انتقاد از خريد پنج ميليوني سربازي توسط...

من دانشجوی ارشد شریف بودم که خیلی از دوستام رفتن و موندن، اما من به خاطر اینکه تو مملکت خودم درس بخونم موندم و در حالی که یک ترم هم درس گذرانده بودم به خاطر مشکلات سربازی مجبور به ترک تحصیل از دانشگاهی شدم که ماهها برای قبول شدن در آن درس خونده بودم و رفتم سربازی و نزدیک دو سال بدون کمترین بهره از دانش من، عمرم در پادگان هدر رفت و در این مدت فقط تاسف خوردم.

فلسفه این قانون چیست؟خون کسانی که ترک وطن کرده اند از ما رنگین تر است؟

شما که هیچ وقت نظرات من رو درج نمیکنید ولی خوب باز هم می نویسم بابا آخه کسایی که همش میگن خرید سربازی تبعیض بود برا خارج رفته ها تبعیض نیست دیگه ؟؟؟

بنام خدا.....اصلا بحث خريد خدمت سربازي بحث اشتباهي بوده..مگر فقط بايد ضعفا خدمت كنند...اگر مملكت مال همه است.بايد همه افراد به خدمت سربازي بپردازند.....ايا براي فرد ضعيف اين امكان است كه از تبعيض رفتن خود به خدمت و خريدن خدمت اغنيا شكايت كند.....لازم به ذكر است خودم هم خدمت رفتم و هم تحصيلات دانشگاهي دارم...

سلام ، البته این حقوق به دانشجویان دوره دکتری دانشگاه شریف وگرنه برای دانشجویان دوره دکتری در دانشگاههای دیگر مانند امیر کبیر یا تهران و ... حقوقی پرداخت نمی شود. تازه اگر به هزار زحمت بتوان برای کنفرانس خارج از کشور پذیرش گرفت بایستی 15 میلیون وثیقه برای خروج از کشور گذاشت. در حالی که شرکت در کنفرانسهای بین المللی و مهم برای بچه هایی که رفته اند به آسانی مقدور است برای بچه های داخل تقریبا غیر ممکن است

با سلام
من هم دانشجوی دکترای داخل می باشم و با نظر نویسنده کاملا موافق هستم. سوال این است که اگر خرید خدمت وجود ندارد پس این قوانین چرا باید تصویب شوند. من برای گذراندن دوره تحقیقاتی خود در خارج از کشور مجبور شدم با قرض از دوستان 15 میلیون تومان به عنوان وثیقه در بانک بگذارم که در این مدت چند ماهه بدلیل تورم، ارزشش را از دست داده است.

به نظر من حق با اين دوست عزيز است. من هم که اکنون دانشجوی دکتری اميرکبير هستم، هم اکنون بايد همزمان با گذراندن دوره دکتری بصورت پاره وقت نيز کار بکنم. در حاليکه دوستان هم دوره ای من در کشورهای ديگر تنها دغدغه شان تزشان می باشد و در صورتی هم که برگردند، در بهترين دانشگاههای دولتی کشور آنها را خواهند پذيرفت. در حاليکه من و امثال من را حتی دانشگاههای آزاد شهرستانها نيز با کوهی از شرايط بعنوان هيت علمی خواهند پذيرفت. حال با اين همه تبعيض اين آقايان از به هدر رفتن دو سال از عمرشان هم معافند.

با سلام، متاسفانه قوانین مربوط به سربازی در حال حاضر داراي نقایص و تبعیض های بسیاری است. به طور مثال پدر اینجانب با داشتن 74 سال سن و همچنین بیماری مزمن قلبی نیاز به حضور و همراهی اینجانب را دارند. از طرفی برادر بزرگترم با وجود داشتن کارت پایان خدمت در خارج از کشور مقیم و امکان بازگشت ایشان متصور نمی باشد.قانون کفالت به تنها فرزند ذکور خانواده در شرایطی که پدر به سن 59 سال تمام برسد، تعلق می گیرد. حال سئوال اینجاست که چطور تک پسری با رسیدن سن پدر به 59 سال ولو در شرایط سلامتی کامل پدر، می تواند از این قانون بهره مند شود اما افرادی به مانند من که تنها فرزند حاضر در خانواده هستند و نیاز خانواده به آنها ضروری و لازم است، نمی توانند از این قانون استفاده کنند؟ آیا نمی توان با بازنگری در قانون این افراد نیز از معافیت کفالت بهره مند شوند؟؟

