بی رغبتی زنان برای فرزندآوری بیشتر از مردان است/ تمرکز بودجه بر درمان ناباروری کارساز نیست
زنان ایرانی بی رغبتتر از مردان برای فرزندآوری هستند و این موضوع، دلایل متعددی دارد.

در سالهایی که سیاستهای «جوانی جمعیت» به یکی از مهمترین محورهای برنامهریزی اجتماعی و سلامت در کشور تبدیل شده، همچنان پرسش اصلی پابرجاست؛ چرا بسیاری از زوجهای جوان، با وجود مشوقها و حمایتهای قانونی، تصمیم به فرزندآوری را به تعویق میاندازند یا از آن صرفنظر میکنند؟
به گزارش سرویس اجتماعی تابناک، فهیمه رنجبر، دانشیار دانشگاه ایران، درباره چالشهای جوانی جمعیت، نقش فرهنگسازی و نگرانیهای نسل جدید با نگاهی چندبعدی به مسئله فرزندآوری، تأکید کرد: تصمیم به بچهدار شدن، صرفاً تابع حمایتهای اقتصادی نیست؛ بلکه مجموعهای از عوامل فرهنگی، روانی، اجتماعی، آموزشی و حتی کیفیت روابط زوجین در آن نقش تعیینکننده دارد.
رنجبر در گفتوگو با خبرنگار اجتماعی تابناک، با اشاره به برخی اقدامات انجامشده در چارچوب قانون جوانی جمعیت گفت: اقداماتی همچون افزایش مرخصی زایمان از شش به نُه ماه، کاهش ساعات کاری مادران دارای فرزند خردسال، پوشش بخشی از هزینههای زایمان طبیعی و حمایت بیمهای از درمان ناباروری بهعنوان نقاط مثبت این قانون است. اما با این حال، تصمیم به فرزندآوری، تصمیمی «بسیار پیچیده و چندعاملی» است؛ بهگونهای که بیش از ۵۰ متغیر میتوانند بر آن اثرگذار باشند. طبیعی است که همه این عوامل در قالب یک قانون قابل پوشش نباشند و همین مسئله، ضرورت برنامهریزیهای مکمل در حوزه فرهنگ، آموزش و سبک زندگی را دوچندان میکند.
وی ادامه داد: یکی از مهمترین خلأهای موجود ضعف در فرهنگسازی است و جامعه ایران سالها تحت تأثیر سیاستهای کنترل جمعیت قرار داشته و تغییر این ذهنیت، نیازمند فرآیندی تدریجی، مستمر و هدفمند است.
فرزندآوری؛ تصمیمی آگاهانه، نه تحمیلی
وی با اشاره به اینکه نقش اصلی نظام سلامت «توانمندسازی زوجین برای تصمیمگیری صحیح» درباره زندگی باروریشان است، افزود: تصمیم به فرزندآوری باید «صحیح، آزادانه، آگاهانه و مسئولانه» باشد و نظام سلامت موظف است از طریق آموزش علمی و مبتنی بر شواهد، زمینه چنین تصمیمی را فراهم کند.
وی ادامه داد: تعویق فرزندآوری، بهویژه در میان زنان تحصیلکرده، به یک روند نگرانکننده تبدیل شده است. بر اساس مطالعات انجامشده، بسیاری از زنان ترجیح میدهند نخستین فرزند خود را بعد از ۳۰ سالگی و در برخی موارد پس از ۳۵ سالگی به دنیا بیاورند؛ مسئلهای که میتواند ریسک ناباروری را به شکل معناداری افزایش دهد.
بخش قابل توجهی از زنان نابارور، آگاهی دقیقی از تأثیر سن بر قدرت باروری نداشتهاند و این مسئله نشاندهنده ضعف جدی در آموزش عمومی و مشاورههای تخصصی است.
