یک فیلم و چند نکته
مردم ایران برای رابطه با آمریکا ذوق زده شدهاند؟ + فیلم
این فیلم همچنین به خوبی نشان میدهد منطقگرایی در حال توسعه و احساسگرایی در جامعه ایرانی در حال محدود شدن است که در تصمیمگیریهای عمومی که بیشتر حافظ مصالح ملی باشد، کارآمد خواهد بود و مملکت ما برای پیشرفت سیاسی، اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی متوازن به شدت نیازمند همین منطقگرایی است.

پس از مذاکره وزرای خارجه ایران و آمریکا و همچنین گفتوگوی تلفنی رؤسای جمهور دو کشور، واکنشهایی از سوی بخشی از افکار عمومی شاهد بودیم که برداشتی شبیه به «ذوق زدگی مردم ایران» از بهبود رابطه با آمریکا را نشان میداد؛ اما در همین میان، یک ویدئو که در روزهای اخیر منتشر شد، تعابیر متفاوتی را پیش کشید!
به گزارش «تابناک»، بازگشت برخی خبرگزاریها و شبکههای تلویزیونی بینالمللی به پایتخت و جایگزینی فیلتر محدود صفحات دارای اشکال یک خبرگزاری به جای فلتر کامل آن خبرگزاری بینالمللی که دسترسی مردم به حوزه خبر را نیز محدود نمیسازد، رویکرد تعاملی است که همزمان با روی کار آمدن این دولت به وقوع پیوسته؛ هرچند به زعم برخی به دولت جدید ارتباطی نداشته باشد.
این رویدادها با سفر رئیس جمهور به نیویورک نیز همزمان شد و هنگامی که حسن روحانی با باراک اوباما گفتوگو میکرد، شبکههای خارجی در کشورمان در حال ثبت بازخوردهایش نزد افکارعمومی داخلی بودند؛ بازخوردهایی که همزمان با یک تماس تاریخی میتوانست بسیار پراهمیت باشد و برای همیشه در حافظه جهانی ثبت شود و به همین دلیل نمیشد به سادگی از آن گذشت.

«سیانان» با همین رویکرد، میکروفن آزادش را به میان مردم ایران برده بود تا درباره این رابطه و نگاهشان نسبت به آمریکا، دولت و مردمش سخن بگویند؛ سخنانی که لابد خبرنگاران این شبکه احتمال میدادند به شدت به نفع مردم آمریکا باشد و شبیه آنچه در برخی شبکههای مجازی دیده بودیم، رخ داده باشد اما بازخورد این تریبون آزاد، هرچه بود، حکایت از «ذوق زدگی» مردم ایران نداشت، بلکه حکایت از آن داشت که شاید مردم ایران روزگاری ببخشند اما فراموش نمیکنند.
این شاید مهمترین نکته این فیلم بود، ولی در عین حال همین رویداد بازخوردهای دیگری نیز داشت. مهمترین این بازخوردها که در سطح افکار عمومی داخلی نیز مهم است، درک این موضوع است که بسیاری از آنهایی که نقد به سیاستهای آمریکا دارند، لزوماً کاسبین تحریم و منتفع از شرایط موجود و یا جوانان احساسی نیستند و بسیاری از قشرهای منطقگرای کشورمان ـ که صرفاً در مناطق جنوبی و میان شهرهایی همچون پایتخت ساکن نیستند ـ نیز منتقد سیاستهای آمریکا هستند.
همچنین باید پذیرفت هنوز در کشورمان، بخشی از مردم اعتماد کافی به سیاستهای آمریکا نیافتادهاند و گام به گام پیش رفتن در این حوزه حتی خارج از معادلات دیپلماتیک نیز مورد انتظار است و از این حیث شاید ضروری باشد افکار عمومی را یکپارچه تلقی نکرد و زمان داد تا جامعه اعتمادش تأمین شود و در این زمینه، گامهای عملی اعتمادبخشی نیز از سوی طرف مقابل برداشته شود.
این فیلم همچنین به خوبی نشان میدهد، منطق گرایی در حال توسعه و احساسگرایی در جامعه ایرانی در حال محدود شدن است که در تصمیمگیریهای عمومی که بیشتر حافظ مصالح ملی باشد، کارآمد خواهد بود و مملکت ما برای توسعه سیاسی، اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی متوازن به شدت نیازمند همین منطقگرایی است.
این رویدادها با سفر رئیس جمهور به نیویورک نیز همزمان شد و هنگامی که حسن روحانی با باراک اوباما گفتوگو میکرد، شبکههای خارجی در کشورمان در حال ثبت بازخوردهایش نزد افکارعمومی داخلی بودند؛ بازخوردهایی که همزمان با یک تماس تاریخی میتوانست بسیار پراهمیت باشد و برای همیشه در حافظه جهانی ثبت شود و به همین دلیل نمیشد به سادگی از آن گذشت.

