حادثه تلخ و بهاي ارزان «جان» در ايران
به ما گفتند: شما بايد 20ميليون تومان به حساب بيمارستان واريز كنيد... در بين راه، به دليل كمتجربگي راننده و خرابي خودرو، آمبولانس از كار افتاد. در هواي سرد و برفي بهمن ماه، به دليل از دست رفتن پوست و ترشحات پوستي زياد، همه بانداژها خيس شده بود، .... بيمارستان هم پس از گذشت 48 ساعت، با گرفتن مبلغ 6ميليون تومان جسد را به ما تحويل داد.

يكي از بينندگان «تابناك»، با تشريح حادثهاي تلخ كه منجر به از دست رفتن جان همسرش بر اثر وظيفهناشناسي برخي دستگاهها شده، به طرح چند پرسش پرداخته است.
در پيام اين بيننده آمده است: در تاريخ 3/11/86 به علت قطع گاز منزل، همسر اينجانب با شركت گاز تماس ميگيرد و اظهار ميدارد كه گاز منزل از شب گذشته دچار افت شده و از آن طرف، مأموران شركت گاز ميگويند: لولههاي گاز شما دچار هواگرفتگي شده و بايد شلنگ اجاق گازتان را جدا كرده و با باز كردن شير، هواي لولهها خارج شود و به اين ترتيب، به محض اينكه بوي گاز استشمام كرديد، شير را ببنديد.
پس از گذشت چند دقيقه و به علت استشمام نشدن بوي گاز، بار ديگر همسرم تماس ميگيرد و درخواست كمك ميكند كه دوباره مأمور شركت گاز ميگويد: اين كار را ادامه دهيد تا بوي گاز استشمام شود كه اين تماسها چند بار تكرار ميشود و پاسخ مأموران شركت گاز در همه موارد، اين بوده است كه شما اين كار را بايد ادامه دهيد.
و سرانجام پس از گذشت بيش از يك ساعت، بوي گاز استشمام شده و همسرم شير گاز را ميبندد و بخاري را روشن ميكند و پس از روشن نمودن بخاري، به سراغ آبگرمكن آمده و به محض روشن كردن كبريت، گاز جمع شده در آشپزخانه در جريان هواگيري منفجر شده و ضمن آسيب رساندن به منزل، همسرم نيز دچار سوختگي شديد (85درصد) ميشود.
پس از دو روز بستري شدن همسرم در بيمارستان سوختگي شهيد صدوقي يزد، پزشكان تشخيص دادند كه براي ادامه درمان بايد به تهران منتقل شود و بهترين بيمارستان از نظر سوختگي بيمارستان شهيد چمران است. در روز جمعه 15/11/86 با پذيرش بيمارستان شهيد چمران تماس و درخواست پذيرش كرديم كه به ما گفتند: شما بايد مبلغ بيست ميليون تومان عليالحساب به حساب بيمارستان واريز كنيد. عاجزانه درخواست كرديم شما بيمار ما را پذيرش كنيد، ما اين پول را در روز شنبه به حساب شما واريز ميكنيم، چون ما الان در يزد هستيم و جور كردن اين مبلغ پول در روز جمعه براي ما ممكن نيست. مسئولان بيمارستان گفتند: شما دست كم بايد پنج تا شش ميليون به ما بدهيد و يك چك به تاريخ فردا به همراه سفته به حسابداري تحويل دهيد، كه ما مجبور شديم دست به دامان هركس و ناكسي شويم تا اين مبلغ و سفتهها را تهيه كنيم.
