مرور روزنامههای دوشنبه ۲۲ مردادماه؛
چند درصد از خزر برای ایران برد محسوب میشود؟ /پدیده احمدینژاد در کسوت اپوزیسیون جعلی/مفسدان اقتصادی چگونه محاکمه خواهند شد؟
امضای پیمان خزر، گرد و خاک در سیستان و بلوچستان و کرمان، گریز از برچسب آقازادگی، احتکار مشتی ممدلیها!، اتحاد یهودیان و فلسطینیان علیه قانون کشور یهود، بازداشت ۶۷ تن و ممنوع الخروجی ۱۰۰ کارمند و مقام دولتی، خزر بدون بیگانگان، عبور از روحانی خیانت است، حبس طرح «عفو عمومی» در بهارستان!، نخبگان جوان در انتظار سرباز معلمی و سرباز سازندگی، روایت پیش از فتح در تنگه ابوقریب از مواردی است که موضوع گزارشهای خبری و تحلیلی روزنامههای امروز شده است.

امضای پیمان خزر، گرد و خاک در سیستان و بلوچستان و کرمان، گریز از برچسب آقازادگی، احتکار مشتی ممدلیها!، اتحاد یهودیان و فلسطینیان علیه قانون کشور یهود، بازداشت ۶۷ تن و ممنوع الخروجی ۱۰۰ کارمند و مقام دولتی، خزر بدون بیگانگان، عبور از روحانی خیانت است، حبس طرح «عفو عمومی» در بهارستان!، نخبگان جوان در انتظار سرباز معلمی و سرباز سازندگی، روایت پیش از فتح در تنگه ابوقریب از مواردی است که موضوع گزارشهای خبری و تحلیلی روزنامههای امروز شده است.
به گزارش «تابناک» روزنامههای امروز دوشنبه ۲۲ مردادماه در حالی چاپ و منتشر شدند که امضای کنوانسیون خزر در قزاقستان ما بین ۵ کشور ساحلی این دریا در کنار شمارش معکوس برای برخورد با مفسدان اقتصادی تیترها و عناوین اصلی صفحات نخست آنها را تشکیل داده است.
روزنامه ایران عنوان پیمان خزر را در پس زمینه تصویر سران ۵ کشور حاشیه این دریا که پس از ۲۱ سال کنوانسیون حقوقی این دریا را امضا کردند انتخاب نمود. این روزنامه در سرمقاله خود با تیتر خزر بدون بیگانگان آن را مهمترین پیام و دستاورد کنوانسیون رژیم حقوقی دریای خزر دانسته است.
روزنامه ابتکار نیز تصویری از جلسه امضای کنوانسیون رژیم حقوقی خزر را در صفحه نخست خود قرار داده و عنوان ابهامات سهم ایران از دریای کاسپین را در گزارشی تشریح کرد. علیرضا صدقی در سرمقاله امروز این روزنامه با عنوان خزر مه آلود به نگرانیهای برخی از مردم و نخبگان درباره قدرالسهم ایران از این دریا و وضعیت حقوقی آن اشاره کرده است.
روزنامه کیهان عنوان شمارش معکوس برای اعدام و مصادره اموال مفسدان اقتصادی را در پی نامه رئیس قوه قضاییه به رهبر انقلاب تیتر یک کرده است و در سرمقاله امروز خود که به قلم مدیرمسئول حسین شریعتمداری نوشته شده، از شرایط برخورد با مفسدان اقتصادی در وضعیت جدید نوشته است.
روزنامه آرمان امروز عنوان ۱۰۰نفر ممنوع الخروج شدند را از بین سخنان روز گذشته محسنی اژهای سخنگوی دستگاه قضا برجسته و به عنوان تیتر یک انتخاب کرد. این روزنامه نیز در سرمقاله امروزش با عنوان پیامد نشست جدید دریای خزر به داغترین موضوع روز پرداخته است.
در ادامه تعدادی از یادداشتها و سرمقالههای منتشر شده در روزنامههای امروز را مرور میکنیم؛
مفسدان اقتصادی چگونه محاکمه خواهند شد؟
حسین شریعتمداری در سرمقاله امروز روزنامه کیهان با مرور نامه رئیس قوه قضاییه به مقام معظم رهبری و پاسخ ایشان به تشریح شرایط جدید برخورد با مفسدان اقتصادی پرداخت و در بخشی از آن نوشت: متهمان در شرایط عادی بعد از صدور حکم دادگاه بدوی، فرصت اعتراض و درخواست تجدید نظر داشتند که طی این مرحله در اکثر موارد چندین ماه و حتی سال به درازا میکشید و چنانچه با اعمال ماده ۴۷۷ (۱۸ سابق) روبه رو میشد، این روند تا چند سال هم ادامه مییافت. روال مورد اشاره از یک سو زمینه را برای اخلال در اجرای احکام صادره فراهم میآورد و از سوی دیگر آثار قدرت بازدارندگی مجازات را کاهش و یا بیاثر میکرد. ضمن آنکه احساس عدالت در میان مردم را با چالش جدی و ناباوری روبه رو میکرد. رئیس قوه قضائیه در بند ۱۰ از نامه خود روی این سوءاستفاده احتمالی خط پایان کشیده و آورده است: «آرای صادره از این دادگاه به جز اعدام، قطعی و لازمالاجرا میباشد. احکام اعدام با مهلت حداکثر ۱۰ روز قابل تجدیدنظرخواهی در دیوان عالی کشور میباشد».
بر اساس این بند که هوشمندانه تهیه شده است، احکام صادره در دادگاه ویژه انقلاب، بدون فوت وقت قابل اجرا خواهد بود و این فرصت در خصوص حکم اعدام نیز که به تائید دیوان عالی کشور نیاز دارد نباید از ۱۰ روز تجاوز کند.
