رفتن به محتوای اصلی
آخرین خبراستایل جسورانه شهره سلطانی
13بازدید
۳۵

تفاوت‌های رؤسای جمهور ایران و آمریکا

ایران و آمریکا، نظام‌های سیاسی نسبتا مشابهی دارند؛ اما یک فرق اساسی میان رؤسای جمهور ایران و آمریکا وهست؛ تفاوتی که مشخصا بین رؤسای جمهور سابق ایران با کار‌تر، جورج بوش و کلینتون، قابل رویت است.

تفاوت‌های رؤسای جمهور ایران و آمریکا
ایران و آمریکا حکومت‌هایی ریاستی دارند؛ بدین معنا که رئیس‌جمهور  این دو کشور توسط مردم برگزیده می‌شود و برآمده از حزب برنده در انتخابات پارلمانی یا ائتلافی از آنان نیست؛ نظام‌های که در واقع پارلمانی نیستند.

در چنین نظام‌هایی رئیس جمهور، شخص اول در قوه اجرائیه است و در واقع، رئیس جمهور و کابینه هستند که کشور را اداره می‌کنند. در هر دو کشور، رؤسای جمهور در دو دوره چهار ساله پشت سر هم می‌توانند پست ریاست جمهوری را بر عهده داشته باشند؛ با وجود این، در همین زمینه و همچنین درباره نگرش آنان نسبت به کنار رفتن از قدرت، تفاوتی اساسی بین رؤسای جمهور آمریکا و ایران وجود دارد.

به گزارش «تابناک»، رؤسای جمهور آمریکا پس از پایان دوره ریاست جمهوری خود، عموما به کارهای تجاری و یا عام المنفعه روی می‌آورند. اینکه ماهیت کارهای عام‌المنفعه آنان چیست، موضوع بحث نیست، بلکه موضوع این است که آنان از سطح اول سیاست کناره می‌گیرند. نمونه‌های این هم در دوران اخیر کار‌تر، کلینتون و جورج بوش هستند که حتی آخری هم به کارهای عام‌المنفعه مشغول شده است.

این افراد که پس از دوران ریاست جمهوری به ندرت کار حرفه‌ای سیاسی در سطح اول انجام می‌دهند، قابل مقایسه با رؤسای جمهور ایران نیستند. در ایران، نخست وزیر سابق و رؤسای جمهور پس از دوره هشت ساله مسئولیتشان، دوباره عشق رئیس جمهوری سراغشان می‌آید و وارد کارزار سیاسی می‌شوند.

برای نمونه، هاشمی رفسنجانی پس از هشت سال ریاست جمهوری و پس از هشت سال استراحت، دوباره میل به ریاست جمهوری کرد و به رقابت با محمود احمدی‌نژاد پرداخت و البته شکست خورد.

سید محمد خاتمی هم بر همین راه رفت و هرچند از میانه راه به دلیل سیاست کلی اصلاح طلبان از انتخابات کناره گرفت، او هم در صدد بود که دوباره رئیس جمهور ایران شود.

این روند حتی به نخست وزیر سابق هم کشیده شد و او هم برای به دست ‌آوردن مسئولیت دولت، وارد کارزار انتخاباتی شد و احتمالا از هم‌اکنون می‌توان متصور شد که این روند هم برای رئیس جمهور کنونی هم تکرار شود.

براستی چرا در ایران چنین است؟

رؤسای جمهور سابق ایران چه احساسی می‌کنند که بار دیگر خود را آماده کسب عنوان دیگری در قامت رئیس جمهور ایران می‌کنند؟ چه کار انجام نشده‌ای دارند که هشت سال برای انجام آن کار کم بوده است و به زمان بیشتری زمان نیاز دارند؟

اصولا کار دیگری نیست که این افراد بتوانند برای کشور انجام دهند و حتما باید خدمت آنان در قالب ریاست جمهوری باشد؟ اصلا در کشور ما ممکن است که یک رئیس جمهور سابق بی‌ادعای سیاسی، یک کار عامه المنفعه انجام دهد؟ مثلا دو روز برود بشاگرد با مردم آنجا زندگی کند؟

یا اصلا شاید اصطلاحی به نام گردش نخبگان هم وجود داشته باشد، که ملتی بخواهند نخبگانی تازه را تجربه کنند و هوایی تازه را. چرا سیاستمداران ما به جای چرخش نخبگان به چرخش نوبتی مقامات روی آورده‌اند؟
Googleافزودن تابناک به منابع ترجیحی گوگل

تابناک را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید

اشتراک گذاری

گزارش خطای خبر

اگر اشتباهی در این خبر دیدید، به تحریریه اطلاع دهید.

