4بازدید
۴۷
تأمل در اتفاقی که یکی از طلایی های المپیک رقم زد؛
کاش قهرمانانمان مال دیگران بودند!
قهرمان نام آشنای کشورمان که با رکورد شکنی و کسب طلای مسابقات المپیک ریو، نگاه ها را به خود معطوف کرد، در اقدامی قابل توجه، کوشید بخشی از نادیده‌ها را به دید عموم برساند که ظاهرا چندان موفق نبود!
به گزارش «تابناک»، حضور ستارگان دنیای ورزش، سینما، موسیقی و... در کارهای عام المنفعه در سطح جهان، نه اتفاق جدیدی است و نه برای بسیاری مان تازگی دارد، زیرا بسیار درباره آن شنیده‌ایم و نمونه های فراوانی از آن را به یاد می‌آوریم؛ مثل سرکشی مشاهیر به بیمارستان ها یا مراکز نگهداری از افراد بی سرپرست، سالمندان یا آسایشگاه های جانبازان و معلولان.
از این دست اتفاقات آنقدر زیاد رخ داده و تکرار شده که همگی نمونه های فراوانی برایش سراغ داریم و البته اغلب به دید احترام بدانها می‌نگریم. شاید به این دلیل که نوعی خضوع انسانی را در پس زمینه آن می‌بینیم که لذت بخش است، یا به این دلیل که احساس میکنیم پیامی برایمان داشته و موجب شده بیشتر هوای افراد ضعیف را داشته باشیم و تلاش کنیم به سهم خودمان دینمان را ادا کنیم؛ اتفاقی که فارغ از چرایی خوشایند جلوه کردنش، همه بر فوایدی که برای جامعه به ارمغان می‌آورد واقفیم و شاید از این روست که مشاهیر برای رقم زدنش پیش قدم می‌شوند. به این دلیل که میبینند شهرتشان می‌تواند موجب معطوف شدن نگاه ها به سمت این معضلات و مشکلات شده و زمینه ساز اتفاقی مبارک برای جامعه شود.
مثل سفر هنرمندان مشهور جهانی به نقاط محروم جهان که می‌تواند توجه عموم را به همراه داشته باشد و زمینه ساز تحولات شیرین در این مناطق شود. الگویی که برای اقدامات خیر مشاهیر جامعه خودمان نیز مشابه است؛ با این تفاوت که گویی مرغ همسایه غاز است!
کافی است از بسیاری از هموطنانمان بپرسیم، آیا از اقدامات خیرخواهانه فلان هنرپیشه مشهور هالیوودی آگاهند یا خیر و بعد از دریافت پاسخ های ایشان، آن را با پاسخ به پرسشی مشابه درباره بازیگران مشهور کشورمان قیاس کنیم تا از نتیجه به دست آمده شگفت زده شویم؛ از اینکه پی خواهیم برد کار خوب افراد مشهور جوامع دیگر در جامعه مان بازتاب یافته و درباره اش می‌دانیم، ولی از اقدامات منسجم و سازمان یافته برخی افراد سرشناس جامعه خودمان در کمک به هموطنانمان آگاهی زیادی نداریم.
از این دست اتفاقات آنقدر زیاد رخ داده و تکرار شده که همگی نمونه های فراوانی برایش سراغ داریم و البته اغلب به دید احترام بدانها می‌نگریم. شاید به این دلیل که نوعی خضوع انسانی را در پس زمینه آن می‌بینیم که لذت بخش است، یا به این دلیل که احساس میکنیم پیامی برایمان داشته و موجب شده بیشتر هوای افراد ضعیف را داشته باشیم و تلاش کنیم به سهم خودمان دینمان را ادا کنیم؛ اتفاقی که فارغ از چرایی خوشایند جلوه کردنش، همه بر فوایدی که برای جامعه به ارمغان می‌آورد واقفیم و شاید از این روست که مشاهیر برای رقم زدنش پیش قدم می‌شوند. به این دلیل که میبینند شهرتشان می‌تواند موجب معطوف شدن نگاه ها به سمت این معضلات و مشکلات شده و زمینه ساز اتفاقی مبارک برای جامعه شود.