- تشکیل دادگاه با ترکیب ۳ قاضی با حداقل ۲۰ سال سابقه، استحکام و اتقان احکام صادره را از میدان، چون و چرا خارج میکند. اهمیت این بند از آنجاست که به طور طبیعی «سرعت» میتواند «دقت» را کاهش دهد، اما تجربه ۲۰ ساله سه قاضی مانع آسیب دیدن دقت در جریان سرعت به رسیدگی خواهد بود و تلفیق سرعت و دقت را ممکن میسازد.
- در فرایند رسیدگی به جرائم متهمان ـ در اینجا مفسدان اقتصادی ـ احتمال نقص پرونده وجود دارد که در این حالت، انجام تحقیق بیشتر به منظور رفع نقص ضرورت پیدا میکند. در شرایط عادی رفع نقص بیرون از دایره اختیار و مسئولیت دادگاه است و همین نکته بر اطاله دادرسی و کندی روند رسیدگی میافزاید. این اشکال در بند ۶ نامه رئیس قوه قضائیه برطرف شده و تکمیل تحقیقات، به همان دادگاه رسیدگیکننده واگذار شده است. در بند مورد اشاره آمده است «هر گاه ضمن رسیدگی در دادگاه نقص تحقیقاتی احراز شود دادگاه میتواند رأسا نیز نسبت به تکمیل تحقیقات اقدام نماید».
- پراکندگی در رسیدگی به پروندههای مرتبط با یکدیگر، یکی از عوامل موثر فرصت دادن به مجرمان برای فرار احتمالی از پنجه عدالت است. مخصوصا آنکه در بسیاری از موارد، بخشهای مختلف یک پرونده شبیه قطعههای متفاوت یک پازل هستند که در کنار هم میتوانند مفهوم و چهره واقعی جرم را نشان بدهند. این نکته نیز در نامه رئیس قوه قضائیه دیده شده. آنجا که در بند ۷ آمده است: «کلیه اتهامات اشخاص حقیقی و حقوقی و کشوری و لشکری مرتبط با پرونده ارجاعی اعم از مباشر، شرکاء و معاونین در یک شعبه رسیدگی میشود».
- و اما، تمامی آنچه در نامه رئیس محترم قوه قضائیه آمده و با موافقت رهبر معظم انقلاب نیز روبرو شده است، گام اول و به بیان دیگر «نسخه برخورد» و «نقشه راه» است و نه «مقصود نهایی». ارزش این نسخه در آن است که پیچیده شود و اهمیت این نقشه راه در گرو آن است که ناپیموده نماند. یک بار دیگر، پاسخ کوتاه و حکیمانه حضرت آقا را مرور کنید. جان کلام و جانمایه مسیر است؛ «مقصود آن است که مجازات مفسدان اقتصادی سریع و عادلانه انجام گیرد. در مورد اتقان احکام دادگاهها دقت لازم را توصیه فرمائید».
- در جنگ تمامعیار اقتصادی نیز مانند سایر عرصهها و میدانهای جنگ، نظیر جنگ نظامی نمیتوان و نباید از لوازم و بایستههای آن غافل بود که شرح آن حدیثی مفصل است و فصل و بحث جداگانهای را میطلبد.
پدیده احمدینژاد در کسوت اپوزیسیون جعلی
روزنامه آرمان طی یادداشتی با عنوان پدیده احمدینژاد در کسوت اپوزیسیون جعلی نوشت: محمدرضا نیکفر، فلسفهدان و روشنفکر ایرانی مقیم آلمان در بخشی از مقالهای با عنوان «در ایران چه میگذرد؟» احمدینژاد را پدیدهای غریب و هم آشنا، تعریف میکند. اهم نکات مد نظر نیکفر در آن نوشته را میتوان بدین صورت ردیف کرد؛ احمدینژاد حاشیه را بسیج میکند تا مرکز قدرت را تقویت کند. او خزانه مرکز را تهی میکند، تا سرحدات را نه آباد، بلکه از نو تصرف کند و به حلقه ارادت درآورد. در ابتدا تکنیک در خدمت ایمان بود.
در مورد احمدینژاد، ایمان خود امری تکنیکی است. احمدینژاد به همه درس میدهد. او مجموعهای از خصلتها را در خود جمع کرده، به این جهت بسی خودمانی جلوه میکند: غلو میکند، زرنگ است و تصور میکند هر جا کم آوردی، میتوانی از زرنگیات مایه بگذاری و جبران کنی. احمدینژاد نماینده سنتی است جهشکرده به مدرنیت. او مظهر عقبماندگی مدرن ما و مدرنیت عقبمانده ماست. او اعلام ورشکستگی فرهنگ است. بیشک اگر نیکفر قصد توصیف پدیده احمدینژاد در کسوت رهبر خودخوانده اپوزیسیون را داشته باشد، حتما خصایص بیشتری از این پدیده برای مخاطب قابل تشریح است. احمدینژاد گسیخته از قدرت سابق، در کسوت اپوزیسیون، عصاره رادیکالیسم کور و خوشهچین همه جریانات سیاسی جلوهگر میشود. صبح در جمع مجمع تشخیص مصلحت نظام تکیه میزند تا برای گرهگشایی از اختلافات پیش آمده چارهاندیشی کند و عصر همان روز در جمع حاشیهنشینان در جایگاه زبان گویای آنها، کلیت نظام مستقر را به چالش میکشاند. به عبارتی در متن مینشیند و خود را نماینده حاشیه علیه متن مینمایاند. از منظر منتهیالیه راست (راست افراطی) و از دنده چپ (شعار عدالت) به عنوان محصول وحدت تحمیلی در جریان اصولگرا برای حذف اصلاحطلبی، دوگانه اصلاحطلبی-اصولگرایی را مورد هجمه قرار میدهد. در حالی که محصول گذار دوگانه اصلاحطلبی-اصولگرایی از فضای رقابت به فضای تخاصم است، در اختیار درآوردن نبض پوپولیسم را در فضای جدید، در همزبانی با حاشیه معترض جستوجو میکند و همزبان با آنها اصلاحطلب-اصولگرا را زیرعلامت سوال میبرد. مبانی هویتیاش از آن جهت در وضعیت تزلزل حداکثریاند که در دقایق سیاسی متوالی، حتی در یک لحظه سیاسی، خود را همزمان مظهر «ضد» و «نقیض» میپندارد. آنجایی که خود را در تمایز با دیگری تعریف میکند، خصایصی پررنگ از دیگری دارد و تضادهایی اساسی با «خود». اگر او را بسان یک متن تصور کنیم، به اقتفای هوبرت شلایشرت در کتاب شگردهای بحث با بنیادگرایان، میتوان او را منهدم پیش از تشکیل، لقب داد.
