تلاش عجیب برای میوهچینی از حقوق و دستمزد کارگران!
در روزهایی که انبوه کارگران چشم انتظار تعیین افزایش حداقل دستمزدشان برای سال آتی هستند و امیدوارند که این افزایش متناسب با تورم شدید سال جاری باشد، برخی نمایندگان مجلس ترجیح میدهند آیندهنگرتر عمل کرده و بی آنکه دخل و تصرفی در ماجرا داشته باشند، جایی برای خود در سمت برنده رزرو کنند!

به گزارش «تابناک»؛ در روزهایی که انبوه کارگران چشم انتظار تعیین افزایش حداقل دستمزدشان برای سال آتی هستند و امیدوارند که این افزایش متناسب با تورم شدید سال جاری باشد، برخی نمایندگان مجلس ترجیح میدهند آیندهنگرتر عمل کرده و بی آنکه دخل و تصرفی در ماجرا داشته باشند، جایی برای خود در سمت برنده رزرو کنند!
امثال نمایندگانی که مدعی هستند حداقل حقوق کارگران باید ۴ میلیون تومان باشد؛ عددی که به باور ارائه کنندگان، تنها راه برای رهایی کارگران از زیر خط فقر خواهد بود، چون مرکز پژوهشهای مجلس شورای اسلامی اعلام کرده که خط فقر در تهران ۳ میلیون و ۲۰۰ هزار تومان است و هر پرداختی زیر این عدد، ندید گرفتن این واقعیت است.
نکتهای که اگر بدانیم از زبان زهرا ساعی، یکی از اعضای فراکسیون کارگری مجلس به عنوان نتیجه بررسیهای این فراکسیون در نشست اخیرشان بیان شده و موضع این فراکسیون در خصوص افزایش حقوق کارگران برای سال ۹۸، پیشنهاد حقوق ۴ میلیون تومانی است، عجیبتر به نظر میرسد!
پیشنهادی که البته برنامهای برای اجرایی شدن آن بیان نشد تا این گونه به نظر برسد که چیزی بیش از تلاش نمایندگان عضو این فراکسیون برای جلب نظر کارگران نیست. برنامهای برای محبوب شدن نمایندگان عضو این فراکسیون در میان جمعیت بزرگ کارگری کشور که این روزها چشم انتظار اعلام میزان افزایش حداقل حقوق برای سال آتی هستند.
کارگرانی که بهتر از هر کسی میدانند میزان دریافتی شان با خط فقر فاصله زیادی دارد و همواره به این موضوع اعتراض داشته و دارند، اما بهتر از نمایندگان مجلس در جریان شیوه تعیین حداقل دستمزد سالانه خود و نشستهای سه جانبه مربوط به آن هستند؛ نشستهایی که یک ضلع آن نمایندگان کارفرمایان هستند، ضلع دیگرش نمایندگان کارفرمایان و ضلع آخر آن دولتمردان.
نشستهایی که در آنها نمایندگان کارگران افزایش بالاتری را مطالبه میکنند و نمایندگان کارفرمایان افزایش کمتری را و دولتمردان میکوشند پیشنهادهای دو طرف را با میانجیگری به توافقی واحد برسانند. افزایشی که نه کارفرمایان را به زمین بزند و تعدیل نیرو و اخراج کارگران را به دلیل افزایش هزینهها موجب شود و نه ندید گرفتن حقوق و خواستههای کارگران باشد.
روندی که با بحث و جدلهای فراوان طی میشود تا جایی که سال گذشته، شاهد به نتیجه نرسیدن آن تا آخرین روز سال بودیم. این در حالی است که در روند تعیین میزان افزایش، همواره به نرخ رسمی تورم سالانه تکیه میشود و این گونه هم نیست که پیشنهادهای نمایندگان کارفرمایان و کارگران، از هیچ الگوی خاصی تبعیت نکرده و مثلا یکباره پیشنهاد افزایش چند صد درصدی حداقل حقوق کارگران ارائه شود!
اتفاقی که ظاهرا در مجلس و در فراکسیون کارگری قوه مقننه قابل رخ دادن است که اگر نبود، یکباره پیشنهاد رساندن حقوق یک میلیون و ۱۱۱ هزار تومانی امسال به ۴ میلیون تومان برای سال بعد توسط ایشان داده نمیشد و بی توجهی به مکانیزمهای تعیین افزایش حقوق تا این اندازه عجیب و غریب بروز و ظهور نمییافت.
