5بازدید
برنده اصلي دعواي ايران‌خودرو و پارس‌خودرو!
در حالي كه مشكلات مربوط به توليد تندر90 همچنان به قوت خود باقيست، تكليف نهايي اين موضوع همچنان نامشخص و پيگيري‌ها در وزارت صنايع ومعادن همچنان ادامه دارد. در ابن بين به نظر مي‌رسد كه رنوپارس به عنوان تنها تامين‌كننده قطعات اين خودرو خارج از گود نشسته و فقط نظاره‌گر ماجراست.
به گزارش خبرنگار ايسنا، داستان توليد تندر90 در دو كارخانه ايران‌خودرو و پارس‌خودرو و مشكلات تيراژ پايين آن تكراري و ملال‌آور شده است. در حالي كه مصرف‌كنندگان همچنان بايد به دليل نبود فروش آزاد، اين خودرو (به‌ويژه در مدل E0 و E1) را با اختلاف قيمت‌هاي حداقل دو ميليون توماني از بازار تهيه كنند، ظرفيت بدون استفاده مانده خطوط توليد اين خودرو در دو شركت سازنده آن همچنان خاك مي‌خورد!
رنوپارس دليل اين مشكل در ايران‌خودرو را همانند گذشته به بدهي‌هاي اين شركت داخلي مرتبط مي‌داند (چيزي حدود 700 ميليارد ريال)، ولي اوضاع در ديگر سازنده اين خودرو نيز چندان مساعد نيست؛ به طوري كه با وجود بي‌استفاده بودن بخشي از ظرفيت خط توليد به دليل نبود قطعه هنوز بخشي از تعهدات قبلي به دليل تيراژ پايين بي‌پاسخ مانده و اين در حالي است كه طبق اعلام مديران پارس‌خودرو، اين شركت بدهي خود به رنوپارس را تقريبا تسويه كرده است.
يك فرمول ساده اقتصادي مي‌گويد مقرون به صرفه بوده توليد يك كالا مستلزم افزايش تيراژ توليد و در نتيجه كاهش قيمت تمام شده آن است. اين در حالي است كه دو خودروساز داخلي سازنده تندر90 همواره به دليل پايين بودن تيراژ توليد به دليل نرسيدن قطعه به ميزان كافي آه و ناله دارند و معتقدند كه توليد اين خودرو در مدل‌هاي E0 و E1 كه از سوي وزارت صنايع ومعادن قيمت‌گذاري شده‌اند، براي آن‌ها با ضرر يك تا يك و نيم ميليون توماني همراه است.
جالب اينجاست كه مديران اين دو شركت اظهار مي‌كنند كه قيمت قطعات خريداري آن‌ها از رنوپارس بيش از مقدار واقعي آن‌هاست، ولي گويا با توجه به انحصاري كه در شبكه تامين قطعات اين خودرو وجود دارد، صداي آن‌ها به جايي نمي‌رسد.
حتي در مقطعي وزير صنايع ومعادن ضمن موافقت تلوحي با حذف رنوپارس از چرخه تندر90 اعلام كرد كه كار تامين قطعه اين خودرو بايد به دو خودروساز داخلي سپرده شود، ولي اين امر هرگز محقق نشد كه شايد يكي از دلايل آن به بندهاي قرارداد امضا شده بين طرف‌هاي ايراني و فرانسوي مربوط باشد.
كار حتي تا جايي پيش رفت كه ايران‌خودرو چندي پيش خط توليد اين خودرو را متوقف كرد، ولي از چند روز پيش دوباره با هزاران مصلحت‌انديشي، توليد در تيراژ بسيار پايين ازسر گرفته شد. رنوپارس نيز قاطعانه مي‌گويد كه تا پول ندهيد از قطعه خبري نيست! با اين شرايط و با توجه به اوضاع مالي نه چندان مناسب ايران‌خودرو هيچ آينده روشني نسبت به توليد اين خودرو قابل تصور نيست.
در همين راستا چندي پيش مديران دو شركت داخلي سازنده تندر90 با هم تفاهم كردند كه توليد اين خودرو به يك كدام از آن‌ها واگذار شود و طرح مشترك خود را به وزارت صنايع و معادن بردند كه البته تاكنون وزير تصميم جدي براي آن نگرفته و به يكي از معاونانش براي پيگيري اين موضوع ماموريت داده است. هفته گذشته نيز گويا در ادامه مذاكرات قبلي، نشست مشترك ديگري بين مديران اين دو خودروساز و معاون وزير تشكيل و پيشنهاد تمركز و تجميع توليد تندر90 در يكي از دو كارخانه ايران‌خودرو يا پارس‌خودرو به بحث و بررسي گذاشته شد كه به نظر مي‌رسد كه اين نشست‌ها تا رسيدن به نتيجه قطعي و مشخص تداوم داشته باشد.
هرچند كه تمركز و تجميع توليد تندر در يكي از كارخانه‌ها طبق گفته برخي از كارشناسان ممكن است جوانب منفي همچون كاهش رقابت، به‌وجود آمدن فضاي انحصاري و امثال آن داشته باشد، ولي شرايط فعلي نيز ازسوي هيچ كس قابل تاييد نيست و با اين وضع اميدي به بهبود روند و رفع مشكل نيست.