شلایشرت میگوید: بزرگترین اتهامی که میتواند یک متن را منهدم کند، برملایی تناقضات درونی آن است. از این منظر او متنی است که جمله جملهاش، تناقض است. احمدینژاد گرچه میخواهد نماد سیاست رانسیری (سیاست مردم) باشد، اما اینجا نیز با تناقضی اساسی مواجه است. تعریف او از مردم، ملت، حاکمیت، قانون، سیاست و دیگر مفاهیم، تعریفی معوج و کاریکاتوریزه است. وجه غریبی او در زمینه و زمانه امروز بر وجه آشنایش غلبه کرده است؛ این هم از تناقضات درونیاش ناشی میشود. صاحب گفتمانی نیست و زبان و کردارش سمتوسویی آشفته به خود گرفته است. در حالی که همه در مقابل تهدید ترامپیسم، صلای اتحاد و انسجام میدهند، ظاهرا او حواشی پیش آمده از خروج ترامپ از برجام را نقطه عزیمت اعلام موجودیت جدید خود تعریف میکند. گویی این بار میخواهد با پیوند پوپولیسم و ترامپیسم امکان دولتسازی بیابد. چیستی و کیستی پدیده احمدینژاد، هر چه باشد اما، رسالت جریان بهبودخواه و خردگرای منافع ملیمحور، مدیریت فضا برای عبور از بحران است. ممکن است احمدینژاد فاقد وجاهت و گفتمان منسجمی برای به چالش کشاندن نظم و مسیر جریان بهبودخواه باشد، اما تصلب و انفعالی که به نام اعتدال بر کشور سایه افکنده است، حتما زمینه ناامیدسازی و اضمحلال را در بطن جامعه میپروراند. شور و شعوری که به نام جنبش اجتماعی-اصلاحی از خرداد ۷۶ به بعد بارها دولتسازی کرده است، امروز در آستانه تهیشدگی است. پدیده احمدینژاد، اگر همهاش بحران بود، اما میتواند هشداری برای سطوح مختلف سیاست در وضعیت کنونی باشد؛ فضای جامعه جنبشی را با سیاستهای معطوف به منافع ملی، از سیاست امید لبریز کنید.
چند درصد از خزر برای ایران برد محسوب میشود؟
علیرضا صدقی در سرمقاله امروز روزنامه ابتکار امضای روز گذشته کنوانسیون دریای خزر را موضوع قرار داد و نوشت: بررسی تاریخچه تعیین رژیم حقوقی دریای خزر نشان میدهد که ایران تاکنون در ۵ معاهده پیرامون این دریاچه حضور جدی داشته است. در ۴ رژیم حقوقی گذشته رویدادها و اتفاقات، تفاوتهای چشمگیری با یکدیگر داشتهاند. معاهده گلستان در سال ۱۸۱۳ نخستین رژیم حقوقی تعیینشده دریای خزر بود؛ پس از آن عهدنامه ترکمانچای در سال ۱۸۲۸ به امضا دولتین ایران و روسیه تزاری رسید و در ادامه دو قرارداد به سالهای ۱۹۲۱ و ۱۹۴۰ میان ایران و اتحاد جماهیر شوروی مورد توافق قرار گرفت. در دو قرارداد نهایی سهم این دریا میان دو کشور به صورت مساوی تقسیم شد. موضوعی که امروز بسیاری از تحلیلگران و کارشناسان امور بینالملل نسبت به آن اتفاق نظر دارند.
مدعای اصلی این کارشناسان به موجب کنوانسیون ۱۹۷۸ وین درباره «جانشینی دولتها»، استوار شده است.
در این کنوانسیون آمده است کشورهایی که از تجزیه دیگر کشورها پدید میآیند باید به تعهدات کشوری که از آن جدا میشوند، عمل کنند. از دیگر سو، در ۲۱ دسامبر سال ۱۹۹۱ جمهوریهای شوروی سابق با امضای اعلامیه آلماآتا متعهد شدند که به قراردادهای شوروی با دیگر کشورها پایبند باشند. بر این اساس، کلیه کشورهای حاشیه خزر به لحاظ حقوقی موظف هستند تا نسبت به مفاد قراردادهای ۱۹۲۱ و ۱۹۴۰ میان ایران و اتحاد جماهیر شوروی متعهد باشند. موضوعی که بلافاصله پس از فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی از این ریل خارج شد و کشورهای حاشیه خزر از همان زمان تلاش کردند تا رژیم حقوقی دریای خزر را به طور کلی دگرگون کنند.