نظرات بینندگان

انتشار یافته:
۳۵
در انتظار بررسی:
۰
غیرقابل انتشار:
۰
حسین

ایران متحد میشه امپراطوری و دشمنان بیم از امپراطوری ایران دارند.

یه جا خوندم یه پیشگو گفته بود امپراطوری ایران دباره شکل خواهد گرفت و دنیا رو فتح خواهند کرد.

ناشناس

ما در ایران سیستم حزبی قدرتمند و منظبت که به صورت سازمان یافته به ارائه برنامه پرداخته ، نخبگان و مسئو لان آینده را تربیت و با رای مردم آنها را به قدرت برساند ، و در نهایت هم بر عملکرد منتخبین نظارت کرده ودر مقابل اشتباهات انان پاسخگو باشد ، نداریم .
لاجرم تمام سمت گیری های سیاسی واجرائی کشور حول و حوش عده ای معدود وبر اساس سلایق و روحیات آنان شکل می گیرد

amir

تفاوت اینه که اون جا حزب به معنای واقعی وجود داره و بوش پس از ریاست جمهوریش میره اما اون حزب باقی می مونه و یه گزینه دیگه رو معرفی می کنه. شاید اگه اینجا هم حزب به معنای واقعی بود این چنین می شد...
یه دلیل دیگه هم که داره اینه که اون جا پست ها الکی تعیین نمیشه! الکی کسی از هیچ کس دیگه ای پست نمیگیره...
فقط یه بار مقایسه کنید ریاست جمهور از کجا و چگونه در آمریکا انتخاب میشه و در ایران چطور..!!!!

بابک

نخست وزیر سابق این مملکت اسم داره!!!!!!

حسین
در پاسخ به ناشناس

درود به شرفت

البته باجیب بیت المال اینقدر طالب داره.بخدا اگه این بیت المال رو خرج این دارودیسته ها نکنید اگه یه قرون از جیبشون خرج بکنن واسه نظام یا ایران

معلم

من استاد حقوق در یکی از دانشگاه های ایالات متحده هستم .بسیار شگفت زده شدم وقثی که دیدم شما در عنوان خود قید کرده اید که "ایران و آمریکا نظام های سیاسی نسبتا مشابهی دارند" بر اساس اطلاعاث من این دو سیستم قا بل تطبیق نبوده و هیچ گونه تشابهی با هم ندارند.

ناشناس

سلام
متاسفانه مطلب بسیار سبک و نپخته ای بود. چرا به علت های ساختاری نگاه نمی کنید ؟ از جمله تحزب آبدوق خیاری ما، عدم توزیع ساختیافته و شفاف قدرت و غیره ......

ناشناس

نبودن احزاب مشکل اصلی است

ناشناس

به عبارتی همه رئیس جمهورهای ما خود را مادام العمر فرض میکنند.
رئیس جمهور ایران وعده انتخاباتی میدهد ولی عمل نمیکند ولی رئیس جمهور آمریکا به وعده هایی که بصلاح ملت است هم عمل میکند.
رئیس جمهور ما شعار میدهد ولی آمریکاییها عمل میکنند.
درستش همین است که رئیس جمهور فقط یک دوره هشت ساله رئیس جمهور باشد زیرا هشت سال زمان کمی نیست.
رئیس جمهور پس از پایان دوره نباید بتواند دوباره کاندید شود چون مفهوم قحط الرجال عینیت پیدا میکند.
رئیس جمهور بایستی در برابر دروغ ، اختلاس و ......... واکسینه باشد و کوچکترین تخطی باعث کنار گذاشتن وی باشد.
رئیس جمهور باید منافع ملی را بر منافع جناحی ترجیح دهد.
ما هیچوقت رئیس جمهور ارزشمندی نخواهیم داشت مگر اینکه حد اقل دو حزب ارزشمند و فراگیر با هم رقابت کنند.

