سخنانی که اصولگرایان و اصلاحطلبان از گفتن آن عاجزند!
جریانهای گوناگون اصولگرایی و اصلاحطلبی، حرفهای مشابهی می زنند و اتفاقا در گفتن برخی سخنان که برای مردم و مملکت هم راهگشاست، همچنان عاجز و درماندهاند.


شاید موافق نباشید، اما به نظر میرسد دوباره داریم به یکی از قلههای منحنی رفتارهای حذفی میرسیم. برای اینکه از تردید درآیید، ببینید بیشتر به کارهای خوب خودمان میپردازیم یا به خطاهای دیگران؟
در همه دعواهای انتخابات مجلس بین جبهه متحدیها و پایداریها، کمتر کسی پیدا شد که بگوید من این کار خوب را به پایان رساندم، اما همه یادشان بود که از طرف مقابل چه خطاهایی سر زده است؛ تازه مگر این خطابینی و خطاجویی هم ریشه و مبنا دارد؟ اگر مبنا داشت که یکباره ظهور نمیکرد و یکباره هم فرو نمینشست.
حامیان فتنه! (جبهه متحد از دید پایداریها) و حامیان انحراف (جبهه پایداری از دید متحدها) در فصل انتخابات با هم سر شاخ شدند. انتخابات در تهران به تساوی کشید و از لیست اولیه هر دو طرف، شانزده نماینده به مجلس رسیدند. انتخابات که تمام شد، دوباره همه با هم برادر شدند. حالا ملت مظلوم باید تا انتخابات ریاستجمهوری صبر کند که دعوایش، ۹ ماه دیگر آغاز و تعداد دعواکنندهها هم بیشتر میشود؛ روز از نو، روزی از نو.
این جریان و آن جریان مدعی اصولگرایی تفاوت چندانی با هم ندارند. همان گونه که اصولگرا و اصلاحطلب هم تفاوت چندانی ندارند. برای اینکه از توهم این تفاوت درآییم کافی است که یکی از اصولگرانماهای مجلس هشتم را در کنار یکی از اصلاحطلبنماهای همین مجلس نشاند و تفاوتهای فکرشان را مورد سؤال قرار داد؛ عملا هیچ تفاوتی نخواهید دید.
این شباهت رفتار از این ناشی نمیشود که دو طرف پس از اندیشه و تفکر فراوان به نتیجه یکسان رسیدهاند، بلکه ناشی از این است که کمتر گروه و جریانی هست که به ریشه و استخوانداری باور داشته باشد؛ چپهای دهه ۶۰ راستهای دهه ۷۰ شدند و راستهای دهه ۶۰، چپهای دهه ۷۰.
اصولگرایانی که نزدیک ده سال است، سنگرهای قدرت را یکی یکی فتح کردهاند، هیچ ایده اقتصادی مشخصی ندارند، از امر اجتماع و فرهنگ و سیاست هم، فقط کلیاتی را تکرار میکنند. نگوییم اصولگرایان که کلیاتگرایان کلمه بهتری است.
همه میگویند اسلام خوب است، عدالت خوب است، باید جهاد اقتصادی را جدی بگیریم، از فرهنگ دفاع کنیم و....، اما چه کسی میگوید چگونه؟!
هرچند کلیگویی به صلاح خلق نیست، مزیتی که برای سیاستزدگان دارد این است که مشابه همگان هستی و همگان مشابه تو. پس میشود با هر کسی دوست شد و هر کسی را به دوستی پذیرفت. به همین دلیل است که اگر سال ۷۷ به اهل قدرت میچسبیدی نامت میشد اصلاحطلب و اگر سال ۸۵ به اهل قدرت میچسبیدی، اصولگرا نامیده میشدی بدون اینکه لازم بدانی درباره عقایدت چیزی بگویی؛ دعوا، دعوای قدرت است.