کار به جایی رسید که در یک نوبت توافقی میان سه کشور روسیه، آذربایجان و قزاقستان به وجود آمد که با مخالفت ایران و ترکمنستان، از دستور کار خارج شد. این منازعه دیپلماتیک ۲۱ ساله نشان میدهد که مسئله تعیین رژیم حقوقی دریای خزر برای همسایگان آن از اهمیت فوقالعادهای برخوردار است و بسیاری از مناسبات داخلی این کشورها را تحتالشعاع خود قرار میدهد.
در چنین شرایطی مواجهه منطقی، شفاف و اصولی با مسئله، یک ضرورت جدی و اجتنابناپذیر است. موضوعی که متاسفانه در فرآیند سفر رئیسجمهوری به قزاقستان کمتر مورد توجه قرار گرفت. هرچند که گفتگوها و توافقهای صورت گرفته به منظور امضا این کنوانسیون از ماهها پیش به انجام رسیده بود، اما افکار عمومی در بیخبری کامل به سر میبرد و روز گذشته به ناگاه ـ. آنهم با واکنش برخی کنشگران سیاسی ـ. موضوع بر سر زبانها افتاد و حساسیتهایی پیرامون آن شکل گرفت. مسئلهای که به نظر میرسد باید بسیار پیشتر از آن و از زمانی که دستگاه دیپلماسی دیگر همسایههای خزر به آن دامن میزدند، مورد توجه واقع میشد.
بیخبری افکار عمومی از یک سو و ابهام جدی در تعیین رژیم حقوقی این دریاچه از سوی دیگر، موجب شده است تا تحلیلها و واکنشهای منفی بسیاری پیرامون آن شکل بگیرد. با تمام این اوصاف، دستگاه دیپلماسی کشور در روز گذشته بارها و به شیوههای مختلف اعلام کرد که در این معاهده هیچ توافقی درخصوص تعیین قدرالسهم ایران و هیچ یک از کشورهای ساحلی دریای خزر صورت نگرفته است. این موضوع و همچنین سخنرانی رئیسجمهوری در آکتائو و تاکید وی بر رعایت مفاد قراردادهای ۱۹۲۱ و ۱۹۴۰ امیدواریهایی را در سطح رسانههای داخلی به وجود آورد. هرچند انتظار سهم ۵۰ درصدی از دریای خزر بسیار دور از ذهن است، اما مردان دیپلماسی ایران میتوانند با تاکید و تکیه بر این سهم مصرح در قراردادهای موصوف، زمینه را برای بالا بردن سهم ایران تا ۲۰ یا ۲۵ درصد افزایش دهند. طبیعی است این محدوده سهمیه برای ایران هم میتواند عادلانه باشد و هم شرایط برد ـ. برد را برای تمامی کشورهای ساحلی دریای خزر به وجود بیاورد.
فارغ از تمام موضوعات مرتبط با رژیم حقوقی دریای خزر، بار دیگر باید از رویکرد و نحوه مواجهه دولت با افکار عمومی درخصوص موضوعاتی از این دست که پیوندی عمیق با غرور ملی ایرانیان دارد، انتقاد کرد. متولیان حوزه اطلاعرسانی دولت بار دیگر نشان دادند که کمترین توجهی به افکار عمومی و پیامدهای شکلگیری فضایی هیجانی در جامعه پیرامون این مسائل ندارند. به نظر میرسد دولت هرچه سریعتر باید نسبت به این نقیصه جدی در امر اطلاعرسانی فکری عاجل داشته باشد و از بروز موقعیتهای مشابه جلوگیری کند. بدون تردید جامعه ایران دیگر توان پذیرش چنین فضاهای هیجانی و نگرانکنندهای را در آینده نخواهد داشت.
22 مرداد






تابناک را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید
نظرات بینندگان
چیز دیگه ای برای از دست دادن داریم؟
ای کاش بجای ایران ی جای دیگه به دنیا میومدم
جوونی مون تباه شد
فقط 50درصد نه کمتر نه بیشتر
دوستانی که احساسی نظر میدهند که باید 50% را بگیریم. با چی میخوایید بگیرید. اگه با روسها وارد جنگ بشیم نه تنها خزر که احتمالاً چند تا از استانهای شمالی کشور رو هم از دست میدیم. لطفاً رو پشتیبانی غرب حساب نکنید. مگه اوکراین که غرب پشتشه تونست کاری بکنه. لطفاً اشتباه جنگ دوم ایران-روس پس از عهدنامۀ گلستان تکرار نشود، که منجر به ترکمنچای شد.
اغلب نظرات را خواندم احساسی صحبت نکنید دولت در خصوص دریای مازندران بتنهایی نمی تواند تصمیم بگیرد کل حاکمیت تصمیم گرفته اگر ۵۰ درصد ایران حفظ شود بفرمائید چگونه آذربایجان و ترکمنستان باید سهم خود را بگیرند سهم ۵۰ درصد ایران کل سواحل این کشور را در بر میگیرد چگونه آنها به دریا دسترسی داشته باشند باید در سواحل این کشور دیوار بکشیم و بگوییم شما حقی از این قسمت دریا ندارید کمی فکر کنید فروپاشی شوروی این شرایط را پدید آورده و چاره دیگری هم نیست ۲۱ سال مذاکره شده مسله بسیار تخصصی است
ترکمانچای دیگری را امضا کردند. سهم ایران 50 درصد میباشد که در زمان شوروی بین ایران و شوروی تقسیم شد. بعد از فروپاشی شوروی این سهم 50 درصدی شوروی بوده که باید بین روسیه و جمهوریهای تازه استقلال یافته تقسیم میشد و این مساله هیچ ربطی به سهم 50 درصدی ایران نداشت. اما با توجه به افشای یکی از مسوولین روسی حاضر در همین اجلاس قزاقستان، در سال 75 در حالیکه روسیه انتظار تاکید ایران بر سهم 50 درصدی خود داشته، مسوولین ناکارامد ایرانی پیشنهاد سهم مساوی 20 درصدی بین 5 کشور حاشیه خزر را داده اند!!!! و به این ترتیب در کمال تعجب و ناباوری دو دستی بخش بزرگی از سرزمین ایران را به کشورهای آذربایجان، ترکمنستان و قزاقستان هدیه داده اند!!!!!! مسببین این خیانت باید شناسایی و اعدام گردند.. باید به حال و روز مردم و کشور خون گریست.
