«معامله بزرگ» ایران و اوباما

تجربه مصر و کره شمالی را نباید نادیده بگیریم .
آمریکا برای منافع خودش کار میکند ، ما هم باید صرفا" برای منافع خودمان کار کنیم و اصل اتحاد ملی و رویکرد اقتصادی درست که حاصل آن رضایت حد اکثری مردم از دولت و تداوم مردمسالاری می باشد . آمریکا مجبور میشود منافع خودش را با ما بالانس کند . مذاکره و سازش هدف نیست. هدف استمرار خط منافع ملی است

آنچه كه مسلم است اوباما با هر كس باشد با ما نيست اين را از عملكرد روساي جمهور گذشته امريكا مي توان به دست آورد به طوري كه وقتي در مسند قدرت هستند، اين نظام حكومتي امريكا است كه سمت و سوي سياست خارجي را تعيين مي كند نه شخص رئيس جمهور.به عنوان مثال چندي پيش پنج وزير خارجه پيشين امريكا خواهان مذاكره بدون پيش شرط با ايران شدن در حالي كه در زمان وزارت ، سخترين مواضع را عليه ايران داشتن و يا جيمي كارتر با نوشتن كتابي در مذمت اسرائيل به يك مدافع فلسطينيان تبديل شد. ولي در دوره رياست جمهوري خود از هيچگونه كمك به اسرائيل دريغ نمي كرد
نكته اي كه به نظر حائز اهميت است اين است كه عملكرد روساي جمهور دمكرات ها در طي سه دهه گذشته(كارتر، كلينتون ) از روساي جمهور، جمهوري خواه(ريگان، بوش پدر و بوش پسر)در قبال ايران به مراتب تندتر و سخت گيرانه بوده است . يعني در زمان كارتر به ايران حمله نظامي شد(واقعه طبس) و در زمان كلينتون ايران مورد تحريم قرار گرفت .ولي رابطه ايران با امريكا در زمان جمهوري خواهان پرسرصدا بوده است ولي جمهوري خواهان در تصميم گيري هاي نهايي عاقلانه رفتار كرده اند به عنوان مثال در زمان ريگان و در اوج برنامه هاي جنگ سرد با شوروي و پيدايش و اجراي برنامه موسوم به جنگ ستارگان ، ريگان با اعزام مك فالين به ايران به دنبال نزديكي به ايران بود .و يا در زمان بوش پدر به عراق حمله شد و در زمان بوش پسر و پس از حادثه 11 سپتامبر به حكومت صدام پايان داد و به القاعده و طالبان كه دشمنان ايران نيز بودند، حمله كرد.كه نتيجه اين سياست جمهوري خواهان تقويت ايران را در بر داشته است پس مي توان گفت كه از نظر تاريخي جمهوري خواهان به ايران بيشتر كمك كرده اند به همين جهت است كه مي توان نتيجه گرفت كه اوباماي دمكرات با هر كس باشد با ما نيست ، و نبايد به شعارهاي تبليغاتي آن دل خوش كرد.
اما مسئله اول اوباما ايران نيست بلكه مانند دمكرات هاي پيشن مسئله اصلي او نگرش به درون امريكا و تامين رفاه خواهد بود و اين مسئله نيازمند رفع بحران اقتصادي پيش آمده را مي طلبد كه پيش نياز غلبه بر بحران مالي ، حل مسئله عراق و افغانستان است . در اين مرحله است كه شايد بخواهد با ايران گفتگو كند . و اين ايران است كه بايستي از يك سياست عاقلانه پيروي كند و اشتباه كمك بدون چشم داشت كه در مورد افغانستان انجام داد، تكرار نكند. يعني اگر قرار باشد، گفتگوي صورت بگيرد بايستي در تمامي زمينه ها باشد نه فقط مربوط به يك مسئله خاص .

تا زمانی که صهیونیست ها در امریکاتصمیم گیری می کنند هیچ رئیس جمهوری نمی تواند دیدگاه و رویکرد مناسبی با ایران داشته باشد

سگ زرد برادر شغال است و نباید به او دل خوش کرد. اصلاً طرح داماتو که دایره تحریم ها علیه ایران را افزایش داد در زمان کلینتون که یک دموکرات است اتفاق افتاد و تا به حال ادامه دارد. بهتر است بدانیم تا روزی که اسرائیل نفس می کشد ما نباید به تغییر دیدگاه آمریکائیها بیاندیشیم.

بیان شده که نگاه بنیادی به افکار نخبگان به صورت سنتی است آیا رفتارهای اولیه اوباما وسخنرانیهای وی این گونه نظرات را تقویت نکرده است وبردرستی نظرات نخبگان کشورمان مهر تایید نزده ؟

در معادلات هزینه - فایده (Cost & Benefit) باید این نکته در نظر گرفته شود که چه هزینه ای در برابر چه فایده ای قرار می گیرد... این مقاله به خوبی هزینه های آمریکا را در نظر نگرفته ! زیرا باید پیش از تبیین فایده های همکاری با ایران و قبول نقش منطقه ای آن ، راه حلی برای هزینه های آمریکا پیدا کرد!

به نظر شما اگر کارخانه های اسلحه سازی آمریکا، تجارت پر سود تری پیدا کنند، حاضر به ترک کار فعلی نیستند ؟!
به نظر شما، اگر لابی هایی قوی تر از لابی های صهیونیستی در آمریکا ایجاد شود و سود آن برای آمریکا بیش از وضع فعلی باشد، حاضر به تغییر سیاست های ریشه ای نیستند ؟!

اگر مسائل ايران و امريكا حل شود:
حكام اين كشور از كجا ارتزاق كنند كه اين مسئله و مشكل برايشان نان و اب سي ساله داشته است
براي امريكائي ها لولوي ايراني به سودشان است و نميخواهند حل شود!

لذا نتيجه ميگيريم كه هيچ وقت مصلحت نيست كه مسائل اين دو كشور حل شود!!

اوباما ظاهرا" چاره ای جز ادامه سیاستهای شکست خورده فعلی را با پوششی کمابیش متفاوت ندارد و در ادمه به زودی مردم خواهند فهمید تغییری در کار نبوده و اگر تغییری باشد در خود اوباماست نه در سیاستها و برنامه ها در نتیجه وضعیت اوباما به مراتب بدتر از بوش در حال حاضر پیش بینی میشود.بوش و اوباما و دستگاه دیپلماسی و قدرت آمریکا ارابه ای است که سیاستگذاران صهیونیست بر آن سوار بوده و آن را بی شک در مسیر منافع جهانی صهیونیزم پیش می رانند و در این راه از هیچ بازیی فروگذار نمی کنند

ما با امریکا تصاد بنیادین داریم چطور این مشکل را حل می کنید؟

بهتر است گفته شود حل بحران هاي منطقه اي بدون اهميت دادن به نقش ايران موفق نبوده است.

خوب است کمی هم خودتان را جای اوباما بگذارید و موضوع را از منظر او هم تحلیل کنید .