درباره اصلاح آییننامه سؤال از رئیسجمهور:
مجلس فقط برای دوره احمدی نژاد قانون مینویسد!
مشکل اصلی برخی از نمایندگان، تنها در کوتاهی و کم توجهی نیست. مشکل اصلی این است که بیشتر نمایندگان درک درستی از قانون و قانوننویسی ندارند. اصلاح آییننامه سؤال از رئیسجمهور را ببینید، درخواهید یافت که چرا میگوییم برخی از نمایندگان حتی قانون نویسی را بلد نیستند.

دوست داشته باشید یا نه، رفتار مجلس به کودک شطرنجبازی میماند که تنها ظرفیت تحلیل یک حرکت را دارد و هیچ تصوری از حرکات بعدی ندارد. توهم فواید آنی یک حرکت، مجلس را به کجراهه نبرده است؟
گروهی از نمایندگان مجلس بحق به دنبال اصلاح آییننامه مجلس برای بهتر و مفیدتر شدن سؤال از رئیسجمهور هستند؛ اما چگونه؟
به گزارش «تابناک»، مجلس شورای اسلامی در چهارشنبه آخر سال 90، نخستین مهره خود را در صفحه شطرنج سؤال از رئیسجمهور حرکت داد. اما آنچه در مقابل از سوی احمدینژاد انجام شد، با تعابیری همچون «به توپ بسته شدن مجلس»، «به شوخی گرفتن مجلس» و یا «تحقیر مجلس» مورد اشاره قرار گرفت.
این شد که پس از نوروز، مجلس با دستپاچگی و بدون تحلیل و بررسی محتوای آن جلسه و درک واقعیت مشکلات شکل کنونی سؤال به دنبال اصلاح آییننامه سؤال از رئیسجمهور رفت.
هدف این نوشته آن نیست که آن جلسه را توصیف کند، بلکه تلاش آن است که در حد توان خود به چرایی ناکارآمدی مجلس کنونی و مقررات موجود در روند سؤال از رئیسجمهور بپردازد.
این حقیقت انکارناشدنی است که تسلط بر مقررات شکلی و آییننامههای اجرایی نقش مهمی در کارایی فرد در محیط سیاسی و یا حقوقی دارد. به همین سبب است که هر کسی برای موفقیت در چنین محیطهایی به آموزش و تجربه نیاز دارد و این گمشده مهم مجلس کنونی است.
کارهایی چون وکالت، شرکت در مجامع چندجانبه و یا کار حزبی میتواند به نمایندگان در به دست آوردن دانش و تجربه مربوط به آییننامه و مقررات شکلی کمک کند؛ تجربههایی که در کمتر نماینده مجلسی دیده میشود. اگر در این مسأله شک دارید از نمایندگان مجلس بخواهید چند مثال از آییننامههایی که تاکنون با آن برخورد را داشتهاند نام ببرند. بعید نیست بسیاری از نمایندگان مجلس، نخستین بار در صحن مجلس به مفهوم آییننامه برخورد کرده باشند.
هم متن آییننامه قبلی و هم متن (مواد) جدید پیشنهادی که کلیات آن امروز در مجلس تصویب شد، نشان میدهد که مجلس درک روشنی از چرایی سؤال از رئیسجمهور ندارد. این مسأله در قالب چند نکته، توضیح داده میشود.
1 ـ آیا یک فلسفه مهم سؤال از رئیسجمهور این نیست که با واکنش بموقع، جلوی اشتباهات و یا کجرویهای گرفته شود؟ زمان مناسب در مورد پرسش مربوط به عزل آقای متکی کی بود؟
2ـ آیا هر یک از سؤالاتی که مجلس این قدر اهمیت نداشتند که در یک جلسه مورد بررسی قرار گیرند، سؤال از رئیسجمهور نباید به چنان تابویی تبدیل شود که ده سؤال انباشته شوند تا در یک جلسه مطرح شوند. هر سؤال باید بموقع و با فراغ بال مورد بررسی قرار گیرد.