ما حتا اینقدر نمی دانیم نباید نام خزر ضد ایرانی و غیر ایرانی را روی دریای مان بگذاریم.نام ایرانی این دریا کاسپین است.حالا ما مدعی سهم 50 درصدی هستیم.ما منافع ملی حالی مون نیست.منافع ملی حکم می کند نام ایرانی کاسپین را برای این دریا استفاده کنیم نه نام جعلی و غیر ایرانی یک قوم منقرض شده خزر .
خلیج عربی
کاش به جای نام غیر ایرانی و ضد ایرانی خزر از نام ایرانی و زیبای کاسپین استفاده کنیم.
فقط یک کلام، یک قرارداد ننگین دیگر برای ایران در تاریخ ثبت شد
«هرچند انتظار سهم ۵۰ درصدی از دریای خزر بسیار دور از ذهن است» چرااااااااا؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟
این حق مسلم ما هستش
خداحافظ دریای زیبای کاسپین.تاریخ در آینده قضاوت خواهد کرد
2
دوستان اصلا و ابدا ناراحت نباشید. اولا که منافع ملت ایران در این قرارداد کاملا لحاظ شده است. من خود خویشتن بودم اونجا دیدم.
دوماً دریا میخواهیم چکار؟ ملت برن ساحل خوش گذرونی کنند؟
سوماً و از همه مهمتر اینکه ما بخشیدیم. اونها هم به موقع و سر بزنگاه طرف ما رو می گیرن!
لطفاً سواد سیاسی را بالا ببرید. فقط در این صورت میتوانید فقر و بدبختی خانواده های مسئولان را درک کنیم. با موتور و دوچرخه میرن سرکار هیچ جا هم استخدام نیستن.
آیا فکر نمی کنید منافع ملی در دفاع از حق ایران در دریای خزر است نه در سوریه؟
دورد بر احمدی نژاد قهرمان که اینگونه همه به وحشت انداخته
لازم است سهم 50% شوروی از دریای مازندران اکنون بین کشورهای تازه بوجود آمده تقسیم شود و تجزیه شوروی دلیلی بر از دست دادن حقوق50% ایران نخواهد بود.
از دست دادن حتی 1% آن هم فقط بخاطر ضعف سیاسی بوده و تاریخ ما را نخواهد بخشید .
با سلام
ببخشید من هردو قرارداد 1921 و 1940 رو مطالعه کردم و هیچ کلمه ای در خصوص مساوی ندیدم. در عین حال دریای خزر دارای بیش از 6000 کیلومتر ساحل است و ساحل ایران از همه کمتر و در حدود 600 کیلومتر.
واقع بین باشیم 50 درصد یعنی سواحل ترکمنستان و اذربایجان.
ای کاس از سر حب و بغض تصمیم گیری نکنیم.
اخ این احمدی نژاد بیچارتون کرده
ما با روس ها این حرف ها رو نداریم که 1 درصد بسه واسمون اونم واسه اقازاده ها که برن ویلا بسازن کیفشو ببرن
سهم ایران در نشست اخیر کشورهای حاشیه دریای خزر به 11 درصد کاهش یافت. علی برکه الله
روحانی با بی ارزش تر کردن پول ملی ایران درمقابل ارزهای دیگر باامضا قرارداد ترکمنچای دریای خزر راهم به روسیه بخشید
مجلس نباید زیربار چنین قراردادننگینی برود سهم ایران از دریای خزر 50درصد است وباید همان 50درصد باشد
مجلس باید چکار کند؟ در دادگاههای بین المللی شکست میخوریم.
این هم یه بازی جهت دور شدن ذهن مردم بابت گرونی و تورم و احتکار و بیکاری سهم ما بلاخره 50 درصد یا 11 درصد
بقول دوستمون ترکنچای دیگر امضا شد مبارک باش
شیخ حسن روحانی بااجرای سیاستهای ویرانگر وپرداختیهای ناعادلانه وتبعیض آمیز بین کارمندان وبازنشستگان با مقامات ووزرا کمر اکثریت بازنشستگان را باوجود رفع تحریمها ودوبرابرشدن قیمت جهانی نفت وآزادشدن 150میلیارددلار خم نمود با امضا قرداد ننگین منابع 50درصد ایران از دریای خزر رابه 11الی 14درصد تقلیل داد و پول ملی ایران را که 3000تومان تحویل گرفته با قیمکت بیش از 10هزارتومان تا این لحظه رساند وتورم کمرشکنی که 5سال افتخارمیکرد کنترل کرده ظرف چند ماه ازرکورد 8سال دوره احمدی نژاد هم بالاتر رفت وضعیت وخیم اقتصادی کشوررا فراهم نمود
آرمان امروز لطف کن نظراتت رو برای خودت نگه دار!
لطف کن پاسخ بده.
اپوزوسیون چیست؟
انتقاد چیست؟
منتقد کیست؟
بر اساس قرداد جدید سهم ماهیگیری ایران از ۱۰ مایل به بیشتر از ۲۰ مایل افزایش پیدا کرده و این یعنی سهم ۵۰ درصدی ما که داد می زدند یعنی کشک بوده و خیال یک عده ای
چطور سهم ما ۵۰ درصدی بود که نصف بیشتر این دو کشور اذربایجان و ترکمنستان که جزی از شوری بودند پوشش می داده و تا ساحل خودشون بیشتر نمی توانستند پیش روی کنند؟!