ایدهآلگرایی؛ مانعی پنهان در مسیر فرزندآوری
رنجبر در ادامه افزود: یکی دیگر از عوامل مؤثر در کاهش تمایل به فرزندآوری «ایدهآلگرایی افراطی» در میان برخی زوجهای جوان است. بسیاری از زوجها تصور میکنند تا زمانی که همه شرایط در بهترین وضعیت ممکن نباشد، نباید صاحب فرزند شوند؛ در حالی که همین نگاه، گاه آنها را بهطور کامل از تجربه فرزندپروری محروم میکند.
وی ادامه داد: نگرانیهای اقتصادی واقعی و جدی است و هزینههای سنگین مهدکودک، پرستار کودک و مراقبتهای مرتبط با فرزند، بهویژه برای زنان شاغل، به یکی از موانع مهم فرزندآوری تبدیل شده است. توسعه پوششهای بیمهای در حوزه بارداری و زایمان میتواند بخشی از این دغدغهها را کاهش دهد، هرچند حمایتهای فعلی همچنان ناکافی است.

درمان ناباروری؛ حقی ضروری، اما نه راهحل اصلی
رنجبر با دفاع از توسعه خدمات رایگان یا ارزانقیمت ناباروری، بهرهمندی از این خدمات را «حق مسلم» زوجهای نابارور دانست، اما همزمان هشدار میدهد که نباید همه سیاستهای جوانی جمعیت به درمان ناباروری محدود شود.
وی افزود: حتی در صورت موفقیت کامل برنامههای درمان ناباروری، تأثیر این گروه بر شاخصهای کلان جمعیتی محدود خواهد بود؛ چراکه جامعه ناباروران تنها بخش کوچکی از کل جمعیت در سن باروری را تشکیل میدهد.
وی ادامه داد: تمرکز یکجانبه بودجههای جوانی جمعیت بر درمان ناباروری، بدون توجه به سایر عوامل فرهنگی و اجتماعی، نمیتواند به بهبود پایدار وضعیت باروری منجر شود.
زنان، اشتغال و نگرانی از آینده
وی در ادامه، به یافتههای مطالعات اخیر درباره نگرش زنان و مردان نسبت به فرزندآوری اشاره کرد و گفت: مطالعات نشان میدهد تمایل به فرزندآوری در میان زنان، کمتر از مردان است. بخشی از این مسئله ناشی از نگرانی زنان نسبت به آینده شغلی و تحصیلیشان است.
وی افزود: بسیاری از زنان نگراناند که فرزندآوری، فرصتهای شغلی و مسیر پیشرفت حرفهای آنها را محدود کند؛ نگرانیای که در کنار تقسیم نابرابر مسئولیتهای فرزندپروری، میتواند انگیزه فرزندآوری را کاهش دهد.
تابناک را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید
نظرات بینندگان
والا تو هزینه های خودمون موندیم چه برسه بچه آخر ماه هم که همیشه قرض میگیریم
اخه الان میگن به دهکهای یک تا چهار که سه فرزند دارن میخوایم سه برابر یارانه بدیم اخه من دهک سه هستم و دو فرزند دارم بیکار هم هستم ایثار گر جنگ تحمیلی عراق و ایران هستم میخوام بگم این همچیز اخه دهک سه یا یک کجا میتونه سه فرزند بیار از کجا بیاره الان هم که میخوای یارانه بدی به دهک یک و سه میگی سه فرزند خوب بگو یک یا دورفرزند هم یارانه میدیم چه اشکالی داشت
"تقسیم نابرابر مسئولیتهای فرزندپروری"
من درک می کنم که دید خانم محترم و تحصیل کرده ای که این عبارت را گفته اند ، بیشتر معطوف به سختی های نگهداری و پرورش فرزند ، افزون بر مشقت های بارداری بوده است ، اما برحسب تعریض عرض می کنم که نابرابری در فرزندپروری در وهله نخست حاصل طبیعت است و در ثانی در توازن با سختی های معیشتی است که همان عرف جامعه ، بر عهده مردان گذاشته است و حتی اگر خانمی شغل و درآمد هم داشته باشند ، انتظاری از مشارکت جدی در مخارج از خانمها نیست .