متن جدید و سخن گفتن درباره پنج سؤال در یک جلسه، باز هم نشان میدهد که مجلس بهرغم این که مدعی است به دنبال تحقق یکی از ظرفیتهای قانون اساسی است اما فلسفه سوال را به خوبی درک نکرده است. طرح یک سؤال در یک جلسه و در زمان مناسب به مراتب معقولتر است.
3 ـ مجلس اگر با جوالدوز (به حق یا ناحق) به جان دولت میافتد، باید یک سوزن هم شده به خودش بزند. آنچه شوخیهای گزنده احمدینژاد نامیده شد، رگههایی از حقیقت هم در خود داشتند.
الف) آیا مجلس پیگیری کرد که در موضوع تسهیلات ارزی مترو، چه کسی در یکی از کمیسیونهای مجمع تشخیص مصلحت نظام گفته است، ما به دنبال تصویب قانونی هستیم که دولت نتواند آن را اجرا کند؟
ب) آیا مجلس نباید به دنبال راهکاری برای نظارت بر سازمانهای فرهنگی باشد که تحت نظارت دولت هم نیستند؟
پ) آیا نباید به دنبال تعریف مشخص از وظایف و اختیارات رئیسجمهوری بود؟ چرا عقلای سیاست در ایران، درباره چالش همیشگی رؤسای جمهور درباره حدود اختیارات و وظایف خود تجاهل میکنند و آن را خاص دولت احمدینژاد میدانند؟
ت) آیا مجلس نباید در پی راهکاری برای بالا بردن ضریب اجرای بودجههای سالانه و برنامههای پنج ساله کشور باشد؟ آیا مجلس از خود نپرسید چرا رئیسجمهور به راحتی از تخصیص تنها نزدیک 25درصد بودجه فرهنگی سخن میگوید؟
ث) از زمان دولت آقای خاتمی تاکنون، سه مثال از تصویب قانون برای تشکیل وزارتخانههای جدید وجود دارد.
تشکیل وزارت جهاد کشاورزی با لایحه دولت خاتمی
http://rc.majlis.ir/fa/law/show/93469
تشکیل وزارتخانههای (صنعت، معدن و تجارت) و (کار، رفاه و تأمین اجتماعی) با لایحه دولت دهم
http://rc.majlis.ir/fa/law/show/792771
تشکیل وزارت ورزش و جوانان با طرح مجلس هشتم
http://rc.majlis.ir/fa/law/show/790009
با مقایسه مختصر متن قوانین فوق، انصاف خواهید داد که در حواشی تشکیل وزارت ورزش مقصر اصلی مجلس است که با ضعف فاحش در قانوننویسی، کشور را به حاشیه برد. مجلس با طرحی کاملا ناقص، فرمان تشکیل وزارتخانهای را میدهد، بدون این که پیامدهای آن را سنجیده باشد. آیا مجلس نباید به دنبال راهکاری برای پیشگیری از تکرار ضعف خود باشد.
4 ـ در طرح جدید اصلاح آییننامه سؤال از رئیسجمهور پیشبینی شده است که در صورت درخواست دو سوم نمایندگان مجلس، سوال به قوه قضائیه ارجاع شود تا سرانجام در شرایط تعیین شده به استیضاح رئیسجمهور بینجامد. این مسأله چند ضعف شدید دارد که مجلس هیچ توجهی به آن نکرده است.