یک کمی باید فکر کرد
آگاهي از مفاد دقيق قرارداد بايد به آگاهي عموم برسد.
پرسش اين است که اتحاد جماهير شوروي فروپاشيد و سهم آن 50 درصد و سهم ايران هم 50 درصد بود. آيا نبايد سهم 50 درصدي بين همان کشورها تقسيم مي شد و ايران کماکان سهم 50 درصدي خود را حفظ مي کرد؟ چرا حق مردم ايران مورد بذل و بخشش قرار گرفت؟ سهم 13 درصدي يعني 37 درصد کاهش سهم ايران (!) اين نکته را چگونه در تاريخ خواهند نگاشت؟
با سلام.چند درصد از خزر برای ایران برد محسوب میشود؟ با توجه به قراردادهای گذشته به چند نکته از ادامه اشتباهات تا کنون اشاره میکنم :
1- از آنجایی که پس از فروپاشی شوروی همه دنیا گورباچف را سرزنش کردند اما گورباچف با یه تیر چند تا نشان زد یک اینکه معاعده 100 ساله در شرف پایان بوده و مناطق اشغال شده (17 شهر قفغاز ) بایستی به ایران بر میگشت و قدرت ایران در معادلات جدید زیاد تر میشد را تضعیف نمود - دوم اینکه با ایجاد کشور های کوچکتر علاوه بر اینکه تسلط بر آنها راحتر است و بجای اینکه مستقیم با ایران مشکل داشته باشد از طریق کشورهای منطقه نبض بازی را در دست میگیرد سوم اینکه همیشه در رای گیری منطقه ای به راحتی میتواند رای کشورهای منطقه خزر را در هر نوع اختلافات منطقه ای و سازمانهای بین المللی کسب نماید . پس با زیرکی تمام و بر نامه ریزی از قبل و ایجاد دگیریهای منطقه ای سازو کار استقلال این کشورها را فراهم آورد.
2- سیاستمدارا وقت آن زمان ایران از سر ذوق زدگی بلافاصله استقلال این کشورها را به رسمیت شناختند قافل از اینکه کمی تعمل کنند و موشکافی کار را انجام بدهند با توجه به سابقه تاریخی سیاسی بازی شوروی سابق ، همیشه بیاد داشته باشیم که برای تائید و امضاء هر قراردادی وقت هست ولی بعد از امضاء هزینه فسخ آن زیان بار تر هست و جایی که شرایط به نفع هست بیشترین امتیاز را باید گرفت که اینکار را نکردیم. برای شما مثال میزنم.
فرض کنیم میخواهید خانه یا مغازهای را بخرید و آن مکان مستاجر دارد حال شما بدو اینکه تکلیف مستاجر را روشن کنید مبایعه نامه را مینوسید و سند میزنید اما مستاجر حاضر به تخلیه یا پذیرش شرایط شما نیست و در اینجا مستاجر با گرفتن امتیازاتی حاضر به تخلیه میشود ودر دادگاهی نمیتوانید حق شمارا به اثبات برسانید.
و اما راه درست این بود که اول مالک تکلیفش را قبل از فروش با مستاجر روشن میکرد و ملک را تخلیه شده معامله میکردید یا اینکه اگر مستاجر میخواست به استفاده از ملک ادامه دهد همزمان قرادادی محکم با خرید ملک با مستجر و فروشنده میبستید . سر دبیر محترم فکر میکنم با این مثال کل قضیه روشن هست چه کلاه گشادی سرمان رفت که برای حق خودمان بایستی درخواست و خواهش بکنیم و ماهیگران ما را هم بازداشت بکنند . یادمان نرود که برای حفظ خاک و آب دلیر مردانی را تقدیم کردیم .
پشنهاد : حال که وضعیت به این شکل رسیده ایران میتواند طبق معاعده1921 1- همه 50 درصد خودشو ادعا کند
2- یا 25 درصد سطح و زیر سطح را پیگیری نماید با فرض که اختلافات حل و فصل گردد.
3- اینکه 12 مایل فاصله از ساحل کشورهای شرق و غرب دریا جزء آبهای سرزمینی آن کشورها باشد و حد فاصله وسط بین دوخط موازی از سواحل شرقی و غربی تا مرز وسط معاعده قرارداد متعلق به ایران یعنی در حد وسط یک مستطیل از خط مرزی عرضی وسط دریا تا ساحل 12 مایلی آبهای سرزمینی کشورمان ( تقریبا شبیه یه قارچ کامل)
یادمان باشد درخواست حداکثری قانونی در معاعده راه را آسانتر میکند.
اطلاعات غلط به مردم ندهید. قرارداد ترکمنچای در 1828 بسته شد و در 1989 بیش از 160 سال از عمر آن میگذشت. ضمن آنکه در متن قرارداد هیچ چیز در مورد بازگشت نوشته نشده بود. ضمن اینکه شوروی با قدرت نظامی که داشت از ایران نمیترسید بلکه برعکس بود. امیدوارم روزی برسد که رسانه های ایران در مورد مرزبانان و سربازانی که در زمان شوروی در مرزها بدست روسها شهید میشدند شفاف ساری کنند.
مردم به شدت نگران سهم ایران در دریای خزر هستند!
من دیشب به حال مملکتم افسوس خوردم . بستر دریا رو هم به همسایه ها دادیم .