تا این وضعیت اسفبار اقتصاد هست واقعا ریسک
سالها در تلویزیون برنامههایی پخش میشد که زن خانهدار رو فردی عقبافتاده و دچار شکست و زن شاغل و دارای تحصیلات دانشگاهی رو زن موفق نشون میداد. این جوری در جامعه اثر گذاشته که اگر برفرض وضعیت اقتصادی خانوار این قدر خوب بشه که سرپرست خانوار بتونه از پس خرج ده بچه هم بربیاد و در رفاه هم باشن هرگز زن حاضر نمیشه بیش از دو فرزند بیاره. همین دو تا رو هم دست مربی مهد میسپارن!
درسته زندگی سخت شده ولی کاش من و همسرم حداقل میتونستیم یکدونه بچه داشته باشیم.دیگه برای مخارج درمان هم موندیم
زنان فقط موقعی مایل به فرزند اوری نیستن که بدونند از طرف همسرشون حمایت وپشتیبانی نمیشن.چه روحی. چه جسمی
زن بعد بچه اوردن بیشتر نیاز به حمایت وتوجه داره ولی برعکسش میشه ومرد هر روز عصبی تر وکم حوصله تر وتازه توقع شان از زن بیچاره هم بیشتر میشه.
چشم وهم چشمی و حرف مردم تبلیغات ضد خانواده تاثیر گذاشته رو جوانها
الان ثروتمندان ایران هم بهانه زیاد دارند مال کار رسانه های ضد خانوادس
این همه واسه فرزند آوری صحبت میشه اما هیچ کمکی برای زوج های نابارور نمیشه الان برای یک بار آی وی اف حداقل 100 میلیون لازمه، مراکزی هم که مثلا طرح دولتی در این زمینه دارن فقط چند مرحله از کار رو قبول دار شدن نه دارو ها که هزینه اصلی بحساب میاد و اینکه نوبت گرفتن تو این مراکز باید از نیمه شب بری تا صبح تو نوبت و هزار تا دردسر و این میشه که آدم بیخیال بچه میشه
سلام هزینه ناباروری در مراکز جهاد دانشگاهی و دولتی هم خیلی زیاد است چه برسد به خصوصی بیمه های تکمیلی میگن حمایت می کنند نه آنقدر مثلا ۸ میلیون خرج کنی ۱ میلیون با کلی مدارک و تاییدیه و غیره پس می دهند
خیلی ها دوست دارند فرزند داشته باشند ولی هزینه های ناباروری زیاد هست
مثلا آمپول های هورمونی که برای تشکیل تخمک می خواهد و غیره
فقط خواستن روج ملاک نیست هزینه های ناباروری خیلی بالاست
چون اکثر وزرا و نمایندگان مجلس از اعضای هیات علمی دانشگاهها هستن در اقدامی امسال حقوق اعضای هیات علمی دانشگاهها را 100 درصد افزایش دادن چنین انتظاری از نخبگان نمی رفت برداشت از جیب ملت بصورت پنهانی
خودم سه تا بچه دارم نسبت به چند سال قبل واقعا توی مخارج موندیم مردم روالکی به دردسر و گرفتاری نندازید و بچه ها رو هم
همه جا پر است از ادم . ادمهای بی تربیت . اکثر ادمهایی ک میبینم پر از کینه و حسادت هستند چ بهتر ک جمعیت کم و با کیفیت بشه ضمن اینکه قدر ما دهه شصتی ها رو ندونستین
سلام
الان مادر بجای بچه باید درس هم بخونه
پای شبکه شاد هم بشینه
واقعا مسئولان با چه رویی تشویق به فرزند اوری میکنند ،کار باید از بیخ درست باشه وقتی (رفاه )و اعصاب مردم تامین باشه ،کودک هم از همون ابتدا با روان و اعصاب درست و بدون دغدغه بزرگ خواهد شد ،الان چه توی مملکت ما درست پیش میره ،هر روز فقیر تر از دیروز هستیم ،حوصله وتوان خواسته های تک فرزندم ومایحتاج واجب رو هم نداریم ،شرمنده تک فرزندم هستم ،به عرصه رسیده ولی دریغ از یک ریال پسندازی،برای آینده فرزندم چون تمام درآمد صرف اجاره دادن ،سیر کردن شکم هست ،به عرصه تشکیل خانواده رسیده اما توان تامین جهاز فرزندم رو ندارم ،،،،مسسسسولان به فکر (تامین )رفاه مردم باشید،نه جیب پر کردن خودتون ،تا جامعه با بی کفایتی شماها رو به پیری نره