فرض کنید رئیسجمهوری با پشتیبانی و یا بیتفاوتی 35 درصد از نمایندگان مجلس، هر چه خواست بر سر کشور بیاورد. نوشتن قانون به صورت پیشنهادی به راحتی حق ملت و مجلس برای سؤال از رئیسجمهور را ابتر نخواهد کرد؟
فرض دوم این است که مجلس برای ارجاع مسألهای به قوه قضائیه به توافق برسد. آنگاه قوه قضائیه چه باید بکند؟ فرض کنید مجلس سوال مربوط به عزل آقای متکی را به قوه قضائیه میفرستاد، قوه قضائیه چه واکنشی باید نشان دهد؟
و بر فرض که قوه قضائیه دارای چهارچوبی برای رسیدگی به این مسأله باشد؛ آیا ذات ارجاع مسأله به قوه قضائیه، خدشهای بر اصل تفکیک قوا نیست؟ چرا مجلس اصرار دارد حقوق ملت را به قوه قضائیه واگذار کند؟
صورت دیگر مسأله این است که قوه قضائیه، پس از ارجاع مسأله به آن، به سود یکی از طرفین رأی دهد، در این صورت سخن گفتن از پنج و یا شش سؤال برای استیضاح رئیسجمهور چه وجهی دارد؟
5 ـ فراتر از اینها، فرض کنید مجلس روالی را طراحی کرد که از حق سؤال که قرار است تابو نباشد به استیضاح برسد، آیا این امر نشانه قدرت مجلس است؟ به صراحت میشود پاسخ داد خیر، زیرا در این صورت یا سؤال از رئیسجمهور به تابو تبدیل خواهد شد و یا این که هر سال یک بار شاهد استیضاح رؤسای جمهور خواهیم بود.
مجلس باید درک کند که سؤال باید برای اصلاح سریع و منطقی اشکالات باشد. فرضیهها و ذهنیتهای غیر از این به کشور آسیب خواهد زد.
6 ـ نوشتن قانون به صورت روزمره و بدون دقت و البته تجربه کافی، به کشور آسیب خواهد زد. نه آقای احمدینژاد برای همیشه رئیسجمهور خواهد ماند و نه از عمر مجلس فعلی بیش از شش هفته باقی مانده است. به جای اصرار بر اصلاحیهای که گوشهای از مشکلات آن در این نوشته مورد اشاره قرار گرفت، مجلس باید به دنبال اصلاحیهای مؤثر و خردمندانه باشد.
گروهی از نمایندگان مجلس بحق به دنبال اصلاح آییننامه مجلس برای بهتر و مفیدتر شدن سؤال از رئیسجمهور هستند؛ اما چگونه؟
به گزارش «تابناک»، مجلس شورای اسلامی در چهارشنبه آخر سال 90، نخستین مهره خود را در صفحه شطرنج سؤال از رئیسجمهور حرکت داد. اما آنچه در مقابل از سوی احمدینژاد انجام شد، با تعابیری همچون «به توپ بسته شدن مجلس»، «به شوخی گرفتن مجلس» و یا «تحقیر مجلس» مورد اشاره قرار گرفت.
این شد که پس از نوروز، مجلس با دستپاچگی و بدون تحلیل و بررسی محتوای آن جلسه و درک واقعیت مشکلات شکل کنونی سؤال به دنبال اصلاح آییننامه سؤال از رئیسجمهور رفت.
هدف این نوشته آن نیست که آن جلسه را توصیف کند، بلکه تلاش آن است که در حد توان خود به چرایی ناکارآمدی مجلس کنونی و مقررات موجود در روند سؤال از رئیسجمهور بپردازد.
این حقیقت انکارناشدنی است که تسلط بر مقررات شکلی و آییننامههای اجرایی نقش مهمی در کارایی فرد در محیط سیاسی و یا حقوقی دارد. به همین سبب است که هر کسی برای موفقیت در چنین محیطهایی به آموزش و تجربه نیاز دارد و این گمشده مهم مجلس کنونی است.
کارهایی چون وکالت، شرکت در مجامع چندجانبه و یا کار حزبی میتواند به نمایندگان در به دست آوردن دانش و تجربه مربوط به آییننامه و مقررات شکلی کمک کند؛ تجربههایی که در کمتر نماینده مجلسی دیده میشود. اگر در این مسأله شک دارید از نمایندگان مجلس بخواهید چند مثال از آییننامههایی که تاکنون با آن برخورد را داشتهاند نام ببرند. بعید نیست بسیاری از نمایندگان مجلس، نخستین بار در صحن مجلس به مفهوم آییننامه برخورد کرده باشند.