مثل سفر هنرمندان مشهور جهانی به نقاط محروم جهان که می‌تواند توجه عموم را به همراه داشته باشد و زمینه ساز تحولات شیرین در این مناطق شود. الگویی که برای اقدامات خیر مشاهیر جامعه خودمان نیز مشابه است؛ با این تفاوت که گویی مرغ همسایه غاز است!
کافی است از بسیاری از هموطنانمان بپرسیم، آیا از اقدامات خیرخواهانه فلان هنرپیشه مشهور هالیوودی آگاهند یا خیر و بعد از دریافت پاسخ های ایشان، آن را با پاسخ به پرسشی مشابه درباره بازیگران مشهور کشورمان قیاس کنیم تا از نتیجه به دست آمده شگفت زده شویم؛ از اینکه پی خواهیم برد کار خوب افراد مشهور جوامع دیگر در جامعه مان بازتاب یافته و درباره اش می‌دانیم، ولی از اقدامات منسجم و سازمان یافته برخی افراد سرشناس جامعه خودمان در کمک به هموطنانمان آگاهی زیادی نداریم.
{$sepehr_album_25119}
تلخ تر آنکه می‌بینیم بسیاری از مشاهیر ایرانی که در این عرصه پای می‌گذارند، با موجی از تهمت ها مواجه هستند و کمتر پیش می‌آید که با حسن ظن به اقدامات خیرشان بنگریم. رویکردی که گاه موجب میشود اخبار این چنینی ستارگان وطنی مان را به کل ندید بگیریم؛ حال آنکه برایمان جذاب است که فلان خواننده اهل آن سوی کره خاکی در یک اجرا دست کودکی بی سرپرست را گرفته است.
اتفاقی که روی شوم تر آن، بی توجهی شدید به اخبار اقدامات خیر مشاهیر کشورمان است؛ مثل حضور کیانوش رستمی، قهرمان طلایی المپیک ریو که به تازگی در اردوی جهادی در یکی از مناطق محروم استانش حضور یافته، به دانش آموزان در آستانه سال تحصیلی هدیه داده، دو سکه از پاداش مدالش را به یک خانواده کم بضاعت هدیه داده و دست آخر بیل به دست گرفته تا در ساخت مسجد محله مشارکت کند.
اردویی که وزنه بردار مشهور کشورمان تلویحا دلیل حضور خود در آن را، جلب توجه مسئولان به مناطق محروم خوانده، اما به رغم زحمتی که کشیده، ظاهرا چندان اثربخش نبوده است. موضوعی که بازتاب اندک این خبر در رسانه ها و شبکه های اجتماعی ثابتش می‌کند تا از خودمان بپرسیم که به راستی تفاوت کیانوش رستمی با فلان ورزشکار فرنگی که دستی در کار خیر دارد، چیست؟ آیا باید قهرمانمان متعلق به سرزمینی دیگر می‌بودند تا به مانند قهرمانان خارجی، حضورشان در مناطق محروم و کنار افراد کم بضاعت برایمان به به و چه چه به دنبال داشته باشد و الگو شود؟!
تابناک
افزودن تابناک به منابع ترجیحی گوگلتابناک را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید
نظرات بینندگان
سندرم ترس از بهتر از ما باید باشه.توی ایران خیلی مد و قدیمی است. کارتون پوریای ولی رو ببینید که چه جوری خودزنی مارو تصویرکرده؟ یکی از گمانه زنی ه در مورد تختی رو هم ببینید در ارتباط با هیئت حاکم اون زمان.گنده شدن نام آورها دردسرسازه.مخصوصا تو جهان سوم
ظاهر سازیه بهره برداری تبلیغاتیه این اصلا خوب نیس
حرف دارم اما مطابق معمول سانسور میکنید:
1- اولا به سهم خودم ممنونم ازین بزرگوار و هیچگونه پیش داوری راجع به آینده ایشون نمیکنم.
2-معروف تر و محبوب تر از آقا تختی مگه داریم که ملت رو متهم میکنید به انس بیشتر با اونور آبیها؟؟؟ملت ما قدردانند اما نه قدردان کسی که دون میپاشه برای جمع آوری رای که بره مجلس یا شورای شهر یا ریاست فلانجا و...