پیشنهادی که اگر فکر میکنید در نقل و روایت آن اشتباهی رخ داده و در حد حرف بوده و بس، سخت در اشتباهید چراکه اخیرا علیرضا محجوب، رئیس فراکسیون کارگری مجلس شورای اسلامی بار دیگر بر آن تأکید کرده و در خصوص چرایی رسیدن به عدد عجیب ۴ میلیون تومان گفته: «در نشست فراکسیون کارگری ارقامی که برای حقوق و دستمزد کارگران در سال ۹۸ پیشنهاد شده بود، مورد بررسی قرار گفت، ما حدس زدیم که ممکن است چنین رقمی حاصل شود.»
اما فرجام این پیشنهاد چه خواهد بود؟ محجوب در این باره به خبرگزاری مجلس شورای اسلامی گفته: «قرار بر این شد که وقتی گزارش سه جانبه کارگران، کارفرمایان و دولت آماده شد و کارگروه مربوطه آن را امضا کرد، مجدد فراکسیون کارگری نشستی با حضور نمایندگان کارگران، کارفرمایان و دولت برگزار کند تا با حضور کارشناسان مربوطه به این موضوع رسیدگی کرده و اعلام نظر کنیم. بیتردید بعد از اینکه تصمیم نهایی در این نشست گرفته شود، نتیجه را در بیانیهای توسط فراکسیون کارگری در سطح عمومی اعلام خواهیم کرد.»
به عبارت بهتر، فراکسیون کارگری تصمیم گرفته تا پیش از نشستهای تعیین حداقل دستمزد کارگری، پیشنهادی درخور توجه ارائه داده و بعد کنار بنشیند و در پایان وقتی نشستها به ثمر رسید و میزان افزایش حقوق کارگران برای سال بعد مشخص شد، بار دیگر تشکیل جلسه داده و با صدور بیانیهای اعلام موضع کند.
جالب نیست؟ نمایندگان مجلس بی آنکه راهی برای عملی شدن پیشنهادشان ارائه دهند یا حتی واقعیاتی مانند نشستهای سه جانبه و شیوه عملشان را مد نظر قرار داده یا نقد کرده یا هیچ اقدام دیگری صورت دهند، منتظرند تا نتیجه اعلام و حتی امضا شده و رسمیت پیدا کند و بعد درباره آن بیانیه صادر کنند؛ بیانیهای که میشود حدس زد در راستای به دست آوردن دل کارگران خواهد بود!
بیانیهای که سالهای گذشته صادر نشده و قرار هم نیست به هیچ تغییر و تحولی در عرصه تعیین حقوق و دستمزد کارگران منجر شود؛ تغییری که اگر قرار باشد رقم بخورد، باید در مجلس کلید بخورد و چه جایی بهتر از فراکسیون کارگری برای رقم زدن آن. فراکسیونی که ظاهرا اعضایش می خواهند نقش اپوزیسیونی به خود گرفته و با میوه چینی از حساسیت مسأله دستمزد کارگران، احتمالا برای انتخابات آتی مجلس مهیا شوند!
تابناک را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید
نظرات بینندگان
سهم حقوق کارگران از سود کارفرما به 5 درصد هم نمیرسه!!!!! آقایان از کاخ و ماشینهای میلیاردی خود و خانواده شان که حق کارگران در آن است کمی بزنند همه چی درست میشود!!! زیاده خواهی عداه ای باعث نابودی کارگران شده است
ما دهه شصت تجربه جنگ در کنار کمبود کلا وگرونی را تجربه کردیم ولی با توجه به تقسیم کالاهای اساسی بین اقشار جامعه در قالب کوپن هرچند در حد محدود ولی کمک بسیار بزرگی به قشر ضعیف بود چه بسا بارها به وضوح شاهد بودیم که اونایی که وضعیت مالی بهتری داشتند سهمیه ماهیانه خودرا به اطرافیان کم بضاعت ویا فامیل میدادند همه هم راضی بودند حالا ممکن به بعضی بربخور بگن بعد سی سال واندی برگردیم به دوران گذشته وکوپن صف وغیره ولی صد رحمت به کوپن حداقل حق به حقدار می رسید الان میتونند با شارژ کارت یارنه وغیره از طریق فروشگاههای معتبر (رفاه --شهروند--کورش)بین مردم توزیع کنند خیلی محترمانه
کارگر کیلویی چند................