پس از گذشت اين مراحل، به ما اجازه دادند كه بيمارمان را از يزد به تهران منتقل كنيم، براي انتقال نامبرده پزشكان تشخيص دادند كه بهترين وسيله آمبولانس زميني و بهتر است از بخش خصوصي آمبولانس بگيريد كه اين كار را كرديم، وليكن در بين راه، به دليل كمتجربگي راننده و خرابي خودرو، آمبولانس از كار افتاد و مجبور شديم از كاشان درخواست آمبولانس كنيم و در هواي سرد و برفي بهمن ماه، بيماري كه تمامي بدنش بانداژ بود و به دليل از دست رفتن پوست و ترشحات پوستي زياد، همه بانداژها خيس شده بود، سرماي زيادي متحمل شد. در هر صورت، بيمار به بيمارستان منتقل شد و تحت مداوا و معالجه قرار گرفت كه جا دارد از پرسنل زحمت كش بيمارستان تقدير و تشكر شود، اما متأسفانه، پس از گذشت 48 ساعت، معالجات ميسر واقع نشد و همسرم به رحمت خدا رفت و با گرفتن مبلغ شش ميليون تومان جسد را به ما تحويل دادند.
حال چند پرسش:
ـ آتشنشاني اعلام ميدارد كه رفع هواگيري از لولههاي گاز، وظيفه شركت گاز است نه مشترك. آيا اگر مسئولان شركت گاز، وظيفه خود را انجام داده بودند، اين حادثه رخ ميداد؟
ـ آيا ورود شركتهاي خصوصي به بخش بهداشت و درمان و عدم نظارت بر آنها به سود جامعه است؟
ـ آيا بيمارستانها به ويژه بيمارستانهاي دولتي براي پذيرش بيماران اورژانسي بايد چنين شروط سنگيني داشته باشند؟ (بيمارستان شهيد چمران زير نظر وزارت دفاع است).
با عنايت به مطالب گفته شده، عاجزانه درخواست پيگيري دارم.
در پيام اين بيننده آمده است: در تاريخ 3/11/86 به علت قطع گاز منزل، همسر اينجانب با شركت گاز تماس ميگيرد و اظهار ميدارد كه گاز منزل از شب گذشته دچار افت شده و از آن طرف، مأموران شركت گاز ميگويند: لولههاي گاز شما دچار هواگرفتگي شده و بايد شلنگ اجاق گازتان را جدا كرده و با باز كردن شير، هواي لولهها خارج شود و به اين ترتيب، به محض اينكه بوي گاز استشمام كرديد، شير را ببنديد.
پس از گذشت چند دقيقه و به علت استشمام نشدن بوي گاز، بار ديگر همسرم تماس ميگيرد و درخواست كمك ميكند كه دوباره مأمور شركت گاز ميگويد: اين كار را ادامه دهيد تا بوي گاز استشمام شود كه اين تماسها چند بار تكرار ميشود و پاسخ مأموران شركت گاز در همه موارد، اين بوده است كه شما اين كار را بايد ادامه دهيد.
و سرانجام پس از گذشت بيش از يك ساعت، بوي گاز استشمام شده و همسرم شير گاز را ميبندد و بخاري را روشن ميكند و پس از روشن نمودن بخاري، به سراغ آبگرمكن آمده و به محض روشن كردن كبريت، گاز جمع شده در آشپزخانه در جريان هواگيري منفجر شده و ضمن آسيب رساندن به منزل، همسرم نيز دچار سوختگي شديد (85درصد) ميشود.
پس از دو روز بستري شدن همسرم در بيمارستان سوختگي شهيد صدوقي يزد، پزشكان تشخيص دادند كه براي ادامه درمان بايد به تهران منتقل شود و بهترين بيمارستان از نظر سوختگي بيمارستان شهيد چمران است. در روز جمعه 15/11/86 با پذيرش بيمارستان شهيد چمران تماس و درخواست پذيرش كرديم كه به ما گفتند: شما بايد مبلغ بيست ميليون تومان عليالحساب به حساب بيمارستان واريز كنيد. عاجزانه درخواست كرديم شما بيمار ما را پذيرش كنيد، ما اين پول را در روز شنبه به حساب شما واريز ميكنيم، چون ما الان در يزد هستيم و جور كردن اين مبلغ پول در روز جمعه براي ما ممكن نيست. مسئولان بيمارستان گفتند: شما دست كم بايد پنج تا شش ميليون به ما بدهيد و يك چك به تاريخ فردا به همراه سفته به حسابداري تحويل دهيد، كه ما مجبور شديم دست به دامان هركس و ناكسي شويم تا اين مبلغ و سفتهها را تهيه كنيم.