تا وقتی نخوان واقعیت رو قبول کنن و به زور بخوان جمعیت رو بالا ببرن وضع بدتر هم میشه.فرزند آوری ارتباط مستقیم با فرهنگ داره.طرف شعورش میرسه باید شرایط اقتصادی و رفاهی مناسب داشته باشه که بچه بیاره.یه نگاه به اطرافتون بندازین کسانی بچه زیاد میارن که نمیتونن خرجشو بدن.بعدا همینا دزد و معتاد و... میشن و همین دولتی که گفته زیاد بچه بیار،زندانهاش پر میشه از همینا
به اندازهای افغانی وارد کشور کردید و بچه دار میشن که نیاز نیست ایرانی بچه دار بشه،یعنی با این تورم و چند برابری قیمت یه خودروی اشغال چینی لازم نمیبینه بچه دار بشه
زنیکه نخواد بچه بیار به دردلای جرز دیوار می خوره والا زن ها این قدرراحتن تو ایران پول خورد خوراک بچه رو باید یکی دیگه بده بعد این ها نازم می کنن
فرزند آوری بااین شرایط زندگی وتورم واقعا کار اشتباهی هست،چرا باید یک خانواده زمانی که از عهده ی مخارج زندگی خودشون بر نمیان یه بچه رو به دنیا بیارن بدبخت کنند.
واقعا یک معلم جوان با ماهی 18میلیون واحتساب کرایه خونه به نظر شما می تونه بچه بیاره واقعا این مسئولین چه فکری میکنند معلمی که باید دغدغه اش تربیت واموزش باشه والگوی دانش آموزان دنبال سوخت بری،اسنپ ، دست فروشی وغیره است ، وای به حال آینده مملکت
دو تا بچه دارم دهه ۸۰ از بچه دارشدنم بیزار شدم هیچ منطقی نداند بجز اذیت کردن پدر و مادر بدون بچه بودم خیلی بهتره بود
بچه درست کنیم که مسئولین برای تقویت دزدی وتصویب قانونهای بی سرپاکه به نفع خودشون باشه ۴بچه دارم هیچ حمایتی ازمن نمیشه
در کشوری که زندگی برای عموم مردم بغیر از خواص و عزیز دردانه ها مرده و نابود شده فرزند آوری چه معنایی جز بدبخت کردن کودکان بدتر از بدبختی که خودمان در آنیم چه نتیحه ای خواهد داشت .!؟
پدر صاحب آدم تو این گرونیها در میاد، شبانه روز کار کن نه تفریحی نه استراحتی ، همش استرس فردا، جنون و دیوانگی ،
وجود فرزند نعمت است و حس جریان زندگی به زیبایی ادامه دارد به آدم میده ولی مانع پیشرفت شعلی و تحصیلی مادر است مگر اینکه اقتصاد و فرهنگ ما عوض بشه و دولت وپدر و مادر به کمک بیایند شاید بشه یک فرزند آورد مثل تمام کشورهای پیشرفته
هیچ حمایتی نیست و تمامی اینها فقط و فقط حرفه
وقتی تورم ۲۰ درصد سالیانه آرزوی مسیولین شده ....
اون زنهایی که بچه دارند طلاق میدهند و دنبال روابط آزاد نی روند چه برسد به آنها که هنوز ازدواج نکرده اند
یکی از جنبه ها که کمتر بحث می شود
نسل جدید حساستر و ترسیده از نسل قبل هستند نسبت به مشکلات بارداری و درد زایمان و حتی بچه داری
زنی که در جامعه همیشه با یک تصویر شیک و مانکنی از زن روبرو هست و برای آن می جنگ تصور یک بچه در بغل و شیردهی و رنگ پریدگی کابوس هست..