نخیر.گول این چرندیات کارفرماها رو نخور.اینا با این بهونه میخان جلوی افزایش حقوقو بگیرن وگرنه هزینه حقوق کمتر از ۱۰درصد هزینه یک کارفرماست و ضمنا مگه اونا تو این شش ماه که قیمتارو دو برابر کردن حقوقها ثابت نبود؟!مگه سودشون بالا نرفته؟
کارفرما از افزایش نرخ ارز و قیمت های نجومی دو تا سه برابری حداقل ۱۰۰درصد افزایش سود داشته تو شش ماهه دوم امسال بدون اینکه ریالی حقوق ها رو افزایش بده.حالا باید حداقل ۵۰درصد افزایشو قبول کنه
سلام.
سه ضلع نمایندگان دولت، نمایندگان کارفرمایان و نمایندگان کارگران.
سازوکار انتخاب این نمایندگان چگونه است؟
آیا کارگران در انتخاب نمایندگان شان دخیل هستند؟ چگونه؟
آیا کارفرمایان در انتخاب نمایندگان شان دخیل هستند؟ چگونه؟
ماها انقدر تحت فشار هستیم که حتی دیگه قدرت فکر کردن رو هم از دست دادیم...
اگر همبستگی داشتیم با یکی دو هفته تحسن سراسری خیلی خوب میتونستیم قدرتمون رو به یاد مدیران بیاریم!
شب عید است تورمی که وجود ندارد ! فقط قیمت یک روسری ناقابل به ۱۷۰ هزار تومان رسیده است
کارگرا بیچاراً
مشگل اصلی صنعت و تولید ما اینست که ما در ایران ،هیچگاه ،قانون کار واقعی بمعنای چگونگی درست درست کار کردن ،همراه با مشخصات و استاندارهای مشخص شده در انون کار که ضامن ایجاد ارزش افزوده واقعی و متناسب با کار انجام شده باشد ،اصلا نداشته و نداریم.
قانون کار در ایران ،بسته به مورد و جو موجود تا بحال ،یا قانون حمایت از کارفرما بوده و یا قانون حمایت از کارگر.
واین در صورتی است که همواره، خود موضوع کارکردن و چگونگی ایجاد ارزش افزوده متناسب با دستمزد پرداختی در واقع ،تنها مظلوم شهید شده قانون کار فعلیست
مسئولین محترم باید بدانند که با این روش موجود ، نه میتوانند به کارگر کمک واقعی و دراز مدت یکنند و نه به کارفرما و بدیهیست :
تا زمانی که برای موضوع چگونگی کار کردن و تعیین مشخصات محتوائی ان که عمدتا ، رابطه منطقی خود موضوع کارکردن با ایجاد ارزش افزوده متناسب است، مشخصات ملموسی در قانون کار قائل نشوند ،کلیه اقداماتشان در ارتباط با کارگر و کارفرما ، حد اکثر و آنهم در بهترین حالت ، فقط میتواند ،احتمالا در حد یک قرص مسکن نتیجه بخش باشد و بس.
کارگر بیچاره اسیر دست سیاست های مجلس و دولت
حقوق ۴ میلیونی....
حقوق ۴ میلیونی برای سال ۱۴۲۰ تصویب میشه.
خنده داره واقعا
واقعا از شرایط سخت اقتصادی کارگران باخبریم و میدونیم این وضعیت و حقوق خیلی سخته ولی بنگاههای کوچک اقتصادی توان پرداخت دستمزدهای بیشتر در شرایط رکود را ندارن ، مثلا یه تعاونی مثل ما که ۳ نفر نیرو داره ، از محل افزایش قیمتها سود بیشتری عایدش نشده فقط مشکلاتش بیشتر شده ، چه حمایتی از بنگاههای اقتصادی کوچک شده با میشود ؟!