هم متن آییننامه قبلی و هم متن (مواد) جدید پیشنهادی که کلیات آن امروز در مجلس تصویب شد، نشان میدهد که مجلس درک روشنی از چرایی سؤال از رئیسجمهور ندارد. این مسأله در قالب چند نکته، توضیح داده میشود.
1 ـ آیا یک فلسفه مهم سؤال از رئیسجمهور این نیست که با واکنش بموقع، جلوی اشتباهات و یا کجرویهای گرفته شود؟ زمان مناسب در مورد پرسش مربوط به عزل آقای متکی کی بود؟
2ـ آیا هر یک از سؤالاتی که مجلس این قدر اهمیت نداشتند که در یک جلسه مورد بررسی قرار گیرند، سؤال از رئیسجمهور نباید به چنان تابویی تبدیل شود که ده سؤال انباشته شوند تا در یک جلسه مطرح شوند. هر سؤال باید بموقع و با فراغ بال مورد بررسی قرار گیرد.
متن جدید و سخن گفتن درباره پنج سؤال در یک جلسه، باز هم نشان میدهد که مجلس بهرغم این که مدعی است به دنبال تحقق یکی از ظرفیتهای قانون اساسی است اما فلسفه سوال را به خوبی درک نکرده است. طرح یک سؤال در یک جلسه و در زمان مناسب به مراتب معقولتر است.
3 ـ مجلس اگر با جوالدوز (به حق یا ناحق) به جان دولت میافتد، باید یک سوزن هم شده به خودش بزند. آنچه شوخیهای گزنده احمدینژاد نامیده شد، رگههایی از حقیقت هم در خود داشتند.
الف) آیا مجلس پیگیری کرد که در موضوع تسهیلات ارزی مترو، چه کسی در یکی از کمیسیونهای مجمع تشخیص مصلحت نظام گفته است، ما به دنبال تصویب قانونی هستیم که دولت نتواند آن را اجرا کند؟
ب) آیا مجلس نباید به دنبال راهکاری برای نظارت بر سازمانهای فرهنگی باشد که تحت نظارت دولت هم نیستند؟
پ) آیا نباید به دنبال تعریف مشخص از وظایف و اختیارات رئیسجمهوری بود؟ چرا عقلای سیاست در ایران، درباره چالش همیشگی رؤسای جمهور درباره حدود اختیارات و وظایف خود تجاهل میکنند و آن را خاص دولت احمدینژاد میدانند؟
ت) آیا مجلس نباید در پی راهکاری برای بالا بردن ضریب اجرای بودجههای سالانه و برنامههای پنج ساله کشور باشد؟ آیا مجلس از خود نپرسید چرا رئیسجمهور به راحتی از تخصیص تنها نزدیک 25درصد بودجه فرهنگی سخن میگوید؟
ث) از زمان دولت آقای خاتمی تاکنون، سه مثال از تصویب قانون برای تشکیل وزارتخانههای جدید وجود دارد.
تشکیل وزارت جهاد کشاورزی با لایحه دولت خاتمی
http://rc.majlis.ir/fa/law/show/93469
تشکیل وزارتخانههای (صنعت، معدن و تجارت) و (کار، رفاه و تأمین اجتماعی) با لایحه دولت دهم
http://rc.majlis.ir/fa/law/show/792771
تشکیل وزارت ورزش و جوانان با طرح مجلس هشتم
http://rc.majlis.ir/fa/law/show/790009
با مقایسه مختصر متن قوانین فوق، انصاف خواهید داد که در حواشی تشکیل وزارت ورزش مقصر اصلی مجلس است که با ضعف فاحش در قانوننویسی، کشور را به حاشیه برد. مجلس با طرحی کاملا ناقص، فرمان تشکیل وزارتخانهای را میدهد، بدون این که پیامدهای آن را سنجیده باشد. آیا مجلس نباید به دنبال راهکاری برای پیشگیری از تکرار ضعف خود باشد.
