت فقيه و انتخابات هرگونه ابتكار عمل را از آنها سلب كرد و اكثر آنها با چشماني گريان به آقاي احمدينژاد راي دادند در حالي كه راه براي ورود فردي مانند آقاي ولايتي باز بود و اگر ايشان زودتر وارد ميدان ميشد و رهبري احساس ميكرد كه وي راي قابل توجهي دارد مخالفتي نداشت و از آن سو نيز احتمال عدم ورود آقاي موسوي زياد بود. به هر حال اصولگرايان بايد يك بازنگري در اصول فكري خود خصوصا برداشت خويش از ولايت فقيه داشته باشند تا ابتكار عمل و تحرك لازم را در جريانات اجتماعي به دست آورند.
تابناک را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید
نظرات بینندگان
لابد از دیدگاه فرزند رشید شهید مطهری بیانات گهربار آقای موسوی مبنی بر «رمال و کف بین بودن دولت»! که از سوی رهبر انقلاب «خجالت آور» عنوان شد، در شروع احساسی کردن فضا نقشی نداشت. جناب علی مطهری بیایید صادق باشیم و به فردی که 4 سال تمام آماج تهمت ها و افتراهای شرم آوری قرار گرفت حق بدهیم که در مواجهه با نماد اصلی این جریان اتهام زن، گلایه کند و پرده از واقعیاتی بردارد که باعث روشن شدن افکار عمومی و تمایل افراد بیشتری به ایشان شد. شما که دائماً سعی دارید خود را یک چهره تأثیرگذار در جریان اصولگرایی معرفی کنید و افکار و آرایتان را آرای اصولگرایی اصیل معرفی کنید، لازم است بدانید اولاً جریان اصولگرایی بسیار عظیم تر از این است که با برخی اقدامات جزئی و احیاناً نسنجیده دچار شکست شود، ثانیاً اگر آسیبی هم به این جریان وارد شده باشد بیشتر از سوی امثال شما و جناب لاریجانی، چهره های «برجسته»!ی اصولگرایی است تا از طرف احمدی نژاد. حیف که تحلیل بیانات گهربار! شما در این فرصت کم میسر نیست ولی ای کاش همانند پدر بزرگوارتان ـ که مقایسه افکار و آرا و بیانات شما با افکار آن شهید بزرگوار باعث تعجب و تأثر شدید است ـ کمی انصاف اسلامی به خرج داده و بلندگوی بیان نظریات نادرست جناح تجدیدنظر طلب نمی شدید و علیرغم ادعایتان پیروی عملی از قول ولایت فقیه ـ مبنی بر مخالفت با هر اقدام فراقانونی و بدعت گذاری و تأکید بر نقش شورای نگهبان ـ را در نوشته هایتان اثبات می کردید.(هر چند مطمئنم درج نمی کنید ولی وجدانم اجازه نداد در مقابل مطالب نادرست سکوت کنم، خدا هدایتتان کند!)
باسلام ازآقای دکترمطهری کمال تشکررامی نمایم .این بهترین تحلیل وموشکافی جریانات انتخابات اخیربود . البته اگرعده ای ایشان رابه خاطراین اظهارات ضدولایت فقیه ومنافق وطرفدار... معرفی نکنند.اینهاواقعیتهای جامعه سیاسی ماست که متاسفانه به خاطرگرایشات جناحی حاضربه پذیرش آن نیستیم .
با سلام، نقد واقع گرایی نبود، متناقض بودن آمار دولت با واقعیت مطلبی بود که اکثر مردم فهمیدند، هیچ نیازی به اصرار آ قای موسوی و این انکار شما ندارد
در ضمن کسانی که تا به حال رأی نداده بودند، از نظامی خوششان نمی آید که یکی از سران آن تا به حال آقای هاشمی بوده است، پس منطقی است که به آقای احمدی نژاد رأی بدهند چون به آقای هاشمی و اکثر سران نظام و دوره های مختلف این 30 سال ایراد اساسی گرفته است، (من تا حالا چندین بار نظر گذاشتم حذف کردید، این یکی رو بذارید)
آقای احمدی نژاد مگر کارنامه ی درخشانی در این 4 سال داشت که ازش در مناظرات دفاع کنه؟
یا شبیه شعارهای سال 84 که 180 درجه برعکس عمل کرد، میتونست برنامه بده
تنها کاری که بهش آموزش داده بودند، حمله به جای دفاع از عملکرد و منحرف کردن افکار بود.