به گزارش خبرنگار ايسنا، داستان توليد تندر90 در دو كارخانه ايران‌خودرو و پارس‌خودرو و مشكلات تيراژ پايين آن تكراري و ملال‌آور شده است. در حالي كه مصرف‌كنندگان همچنان بايد به دليل نبود فروش آزاد، اين خودرو (به‌ويژه در مدل E0 و E1) را با اختلاف قيمت‌هاي حداقل دو ميليون توماني از بازار تهيه كنند، ظرفيت بدون استفاده مانده خطوط توليد اين خودرو در دو شركت سازنده آن همچنان خاك مي‌خورد!
رنوپارس دليل اين مشكل در ايران‌خودرو را همانند گذشته به بدهي‌هاي اين شركت داخلي مرتبط مي‌داند (چيزي حدود 700 ميليارد ريال)، ولي اوضاع در ديگر سازنده اين خودرو نيز چندان مساعد نيست؛ به طوري كه با وجود بي‌استفاده بودن بخشي از ظرفيت خط توليد به دليل نبود قطعه هنوز بخشي از تعهدات قبلي به دليل تيراژ پايين بي‌پاسخ مانده و اين در حالي است كه طبق اعلام مديران پارس‌خودرو، اين شركت بدهي خود به رنوپارس را تقريبا تسويه كرده است.
يك فرمول ساده اقتصادي مي‌گويد مقرون به صرفه بوده توليد يك كالا مستلزم افزايش تيراژ توليد و در نتيجه كاهش قيمت تمام شده آن است. اين در حالي است كه دو خودروساز داخلي سازنده تندر90 همواره به دليل پايين بودن تيراژ توليد به دليل نرسيدن قطعه به ميزان كافي آه و ناله دارند و معتقدند كه توليد اين خودرو در مدل‌هاي E0 و E1 كه از سوي وزارت صنايع ومعادن قيمت‌گذاري شده‌اند، براي آن‌ها با ضرر يك تا يك و نيم ميليون توماني همراه است.
جالب اينجاست كه مديران اين دو شركت اظهار مي‌كنند كه قيمت قطعات خريداري آن‌ها از رنوپارس بيش از مقدار واقعي آن‌هاست، ولي گويا با توجه به انحصاري كه در شبكه تامين قطعات اين خودرو وجود دارد، صداي آن‌ها به جايي نمي‌رسد.
حتي در مقطعي وزير صنايع ومعادن ضمن موافقت تلوحي با حذف رنوپارس از چرخه تندر90 اعلام كرد كه كار تامين قطعه اين خودرو بايد به دو خودروساز داخلي سپرده شود، ولي اين امر هرگز محقق نشد كه شايد يكي از دلايل آن به بندهاي قرارداد امضا شده بين طرف‌هاي ايراني و فرانسوي مربوط باشد.
كار حتي تا جايي پيش رفت كه ايران‌خودرو چندي پيش خط توليد اين خودرو را متوقف كرد، ولي از چند روز پيش دوباره با هزاران مصلحت‌انديشي، توليد در تيراژ بسيار پايين ازسر گرفته شد. رنوپارس نيز قاطعانه مي‌گويد كه تا پول ندهيد از قطعه خبري نيست! با اين شرايط و با توجه به اوضاع مالي نه چندان مناسب ايران‌خودرو هيچ آينده روشني نسبت به توليد اين خودرو قابل تصور نيست.
در همين راستا چندي پيش مديران دو شركت داخلي سازنده تندر90 با هم تفاهم كردند كه توليد اين خودرو به يك كدام از آن‌ها واگذار شود و طرح مشترك خود را به وزارت صنايع و معادن بردند كه البته تاكنون وزير تصميم جدي براي آن نگرفته و به يكي از معاونانش براي پيگيري اين موضوع ماموريت داده است. هفته گذشته نيز گويا در ادامه مذاكرات قبلي، نشست مشترك ديگري بين مديران اين دو خودروساز و معاون وزير تشكيل و پيشنهاد تمركز و تجميع توليد تندر90 در يكي از دو كارخانه ايران‌خودرو يا پارس‌خودرو به بحث و بررسي گذاشته شد كه به نظر مي‌رسد كه اين نشست‌ها تا رسيدن به نتيجه قطعي و مشخص تداوم داشته باشد.
هرچند كه تمركز و تجميع توليد تندر در يكي از كارخانه‌ها طبق گفته برخي از كارشناسان ممكن است جوانب منفي همچون كاهش رقابت، به‌وجود آمدن فضاي انحصاري و امثال آن داشته باشد، ولي شرايط فعلي نيز ازسوي هيچ كس قابل تاييد نيست و با اين وضع اميدي به بهبود روند و رفع مشكل نيست.
تابناک را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید
افزودن تابناک به منابع ترجیحی گوگل
نظرات بینندگان
مجيد جان 8500يورو ميشه نزديك 13 ميليون تومان!