4 ـ در طرح جدید اصلاح آییننامه سؤال از رئیسجمهور پیشبینی شده است که در صورت درخواست دو سوم نمایندگان مجلس، سوال به قوه قضائیه ارجاع شود تا سرانجام در شرایط تعیین شده به استیضاح رئیسجمهور بینجامد. این مسأله چند ضعف شدید دارد که مجلس هیچ توجهی به آن نکرده است.
فرض کنید رئیسجمهوری با پشتیبانی و یا بیتفاوتی 35 درصد از نمایندگان مجلس، هر چه خواست بر سر کشور بیاورد. نوشتن قانون به صورت پیشنهادی به راحتی حق ملت و مجلس برای سؤال از رئیسجمهور را ابتر نخواهد کرد؟
فرض دوم این است که مجلس برای ارجاع مسألهای به قوه قضائیه به توافق برسد. آنگاه قوه قضائیه چه باید بکند؟ فرض کنید مجلس سوال مربوط به عزل آقای متکی را به قوه قضائیه میفرستاد، قوه قضائیه چه واکنشی باید نشان دهد؟
و بر فرض که قوه قضائیه دارای چهارچوبی برای رسیدگی به این مسأله باشد؛ آیا ذات ارجاع مسأله به قوه قضائیه، خدشهای بر اصل تفکیک قوا نیست؟ چرا مجلس اصرار دارد حقوق ملت را به قوه قضائیه واگذار کند؟
صورت دیگر مسأله این است که قوه قضائیه، پس از ارجاع مسأله به آن، به سود یکی از طرفین رأی دهد، در این صورت سخن گفتن از پنج و یا شش سؤال برای استیضاح رئیسجمهور چه وجهی دارد؟
5 ـ فراتر از اینها، فرض کنید مجلس روالی را طراحی کرد که از حق سؤال که قرار است تابو نباشد به استیضاح برسد، آیا این امر نشانه قدرت مجلس است؟ به صراحت میشود پاسخ داد خیر، زیرا در این صورت یا سؤال از رئیسجمهور به تابو تبدیل خواهد شد و یا این که هر سال یک بار شاهد استیضاح رؤسای جمهور خواهیم بود.
مجلس باید درک کند که سؤال باید برای اصلاح سریع و منطقی اشکالات باشد. فرضیهها و ذهنیتهای غیر از این به کشور آسیب خواهد زد.
6 ـ نوشتن قانون به صورت روزمره و بدون دقت و البته تجربه کافی، به کشور آسیب خواهد زد. نه آقای احمدینژاد برای همیشه رئیسجمهور خواهد ماند و نه از عمر مجلس فعلی بیش از شش هفته باقی مانده است. به جای اصرار بر اصلاحیهای که گوشهای از مشکلات آن در این نوشته مورد اشاره قرار گرفت، مجلس باید به دنبال اصلاحیهای مؤثر و خردمندانه باشد.
تابناک را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید
نظرات بینندگان
قاضی اگر حکمی بر خلاف واقع بدهد می شود از او به دادسرای انتظامی قضات شکایت کرد و طبق قانون باید به آن رسیدگی شود . حال از مجلس باید به کی شکایت کرد؟
شما فکر می کنید فقط دید یک حرکتی دارند ولی چون حرکات احمدی نژاد حاشیه برانگیز هست این مسائل بیشتر خودش رو نشون میده.
با سلام دانشجوی جدید الورود دانشگاه پیام نور هستم درسها را ارائه نمی دهند و می گویند برای حذف نشدن ترم باید پول بدهی پول برای ما مهمتر از سواد شما میباشد وگرنه ....