۳۳ سال پیش امام راحل (ره) که راهش فقط لقلقه زبان ما و شماست، همه را این گونه موعظه کرد:
«ما اگر بخواهیم مستقل باشیم باید اول افکارمان را مستقل کنیم، یعنى از آزادى فکرى [آغاز کنیم] یک آزادى خارجى هست که کسى به آن تعرضى نکند، حالا یک همچه آزادیى هست، اگر بگذارند. اما آزادى فکرى این است که انسان در فکرش آزاد و بدون اینکه متمایل به یک طرف باشد فکر کند، در مسائل علمى هم همینطور است. مسائل علمى را اگر چنانچه انسان آزاد فکر کند یکطور برداشت ميکند، اگر چنانچه ذهنش متوجه باشد، انگل باشد نسبت به این قضیه، یک جور دیگر فکر میکند، یک جور دیگر برداشت میکند. برداشتهاى علمى ما هم الآن آزاد نیست، ما باید افکارمان را آزاد کنیم تا برداشتهاى علمیمان آزاد باشد».
نگاه که کنیم شمایید که چند دهه از تاریخ عقب افتادهاید. شما افراطیهایی که نه اصولی که به آن پایبندید، روشن است و نه آنچه را میخواهید اصلاح کنید؛ شمایی که هیچ برنامهای برای پیشرفت ندارید و تنها بر سر گذشته و قدرتتان در آینده، به صورت هم چنگ میکشید. شما این ملت را به گروگان گرفتهاید.
در همه دعواهای انتخابات مجلس بین جبهه متحدیها و پایداریها، کمتر کسی پیدا شد که بگوید من این کار خوب را به پایان رساندم، اما همه یادشان بود که از طرف مقابل چه خطاهایی سر زده است؛ تازه مگر این خطابینی و خطاجویی هم ریشه و مبنا دارد؟ اگر مبنا داشت که یکباره ظهور نمیکرد و یکباره هم فرو نمینشست.
حامیان فتنه! (جبهه متحد از دید پایداریها) و حامیان انحراف (جبهه پایداری از دید متحدها) در فصل انتخابات با هم سر شاخ شدند. انتخابات در تهران به تساوی کشید و از لیست اولیه هر دو طرف، شانزده نماینده به مجلس رسیدند. انتخابات که تمام شد، دوباره همه با هم برادر شدند. حالا ملت مظلوم باید تا انتخابات ریاستجمهوری صبر کند که دعوایش، ۹ ماه دیگر آغاز و تعداد دعواکنندهها هم بیشتر میشود؛ روز از نو، روزی از نو.
این جریان و آن جریان مدعی اصولگرایی تفاوت چندانی با هم ندارند. همان گونه که اصولگرا و اصلاحطلب هم تفاوت چندانی ندارند. برای اینکه از توهم این تفاوت درآییم کافی است که یکی از اصولگرانماهای مجلس هشتم را در کنار یکی از اصلاحطلبنماهای همین مجلس نشاند و تفاوتهای فکرشان را مورد سؤال قرار داد؛ عملا هیچ تفاوتی نخواهید دید.
این شباهت رفتار از این ناشی نمیشود که دو طرف پس از اندیشه و تفکر فراوان به نتیجه یکسان رسیدهاند، بلکه ناشی از این است که کمتر گروه و جریانی هست که به ریشه و استخوانداری باور داشته باشد؛ چپهای دهه ۶۰ راستهای دهه ۷۰ شدند و راستهای دهه ۶۰، چپهای دهه ۷۰.
اصولگرایانی که نزدیک ده سال است، سنگرهای قدرت را یکی یکی فتح کردهاند، هیچ ایده اقتصادی مشخصی ندارند، از امر اجتماع و فرهنگ و سیاست هم، فقط کلیاتی را تکرار میکنند. نگوییم اصولگرایان که کلیاتگرایان کلمه بهتری است.
همه میگویند اسلام خوب است، عدالت خوب است، باید جهاد اقتصادی را جدی بگیریم، از فرهنگ دفاع کنیم و....، اما چه کسی میگوید چگونه؟!
هرچند کلیگویی به صلاح خلق نیست، مزیتی که برای سیاستزدگان دارد این است که مشابه همگان هستی و همگان مشابه تو. پس میشود با هر کسی دوست شد و هر کسی را به دوستی پذیرفت. به همین دلیل است که اگر سال ۷۷ به اهل قدرت میچسبیدی نامت میشد اصلاحطلب و اگر سال ۸۵ به اهل قدرت میچسبیدی، اصولگرا نامیده میشدی بدون اینکه لازم بدانی درباره عقایدت چیزی بگویی؛ دعوا، دعوای قدرت است.