مردی که دنیایش ماشین و مهمانی و عشق لباس شیک و هست چگونه پدر بودن رو تصور کند
دقیقا ترس از آینده و دیدگاه درستی است
همه مشکلات یاد شده قبول،
اما پیری جمعیت درآینده مشکلات عدیده ای درست می کنه.
فرزند کمتر، زندگی بهتر.
در این شرایط کشور اَگر بتوانیم فقط شکم خودمان را سیر کنیم، باید کُلاهمان را بندازیم بالا.
اینکه عدم فرزنداوری رو یک بحث فرهنگی جلوه میدن نشون میده که اصلا واقع بین نیستن. همون لباس و پوشک بچه دوساله میدونن چنده؟ بگذریم از هزینه های مدرسه و اینها. بعد میگه زنان نگران پیشرفت شغلی خود هستن که بچه دار نمیشن. خنده دار نیست این حرف؟
میدونی الان من به عنوان پدر چه فکری بیشتر تو سرمه اینکه اجاره و رهن جدیدی که صاحب خانه میخواد امسال بهم بگه چقدره اینکه بیکاریم شده برام بیخوابی شبانه اینکه فرزند دارم اما نمیتونم حتی یه شهر بازی ببرمش اینکه نمیتونم تغذیه مناسب برای بچم بخرم که رشد کنه و سو تغذیه گرفته وووو.........همه زندگی شده شرمندگی برای پدر و حصرت برای زن و بچه .به کجا داریم میریم ما
توی این شرایط که حتی دوتا حقوق زن وشوهر کفایت نمیکنه که حتی شکم خودشون رو سیر کنن ،چرا بچه رو اسیر این مشکلات وگرفتاری ها کنن،بچه بزرگ کردن پول میخواد بچه خرج داره ،همه جوره ،حتی بزرگتر که میشه ،خواسته های بچه ها شروع میشه ،بچه زبون نمی فهمه که پول نیست ،
شما اون 49 تا عامل دیگه رو ول کن...همون اقتصادو درست کنی نه اعتراضات خیابانی راه میوفته نه کارمون به جنگ میکشه همه ازدواج میکنن و بچه میارن...همین یدونه رو درست کنی شاهکار کردی!!!
چرا الکی اینور و آنور میزنید
بابا پول نداریم نداریم نداریم
چرا حالیتون نیست
دوای مشکل سه برابر کردن یارانه نیست از این حرفها گذشت
در این شرایط بد اقتصادی مکه مخ کسی تاب برداشته بخواهد فرزند اوری نماید
ما تو خرج خودمون موندیم . دوست داشتیم بچه داشته باشیم . ولی آیا میشه یا نه ؟
بیشتر خانم ها به فکر کار و خوش گذرانی از بچه به دنیا آوردن فراری ان . چه بسا روزی از لحاظ مالی وضعشون خوب باشه ولی دیگه توان جسمی و روحی و افزایش سن مانع بچه دار شدن زوج ها بشه. که اون موقع فقط افسوس میخورن چرا تو جوانی فرزندی به دنیا نیاوردن. پول تو هر سنی به دست میاد ولی بچه دار شدن زمان خاص خودش و داره .
چرا عاقل کند کاری که باز آرد پشیمانی ، من یکی عاقل نبودم دو تا فرزند دختر و پسر دارم ، با توجه به شرایط موجود احساس میکنم جنایت کردم که بچه دار شدم ، بخدا هیچ چیز این مملکت شبیه ممالک دیگر نیست ، من یکی خسته شدم ، تورم و گرانی ، اقتصاد فشل ، سیاست خارجی غیر عاقلانه ، وووووو هزاران مشکل دیگر ، دریغ از یک روز آرامش
این روزها بسیاری از مردم در ایران به سختی میتوانند هزینههای زندگی و حتی نیازهای اولیه خود را تأمین کنند.