پس از گذشت اين مراحل، به ما اجازه دادند كه بيمارمان را از يزد به تهران منتقل كنيم، براي انتقال نامبرده پزشكان تشخيص دادند كه بهترين وسيله آمبولانس زميني و بهتر است از بخش خصوصي آمبولانس بگيريد كه اين كار را كرديم، وليكن در بين راه، به دليل كمتجربگي راننده و خرابي خودرو، آمبولانس از كار افتاد و مجبور شديم از كاشان درخواست آمبولانس كنيم و در هواي سرد و برفي بهمن ماه، بيماري كه تمامي بدنش بانداژ بود و به دليل از دست رفتن پوست و ترشحات پوستي زياد، همه بانداژها خيس شده بود، سرماي زيادي متحمل شد. در هر صورت، بيمار به بيمارستان منتقل شد و تحت مداوا و معالجه قرار گرفت كه جا دارد از پرسنل زحمت كش بيمارستان تقدير و تشكر شود، اما متأسفانه، پس از گذشت 48 ساعت، معالجات ميسر واقع نشد و همسرم به رحمت خدا رفت و با گرفتن مبلغ شش ميليون تومان جسد را به ما تحويل دادند.
حال چند پرسش:
ـ آتشنشاني اعلام ميدارد كه رفع هواگيري از لولههاي گاز، وظيفه شركت گاز است نه مشترك. آيا اگر مسئولان شركت گاز، وظيفه خود را انجام داده بودند، اين حادثه رخ ميداد؟
ـ آيا ورود شركتهاي خصوصي به بخش بهداشت و درمان و عدم نظارت بر آنها به سود جامعه است؟
ـ آيا بيمارستانها به ويژه بيمارستانهاي دولتي براي پذيرش بيماران اورژانسي بايد چنين شروط سنگيني داشته باشند؟ (بيمارستان شهيد چمران زير نظر وزارت دفاع است).
با عنايت به مطالب گفته شده، عاجزانه درخواست پيگيري دارم.
تابناک را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید
نظرات بینندگان
با سلام
خواهر من در هنگام تولد بعلت تاخیر در عمل نیاز به اکسیژن داشته است . و ظاهرا قرار دادن نوزادان زیر دستگاه اکسیژن در بدو تولد امری طبیعی و ساده ای است . ولی با بی مبالاتی دکتر و پرستاران نوزاد به دستگاه اکسیژن منتقل نگردیده بود. و در حال حاضر خواهرم کودک 8 ساله ای است که بدلیل مرگ سلولهای مغزی دچار عقب افتادگی شده است و یک عمر پدر و مادرم و بقیه خانواده با این غم بزرگ زندگی خواهیم کرد.
در زمستان گذشته من از یک کوچه رد میشدم که بوی شدید گاز استشمام کردم و با بررسی متوجه شدم یک علمک گاز ضربه خورده و گاز شدیدا نشت میشود. با شرکت گاز تماس گرفتم و چهل دقیقه اونجا وایسادم تا بیان و جا رو نشونشون بدم چون چای پرتی بود.دوباره تماس گرفتم اما ازشون خبری نشد که نشد. با بازرسی تماس گرفتم که بازرسی وقتی ازشون استعلام کرد گفتند اصلا تماس نداشتیم. ولی باوجود دستور بازرسی هم نیامدند که نیامدند و من بعد از سه ساعت چون داشت غروب میشد و هوا سرد تر انجا را ترک کردم
با تاسف دردی درمان نمی شود شعار بس عمل کنیم کجا رفت تفکر بنی آدم اعضای یکدیگرند که در آفرینش زیک گوهرند
ارزشهای جامعه ما فقط پول است وبس...