۳۳ سال پیش امام راحل (ره) که راهش فقط لقلقه زبان ما و شماست، همه را این گونه موعظه کرد:
«ما اگر بخواهیم مستقل باشیم باید اول افکارمان را مستقل کنیم، یعنى از آزادى فکرى [آغاز کنیم] یک آزادى خارجى هست که کسى به آن تعرضى نکند، حالا یک همچه آزادیى هست، اگر بگذارند. اما آزادى فکرى این است که انسان در فکرش آزاد و بدون اینکه متمایل به یک طرف باشد فکر کند، در مسائل علمى هم همینطور است. مسائل علمى را اگر چنانچه انسان آزاد فکر کند یکطور برداشت ميکند، اگر چنانچه ذهنش متوجه باشد، انگل باشد نسبت به این قضیه، یک جور دیگر فکر میکند، یک جور دیگر برداشت میکند. برداشتهاى علمى ما هم الآن آزاد نیست، ما باید افکارمان را آزاد کنیم تا برداشتهاى علمیمان آزاد باشد».
نگاه که کنیم شمایید که چند دهه از تاریخ عقب افتادهاید. شما افراطیهایی که نه اصولی که به آن پایبندید، روشن است و نه آنچه را میخواهید اصلاح کنید؛ شمایی که هیچ برنامهای برای پیشرفت ندارید و تنها بر سر گذشته و قدرتتان در آینده، به صورت هم چنگ میکشید. شما این ملت را به گروگان گرفتهاید.
تابناک را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید
نظرات بینندگان
نویسنده گرامی: پیشاپیش روحت شاد.
خوب این که مطلب تازه ای نیست و تقریباً همه می دانند ولی عجیب است که اجازه نشر آن داده شده. پس باز همین نامه خودش یک سیاسی کاری است ............
ما خیلی خود سانسور هستیم و فکر می کنیم هر حرفی بزنیم ما را می گیرند و این اصلا خوب نیست و اما نظرم راجع به مقاله ، ما باید یک سیستم داشته باشیم که مبتنی بر آن عمل کنیم البته این سیستم می تواند کاملا بر گرفته از اسلام باشد اما عمل کردن درون سیستم آثار و تبعات واحدی برای همگان دارد مثلا اگر من وزیر و وکیل پسر عمه ام خطا کرد برخورد با او با کسی که درون سیستم کسی را ندارد تفاوتی نخواهد داشت . مثال دیگر اینکه مسئولی در حد و اندازه رئیس جمهور برای تثبیت خود اسلاف خویش را لجن مال نمی کند تا پایه های حکومت خود را محکم کند چرا که هم کیشان قبلی او درون سیستم عمل کرده اند نه مطابق سلیقه خودشان و اگر هم خطای کرده باشند چشم پوشی نمی شود که بعد از 16 سال بخواهند آن را عنوان کنند
دقیقا
به ما حق بدهید با توجه به تجربه 32ساله ای که داریم ، اینگونه فکر بکنیم که اگر حرف حقی هم زده می شود برای مفصودی خاص اسن .
ضمنا همه اینها عین هم هستند چون واقعا از یک خواستگاه بودند ، چپ واقعی و ملی گرای واقعی در ایران دهه هاست که حذف شده اند ، آنهایی هم که ادای اصلاح طلبی در می آوردند حذف کنندگان ملی گراها بودند و این گروه اصولگراها ، طرد شدگان از سوی صاحبان قدرت دهه های 60 و 70 ، افرادی که در مدیریت صدر انقلاب سهم اندکی داشتند .
