رفتن به محتوای اصلی
آخرین خبرورود ایران به پیمان مکه جدی است/ نطفه پیمان کجا بسته شد؟
7بازدید
۲۶

غیرتی و سپاسی اگر نمانده، حیامان که مانده است...

حکایت عجیب تر این عاشقان بی ادعا این است که در کلام و نگاهشان گله و شکایتی نمی بینی و هنوز که هنوز است به درستی راهی که رفته اند، اعتقاد دارند، نه طلبکار کسی هستند و نه مزدی طلب می کنند، آن هم در زمانه ای که سیاست بازان یادمان داده اند هزینه ـ فایده کنیم، افرادی را می بینی که با آگاهی تمام از...

غیرتی و سپاسی اگر نمانده، حیامان که مانده است...
 سرویس دفاع مقدس ـ شهدا ستارگانی درخشان در آسمان این خاک هستند که با قربانی کردن خویش، نهال پایداری این ملت را آبیاری کرده اند، اما حکایت جانبازان و بازماندگان شهدا که سال هاست روی یک تخت و روی به سقف آسمان در انتظار وصال محبوبند خود قصه پر غصه دیگری است.

 به گزارش «تابناک»، مجموعه توانبخشی جانبازان قطع نخاعی در نیاوران، میعادگاه مردانی است که خود می گویند از قافله شهدا جا مانده اند و خداوند هنوز آنان را نپذیرفته و مانده اند که صاف تر، پاک تر و زلال تر به دیدار معبود بشتابند. و همین جاست که مفهوم امام و انقلاب را می توان عمیق تر درک کرد، زمانی که می بینی با همان چشمان به سقف دوخته شده و جان ناتوان و فضای گنگ و سرد به تو می گویند انقلاب ما همان تعبیر اماممان است که حقیقتا انفجار نور بود.

بنابر این گزارش، باید گفت که کدام جوان می تواند به همت و غیرت خود شک نکند، وقتی آن بدن های نحیف و نزار را می بیند که پس از سال ها خوابیدن بی تحرک بر تخت های سرد و خشک، نگران انقلابشانند که با تقدیم جان و زندگی خود آن را از دهان گرگ دست پرورده استکبار غرب و شرق به نام صدام بیرون کشیده اند.

 حکایت عجیب تر این عاشقان بی ادعا این است که در کلام و نگاهشان گله و شکایتی نمی بینی و هنوز که هنوز است به درستی راهی که رفته اند، اعتقاد دارند، نه طلبکار کسی هستند و نه مزدی طلب می کنند، آن هم در زمانه ای که سیاست بازان یادمان داده اند هزینه ـ فایده کنیم، افرادی را می بینی که با آگاهی تمام از تبعات جانبازی، وارد بازی شده اند که نتیجه آن را هرچه باشد، عاشقانه دوست دارند، چه، معتقدند زحمتشان گرچه ممکن است در نظر گروهی از جامعه که اکنون آنان را در کنج نمور آسایشگاه ها فراموش کرده اند، قدری نداشته باشد، اما آنان با خدای خود و رفقای شهیدشان قمار عشق کرده اند.

در پایان باید به این نکته اشاره کرد که مردم پای ارادتشان بسته است و کمتر به جبر زمانه وقت و دل دیدن این ستارگان نور و برکت ایران اسلامی را دارند، اما دولت و مسئولین لازم است همه امکانات خود را بسیج کرده و در خدمت این افرادی قرار دهند که دست و پا و وجود خود را فدای یک زمزمه لبان رهبری کردند که عاشقانه دوستش می داشتند و سر و پا و دل و جان را فدای قدم وی می کردند.

 راستی این مملکت آنقدر پول و سرمایه ندارد که دست و دل این مردان بی ادعا را بگیرد تا در اتاق هایی انبارگونه، چشمان خود را به سقف آسمان ندوزند؟

غیرتی اگر نمانده است، سپاسی اگر نمانده است، حیامان که مانده است، گوشت و خون و پوست و استخوانمان دارد می دهد جان. یک نفر می خواند همه مان را. آی آدم ها که در ساحل نشسته شاد و خندانید...
Googleافزودن تابناک به منابع ترجیحی گوگل

تابناک را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید

اشتراک گذاری

گزارش خطای خبر

اگر اشتباهی در این خبر دیدید، به تحریریه اطلاع دهید.

نظرات بینندگان

انتشار یافته:
۲۶
در انتظار بررسی:
۰
غیرقابل انتشار:
۰
پروين

سلام.جان بي مقدارم فداي جانبازان جنگ حتي 5 درصدشان.اما .ولي. شمارابه خداحرفي ازاون بچه هاي جنگ كنيدكه درصدجانبازي ندارن...................

محمد

سلام

من فرزند جانبازم. از وقتي يادم مي آيد پدرم هر چند ماه مدتي را بستري مي شود و چند ماه بعد بر مي گردد. هميشه با عصا. هميشه نا آرام. هميشه غمگين. بگذريم از سختي هاي ناگفتني زيادي كه در اين سالها كشيديم. بگذريم از زخم زبانها، بي مهري ها، كج شدن راهي كه قرار بود راست باشد و ...
ما امروز فقيريم. بسيار فقير. پدرم شرمنده خانواده اش است و من شرمنده پدرم كه نميتوانم كمكي كنم. امثال پدر من بسيارند. جانبازاني كه توانايي هايشان را براي انقلاب و جنگ دادند و امروز .....................

