وقتی تکذیبیه و اطلاعیهها دیگر اثر ندارند چه باید کرد؟
نباید تصور کرد، اگر مثلا برای فوت خانم مهسا امینی یا آتش سوزی در زندان اوین با صدور چند سطر بیانیه رسمی، میتوان به همه شبهات و شایعات و ابهامات پاسخ داد، در واقع چنین اطلاع رسانیهایی نه از نوع انجام تکلیف بلکه فقط برای رفع تکلیف و ادعای انجام تکلیف است.

تابناک _ اگر به حوادث و تحولات بیش از یک ماه گذشته ـ که حدودا از فوت مهسا امینی آغاز شد و تاکنون با کمیت و کیفیت مختلف ادامه داشته ـ دقیق و واکاوانه نگریسته شود، موضوعات مورد تامل زیادی را میتوان بیان کرد؛ اما برخی از آنان را باید به گونه دقیق و موشکافانه دیگری مورد توجه قرار داد، زیرا آنها با خیلی از مشکلات گذشته و حال و آینده از جهت علت وقوع مخرج مشترک داشته که اگر به آنان توجه میشد یا بشود، میتوان از خسارات مادی و معنوی آتی تا حد زیادی جلوگیری کرد.
در موضوع وقایع فوت مهسا امینی و نیکا شاکرمی و چند دختر جوان دیگر و تا خبر فوت دانش آموز اردبیلی و حتی خبر آتش سوزی زندان اوین، یک مشکل و ایراد اساسی امتداد داشته و متاسفانه همچنان امتداد دارد و آن هم نبود، یک «خط خبری» صریح و شفاف و از همه مهمتر بموقع و اثرگذار از سوی مسئولان امر بوده است. در همه این وقایع و همزمان با وقوع آنها، اخبار و شایعاتی منتشر میشد که نه تنها برای مخاطب عام بلکه برای مخاطب خاص هم تفکیک و تعیین مرز بین واقعیت و عدم واقعیت دشوار بود، زیرا در همه این رخدادها بر روال و رسم مردود و همیشه بازنده همیشگی روایات رسمی از منابع معتبر با تاخیر بسیار بیان میشد و متاسفانه این تاخیرها که از گذشته تاکنون بوده و اگر چارهای اندیشیده نشود، حتی تا آینده امتداد داشته و اثرات مهلکی بر پیکر امنیت روانی و اعتماد عمومی داشته و دارد.
نباید فراموش کنیم اکنون زمانی است که سواد ارتباطی و رسانهای در جوامع به طور شگرفی دچار تغییر شده و نباید تصور کرد که اگر مثلا برای فوت خانم مهسا امینی یا آتش سوزی در زندان اوین با صدور چند سطر بیانیه رسمی میتوان به همه شبهات و شایعات و ابهامات پاسخ داد، در واقع باید متذکر شد که چنین اطلاع رسانیهایی، نه از نوع انجام تکلیف بلکه فقط برای رفع تکلیف و ادعای انجام تکلیف است که صورت میگیرد.
باید بدانیم و همواره این امر را پیش چشم خود قرار دهیم که اطلاع رسانی و ابهام زدایی امر و اقدامی از نوع «تعهد به وسیله» نیست و بلکه معطوف به «تعهد به نتیجه» است؛ به عبارت دیگر، اطلاع رسانی حرفهای و اثرگذار آن است که بتواند هم به ابهامات و شایعات پاسخ دهد و هم اذهان و افکار جامعه را اقناع نماید. پس در این اوضاع که سیل اطلاعیهها و تکذیبیهها نه مورد قبول افکار عمومی قرار میگیرد و نه میتواند در برابر شایعات پسینی سد محکمی در اذهان و افکار افراد جامعه ایجاد نماید، چه باید کرد؟
برای پاسخ به این پرسش میتوان عوامل متعددی را مورد اشاره قرار داد، اما شاید در حال حاضر بتوان گفت در وهله نخست باید پذیرفت که استفاده از نسخههای گذشته برای پاسخ به شایعات و ابهامات کنار بروند و به گونه دیگری عمل شود. در ابتدا باید مسئولان به این مهم ایمان بیاورند که در عصر حاضر مثلا نمیتوان با چند سطر اطلاعیه و مثلا حضور چند دقیقهای دوربین صدا و سیما در زندان اوین و یا ساخت چند دقیقه گزارش در یک بخش خبری خاص صدا و سیما و البته آن هم با تاخیر به ایجاد سد محکم ذهنی در برابر شایعات در افکار افراد جامعه فکر کرد؛ لذا این ذهنیت تکراری و دیگر بی اثر که با صدور اطلاعیه و ارسال آن برای چند خبرگزاری خاص و روزنامه و یا فقط حضور میدانی خبرنگار صداوسیما در برخی از وقایع خبری میتوان به هجمه و سیل عظیم اخبار و شایعاتی که از خارج از کشور مدیریت میشود، پاسخ داد را باید به کنار گذاشت.