اکثر مفسدان اقتصادی به جایی وصلند . با آنها با احترام برخورد خواهد شد تا آبها از آسیاب بیفتند
50 درصد دررابطه با اجازه کشتیرانی بود وحالا هم هست ، با کلی گویی وسفسطه کسانی را که معدل هوشی آنها پایین است تواشتباه نیاندازید. اگر 50 در صد ادعایی شما شامل تمامی موارد می شد باید درزمان شوروی ایران درنفت آذربایجان وگاز ترکمنستان شریک می شد ، نه شوروی این اجازه را به ایران میداد ونه کشورهای جانشین فعلی ونه قوانین بین المللی این اجازه را به ایران میدهد .سهم واقعی ایران از خزر 11.5 درصد است وبیشترازآن هم بدست ایران نخواهد آمد
حالا مثلا تو این قرارداد جدیده 50 درصد حق کشتیرانی ایران حفظ شده ؟؟؟ ببین با اینکه ما زمان قاجار بازنده جنگ بودیم ولی تونستیم تو قرارداد ترکمنچای حق حالا به قول شما 50 درصدی کشتیرانی رو بگیریم
سلام
این موضوع مهمی است که باید به طور جدی بررسی شود
اساسا" طبق چه اصولی و قراردادی سهم ما 50 درصد بود؟
خیر ناشناس 1145. براساس ترکمنچای کل خزر دست روسیه بود. براساس قراردادهای 1921 و 1940 ایران و شوروی در خزر سهم مشاع داشتند. حالا هرکس تفسیر خودش از مشاع را دارد. عین قرارداد گلستان یه نقطۀ اختلافی گذاشتن تا بعداً بتونن ازش استفاده کنن (اون زمان همین مساله منجر به جنگ دوم ایران-روس و در نهایت ترکمنچای شد)
بر اساس قرارداد ترکمنچای که ما فکر میکنیم تو این قرارداد به ما خیلی ظلم شده حالا ببین این قرارداد جدیده دیگه چیه
طبق قراردادی که در اون سال باکشور شوروی امضا شد متوجه باش شوروی نه روسیه وقتی که باشوروی توافق شد 50،50 اون موقع شوروی کشور بود بعدازفروپاشی شوروی این کشورها اعلام استقلال کردن و روسیه بوجود امد ایران که تیکه نشد و سهم 50 ایرا محفوظ بود تااینکه از دوره هاشمی قضیه فرق کرد و الان هم فقط ساحل خزر برا ایرانه احتمالهم داره چند وقت دیگه روسها بیان یه دیوار بکشن دم ساحل اونم ازایران بگیرن.
محتکر دارو ی درمانی به هر میزان که به منظور کسب منفعت مادی باشد باید قاطعانه اعدام شود
کسی که حاضر است برای منافع مادی خود با جان انسانها بازی کند بخاطر جان دیگران باید طعم مرگ را بچشد و این کاملا عادلانه است.
سلام , خیلی جالب است چند سال است که طرف پرونده دارد و تابحال به دادگاه نیامده و معلوم هم نیست کی دادگاهش تشکیل شود ؟ قانون برای بعضی فصل الخطاب نیست , واقعا متاسفم
فقط پنجاه درصد که حق مان هست نه برد بیشتر از ۵۰ برج هست .
سهم ایران همان پنجاه درصد است انها مگر صد کشور هم بشوند .کوتاهی حتی یک در صدی یعنی باج دادن به روسیه
دادن رفت بنده خدا
دولتها اگر کار مفیدی به اندازه ارزن انجام داده باشند با بوق و کرنا از ماهها قبل و سالها بعد گوش ملت را کر میکنند تا مردم صداهای دیگر را نشنوند ولی وقتی ترکمنچای در پیش یا پس باشد بسیار متین هستند و عموما دو پهلو حرف ميزنند که وقتی موضوع لو رفت بگویند ما میخواستیم احقاق حق کنیم ولی دشمنان نامردی کردند .
وقتی تقسیمات مشخص نیست؟ پس تعهد برای چه؟
اگر ازدواجی در کار نباشد،تن نازی اخرش میشود زنا!
قبل از تجزیه شوروی سهم ایران از دریای مازندران ۵۰ درصد بود باید ۵۰ درصد سهم ایران حفظ و کشورهای دیگر سهم خود را از ۵۰ درصد باقیمانده طلب می کردند که متاسفانه سهم ایران نیز بین کشورهای دیگر تقسیم شده است !!!
اصل مطلب تمام و کمال را فرمودید، چرا حق ایران به این وضوح داره بزل و بخشش میشه، چرا برای این موضوع بسیار مهم رای گیری نمیشه؟؟؟؟؟؟
ما هرگز این قرارداد ننگین را نخواهیم پذیرفت و امضا کنندگان انرا تاابد نخواهیم بخشید،این قرارداد نقض اشکار تمامیت عرضی کشور است ،دریای مازندران متعلق به ملت ایران است و روسیه قانونا باید ۵۰٪سهم خودرا با سه کشور دیگر تقسیم میکرد،حق مسلم ملت ایران را حراج کردید ، من جانباز جنگ تحمیلی اعلام میکنم این قرارداد مردود است،از مقام معظم رهبری تقاضامندیم در این رابطه ورود فرمایند
ایا ترکمنچای دیگری اتفاق افتاده است؟
"در چنین شرایطی مواجهه منطقی، شفاف و اصولی با مسئله، یک ضرورت جدی و اجتنابناپذیر است " شفافیت اونم اینجا حرفا میزنی تابی
مسولان و شفافیت؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟
طرق میگه روحانی چرا باید معذرت خواهی کنه؟ اااااااا انگار نه انگار تو مملکت چه اتفاقی افتاده اصلا بدهکار شدیم به این مسئول ها
اگه احمدی نژاد اپوزیسون جعلیه، چرا ازش این قدر وحشت داربن و مرتب علیه اش مطلب می نویسید. احمدی نژاد رو کسی نمی شناخت او جز هیئت حاکمه نبود و در زمان او کشور کاملا امنیتی بود اما او کشور رو سی سال جلو برد و ایران شد هفدهمین اقتصاد برتر دنیا. آیا می خواهید این را انکار کنید. از طرف دیگر شماها که بر سر احمدی نژاد می کوبید، چرا از نقصان سیاسی کشور صحبت نمی کنید. کشوری که احزاب بزرگ نداره و یه عده هیئت حاکمه داره اونو اداره می کنه و فقط پست ها توسط همین آدم ها جا بجا می شه.