در این موقعیت تاریخی به نظر من باید دنبال راه حل این بحران بود، حالا اینکه مقصر چه کسی بوده و اینکه در آینده دور باید روی چی سرمایه گذاری بشه در درجه دوم قرار میگیره.
اين سخنان البته نظر جناب آقاي مطهري در مورد نتيجه انتخابات است واقعيت اين است كه جمعيت كثير شهر نشين و با سواد شهري كه مشاركت را از چهل و چند درصد در دوره قبل به 85 درصد رساندند براي خوشامد گويي به آقاي احمدي نژاد پاي صندوقها نيامده اند و اين آمار را متاسفانه با هيچ تردستي نمي توان وارونه جلوه داد!
خدا لعنت کند گروه فرقان را که مطهریرا شهید کرد. من نمی دانم سن آقای علی مطهری چقدر است و در زمانشهادت پدر بزرگوارشان چندساله بوده است اماحقیقتاً از فرزند آقای مطهری جز این نیز انتظار نمی رود. اینکه بدون تعصب کور عیوب هر دو طرف را بگویی بسیار جالب است. خدا رحمت کند شهید مطهری را و حیف که ما امثال آن بزرگوار را در مملکت یا نداریم یا در گوشه ای عزلت گزیده اند و گرنه مسیر انقلاب ما بسیار تفاوت داشت با جایی که الان هستیم.
در خصوص شناخت از شبكه هاي ماهواره اي بايد عرض شود كه مردم از قبل اين شبكه ها را مزدور مي دانستند، اما شناختي كه مردم در اين انتخابات به آن دست يافتند در خصوص رسانه به ظاهر ملي است كه با رفتاري بسيار بسيار كودكانه سعي در حذف مردم از صحنه را داشت كه مردم اين را با گوشت و پوست خود حس كردند. لطفا اگر حال كرديد اين نظر را انعكاس دهيد.
بنده به احمدی نژاد رای دادم و برای او وقت و هزینه شخصی گذاشتم. ولی با انتصاب مشایی به اشتباه بزرگ خود پی بردم و دیگه احمدی نژاد رو یک اصولگرای واقعی نمیدانم. آقای مطهری به خون پاک پدر شهیدت شما را قسم می دهم نمایندگان مردم در مجلس اجازه ندهند این جناب مشایی معاون اول بشه و دل بچه های شهدا خون!
"بی تردید" رو خوب اومدی!
لطفا" اگر درپی تنویر افکار عمومی هستید این نوشته را درج نمائید:
1 - اولا" معلوم نیست آقای مطهری اشکالات به وجود آمده قبل ، حین وبعد انتخابات راقبول داردیا خیر
2 - اگرقبول دارد آیا حقی برای طرفی که حقش ضایع شده قائل است ویاخیر
3 - ایشان خود جزو کدام طیف هستند
4 - سیاست یکی به نعل ویکی به میخ دراین شرایط خیلی جالب نیست
تابناکی های عزیز این که حدود یکماه قبل ارایه شده است!
آقای مطهری به شما ارادت داشتم چون فرزند شهید بزرگواری هستید که در بزرگیش هیچ کس شک نمی کند چه دوست چه دشمن
اما بزرگوار امر به معروف و نهی از منکر به مصداق انتقاد از حاکمیت است نه دخالت در امور زندگی رعیت چرا که امام حسین (ع) که برای امر به معروف و نهی از منکر قیام کرد آن زمان حاکم نبود بلکه به حاکمیت انتقاد داشت.
اگر چنین باشد که شما فرمودید پس این نکته کجا معنی می شود که: اگر امر به معروف و نهی از منکر نکنید، بدترین شما بر شما حاکم می شوند!
به نظر من سخنان آقای مطهری هم باید مورد اسیب شناسی قرار بگیرد. مخصوصا جمله اول پاراگراف دوم
جناب آقای مطهری عزیز
دوستان اصولگرا
با سلام و تحیت
متاسفانه بیشتر دوستان اصولگرا سطحی مسائل را تحلیل می کنند ( حداقل اینجوری نشان می دهند در اظهارات و نوشتارهای خود )
دوستان عزیز ، مسئله کشور انحرافی است که تقریبا از سال 1370 به بعد به تدریج در کشور ایجاد شد ، این انحراف ابتدا بصورت بطئی و بعد در سالهای 1384 به بعد بصورت علنی و با سرعت بیشتر .
این انحراف نادیده گرفتن خواست و تمایل مردم و بی اعتنایی به جهت گیری آنها بود.