«سیانان» با همین رویکرد، میکروفن آزادش را به میان مردم ایران برده بود تا درباره این رابطه و نگاهشان نسبت به آمریکا، دولت و مردمش سخن بگویند؛ سخنانی که لابد خبرنگاران این شبکه احتمال میدادند به شدت به نفع مردم آمریکا باشد و شبیه آنچه در برخی شبکههای مجازی دیده بودیم، رخ داده باشد اما بازخورد این تریبون آزاد، هرچه بود، حکایت از «ذوق زدگی» مردم ایران نداشت، بلکه حکایت از آن داشت که شاید مردم ایران روزگاری ببخشند اما فراموش نمیکنند.
این شاید مهمترین نکته این فیلم بود، ولی در عین حال همین رویداد بازخوردهای دیگری نیز داشت. مهمترین این بازخوردها که در سطح افکار عمومی داخلی نیز مهم است، درک این موضوع است که بسیاری از آنهایی که نقد به سیاستهای آمریکا دارند، لزوماً کاسبین تحریم و منتفع از شرایط موجود و یا جوانان احساسی نیستند و بسیاری از قشرهای منطقگرای کشورمان ـ که صرفاً در مناطق جنوبی و میان شهرهایی همچون پایتخت ساکن نیستند ـ نیز منتقد سیاستهای آمریکا هستند.
همچنین باید پذیرفت هنوز در کشورمان، بخشی از مردم اعتماد کافی به سیاستهای آمریکا نیافتادهاند و گام به گام پیش رفتن در این حوزه حتی خارج از معادلات دیپلماتیک نیز مورد انتظار است و از این حیث شاید ضروری باشد افکار عمومی را یکپارچه تلقی نکرد و زمان داد تا جامعه اعتمادش تأمین شود و در این زمینه، گامهای عملی اعتمادبخشی نیز از سوی طرف مقابل برداشته شود.
این فیلم همچنین به خوبی نشان میدهد، منطق گرایی در حال توسعه و احساسگرایی در جامعه ایرانی در حال محدود شدن است که در تصمیمگیریهای عمومی که بیشتر حافظ مصالح ملی باشد، کارآمد خواهد بود و مملکت ما برای توسعه سیاسی، اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی متوازن به شدت نیازمند همین منطقگرایی است.
تابناک را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید
نظرات بینندگان
به نظرم بسیاری از این افراد اگر مقابل دوربین یا مقابل مسئولین ایرانی قرار گیرند، حرف های منتقدانه ای در مورد ایران خواهند زد. یعنی ما ایرانیان به گونه ای هستیم که در مقابل دیگران موضع خوبی داریم. اجازه سوء استفاده به دیگران نمی دهیم، اما واقعا نسبت به وضع موجود هم انتقاد داریم.
ضمنا آدم های آگاه از مسایل در ایران بسیارند.
یعنی مرده ی جوابام.همه همه چی رو گذاشتن به واژه کچل اعتراض کردن.
ما باید ارتباط بر قرار کنیم واز منافع ملی دفاع کنیم و از هیچ بنی بشری هم نترسیم ما یعنی مسلمانیم وعقل داریم پس از چی فرار می کنیم باید به دل دشمن زد کسی که فرار می کند حتما ترسوست
حرفت درسته به جز قسمت آخرش. چون قدرت سخت ایران به حدی رسیده که امریکا قادر به تهدید نظامی ایران نیست و دیپلماسی ایران با همین پشتوانه با امریکا تعامل می کنه به این می گن نرمش قهرمانانه
ولی خوش تیپ بود
خدا بخیر کنه هنوز پیشنهاد چنگ روی میز قزاز داره نامرد ها انگار نه انگار که با ما دست دادند
آمریکا هیچ غلطی نمی تواند بکند.
:-))))))))))))))))
آقا خیلی باحالی منم البته کچلم
من فکر می کنم همانطور که انسانها نیاز به گفتگو دارند، ملت ها نیز نیاز به تعامل و گفتگو دارند و سیاسیون نیز هم.
این راهیست که باید طی شود و ارتباطی به این ندارد که چه کسی درمقابل این تریبون چه می گوید یا نمی گوید.
انسان ذاتا موجودی آزاد آفریده شده.پس با طرح این سوالات در پاسخگویی دیگران خود را دخالت ندهیم.
به ما ربطی ندارد که چه کسی در رابطه با سوال خبرنگار چه جوابی می دهد. چون او خود مسوول سخنان و اعتقادات خود است و ما با طرح این سووالی که شما نوشتید،تنها آزادی دیگران را محدود کرده ایم.
فرزند نا مشروع آمریکا (اسرائیل) بر پدر خودش تسلط داره این وارث ،کاسه داغ تر از آشه .مردم ایران نه می بخشن و نه فراموش می کنن بلکه فقط از کنارش رد میشن
خون پانصد هزار شهیدمان چی میشه که آمریکا مسببش هست غیر از دانشمندان هسته ای و غیر از هواپیمای مسافربری
کلاشینکف آمریکایی میگهای آمریکایی تانکهای تی 72 آمریکایی و ........
اگرجرأت بیان اعتقادتان را ندارید، اعتقادتان را عوض کنید. به چیزی اعتقاد داشته باشید که جرأت بیانش را پیدا کنید.
ما که به اندازه شما نمیفهمیم ولی همینقدر میدانم که امریکاهر چه باشد بدتر از چین وروسیه نیست
سلام
واقعا" به ملتم و کشورمان باید افتخار کنیم که اینقدر درست از تمدنشون دفاع می کنند
آفرین بر این ملت
افتخار می کنم که 2500 سال تمدن دارم
و افتخار به زن ومرد این مرز و بوم
10 هزار سال
برای من دهه شصتی واژه آمریکا یعنی جنگ ایران و عراق و جوونایی که می رفتن و دوتاتیکه استخونشون برمیگشت و حمله شیمیائی و آوارگی هزاران هم وطنم و انهدام هواپیمای مسافربری سال 67 و اون مدال شجاعت مسخره ای که دادن به اون جانی و تحریم های وحشیانه و نهایتا اینکه با رسانه ها و هالیوودشون بلائی سرمون اوردن که تا می گیم from iran فکر میکنن الانه که از پشت مانیتور انتحاری بزنیم...
ميشه مثال بزني چيكار مي خواي بكني؟ جدا چند مورد رو بگو
گل گفتی جناب شریفی اسدی.
خدا نور تفکر شما رو بین مردم زیاد کنه!
دیدگاه خود را بنویسید
سایت تابناک از انتشار نظرات حاوی توهین و افترا و نوشته شده با حروف لاتین (فینگیلیش) معذور است.