وقتی تأمین مخارج روزمره اینقدر دشوار است، چگونه میتوان به فکر تشکیل خانواده و فرزندآوری بود؟
ما دوست داریم آیندهای بهتر برای فرزندانمان بسازیم، اما بدون امنیت اقتصادی و امید به آینده، این تصمیم بسیار سخت است.
اون زمان که ما دهه شصتی ها عاشق فررند بودیم و خودم ارزوم بود،۳تابچه داشته باشم، از یک مرخصی زایمان،دولت دریغ کرد و خمین شد که من و تقریبن همه خانمهای همکار تو اداره م به اجبار به ۱ فررند بسنده کردیم، الانم با این طرح مهریه و این قوانین مسخره در ارث و حقوق زنان، دخترای دهه ۸۰ و ۹۰ واقعن حق دارند که بخوان مستقل باشن و فردا محبور نباشن به هر خفتی جلوی هر مرد نامردی تن بدن، دولت باید اول بیتر قانون و حمابت از زنان رو و دوم اوضاع اقتصادی و ثبات سیاسی رو درست کنه
توی شرایطی که هیچ چیز سر جاش نیست چه طوری باید یک انسان رو وسط جهنم به دنیا بیاریم.؟ کدوم عامل رشد و شکوفایی یک انسان هست؟ اقتصاد درست و سالم؟ محیط زیست سالم؟ شرایط روانی جامعه؟
دولت می خواهد مالیات وعوارض بگیرد جمعیت بیشتر بشود برایش بهتر است اما دولت پول خانه و ماشین وپول نمی دهد هرچه جمعیت بیشتر نوکر برای پولدارها بیشتر دولت محل اسایش نبست زندگی امامان بهترین بندگان خداوند نشان می دهد ادم در ان دنیا هم فشار قبر و پل صراط وحساب وکتاب دارد فرد با ایمان وخدا ترس قانع وحلال خور و بقیه افرا پول پرست ودنیا دوست وحرام خوار هستند
با این شرایط فرزند آوری!!!!!بخدا شرمنده میشم از شنیدنش
مردم ایران بیشتر از دو بچه ندارن، برای کنترل توازن جمعیت بهتره بچه دوم به بعد تمام هزینه های زایمان آزاد حساب بشه
الانش هم آزاد
نمایندگان هم عموما از مرحله پرت هستن و بیراهه تصویب میکنند.
1 اول از همه هزینه های درمانی دوره بارداری و پوشش بیمه ای تکمیل بشه.
2 هزینه های ایام نگداری و تربیت طفل مانند شیرخشک و پوشک به شکل معناداری به رایگان شدم نزدیک بشه
3 امنیت شغلی مادرانی که از قبل از بارداری شاغل بودند حفظ بشه
4 آموزش به عدالت آموزشی نزدیک بشه و نگرانی بابت هزینه های کلاس های آموزشی رفع بشه بطوریکه مدارس نیازهایی که اولیا لازم می بینند را تماما به بهترین شکل مرتفع کنند.
بخدا با همین 4تا کار قول میدم 50درصد آمار موالید افزایش پیدا کنه.
این داد و هوار ها برای فرزند آوری تا بحال چه نتیجه ای داشته؟ من خودم در فامیل بزرگم شاهد هستم نود درصد زوج های فامیل در این سی و اندی سال بدون فرزند یا حداقل تک فرزند هستند در حالی که نود درصد عمه ها ، عمو ها ، دایی ها و خاله های خودم و همس و دوستان و اقوام دور و نزدیکم مثل خانواده خودم پنج ، شش یا هفت فرزند داشتند و البته خانه و زندگی معقول و متناسب برای زندگی. .. بس کنید این اراجیف را و اندکی عاقلانه فکر کنید
خب طبیعی است اونهایی که پول ندارن بچه نمیارن و اونهایی هم که پولدارن تو کافه ها ولو هستن و حال ازدواج و بچه داری ندارن
نظر شما
سایت تابناک از انتشار نظرات حاوی توهین و افترا و نوشته شده با حروف لاتین (فینگیلیش) معذور است.