بازنده اصلی مردم هستند. حالا برنده اصلی هر کی می خواد باشه
گرچه حدس ميزنم درج نمي كنيداما لااقل خودتان بدانيد صنعت خودروسازي ما نه تنها گلي به سرمملكت ما نزده است بلكه مايه آبروزي صنعتگران پرتلاش ما نيز شده است.جمع كنيد آقا اين مسخره بازي را به اسم توليدخودرو.
ما به كشاورزي خودمون بچسبيم هنركرديم.يه سال سيب زميني هست يه سال پياز نيست سال ديگه هم بعكسش.اين هم زمين زراعي ،كجاي دنيارو را سراغ داريد روي منطقه نفتيش زمينش حاصلخيز باشد؟جهت اطلاع شما اهواز ما چنين ويژگي را دارد.
اون موقع پرايدي توليد مي كنيم كه اسم اسباب بازي ازرائيل بيشتر برازنده ش هست.
برنده ای وجود نداره ... بازنده مردم هستند
واقعا تولید یه خودرو ساده باید چند سال بحث داشته باشه؟ چند وقت دیگه این خودرو از چرخه تولید رنو حذف میشه و مدلهای جدید میاد هنوز ما داریم سر پیچ اول تو سر خودمون میزنیم. واقعا غول صنعت ایران باید اینطوری باشه؟
سلام
خواهش می کنم بگید چرا قطعه نیست؟!. من ماشین تندر 90 دارم و الآن پشیمانم که چرا خریدم چون از لحاظ قطعات یدکی بسیار کمیاب و گران است. آخه، کی زجر کشیدن در این مملکت تموم میشه؟؟؟؟؟!!!
این خودرو یعنی رنو لوگان در چندین کشور دیگر از پنج قاره جهان و در سایت های منسوب به شرکت رنو تولید می شود. در سرجمع این سایت ها نه تنها محصول به موقع و با تیراژ بالای یک میلیون دستگاه در سال تولید می گردد بلکه قیمت آن نیز آنچنان است که پایین ترین قدرت خرید مردم آن کشورها از عهده آن بر می آید و این دقیقا همان چیزی است که هدف اصلی طرح و فلسفه وجودی خلق ایده ای به نام تولید لوگان یا همان ال 90 از سوی آقای "غصن" مدیرعامل لبنانی الاصل شرکت رنو است. براساس این ایده تیراژ تولید بالا موجب سر شکن شدن هزینه های سربار و نهایتا کاهش قیمت تمام شده و ارزانی محصول نهایی برای مصرف کننده خواهد شد و در عین حال کیفیت قابل قبول محصول بر توفیق و استقبال از آن در بازار و رضایت نهایی مشتری خواهد افزود. این درحالی است که تولید سایت های این محصول در برخی کشورها دارای پوشش منطقه ای و در برگیرنده نیاز بازار چندین کشور است یک حوزه جغرافیایی است. این امر حاکی از قیمت تمام شده بسیار پایین تولید این محصول در آن سایت هاست که قدرت رقابت مناسبی را در بازارهای صادراتی برای آن فراهم می آورد. اما آنچه از ابتدا برای تولید در ایران شاهد بودیم سرشار از ناهماهنگی ، بی برنامگی و بلاتکلیفی در عمل و تصمیم گیری بوده است که بیشتر از همه چیز و قبل از شرکت رنو پارس ضعف شدید نظام مدیریتی و سیاست گذاری صنعت خودروسازی کشور و مدیریت دولتی ذیربط یعنی سازمان گسترش و نوسازی صنایع ایران را تداعی می کند که در این پروژه حتی از عهده ساده ترین کار یعنی تامین و تدارک بر نیامدند و با تنها با اصرار کلیشه ای ، بی مورد یا بی موقع به صدور این محصول و یا داخلی سازی آن پروژه ای به این عظمت و با این همه هزینه هنگفت را که در تاریخ خودروسازی ایران بی سابقه بود به راحتی به شکست کشاندند. جای تعجب است وقتی خودروسازی های اصلی کشور از مدیریت تولید یک محصول مشترک مثل لوگان که همه شرایط داخلی و خارجی برای آن مهیاست عاجزند چگونه جرات و جسارت می کنند که از ادغام شرکت های خودروساز صحبت کنند. سخن آخر اینکه دود این همه نابسامانی تنها مستقیم و یا غیر مستقیم به چشم مصرف کننده و مردم می رود.
كارخانه اصلي مدل 2008 به بعد را كه از نوع ايراني بسيار امن‌تر و زيباتر است را 8500 يورو مي‌دهد. يعني مدل ايراني حداقل 5 ميليون گرانتر است و نه 2 ميليون.
من كه كيف مي كنم. وای بر صنعت خودروي مملكت ما كه سالهاي سال ملت بيچاره در فشار گذاشته، جيب خارجي‌ها رو (فرانسه) پر كرده، خودرو ساز نشده، صادرات به درد بخور نداره، كيفيت نداره، سرمايه ملي رو(نفت، بنزين)و به هدر داده و... هنوز هم دست وردادر نيستن
نظر شما
سایت تابناک از انتشار نظرات حاوی توهین و افترا و نوشته شده با حروف لاتین (فینگیلیش) معذور است.