هوابس ناجوانمردانه سرداست ......... سلامم را که پاسخ گوید...... خدایاازاین مصائب به توپناه میاوریم بهای انسان گرامیترین مخلوق خالق چقدرارزان است
یک دانشجوی دختر تهرانی در سال گذشته به دلیل نبود جا در ICU و فقدان آمبولانس دارای ICU برای انتقال آن به تهران در اراک جان باخت. بهتر نيست که براي امکانات پزشکی و خصوصا بخشهای CCU و ICU و تامین آمبولانسهای مجهز در این مرکز استان اقدام شود؟
من جمعه هفته پيش براي ملاقات به بيمارستاني رفته بودم هنگامي كه وارد شديم آمبولانس مريض بسيار بدحالي را آورده بود با عجله او را روي برانكارد گذاشتند و به سمت اورژانس بردند اما به خاطر دست اندازي كه در ورودي اورژانس وجود داشت و بدليل عجله زياد برانكارد واژگون شده و به تبع آن مريض به روي زمين پرتاب شد.
آيا نبايد ورودي اورژانس با راهرو همسطح باشد؟
آيا نبايد پرسنل اورژانس دقت بيشتري كنند؟
با سلام و عرض تسليت به اين هموطن عزيز ، همسر بنده نيز بدليل عدم راهنمايي درست پزشكان يك عمر بايد با پاي لنگ زندگي كند و هيچكس هم پاسخگوي اين بي احتياطي ها نيست
با تسلیت به این هم وطن. چندی پیش هم یکی از بستگان ما بر اثر تصادف به یک بیمارستان دولتی برده می شود و نظر به اینکه جراحا ت خیلی عمیق نبوده ایشان را مرخص می کنند. که در ظرف چند ساعت به حال کما می روند و فوت می کننند. علت مرگ خونریزی داخلی اعلام می شود. یک عکس فقسه سینه چقدر تمام می شود که بیمارستانهای دولتی از انجام آن خود داری می کنند و با جان خیلی ها بازی می کنند. آیا تا به حال تحقیق کرده اید تا ببینید چند نفر به همین سادگی مرده اند!!
نداشتن پول هم که نیازی به توضیح نیست!
من هم نمونه بسیار تلخی را تجربه کردهام .بابای من در یک تصادف رانندگی در خارج از شهر دچار مصدومیت شد ونخاع اش اسیب دید و به بیمارستاني در مشکین شهر مراجعه کردییم اما به ما امبولانس ندادند . ما مجبور شدیم مصدوم نخاعی را با وانت بار وشبانه به تبریز انتقال بدهیم.وباعث اسیب وفوت شد واصلا کسی جوابگو نشد
من از این حادثه واقعا متاسفم و با این دوست عزیز همدردی می کنم. بنده یکی از پاک ترین انسان هایی رو که میشناختم در یکی از بهترین بیمارستان های تهران بر اثر سهل انگاری از دست دادم. فکر می کنم عدم مسئولیت پذیری و ضعف سیستم قضاوت و عدم سخت گیری در اجرای احکام مهمترین عوامل این حوادث هستند (پیرو تحلیل آقای مطهری).