ما چون بدبخت بودیم کارگر شدیم یا چون کارگر هستیم بدبخت شدیم؟؟؟؟
شما هم قبول میکنید اگه استمرار وضع موجود باعث غیر قابل تحمل شدن زندگی کارگران شد امثال اعدام شوند
حالاکه افسار گرانی وگرانفروشی را رهاکرده و اند تولید کننده و کارخانه دار و تاجر و کاسب هرچه دشان خواست گرانفروشی میکنند. چرا خفت اضافه حقوق کارگرها را چسبیده اند.
عارف جان سرت به جایی خورده یا اینکه اکسیژن به مغزت نرسیده .جان بابا قیمت ها که چندین بار قبل ازبالا رفتن حقوق بالا رفته دیگه نمیدونم چی رو میخوای بالا ببری
دولت نقش میانجی در جلسه شورای عالی دستمزد را ندارد بلکه نظرش ، به دلیل اینکه بزرگترین کارفرمای کشور هست به نظر کارفرماها نزدیکتر هست
همچنین در جلسه سه جانبه یک عضو بی طرف هم هست که دارای رای نیز میباشد که این عضو نیز یکی از وزرای اقتصاد و دارایی و یا صنعت میباشد که در واقع وزن نهایی سه رای کارفرمایی در مقابل یک رای کارگری میشود
با این اوصاف نتیجه این میشود که هیچ سالی متناسب با واقعیات اقتصادی جامعه افزایش دستمزد نداشتیم تا جاییکه اکنون پایینترین و غیر عادلانه ترین دستمزد دنیا متعلق به ایران هست
خواهشا اگر واقعا دلتان برای کسب و کار ایرانی میسوزد کذب ننویسید
مشکل جامعه کارفرمایی ، هزینه های بسیار زیاد مواد اولیه و مالیات و قاچاق و سیاستهای نادرست سیاست خارجی ر زمینه جذب سرمایه های خارجی میباشد
وگرنه بالا بردن دستمزد بزرگترین ره آوردش برای کارفرماها بالا رفتن قدرت خرید جامعه هست
دقیقا کاری که اوباما در هنگام تحویل دولت با اقتصاد بحرانی موروث دولت بوش کرده بود همین بالا بردن هزینه تولید بود
یعنی دستمزد کارگران را افزایش داد
نتیجه اما معکوس بود
کسب و کار آمریکا دچار شکوفایی و جهش شد
کارگر مهندس آمریکایی با توجه و احترامی که از سمت بزرگترین مقام کشور کسب کرد با انرژی مضاعف به کار و تلاش و ابتکار پرداخت و کشور از بحران خارج شد
خواهشا در زمینه های اقتصادی مطالعه بفرمایید
برادر برخی دنبال منافع شخصی خودشان هستند و اکثر در شرکت های بزرگ خصولتی کار می کنند که حساسیتی به این موضوع ندارند و وصل به خزانه هستند و نه در کارگاه پیرن دوزی
عزیز از این وضع هیچکس سود نبرده چون اگر سرمایه شما ۳ برابر هم شده باشد به نرخ ثابت ارز معادل پارسال است و بقیه ثروتشان بر باد رفته و اگر هم سودی بود نصیب دلالان شده نه کارفرمایانی که فروششان به واسطه رکود کاهش یافته،هزینه هایشان ۳ برابر شده و در حال تعطیلی هستند و حقوق شما را قرار است اینها بدهند نه جمع دلالان
برادر این همه افزایش دانشجو حداقل باید این سود را داشته باسد که سواد اقتصادی مردم بالا برود و به فهمند اقتصاد علم ریاضیات است نه سرزمین رویاها در سال ۸۳ حقوق کارگر بود ۱۰۰ هزار تومان و دلار بود ۱۰۰۰ تومان الان حقوق هست ۱/۲میلیون تومان و دلار ۱۲۰۰۰ تومان و انچه در این بین روی داده حباب قدرت خرید بوده که بواسطه افزایش قیمت نفت روی داده که دیگر وجود ندارد و الان هم علیرغم گرانی نرخ ارز نسبت حقوق به نرخ ارز مثل سال ۸۳ است و بیشتر از این بدون رشد اقتصادی و خلق ثروت ناممکن است حال چه مردم فقیر باشند و چه نباشند
دیدگاه خود را بنویسید
سایت تابناک از انتشار نظرات حاوی توهین و افترا و نوشته شده با حروف لاتین (فینگیلیش) معذور است.