پس میتوان گفت در این اوضاع باید نه تنها از همه رسانههای کشور، پویا و اثرگذار کمک گرفت بلکه باید حتی از برخی فعالان فضای مجازی و چهرههای سرشناس فرهنگی و اجتماعی و ورزشی کشور هم کمک گرفت که نقش خود را به عنوان حلقه واسط و میانی و البته اثرگذار را بین سوالات و ابهامات و مطالبههای مردمی و پاسخهای مسئولین ایفا نمایند. شاید در این ایام که تصور میشود مسئول برخی از وقایع چهرههای مشهور و به تعریف دیگری سلبریتیها هستند قابل قبول نباشد که گفته شود باید در حلقه اطلاع رسانیها، علاوه بر رسانههای رسمی و غیر رسمی و فعالان شبکههای اجتماعی بایست از ظرفیت این افراد هم استفاده گردد؛ اما این امر واقعیت انکارناشدنی است، زیرا جامعه متکثر و متنوع ایرانی، منبع خبری و مورد وثوق خود را بر یک رسانه خاص استوار نکرده است و این جامعه متکثر از منابع متعددی، اخبار و تحولات کشور را پیگیری مینماید.
موضوع بعدی که میتواند بسیار اثر گذار و مفید فایده گردد، پذیرش اصل «استماع و اقناع» از سوی هر مسئول و مطالبه شوندهای است که اگر این مهم به خصوص در مواجهه با مطالبه گران نوجوان و جوان رخ دهد، میتوان به جای اینکه این نسل را با اذهانی پر ابهام و شکاک به سالهای بعدی رهسپار نماید، بلکه میتوان پس از شنیدن نظراتشان و پذیرش اشتباهات و رفع معایب و اقناع درونی به عنوان سرمایههای عظیم اجتماعی محسوب نمود.
در این دوران، باید قبول کنیم به جای «گشت ارشاد» باید «گشت استماع و اقناع» راه اندازی کنیم تا بتوانیم به سیل شایعات و ابهامات جامعه متکثر ایرانی پاسخ دهیم و از مشکلات خرد و کلان مردمی آگاه شویم. باید قبول کنیم که صراحت و شفافیت و صداقت بموقع، تضمین کننده آینده روشن برای کشور و نوجوانان و جوانان است و از همه مهمتر باید قبول کنیم که لجاجت در عدم اصلاح روندهای آسیب زا، کم از خیانت به آرمانهای انقلاب و شهدا و ضربه زدن به منافع ملی کشور ندارد.
تابناک را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید
نظرات بینندگان
جربان فولاد به كجا رسيد
چه كسو مسئول است
خوب تکذیب نکنید، اطلاعیه هم ندید.
بزارید مردم مطلع و آگاه بمانند
سلام، ، استاد بفرما به حساب کی بگذاریم به نطر شما به حساب آمریکاه و اسرائیل بگذاریم بهتر نیست ؟ب
فقط همین کامنتهای مردم را بخوانید متوجه همه چیز می شوید
اکثر جاهای دنیا مردم سیاستمداران کشورشون را نمیشناسند ببینید چقدر ملت را درگیر کرده اند که همه سياسی شده اند علتش هم گرسنگی و فقری که به مردم متحمل کرده اند
!!!!!!!!!در عوض امنیت داریم
اینجوری که داریم پیش میرویم در آینده برای هرکسی که به مرگ طبیعیدر گوشه خانه خود از دنیا میرود نیز باید دلیل و برهان بیاوریم که کشته نشده است .
اصل این تیتر غلط هست.
برای مهسا امینی هیچ اتفاقی نیفتاده و در سلامت کامل هست.
در زندان هم هیچ اتفاقی نیفتاده و همش دروغه و ساخته و پرداخته دشمن هست
دروغ باعث بی اعتمادی مردم شده و جالب اینکه باز دروغ میگوید که دروغ نمیگیم
اینی که گفتید خیلی خوبه اما این فکر و تذکر باید ده سال پیش داده میشد الان دیگه اعتباری نمونده که بخواهد خرج شود . فقط هم همین موضوعات که قطعا با شور و هیجان و تعصب بیشتر پیگیری میشود هم نیست . شما شیوه ترور آقای فخری زاده را دوباره بررسی بفرمایید، ببینید در آن مقطع چقدر دروغ گفته شد و چند تا داستان بیرون آمد ، نماینده داشتیم آمد مشخصات چهره دوازده نفر تروریست را هم در تلویزیون داد و فیلم جنگی تویش درآورد ، این روند آرام آرام جایی رسید گفتن سه نفر بوده اند و بعد که جلوتر رفت مشخص شد اصلا هیچکسی نبوده و سلاح اتوماتیک اسرائیلی یک تنی را از مرز رد کردن روی نیسان آبی جاساز کردن کارشان را با شلیک مستقیم به آقای فخری زاده انجام دادن و بعد سلاح را هم منفجر کرده اند هیچکس دیگر هم زخمی نشده حتی همسر ایشان که کنارش توی ماشین بود !!!!! این تازه ماجرایی است که شاید فقط کارکرد اش برای بعضی خواص و یک بخش کوچکتری از جامعه باشد و برای خیلی ها مهم نبود . ماجرای نتانیاهو و تورقوز آباد هم که خاطر مبارکتان هست !! یا ماجرای هواپیما اوکراین و ... دروغ آقا دروغ ، پدر این کشور را کسانی که گفتند دروغ بزرگترین گناهان است و خودشان مرتکب شده اند در آورده . این وضع خراب عدم اعتماد هم تا ده ها سال درست نمیشود چون مردم دیده اند فقط دروغ نیست . لجبازی هم هست. و ...............