من یک ایرانی مقیم ایتالیا هستم و از این حادثه بسیار ناراحت شدم و تاسف خوردم اما تاسف چه سودی برای کسی که یکی از عزیزترین اعضای خانواده اش را بر اثر ندانم کاری از دست داده دارد اما میخواهم توجه شما را به چند مورد از برتری های نظام بهداشتی ایتالیا جلب کنم تا حداقل مسئولی این موضوع را بخواند و ترتیب اثر دهد البته من که به قول ایرانی ها چشمم اب نمی خورد که موثر باشد:1. تمام بیمارستان ها و مراکز درمانی این کشور به مجهز ترین امبولانس ها و مجهز ترین بخش های درمانی تجهیز شده اند. 2.در تمام بیمارستان های دولتی جلوی قسمت پذیرش تابلویی زده که مثلا اگر درامد شما در این حد تا این حد است این مقدار پرداخت کنید و به همین تناسب و اصلا هم توجه انچنانی به این مسئله که ایا الان این فرد درامد خود را واقعی میگوید یا نه ندارند. 3. به قول یکی از دوستان عزیز در بالا که گفته اند کار از اساس ویران است حرف ایشان را 100%قبول دارم.
تسليت تسليت وباز هم تسليت دوست عزيز بنده هم دراول ديماه1385تنها فرزند خواهر خودراكه درروزتولد22سالگيش براثر تصادف وبخاطر تشخيص اشتباه دكتر شيفت مبني بر نبودن ضربه مغزي ومخالفت با اعزام نامبرده به مركز استان ازدست دادم واكنون خواهرم بعد از اين حادثه براثر بيقراري زياد مبتلا به سرطان حنجره گرديده خداوند به شما وبازماندگان مرحومه صبر عنايت فرمايد.آمين
با سلام
آيا وقت آن نرسيده كه ما هم مثل كشور هاي ديگر مثلا كانادا داراي بيمه همگاني و مجاني شويم فقط چند ميليارد دلار از پول هاي نفتي كفايت نميكند و در صورت عدم امكان از اين طريق يك ماليات ويژه براي اين منظور از همه احاد مردم دريافت گردد.
بهزاد
با سلام :
به این دوست خوبمان تسلیت گفته وارزو می کنم این حادثه اخرین نمونه ان باشد گرچه خودم خیلی به گفته ام ایمان ندارم .
یادم نمی رود نیمه شبی را که خبر دادند برادرم تصادف کرده و راننده با وجدانی که ایشان را از اتومبیل خرد و خمیر شده به بیمارستاني در لاهیجان رساند((بیمارستان که چه عرض کنم درمانگاه هم نیست)) مسئولین دلسوز بیمارستان بیمار اورژانسی را به حال خود رها کرده و منتظر کس و کارش بودند تا عملیات مالی قبل از درمان را انجام دهند, بعد از انجام وظیفه خودمان متوجه شدیم که بیمارستان دستگاه سی تی اسکن دارد اما پزشک جراح ندارد به ناچار باید برادر مجروح خود را به بیمارستان دیگری انتقال دهیم اما دریغ از امبولانس .
با بخش خصوصی تماس گرفتیم و گفتند که فعلا"راننده شان در حال استراحت هستند 2 ساعت دیگر تماس بگیریم !!!
خلاصه برادر مجروح خود را در خودروی پیکان یک اژانس خوابانده و به بیمارستان خصوصی رشت منتقل کردیم بماند انکه چقدر تحقیر شدیم و غرورمان را شکستیم تا برای نجات زندگی برادرمان پذیرش بگیریم,حال باید علی الحساب مبلغ 500 هزار تومان به بیمارستان می دادیم.
خدایا من بلا دیده و پر از فشار عصبی نصف شب 500 هزار تومان از کجا بیاورم؟؟؟
بیش از این ادامه نمی دهم اما این سریال تا انتها ادامه داشت اما برای من درس مهمی داشت که امیدوارم شما ان را سانسور نکنید که اگر این کار را بکنید به اندازه همان مسئولان کم کار مقصر هستید و خطا کار.
درس مهمم ان بود که فهمیدم نباید به شعار ها اعتماد کرد, شايد از جنس ما نیستند و حرف ما را نمی فهمند, شايد درد مشترک نداریم و شايد فاصله مردم و مسئو لان زیاد است ,
متاسفم بگویم ما تحقیر شدیم تحقیر شدیم تحقیر شدیم.