ناشناس

چون هنوز در کشور ما ساختار قدرت ، قبیله ای ملوک الطوایفی و کدخدائی است ، بنابراین هر کسی برای کاری انگیزه ای دارد فکر می کند اگر بتواند مدتی در راس قدرت قرار بگیرد همه کار می تواند انجام بدهد .

فرشاد

در امریکا از اونجایی که اهداف کلی رییس جمهور ها یکی هست هر چند جز احزاب مختلف باشند با این وجود هدف کلی اونها قدرت و پیشرفت کشورشون هست و وقتی یکی میره کنار و کار رو میده دومی میدونه که دومی خلاف این عمل نمیکنه.

ولی متاسفانه ایران هر کس رییس جمهور میشه یه سازی برای خودش میزنه.

مثلا شهرداری رو فرض کنی وقتی یکی شهر دار میشه یه جور فضای سبز ایجاد میکنه شهردار بعدی که میاد از این نوع درخت و فضا خوشش نمیاد و عوض میکنه وشهردارهای بعدی همینطور

دلیل وضعیت کشور ما دقیقا همینه و هر کس ساز خودشو میزنه.

توی دوره دوم ریاست جمهوری بوش با اینکه بازنده بود و برنده ال گور بود ولی با این وجود ال گور به خاطر منافع کشور اعتراض چندانی نکرد هر چند این قضیه به دادگاه کشیده شد.

با اینکه ما کشوری مسلمان داریم ولی این جا افتاده تا دزدی نکنی به جایی نمیرسی و هر چی مقام بالاتری داشته باشی لقمه های بیشتر و بزرگتری میتونی برداری :)

سیدمصطفی

این ها تشنگان قدرتند !!!!! البته آمریکائی ها !!! چون هر رئیسی که میاید از فک و فامیل و ایل و تبارش و همشاگردیهایش استفاده نمیکند!!!!! و آنقدر حسود هستند که احدی از باجناقها و خالو زاده ها و عموزاده ها را مثل اینکه باهاشون قهرند !!! و غریبه پرستند !!!!ضمنا تتیتر های دکتری و پروفسوری هم ندارند و استفاده نمیکنند تا بیسوادیشان رو نشود !!!!!!!!11

ناشناس

معمولا در دوران اولشان گند می زنند ولی دیر می فهمند . می خواهند در دوران بعدی جبران کنند

اکبر

دروغگوئی...

ناشناس

شما به مهمترین عامل اشاره نکردید.در ایران ابتدا شخص روی کار آمده بین 4 تا 8 سال و به قیمت آزمایش ابتکارات خود روی مردم ریاست جمهوری را یاد میگیرد و بعد در دوره های بعدی سعی میکن آنرا پیاده کند.

ناشناس

چون منبع درآمدی راحت تر از پست سیاسی وجود ندارد
پول نفت جانم
پپپپپپپپپوووووللللللللللل

ناشناس

به همه اقشار اجازه ورود داده نمیشود.

علی
در پاسخ به ناشناس

مثل اون طرف که حدودا 12 تا بچه داشت و می خواست رئیس جمهور بشه.
یا اونی که کار نداشت و بیکار بود آمده بود رئیس جمهور بشه.
یا اون طرف که می گفت قالی باف واقعیه!!

ناشناس

واقعا کسی که این مقاله را نوشته 2 زار سیاست نمی داند.

کاوه

این فقط برای رؤسای جمهور سابق ایران بد است یا شامل آقای پوتین رئیس جمهور احتمالا مادام العمر کشور دوست و برادر روسیه هم میشود؟

دیدگاه خود را بنویسید

سایت تابناک از انتشار نظرات حاوی توهین و افترا و نوشته شده با حروف لاتین (فینگیلیش) معذور است.

تابناک در صفحهٔ اصلی گوشی

با افزودن تابناک به صفحهٔ اصلی، همین نسخهٔ سایت را با یک لمس باز کنید.

  1. در مرورگر، دکمهٔ اشتراک‌گذاری را بزنید. این دکمه ممکن است داخل منوی مرورگر باشد.
  2. گزینهٔ افزودن به صفحهٔ اصلی (Add to Home Screen) را انتخاب کنید.
  3. اگر گزینهٔ Open as Web App نمایش داده شد، آن را روشن نگه دارید و افزودن (Add) را بزنید.

اگر این گزینه را نمی‌بینید، صفحه را در مرورگر Safari باز کنید.