50% که داشتیم.الان میشه 13 درصد. دمتون گرم.خداحافظ خزر.خلیج فارس هم که دست چینیاست.میترسم فردا روز یکی بیاد بگه داداش شما رو قبلا خریدیم بیا برو سر زمین بردگی کن
شهروند، تصحیح کنید 6% : رقمی که از دهان روسها بیرون پرید(مال موقعی که روسها از شکایت ایران به دادگاههای بین )المللی در قضیۀ اس 300 عصبانی بودند
ناشناس جا 11 درصد بی ارزشو خالی از منابع زیر زمینی
خزر دریایی که برای نسل ها ایرانیان مالک 50 درصد آن بوده اند و قدرت های متجاوز هرگز نتوانستن این سهم ایرانیان تصاحب کنند . خزر سالیان دراز به قدمت ایران و ایرانی با خون و رگ ایرانی هم بیوند بوده است و خواهد بود . صرف نظر از منابع اقتصادی و استراتژیکی این معاهده به مثابه وطن فروشی خواهد بود اگر سهم ایران کمتر از 50 درصد باشد و این به ایران ربطی نخواهد داشت که کشوری بعد از فروباشی برای جبران به خاک و آب دیگری طمع داشته باشد .
تابناک نقش شما در آگاهی دادن کجاست . مسولان که خواب هستند و انگار متوجه ننگ تاریخی ماجرا نیستند ما در زمان مدرسه همیشه از شاهان بی لیاقت که منجر به تجزیه ایران شده اند به بدی نام میببریم و از مردمان آن زمان جز وطن فروشان بی عرضه یاد نمی کنیم . آیا تاریخ دوباره تکرار خواهد شد و ما را آیندگان به بی تعصبی و بی غرتی یاد خواهند کرد . در قرن 21 جطور این ماجرا قابل توجی است .؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟
واقعا نمی دونم چه چیزی میشه گفت.... آیندگان چه چیزی درباره ما و قردادی که درباره ی دریای خزر درحال بسته شدن فکر خواهند کرد....ما در مقابل خون شهیدان، که از بهترین های این خاک بودن ،مسئولیم.....برای وجب به وجب این خاک جانها فدا شده.....که حالا مسئولین ما با یک امضا آن را ببخش...
دریای کاسپین مایملک ابدی مردم شمال بوده و هست
هیچکس حق ندارد یک قطره از آن را ببخشد
تجسم برجام را دیدیم خیلی شفاف وبدون پنهانکاری در این اجلاس خزر
متاسفم
آیندگان در مورد ما چیزی نمی گویند
درباره مسئولین نظر می دهند
مفسدان اقتصادی چگونه محاکمه خواهند شد؟دعواشون میکنن ! میگن ای بی تربیت چرا دزدیدی
مثلا که چی؟
مگر الکی است کشورهای دیگر حق ابی نداشته باشند
به راحتی شکایت می کنن و ایران محبور به غرامت می شود
من در سازمانی در ایران کار میکردم که یکی از مفسدین اقتصادی بزرگ در آنجا رئیس بود و بنده تا آنجا که میتوانستم نمیگذاشتم ایشان و دوستانشان که اداره را اشغال کرده بودند دزدی کنند و بالاخره یک روز از طرف وزارت اطلاعات سراغم آمدندو میخواستند برایم پرونده درست کنند و طوری فهماندند که باید خفه شوی یا هزینه بدهی من هم راه اول را انتخاب کردم و از خدا خواستم که انتقام مرا از این دزدان بگیرد که البته دعای من اجابت شد و الان با حکم سنگین در حبس هستند. ایشان جای مهر در پیشانی دارند و همیشه در صف اول نماز بودند.
روحانی ، ۶ سال کشور را معطل برجام کرد و در رکود نگه داشت ، صنعت هسته ای را به باد داد بدون اینکه امتیاز قابل ملاحظه ای از آمریکا بگیرد و حالا هم با بخشیدن سهم ایران از خزر ، شاهکاری جدید از خود نشان داد
خدا قوت رییس جمهور کلید به دست !!!
متاسفم . متاسف . تاسف برای چیزی بدتر از ترکمانچای . متاسفم برای این مردم که سرزمینشان را در خفا فروختند.
در لحظات حساس و مهم کشور از نظر سیاسی و اقتصادی و زیر فشار تحریم ها و هجمه ها ، دادن اینهمه امتیاز به روسها در خزر چه توجیهی برای مردم و آیندگان دارد ؟
پوتین هم خوب میدونه چجوری از آب گل آلود ماهی بگیره.
چرا به نظر مردم در مورد قراردادهای مهم کشور با دیگر کشورها اهمیت نمیدهید؟
قراردادهای دولت تدبیر و امید به سود کشور و مردم ایران نبوده ، نیست ، و نخواهد بود. از جمله قرارداد خزر !!!!!
این قرارداد هم به سرنوشت برجام دچار خواهد شد و امتیازات زیادی از ایران توسط پوتین گرفته خواهد شد.
ناکارامدترین دولت در ایران را داریم تجربه میکنیم.
خون شهدا گریبان ناکارامدان را خواهد گرفت.
نظر شما
سایت تابناک از انتشار نظرات حاوی توهین و افترا و نوشته شده با حروف لاتین (فینگیلیش) معذور است.