دلیل دیگر این تفاوتهای جعلی ، حذف شدن نسخه های اصلی چون بهشتی و مطهری و رجایی بود
شما فقط سعي داريد تنش ايجاد كنيد
باسلام .بنده از مطالب مقاله حمايت ميكنم ولي يك انتقاد جدي هم دارم وآن اينكه برادر من خودشما هم در مقاله نگفتي كه راهكار پاسخگويي به اين چگونگي چيست كه مردم از سرگرداني خارج شوند وتكليف مردم در انتخابات روشن شود بايد مي گفتيد كه راهكار اين است كه نظام اسلامي بايد كمك كند تا احزاب آزاد تشكيل شوند ودر نتيجه راهكار هاي خود را براي اقتصاد وسياست خارجي و... در مانيفست حزب بياورند وآنگاه در انتخابات با ديد باز به جاي فقط شعارها وحرف هاي احساسي زمان انتخابات مردم فقط به كانديدهاي احزاب داراي مانيفست مورد نظرشان راي دهند كه قطعا حزب مورد نظر نيز پس از انتخابات بايد پاسخگوي مردم باشد در غير اينصورت حزب از ديد مردم خواهد افتاد .حالا نتيجه معقول به دست مي آيد وباعث ميشود مردم حداقل يك بار آزمون وخطا كنند واگر كانديداي منتخب حزبي خوب عمل نكند آن حزب از ديد مردم حذف ميشود ونه مثل وضعيت فعلي يك فرد كه باز بتواند فرد ديگري با همان افكار وشعارها دوباره با حرف هاي احساسي مردم را بفريبد وراي بياورد ونتيجه مي شود مثل آنچه الان هست يعني هر دوره مسيري را ميرويم دوباره برمي گرديم به اول خط.
نویسنده نترس
انصافا چی گفتی افرین فقط مردم این وسط بازیچه اند
مرسی از مقاله خوبتون
دمت گرم ذاذاش....!!!!!
ما که نفهمیدیم چی میگه. چپهای دهه 60 راست شدن و راستها چپ؟ یکم توضیح بده. در مورد اصلاح طلب نماها باهات موافقم چون اصلا اصلاح طلبی تو مجلس نداشتیم.
این مطلب که اصلاح طلبان برنامه اقتصادی نداشتند صحیح نیست
آقای رفسنجانی و خاتمی هر دو برنامه اقتصادی داشتند و دارند . چند ماه پیش بود که رفسنجانی گفت ما باید به سیاست تعدیل برگردیم. در دوره خاتمی نیز مجلس با طرح تثبیت قیمت ها دولت را با مشکل مواجه کرد که اثرات آن تا به امروز برای آقای احمدی نژآد نیز باقی است.
مسائل خیلی عمیق ترازاینهاست !اگرشماشجاعانه بنویسیدودیگرانهم بتوانندعاقلانه وبافکربگویند خدااجرتان دهد
حرف حق همين است آقايون به خودتون بيايد فردا سر پل صراط چي جواب ميديد؟
تابی قشنگه کمی تا قسمتی مایل به سران فتنه هستی ای ناقلا
تابناک به نظر من شما مظهر نفاق و دشمنی هستی. تیتر که میزنی انگار نه اینطرفی هستی نه اون طرفی و لی در متن فقط اصولگراها رو می کوبی و به وضوح از اصلاح طلبان حمایت میکنی. هر چند مطمئنم مثل همیشه نظرم چاپ نمیشه.
این تهدید به چاب نمیشه شده یه شگرد برای ثبت نظرات ؟
به ما هم بگید تا بدونیم!!
بسیار عالی و منصفانه نقد کردید.
نویسنده این مقاله یک وهابی سلطنت طلب منافق همجنسگرای بهائی جاسوس بیگانه و مزدور وطن فروش فتنه گر وابسته به جریان انحرافی هست !
وقتی همین احزاب بهم شبیه هم تحمل نمی شوند شما انتظار شنیدن چه حرفی را دارید باید احزاب قوی با برنامه مشخص بوجود بیاد با روزنامه و رسانه های وابسطه بخود
خاك بر سر اين نويسنده، بميره
باریکلا به این نویسنده
احسنت
فکر کنم بزودی نویسنده اش دستگیر و بعد از دادگاهی اعدام شود!.
آخه زبان سرخ سر سبز می دهد بر باد!!!!
دیدگاه خود را بنویسید
سایت تابناک از انتشار نظرات حاوی توهین و افترا و نوشته شده با حروف لاتین (فینگیلیش) معذور است.