بازهم آفرين به غيرت تابناكي ها كه يك اشاره اي كردند. پدرم هميشه مي گويد جانباز ها فراموش شدند. كارشان با ما تمام شده و ما فراموش شديم.

نادر

خدا پاداششان دهد این غیور مردان را.

سید حسین

با سلام
گفتن دیگر دردی دوا نمیکند
آیا واقعا نمی توان بگونه ای عمل نمود که عزت و غرور این عزیزان پایمال نگردد و برای هر خواسته بحقشان که اجابت آن وظیفه مسئولین هست بدون دغدغه و ابزاری برخورد نمودن مشکل را حل نمود. انتظار جانبازان اول پاسداشت حرمت و سپس احقاق حقی که در قانون نیز دیده شده است بدون منت

ناشناس

ما را چه شده است؟ این یك معمای پیچیده است. همه در آرزوی كسب چیزی هستند كه من با آن جنگیده‌ام و جالب آنكه باید خدمتكارشان باشم در حالیكه دست و پا ندارم گاهی چشم، زبان و به گمان آنها حتی شعور! من بی‌دست، بی‌پا، زبان، گاهی چشم و به گمان آنها حتی شعور در دورافتاده‌ترین اتاق بداخلاق‌ترین بیمارستان وظیفه حفاظت از مرزهایی را دارم كه تمام روزنامه‌ها و شبكه‌های تلویزیونی حتی رفقای دیروزم - قربتاً الی‌الله - با تلاش تحسین‌برانگیز سرگرم تجاوز به آنند. جالب آنكه در مراسم آغاز هر تجاوزی با نخاع قطع شده‌‌ام باید در صف اول باشم و همیشه باید باشم چون تریبون، گلدان و صندلی باشم تا رسیدن نمایندگان بانك‌ها سپس وظیفه دارم فوراً به اتاقم برگردم.

صمد مهدی پور

با سلام

بنده به عنوان يک فرزند شهيد بعنوان کسي که پدرم و دو عمويم در سالهاي 60-61- 62 به درجه رفيع شهادت نائل شدند به همه مسئولان از بالاترين تا پايين ترين ميگويم قرار شهداي عزيز و ايثارگران 8 سال دفاع مقدس اين نبود.از دست دادن والدين براي کودکان خيلي سخت و طاقت فرسا است شما که پدر هستي و فرزندي داري توجه کن چقدر وجودت براي فرزندانت مهمه.فرزندان شهدا غم فقدان پدر را از يک طرف و مصائب و رنجهاي ديگر زندگي را بر دوش کشيدند اما انتظار اين روزها را نداشتيم. در انبوه مسائل و رنجها له و خرد و شکننده شديم .پدرمان يک بار شهيد شد و رفت و خوشا به حالشان.اما ما هم، غم از دست دادن پدر را داشتيم هم ناملايمات و بي مهر و محبتي هاي روزگاررا .خودمان بدليل فقدان بهترين يار و ياور(پدر) در سختي ها و ناملايمات روزگار همواره دلمرده وغمگين شده ايم و متاسفانه الان هم که خودم پدري هستم انگونه که شايسته فرزندانم هست نمي توانم با مهر و محبت با انها برخورد کنم مي داني چرا؟ شمع نا يافته از هستي بخش کي تواند که شود هستي بخش.جنگ تمام شد ولي پيامدهاي آن بدتر از خود جنگ است.شايد بعد از جنگ چندين نسل همواره از پيامد هاي ناشي از ان اسيب ببينند.اگر اين بي عدالتي ها ،ظلم ها وتضييع حقوق ها وتبعيضها را نمي ديديم کمتر غصه مي خورديم. بنده بعنوان يک کارشناس، 14 ساله در دانشگاه صنعتي اصفهان مشغول خدمت هستم. ولي در همين دانشگاه که يک نهاد دولتي و علمي است تضييع حقوق،ظلم و بي عدالتي بيداد ميکند. اگر در اين مملکت کسي خود را مسئول و متعهد مي داند بيايد تا برايش بگويم ظلم ،بي عدالتي ،تضييع حقوق،پارتي بازي وسوء استفاده از اختيارات يعني چه.چون همواره صادقانه و با صراحت گفته وباز هم ميگويم از هيچ چيزي وکسي جز خالق هستي خداي مهربان ترس و واهمه اي نداشته و ندارم.پس خودم را همواره معرفي کرده ام و باز هم ميکنم .فاش مي گويم واز گفته خود دل شادم بنده عشقم و از هر دو جهان آزادم.نه به دنبال بدست آوردن چيزي يا منفعتي هستم ونبوده ام و نه چيزي دارم که از دست بدهم .يک جان داريم مثل مرده متحرک.
صمد مهدی پور
09132169346

ناشناس

درد جانبازان را جانبازان ميدانند بس.