من خودم شخصا از روزی که جناب آقای رییسی با خبرنگار امریکایی در مورد حجاب مصاحبه کرد و حجاب اجباری در ایران رو تکذیب کرد دیگه به حرف هیچ مسوولی اعتماد ندارم
هر که باد بکارد طوفان درو میکند
یه بارداشتم حرف های یک روانشناس رو گوش میدادم نکته جالبی عنوان کرد.گفت هر وقت میخاین حرفی به کسی بزنید اول خودتون رو تو دلش جا کنید بعد حرفتون رو.وقتی کسی شما رو قبول نداره قطعا حرفای شما رو هم نمیپذیره حتی اگه درست باشن....مسئولین تا رسیدن به مرحله ای که تو دل ملت جا باز کنند سالهای سال فاصله دارند البته اگر از امروز شروع کنند
مثل اون برنامه شبکه خبر که خلبان بیچاره از همه جا بیخبر رو آورده بود که بگه نقص فنی بوده. هم اون بنده خدا رو نابود کردند و هم اعتماد عمومی رو.
اصرار هست؟
حالت خوبه؟
نکته جالب اینجاست که حدود نصف اخبار و تحلیل های رسانه های تحت حمایت انگلیس ، آمریکا و عربستان دروغ هست. من واقعا از دیدن افرادی که از رسانه های دشمنان رسمی ایران اخبار و تحلیل دریافت می کنند، تعجب می کنم. بالاخره رسانه های داخلی اگر سوگیری داشته باشند عامدانه دروغ نمی گند و اگر سهوا یا اشتباه منبع خبر خلاف واقع گفتند، در اولین فرصت اصلاحش
می کنند.
مشکلات جامعه نباید باعث بشه عقلمون را تعطیل کنیم و هر چه رسانه های دشمن گفت باور کنیم. انتظار حرف راست از دشمن خلاف عقل هست.
نمی دونم ادعا دارید کسی به صدا و سیما اعتماد
نداره پس چرا با داشتن ۲۹۰ شبکه فعال بر علیه جمهوری اسلامی که همه یک خط خبری رو میگیرند و بزرگ نمایی و دروغ آرایی می کنند تحمل یه صدا و سیما رو ندارند ....چرا پس ریس آن تحریم میشه شبکه های دوزاری از نظر ارزش محتوا بی ولی تا دلت بخواد چاه دریافت دلار از خارجی ها
دیگه چه دروغ بگید چه راست مردم دیگه باور نمیکنن !
من و خیلی از اطرافیانم سال هاست صدا و سیما و دیگر رسانه های داخلی را دنبال نمی کنیم .
مشکل از عادت کردنهای بی جاست.
نویسنده محترم ممنون. اضافه می کنم. کوچک نمایی وقایع عینی و بزرگنمایی وقایع غیر عینی. بطور مثال هر نابینا و ناشنوایی اعتراضات جوانان به خشونت علیه بی حجابی را همه دیده ایم و اذعان داریم که نمی دانیم چند نفر در این اعتراضات شرکت داشتند ولی آنقدر بوده اند که با کوچک نمایی تعداد آنها نمی توان روی خطای گشت های ارشاد پوشش گذاشت و در رسانه ای که مردم در آن نقشی ندارند، فردی مانند رسایی می گوید تعدادی هستند که نوبتی در محلات اغتشاش می کنند یا آن کارگردان رانتی با آثار در پیتی در همان رسانه می گوید از آگاهان امر پرسیده ام 50 هزار نفر در کل کشور. یک روحانی می گوید آنقدر کم بودند که با یه کاشین میشد جمعشون کرد. و الا آخر. بعد یک واقعیت غیر عینی مانند سقط جنین همسر یکی از بسیجیان یکی از دانشگاه های کشور را آنقدر بزرگ می کنند که گویی همه بسیجیان سقط جنین کرده اند. لذا اگر آقایان و مسئولین عینک بدبینی خود به مردم یا خوش بینی به پاچه خواران خود را بردارند دنیای اطراف خود را واقعی خواهند دید نه بزرگ نه کوچک، واقعی . باور ندارند. لحظه بردارند و به خودشان نگاه کنند، واقعیت را می فهمند.
دیدگاه خود را بنویسید
سایت تابناک از انتشار نظرات حاوی توهین و افترا و نوشته شده با حروف لاتین (فینگیلیش) معذور است.