مردم عادی از ابتدا به این نمایندگان امیدی نداشتند مردم خود از بصیرتکامل برخوردار هستند
مجلس کار اصلی خود که رفع اشکالات قانون و یا شفاف سازی قانون باشد یادش رفته است. ما اگر قاون داشتیم حالا گرفتار این همه دعواهای سیاسی نبودیم به قول شما اگر رئیس جمهور قانون دور می زند مقصر مجلس است که قانون درست و یا شفاف وضع نکرده است. اگر در جایی اختلاس می شود مجلس مقصر است چون قانوی نداریم که جلوی ان را بگیرد.و...... حال مجلس که وظیفه اصلی اش قانون گذاری است کنار گذاشته و کارهای حاشیه ای پرداخته است با و وجود اینکه مردم هزار گرفتاری دارند. چه چیری باعث اینکار شده است غیر از این است که دنبال زیاده خواهی و یا باج خواهی هستند و از همه بدتر مجلس می خواهد کارهای اجرایی کند و دولت قانون گذاری.
درود بر تابناک برای یک دفعه هم که شده حرف راست و حرف دل مردم زد. حال احمدی نژاد حق دارد که بگوید مجلس در رأس امور نیست.مجلسی که بجای اینکه به رفع مشکلات مردم بپردازد دنبال تسویه حساب شخصی است شده گود زور خانه .شده سر چهار راه زمان گذشته که زور گیری می کردند.می گویند نیروی انتظامی زورگیرها را دستگیر می کند پس بیاید نمایندگان مجلس هم دستگیر کند اینها که بدتر هستند انها ممکن است به تعداد اندکی ضربه بزنند و لی اینها به کل مملکت ضربه می زنند.فردی مثل مطهری در مجلس چه کار مفیدی انجام داده است این شما و این خدای شما خودتان قضاوت کنید
توروخدا همیشه بی طرف باشید تا حالا کمتر پیش اومده از مجلس انتقاد بشه
باعرض سلام بایدتاسف خوردازاین نماینده به جای پرداختن به مشکلات مردم ومخصوصا گرانی افسارگسیخته که کمر مردم راشکسته به فکربه کرسی نشاندن حرف خودشان هستند وتحکیم قدرت خود شما بعنوان رسانه به گوش این نماینده ها برسانید شمارا به هرکسی مپرستید بیاید ببینید مردم کمرشان ازمشکلات اقتصادی وفرهنگیوامنیتی شکسته اگرپیرو علی هستید یک بار نامه علی علیه السلام را بخوانید وبه فکر خدمت باشید شماقیامت را فراموش کرده اید به خودائید
اگر فرض کنیم حقوق هر نماینده 2 میلیون تومن باشه ماهی نیم میلیارد تومان فقط حقوق نمایندگان است (هزینه سایر کارمندان، تاسیسات و ... مجلس به کنار).
آیا شما راضی هستید که برای این مجلس اینقدر از بیت المال هزینه شود؟ در حال که به گمان خیلی هامون این مجلس بینهایت بی خاصیت و ماست است.
من چند بار حرفای احمدی نژادو گوش کردم بخدا خیلی "شوخی هاش" درده واسه ما یکی بحث شاسی فشاردادنو میگه یکی نظارت بر خود نماینده ها یکی نوشتن قانون وزارت ورزش یکی اصلا خود سوالایی که ازش پرسیده بشه که تخلف رییس جمهور باشه نه از حرفا واظهارنظراتش جدیدا هم قضیه مرتضوی که انتصاب از اختیاراتشه من توصیه میکنم یه بار دیگه جلسه سوالو گوش کنین
http://khabarfarsi.com/ext/2252452
تابناک چاپ کن
نمیگم کار درستی کرده یا نکرده ولی وقتی طرفت آدمای بی منطق و دوستان نادان باشن که عمق دیدشون نوک ... و از اونطرف کلی دشمن دانا در مقابل داری شما باشی چکار میکنی
برای رئیس جمهور بعدی میترسید؟!!
مقاله بسیار متین و مستدل و محکمی بود. متاسفانه سیاستمداران ایران فقط چند ماه و یا حداکثر چند سال افق دید دارند. آقای احمدی نژاد در بسیاری از جاها با شوخی پر بیراه نمی گفت. آقایان نمایندگان مگر نمی گویید این انقلاب مال پا برهنه هاست و ما از دل آنها برخاسته ایم پس چرا خود را استثنا از قانون مدیریت کشوری می دانید. به قول احمدی نژاد این قانون خوب است اما برای معلمان و کادر بهداشت و ....