3-بجای توبیخ مردم بدنبال انها بگردید که این دید وفضای مسموم رو ساختند! آقای رضازاده با کدام تحصیلات مدیریتی و سوابق کاری رییس یک فدراسیون شدند؟
4-مردم شاید اشتباه کنند اما این اشتباه طولانی مدت نخواهد بود و آخرالامر فرق سره و ناسره را متوجه خواهند شد.
چرا مي خواهد
تا شما ياد بگيريد
شما از اين كاره بكن عكس ننداز
همين ها رو گفتيم كه مردم ازاين كارها و حرفها زده شدند
چه عيب داره كار خوب بكن تبليغ هم بكنن مگه چيزي از ارزش كار كم مي شه
شما هم نگران ريا و فرشته ها نباش
خدا به همه چيز عالم است
اگر اعتقاد داشته باشيم و نق نزنيم
دم پهلوان هم گرم
شما و بقيه دوستانتان كار مخفي كنيد
كه مطمئنا اين كارها رو هم نمي كنيد
فکرکنم همون یکنفر که منفی داده خوده تابناک باشه
شما خودت یه مطلب نوشتی که فقط یکبار اسم رستمی اومده و حتی نگفتی کجا رفته و چکار کرده. فقط کمی غر زدی. حرفت درسته ولی کارت نه
کارش عالیه
لابد برای اینده میخوان شورای شهری مجلسی جایی کاندیدا بشن...
نه لازم نیست فرنگی باشه اونها خوب بلد هستند تبلیغ کنند ولی ما فکر میکنیم تبلیغ با روح خیر خواهی تفاوت داره و یا حتی بخوایم کارمون رو تبلیغ کنیم خوب بلد نیستیم چظور باید این کار رو انجام بدیم
درود به این جوان ورزشکار اما بعد.به باور من خصلت ایرانی در انجام کار خیر همیشه بدون سر صدا وبوق کرنا به راه خودش ادامه میدهدچرا که خیرین واقعی آبروی کمک شوندگان را بیشتر از آبروی خود دوست دارندوبزرگترین لذت کار خیرشان را در ناشناس بودن بدست می آورند.بجز عده قلیلی که بواسته دارییشان از این طریق دنبال کسب معروفیت هستند.وبه کار خیر را همانند پلی برای رسیدن به اهداف دیگرشان است.اما اینکه چرا جوانان در مورد کار فلان خواننده خارجی را بزرگ میبینند .مقصر نیستند مقصر افکار ماست که برایمان سخت است باور کنیم مگر میشود یک خواننده خارجی که دین ایمان نداردبیاید کار خیر کند؟انسان بودن وانسانیت ربطی به ملیت رنگ نژاد ندارد
فکر کنم تب داری و هزیون....
عزیزانی که منفی دادن معنی کنایه و ایهام را نمی دانند
با سلام
ما تاکنون ندیده ایم کسی که کار ساختمانی انجام می دهد با کفش واکس زده و شلوار اتو کشیده این کار را بکند و همچنین از تماشای اطرافیان مشخص می باشد برای عکس انداختن می باشد؟
تفاوت کار دراین است که قهرمان ما با فلان گروه دولتی یا نهادی باید همراه شود که بیشتر تبلیغ برای فلان نهاد است .مردم هم بعضی برنامه ریزی ها را تشخیص میدهند و خیلی توجه نمی کنند .
دقیقا
دلیل اینکه خارجیا بیشتر به چشم میاد بخاطر پوشش رسانه ایه که دارن و ما نداریم
زنده باشی جوان پهلوان
من هم چند نفر از این نوع خیرین رو می شناسم
میشه بفرمایید کاپشنی که آقای رستمی پوشیده آرم کدوم ارگان رو داره ؟
مشخصه کم سن سالی :جهاد سازندگی
دیدگاه خود را بنویسید
سایت تابناک از انتشار نظرات حاوی توهین و افترا و نوشته شده با حروف لاتین (فینگیلیش) معذور است.