حسین وفایی: با توجه به افتخاراتم در حقم اجحاف میشود
بازیکن تیم ملی بیلیارد گفت: با 2 بار قهرمانی در جهان و داشتن رکورد هیچ توجهی به من نمیشود.
حسین وفایی در گفتگو با باشگاه خبرنگاران افزود: قهرمانی جهان در سال 2011 و 2014 رکوردار هستم و از لحاظ سنی کوچکترین فردی هستم که مقام اولی جهانی را کسب کردم اما مورد بیمهری مسئولان قرار گرفتم.
وی افزود: هر کس با این میزان افتخارات که داشته باشد در سطح جهان و حتی برخی رشتهها در ایران میتواند مرکز توجه عموم و مسئولان قرار گیرد اما دریغ از یک توجه از کشور ما!
وی ادامه داد: از 6 یا 7 سالگی وارد این رشته ورزشی شدم و 12 یا 13 سال این ورزش را دنبال میکنم در حال حاضر با دو بار قهرمانی در جهان و به حرفهایها پیوستم و سه سال باید در حرفهایها کار کنم.
حسین وفایی تصریح کرد: اجازه بازی در سطح آماتور را در جهان و آسیا را ندارم مسابقات حرفهایها از قبل تعیین شده است و نفرات آن باید به تایید انگلستان برسد و این کشور است که میزبانی را به کشورهای متقاضی میدهد.
وی افزود: نزدیکی باشگاه بیلیارد به محل سکونتم یکی از دلایلی بود که به این رشته روی آوردم زمانی که 6 سال داشتم به همراه پدرم به صورت تفریحی بیلیارد بازی میکردم و در سن 16 سالگی مقاوم دومی آسیا را کسب کردم و برای مقام آوردن در سطح جهان فشار زیادی را متحمل شدم.
وی ادامه داد: کشورهای دیگر به بازیکنانشان بهای زیادی میدهند و شاید تصور نکند حتی کشورهای عربی توجه خاصی به این ورزش دارند اما در ایران هیچ توجهی به من نمیشود.
وفایی تصریح کرد: قبل از شروع کردن بیلیارد در فوتبال نونهالان صنعت نفت بازی میکردم اما بنا به دلایلی ادامه ندادم و به سمت بیلیارد رفتم و توانستم به چنان پیشرفتی برسم که آلان آرزوی هر بیلیارد بازی است و بعد از فوت پدرم تنها انگیزه و هدفم برآوردن آرزوی پدرم بود که دوست داشت قهرمان شود و 4 ماه بعد از فوت او این کار سخت را با توجه به فقدان پدرم به سرانجام رساندم.
وی ادامه داد: آرزوی هر بازیکنی است که رکورد بالا را کسب کند و ثبت رکورد به نام خود کار طاقتفرسایی است خوشحالم که با وارد شدن به حرفهایها و کسب بالاترین رکورد الگوی بقیه هستم و امیدوارم الگوی خوبی در ایران باشم در زمان شروع من هیچ الگویی در ایران نبود فقط خودم تمرین میکردم و آنان که قهرمان جهان بودند را شکست دادم.
وی افزود: من با رسانهها تعامل خوبی دارم اما آنها هیچ کمکی نمیکنند 17 سالگی قهرمان جهان شدم خیلی ناراحت شدم که رسانهای نشد و مسئولان فقط وعده وعید دادند نمیدانم با این استعدادی که دارم با توجه به مقام آوری در سنین پایین چرا توجهی نمی شَود اما خوشحالم که برای غرورم بازی کردم و غیرت و غرور ایران را به تمام مردم جهان ثابت کردم که ایران و ایرانیان از همه جهت برتر هستند.
تابناک را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید
نظرات بینندگان
هنوز دیدگاهی منتشر نشده است.
دیدگاه خود را بنویسید
سایت تابناک از انتشار نظرات حاوی توهین و افترا و نوشته شده با حروف لاتین (فینگیلیش) معذور است.