کوروش از لاهیجان
با عرض تسلیت به این هموطن عزیز من هم در حادثه مشابه ای در سال 82 تنها برادرم را در اثر حادثه تصادف موتور بعلت عدم نبودن تیر چراغ برق در خیابان و تاریکی آن - عدم خط کشی خیابان و مشخص نشدن وسط و کنارههای - استاندارد نبودن کلاه ایمنی و بدبختانه ایجاد نقص فنی در سیستم روشنائی موتور صفر کیلومتر از دست دادم هیچکس هم به فریادم نرسید کلی هم هزینه بیمارستانی را دادم که در ابتدا اعلام کرده بود که در اثر تصادف هیچ مشکلی برای برادرم پیش نیامده و بزودی خوب خواهد شد دادم و .....
کاش این مطلب را چاپ میکردید چند وقت قبل با زن شوهری موتور سوار تصادف کردم و بر حسب وظیفه به نزدیکترین بیمارستان که یک بیمارستان تخصصی بود که مربوط به یک ارگان است بردم جراحات این مصدومان جزی بود از انجا که خودم پزشک اما در شغل ذلالی فعالیت میکنم به پرستار بخش گفتم نیاز به اینهمه ازمایش و اسکن نیست منتهی علیرغم میل مصدومان که اظهار میکردند بابا ما طوریمان نیست بگذلرید برویم ولی انها کار خودشان را میکردند و می گفتند اگر رفتی بیرون حالت بد شد کی جواب می دهد خلاصه در هین بالا پایین کردن مصدوم سرش را هم به طاق دستگاه رادیوگرافی زدند و شکستنش ودر نهایت مصدومان و من را بعد 2روز بستری بیخود و دو میلیون هزینه ناقابل مرخص کردند که دست اخر مصدوم بیچاره می گفت اگه پانصد تایش را به خودم می دادی خوب خوب میشدم و سرم هم نمی شکست
با سلام ودرخواست صبر براي اين هم وطن عزيز باستحضار عموم مي رساند كه اينجانب نيز در تاريخ 29/06/86 بدليل بي توجهي پرستار و تزريق آمپول ترامادول بدون هماهنگي با پزشك به همسرم نزديك بود دچار ضايعه ايي اينچنين شوم كه با لطف خداوند همسرم را از دست ندادم اما او همچنان دچار مشكلات عديده مي باشد متاسفانه تا زمانيكه هيچ مرجعي به اين جور مسايل رسيدگي ننمايد هر روز شاهد اينجور مسايل هستيم و خواهيم بود
دوستان من هم بسیار از این موضوع ناراحت شدم ولی یک نکته دیگر این است که ما هم بلد نیستیم چگونه مراقب خودمان باشیم.
آن خانم اگر موارد ایمنی را رعایت می کرد الان زنده بود و خانواده اش او را در کنار خود می دیدند.
در جامعه ای که فقط باید سالم باشی و مشکلاتت در حد استاندارد باقی بماند، باید بیشتر از بقیه ممالک مترقیه آدمی از خودش مراقبت کند که دچار مشکل نشود
به هم وطن عزیزم تسلیت میگویم و با اینکه میدانم هیچ چیز نمیتواند داغ از دست دادن همسر را برطرف کند از ایشان میخواهم حتماً با مراجعه به یک وکیل درجه یک در دادگاه اقامه دعوی کند هرچند همسرش زنده نخواهد شد ولی با مجازات عاملین این بی مبالاتی، از تکرار چنین مواردی جلوگیری میشود که امید است باعث شادی روح آن مرحومه گردد
دو سال پیش پسر عموی من هم در سبزوار،دقیقا با حادثه مشابهی(هواگرفتگی لوله های گاز) دچار سوختگی شدید شد و چند روز بعد از دنیا رفت.
دیدگاه خود را بنویسید
سایت تابناک از انتشار نظرات حاوی توهین و افترا و نوشته شده با حروف لاتین (فینگیلیش) معذور است.