من الان مدتی است که استادیار فیزیک يكي از دانشگاه ها شده ام. این حقیر محقق و درسخوان یکی از قربانیان قوانین ناپایدار نظام وظیفه در مورد دانشجویان دکتری داخل کشور هستم. چون استاد بزرگوار دوره دکتری من خارجی بودند در طول این دوره، برای 7 خروج از کشور، حدود 9 ماه از زندگی من در دوندگی های اداری وثیقه پرداختن و غیره، سوخت و رفت روی هوا. آیا بهتر بود که همه ما به هر قیمتی شده می رفتیم خارج و دانشجو می شدیم که بعد از دوسال بودن در خارجه، بتوانیم با 5 میلیون تومان که به راحتی در دوران تحصیل در خارج قابل پس انداز کردن است سربازی را بخریم؟ بهتر بود مقالاتمان را به اسم دانشگاههای خارجی منتشر می کردیم؟ ...
حالا دیگر معاف شده ام، اما هنوز قلبم فشرده می شود و زجر میکشم از اینکه میشنوم بهترین و ناب ترین دانشجویان ما که هرکدامشان بالقوه و بالفعل برای این مملکت ارزش دارند، اینچنین عمر و آمالشان بازیچه تصمیمات خالی از تحقیق در مورد نظام وظیفه عمومی میشود. به عنوان یک استاد دانشگاه که فقط و فقط به تولید علم درجه یک در مقیاس بین المللی می اندیشم و برایش شدیدا تلاش می کنم، صریحا فریاد می زنم که اين قوانینجوابگوی یک جامعه متمدن و دانشمند مدار و فرهنگ مدار نیست و نیازمند یک خانه تکانی بنیادی است. لازم است از مردان و زنان دانشگر و محقق مشاوره بگیريم. وگرنه در حلقه اين تفکرات رفتن، راه برون رفتی از اتلاف عظیم عظیم عظیم انرژیهای انسانی ارزنده که ناشی از مساله سربازی است وجود ندارد.

دوست عزیز، با توجه به اینکه قصد شما از خارج شدن از کشور شرکت در کنفرانس علمی بوده،می توانستید وزارت علوم تقاضای پرداخت وثیقه خود را بکنید و نیازی به سپردن وثیقه نداشتید. به علاوه همانطور که خودتان هم اشاره کردید امکانات در دانشگاههای خارج برای تحقیق بسیار وسیعتر است و به همین دلیل عده ای زحمت زندگی در غربت، دوری از خانواده، در معرض نژادپرستی قرار گرفتن و ... را به جان میخرند تا شاید در آینده برای کشور خود مفید باشند. این زحمات اگر بیشتر از خدمت وظیفه نباشد، قطعا کمتر هم نیست. ضمن آنکه من که در خارج از کشور تحصیل میکنم هیچ ایده ای از ارقامی که شما فرمودید به خصوص در مورد پس انداز کردن یک سوم حقوق ندارم! به نظر من این نهایت ظلم است کسی را که پس از زحمات طاقت فرسا در خارج از کشور موفق به اخذ دکتری می شود و بجای بهره مندی از مزایای آن به عشق خدمت به میهن بازمی گردد روانه سربازي کرد که همه معترفند هیچ بهره ای از علم اندوخته افراد نمی برد.

من استاد دانشگاه در خارج از کشور هستم نسبت به اصل اعتراض این دوست عزیز مطلبی ندارم اما نسبت به دو خط آخر و اینکه یک دانشجوی دکتری 1200 دلار درآمد دارد و یک سوم آن را پس انداز می کند می خواستم بگویم که حداقل تا انجا که من اطلاع دارم نه در آمریکا و نه در انگلیس با مبلغ 1200 دلار نمی شود زندگی کرد. متوسط هزینه یک نفر در لندن 800 پوند برابر با 1600 دلار است و در شهرهای دیگر این رقم به حدود 1000 دلار در ماه می رسد که طبیعتا مخارج یک خانواده بیشتر از این خواهد بود. در امریکا نیز در شهرهای بزرگ وضعیت به همین شکل است. در رابطه با کانادا و استرالیا اطلاعی ندارم.

دوست عزیز حقوق دانشجویانی که در خارج کشور هستند از منابع کشورهای خارجی تامین می شود و این اختلاف جای گله به عزیزان داخلی دارد اگرچه هزینه ها نیز در کشورهای خارجی بسیار بالاست. در درازمدت تشویق تحصیل کردگان خارج برای بازگشت، از طریق مثلا داشتن امکان خرید سربازی، که حداقل در دوره دکترا یا ... از منابع داخلی استفاده نکرده اند باعث ارزش افزوده و مثبت به نظر می رسد.

سلام دوست عزيز
بنده هم مثل شما دانشجوي phd شريف هستم. دوست دارم راجع به دو مورد صحبت كنم.
اولا كساني كه براي ادامه تحصيل به خارج از كشور عزيمت مي‌كنند، كار راحتي را انجام نداده اند. اونها با مشكلاتي مانند دوري از خانواده، نژادپرستي و غيره دست به گريبانند ولي با اين حال فارغ التحصيل در اين كشور ها به مراتب راحت تر مي‌باشد.
اما راجع به 15 ميليون وثيقه، من هم پارسال به عنوان فرصت مطالعاتي به هزار زحمت كه خودتون بهتر مي‌دونيد اين مبلغ رو جمع كردم . متاسفانه منزل مسكوني هم نداشتيم كه وثيقه بزنيم. من مي بايست يك ماه ديگر به ايران برگردم ولي تصميم گرفتم تو سوئد مشغول به تحقيق و كار شوم.
مسلما بعد از هفت ماه مي توانم هزينه وثيقه رو تأمين كنم و از طرفي با داشتن دو مقاله ISI هنوز استاد راهنماي بنده اجازه دفاع به من نمي دهد. اگر من مي توانستم به راحتي و با همان پنج ميليون از كشور خارج شوم شايد اين كار را نمي كردم ولي متاسفانه هر روز شرط خروج از كشور مشكل تر مي شود.