تمرکز و تکیه نظام بر یک جناح ، چشم پوشی نسبت به فساد خودیها . بهره برداری یک سویه از قانون و انتظار داشتن از جناح مقابل به اجرای تکلیف بدون داشتن هر گونه حقی و مهمتر از همه نداشتن یک تئوری بنیادین جامع و مانع سیاسی که بتواند نیروهای فکری و نخبه جامع را نسبت به رفتارهای سیاسی یک سویه و جانبدارانه اقناع نماید.
دوستان عزیز اصولگرا مستظهر به قدرت حاکمه ( نهادهای امنیتی ، سیاسی ، انتظامی ، قضائی ، رسانه ای و ... ) خود را بی نیاز از ارتباط با بدنه نخبه جامعه دیدند و و نسبت به مطالبات آنها ( مطالبات به حق یا ناحق ) بی اعتنا شدند .
استفاده بی حد و حصر از نظارت شورای نگهبان و برخورد های سلیقگی و سیاسی به جای حقوقی در تائید و رد کاندیداها ، استفاده غیر کارشناسی از صدا و سیما و ارائه تحلیلهای خام ، بی پایه و اساس به بدنه جامعه ( طبقه متوسط ) بدون توجه به اثر گذاری یا بی اثر بودن آن.
بهره برداری از رانت قوه قضائیه به نفع منافع جناحی و سیاسی ( دهها مورد در سالهای اخیر اتفاق افتاده است که می توان نام برد ) و تفسیر منفعت طلبانه از قانون و ......
به تدریج شکافی را بین حاکمیت و بدنه جامعه ( طبقه متوسط ) که ستون هر کشوری محسوب می شود ایجاد نمود که در انتخابات اخیر ظاهر شد .
من به عنوان یک فرد از داخل نظام و دلسوز که از سفره انقلاب بهره برده ام به شما می گویم که اگر در سایت تان نمی خواهید واقع بینانه و بی طرفانه تحلیل کنید ، حداقل در خلوت خودتان رو راست باشید و بدانید که مردم دیگر مثل گذشته اطلاعات خود را از یک منبع رسمی و دولتی دریافت نمی کنند.
به عنوان یک کارشناس کوچک عرض می کنم که اگر همین امروز این رفتارها تغییر کند هزینه اش به مراتب برای نظام و کشور از فردا که صد در صد بصورت تحمیلی و همراه با درخواست های به مراتب رادیکال تری خواهد بود کمتر است .
من آنچه شرط بلاغت بودم گفتم
تو خواه پند گیر و خواه ملال
موفق باشید
با سلام ايا شركت 85 درصدي يك جامعه سالم را نشان ميدهد اين نشان ميدهد چقدر در ذهن مردم تفاوت بين كانديداها مي باشدوچقدرزندگي مردم به افراد بستگي دارد نه به سيستمها واين يك اشكال اساسي است كه متفكراني مثل شما بايد به ان بپردازند
و ایضا (با کمال احترامی که برای جنابعالی و پدر بزرگتان قائلم) شما چرا فقط پس از اینکه همه کارها به سرانجام خود رسید تز میدهید؟ در زمان انتخابات و قبل از آن کجا تشریف داشتید؟ مگر نه اینست که وظیفه شما به عنوان روشنفکر روشنی بخش افکار مردمان است نه روشن کردن ستونهای خبری "تحلیلی" سایت محترم تابناک.
این کار بسیار راحتی است که پس از طوفان تحلیل و نتیجه گیری کنیم. هنر را حضرت امام و رهبری و پدرتان داشتند که قبل از طوفان چگونگی مقابله به آن را به همه خبر میدادند.
آقاي مطهري هم به ميخ ميزنيد هم به نعل. درست است كه هر دو طيف افراط كردند. اما نظام هزينه سنگيني پرداخت. بي تقوايي در مبارزه انتخاباتي اشتباه نيست. تعمد است. و بيش از همه كسي مقصر است كه آغازگر اين بيراهه است نه واكنشگران آن. و كمترين نتيجه اش جدانمايي سياست از دين. در ثاني بپذيريد كه عدم تعرض به شعار دهندگان آموزش نميخواهد. وآيا قانون شكني قانونمداران با اين تذكرهاي اخلاقي شما درست مي شود؟!
با سلام . اقای مطهری به نکات خوبی اشاره کرده اند ولی در وزن دهی و قضاوت نهایی، اسیر پیش فرض های ذهنی خودشان هستند.
سلام
اقایان چوب خدا صدا ندارد گر بزند دوا ندارد
دیدگاه خود را بنویسید
سایت تابناک از انتشار نظرات حاوی توهین و افترا و نوشته شده با حروف لاتین (فینگیلیش) معذور است.