ناشناس

اینها بزرگتر از آن هستند که نیاز به دلسوزی امثال من از پا افتاده باشند.
ای کاش آدرس این مراکز را مینوشتید تا ما هم به آنجا رفته و با آنها تجدید میثاق کنیم.

ناشناس

وای از آن روزی که بگردد روزگار
آن سفر کرده برگردد به این دیار
خود بگوید راز شبهای جهاد
عشق و خون و جبهه و اروند کنار
خود بگوید عشق بود و آه و درد
نی توقع از در ودیوار و مرد
من چه کردم ، تو چه کردی بهره او
نه سلامی نه نگاهی بهر او
وای بر ماکه چه آسان برده ایم
یاد اورا از دل و جان شسته ایم

علي

مردان ملكوتي بي ادعا را دريابيم .كاش غوغا سالاران حمايت از امام انقلاب دلجويي از دلسوزان واقعي انقلاب كنند.

ناشناس

نه حاجی، حیایمان کجا بود؟ حیا ماله انسان است. انسانیتمان کجا بود؟

ناشناس

آقا سياه نمايي نكن

سیدهادی رضوی ـ ساری

یادآن ایام آن هجران به خیر= یادآن مردان با ایمان به خیر
یادیاران سفرکرده به خیر= یادایام گذرکرده به خیر
وسلام برتابناک به خاطرارایه این مطلب.
برادرجانبازتان ازساری

متین

این عزیزان منتظرترحم کسی نیستند....

خدا مارا بوسیله این بزرگواران می آزماید لطف کنید عکس هم تهیه فرمایید چون شنیدن کی بود مانند دیدن !بقول ما آذری ها:سویله ماخدان یوخاری گورمه دی قارداش.... دماخ افسانه دی قارداش...

ناشناس

چه می توان گفت به عزیزانی که هرگز از یاد نخواهند رفت؛ از یاد ملت ایثارگر. هر چند بعضی از مسئولین با نشستن روی صندلی که توسط ایثارگران برایشان مهیا شده و به نام آنها به جیب مبارک می ریزند و داد می زنند شهدا و جانبازان و ... را فراموش نکنید. کاش همیشه در صفحه تابناک ستونی به یاد این عزیزان از جان گذشته باشد هر چند کوتاه که یادمان نرود این زندگان همیشه جاوید را آنها به یاد ما نیاز ندارند بلکه این ماه هستیم که به یاد آنها نیاز داریم

ناشناس

اینان مردان یقین و اهل سرزمین پاکیهایند ، که با خدای خود معامله نموده اند ، و چه معامله ای بهتر و پرسود تر از معامله با او ..! انسانی که در برابر پروردگار خود ناسپاس است و خودش نیز بر این موضوع گواه است ،چه انتظاری برای سپاسگذاری از عزیزانی که سهم بزرگی در حفظ کیان سرزمین اهورایی و اسلامی عزیزمان داشته اند ، از این موجود گرفتار و اسیر سردی زمین می توان داشت.... خداوند بزرگ خود نصرت و یاریشان نماید ، و در دنیا خوشدل و خوشحال و راضی و در آخرت مرضی و با شهدا و صلحا و امامشان محشورشان گرداند و ما را نیز از این خلوص وپاداش این جمع بهره ای اندک برساند که لطف و عنایتی اندک از جانب پروردگار از عنایت بندگان بهتر و زیباتر و مطمئن تر است.....

baba

دیگر پیر شده ایم وقتی اخبار این جانبازان را می شنوم اشگ در چشمان وبغض در گلو فقط یک آرزو داریم خدایا مارا هم ببخش وبیامورز ببر خیلی سخت است که اینگونه موارد را ببینی کاری نتوانی بکن بنیاد جانبازان چه میکند

اسماعیل

مردان تکرار نشدنی
خدایا به انان صبر و استقامت عنایت فرما
خدایا هرکس را به اندازه ظرفبتش ازمایش کن
امین یا رب العالمین

ناشناس

افسوس

ناشناس

سفارشی ننویس توروخدا حالم رو بهم زدی تابناک. یکدونه از یاداشتهای من جانباز رو تا بحال درج نکردی . کلا دیگه این توسلتون به ما جانبازا وقتایی که لازم دارید نخ نما شده

دیدگاه خود را بنویسید

سایت تابناک از انتشار نظرات حاوی توهین و افترا و نوشته شده با حروف لاتین (فینگیلیش) معذور است.

تابناک در صفحهٔ اصلی گوشی

با افزودن تابناک به صفحهٔ اصلی، همین نسخهٔ سایت را با یک لمس باز کنید.

  1. در مرورگر، دکمهٔ اشتراک‌گذاری را بزنید. این دکمه ممکن است داخل منوی مرورگر باشد.
  2. گزینهٔ افزودن به صفحهٔ اصلی (Add to Home Screen) را انتخاب کنید.
  3. اگر گزینهٔ Open as Web App نمایش داده شد، آن را روشن نگه دارید و افزودن (Add) را بزنید.

اگر این گزینه را نمی‌بینید، صفحه را در مرورگر Safari باز کنید.