مقصر خود مردم هستند که موقع انتخابات رای خود رو به یک شام یا یک وعده محلی یا یک هم ولایتی بودن و هم زبان بودن و ... هزارموارد دیگر ازسوی نامزد نمایندگی می فروشند!
خدائیش چقدر از مردم هنگام رای دادن به نمایندگان مجلس نگاهشون به تخصص و قانون دانی آنها است؟؟؟
شما بیا تو شهر ما یکی از نامزدهای انتخابات را نشانم بده که دارای تخصص و قانون دان باشد تا بنده به آن رای بدهم وقتی همه آنها سرتا پا از یک کرباس هستند چه فرقی می کنه کدامشون برند تو مجلس ، پس هر کی شام داد و وعده به همون رای میدم.
اگرقراراست مسائل به قوه قضائیه ارجاع شود چه نیازی به مجلس است؟
همانطور که نوشته اید بزرگترین اشکال در نمایندگان عدم اشنایی با قوانین وقانون نویسی است لذا لازم است برای کلیه نمایندگان در هردوره الفبای قانون وقانون نویسی توسط قانوندانان بزرگ کشور واساتید بنام برای انها تدریس شود
ببخشید ولی مجلس بعد از 33 سال از انقلاب تازه افتاده تو راه درست حالا شما نمیذارین؟
آقا اگه مجلس از همون اول انقلاب میتونست درست و حسابی از رییس جمهور انتقاد کنه ما هرگز با مسئله ی کوی دانشگاه روبرو نمیشدیم
اگه مجلس میتونست درست با رییس جمهور برخورد کنه هیچوقت نمیذاشت تورم به مدت طولانی بالا بمونه و مردم زیر بارش له بشن
درسته که مجلس دیر داره نسبت به اقدامات رییس جمهور عکس العمل نشون میده اما نباید جلوشو بگیریم
ماهی رو هر وقت از آب بگیری تازس
از کجا معلوم دولت رییس جمهور بعدی بیشتر و یا کمتر از احمدی نژاد تخلف کنه؟
قوانین همیشه باید باشند
چه از اونا تخلفی صورت بگیره یا نگیره.
بسیار تحلیل پخته و زیبایی بود اما آیا نمی شد قبل از اینکه مجلس وارد این مصوبه غیر عقلانی شود این مطلب را منتشر می کردید؟نکته مهم دیگری هم که وجود دارد این است که استیضاح ریس جمهور فقط یک کار نمادین است و الزام قانونی ندارد .انشالله مجلس نهم اصلاحیه را مجددا اصلاح نماید
ممنون، مدتها بود اینقد خوب تو مسایل داخلی صحبت نکرده بودی تابناک
خیلی از مشکلاتی که داریم از قانونه و تنها مجلس هست که میتونه با سرو سامان دادن به خیلی از قوانین که بعضیاشون یه قانون دیگه رو هم زیر سوال میبرند، این مشکلات رو حل کنه
استیضاح رییس جمهور حق مجلسه، مسخرست که به خاطر لج و لج بازی این طوری این وقت ارزشمند خانه ملت گرفته میشه
نمایندگان هم به جای اینکه موقع انتخابات تبلیغات های احرایی کنند که کلا از عهدشون خارجه، انصافا حالا که رای آوردن بیان و به فکر اصلاح امور و بهینه کردن قانون باشند ( البته این اصلاح ممکنه واسه بعضیا، چه دولت و چه مجلس و .. که بدنبال خیانت به ملتن بد باشه) یاد اون فریادهای خالصانه ی مجلس ابتدای انقلاب بدون بغض بخیر
دیدگاه خود را بنویسید
سایت تابناک از انتشار نظرات حاوی توهین و افترا و نوشته شده با حروف لاتین (فینگیلیش) معذور است.