رفتن به محتوای اصلی
آخرین خبرپیش‌بینی رگبار پراکنده باران برای این مناطق
22بازدید
۷۷

نامه فرزند شهيد به پدرش؛

سکانسی که فرمانده گردان مالک اشتر را بهشتی کرد!

بابا اینا راست می‌گن؟ تو شهید نیستی؟ تو مُردی؟ کجا؟ برای چی مُردی؟ توی دعوا که نبود! تصادف هم که نکردی! سکته هم که نکردی! من خودم اینا رو خوب می‌دونم. عکست رو که دیدم، خودت از خاطرات جبهه‌ات برام می‌گفتی! از اینکه تو قتلگاه فکه، چطور نیروی‌های گردانِ تو زیر بغل و آغوش گرفته بودی و اونا یکی یکی شهید می‌شدن...

سکانسی که فرمانده گردان مالک اشتر را بهشتی کرد!
سکانسی که فرمانده گردان مالک اشتر را بهشتی کرد!صبح روز هفدهم شهریور ۵۷ که می‌خواستند «قاسم دهقان» و هم‌قطار‌هایش را از لویزان برای سرکوب مردم به شهر بفرستند، به هر سرباز دو خشاب دادند، ولی به او ‌چهار خشاب دادند... وقتی اوضاع میدان ژاله را می‌بیند، به جای به رگبار بستن مردم، همراه دو تن ‌از دوستانش با اسلحه فرار می‌کنند.

ساواک که به شدت دنبال این سه سرباز فراری بود، سرانجام در یک یورش ناجوانمردانه، یکی از آنان را شهید و «دهقان» و «علی غفوری» را دستگیر کرد. از این سه قهرمان واقعه صبح هفدهم شهریور، «محمد محمدى خلص» در سال ۵۷ به دست مأموران «ساواک» به شهادت می‌رسد و «قاسم دهقان سنگستانى» و «على غفورى سبزوارى» پس از آغاز جنگ تحمیلى به جمع رزمندگان اسلام پیوسته و در میدان نبرد با دشمن بعثى حضورى چشمگیر دارند. در جریان جنگ تحمیلى هر دو زخمى و در صف جانبازان انقلاب قرار می‌گیرند.

در این میان، «قاسم دهقان» که با توجه به سوابقش در حکم فرمانده در گردان‌هاى مختلف همکارى داشت، با حمله ناجوانمردانه اسرائیل غاصب به جنوب لبنان جزو نخستین نفرات اعزامى به لبنان بود. پس از بازگشت به ایران، باز به ‌تیپ ۲۷ آمد که حالا شده بود لشکر ۲۷ و «حاج همت»، فرماندهی بچه‌های گردان مالک اشتر را به او داد.

‌او متولد ۱۳۳۶در همدان بود و پس از انقلاب در عرصه فعالیت‌هاى‌ نظامى و فرهنگى حضور داشت و چندین فیلم آموزشى براى سپاه ساخت و با اینکه جانباز ۷۵ درصد بود، نقش عمده‌اى در راه‏اندازى گروه‏هاى تفحص و شناسایى پیکر شهدا داشت.

وى به هنگام شهادت «شهید آوینى» در منطقه «فکه» همراه او بود و سرانجام به هنگام بازى در آخرین بخش سریال «قطعه‌‏اى از بهشت» در یزد بر اثر انفجار مین به ‌شهادت رسید.

وى در این مجموعه علاوه بر بازیگرى، طراح صحنه و مشاور نظامى نیز بود؛ هم‌اکنون از این سه قهرمان، تنها «على غفورى سبزوارى» زنده ‌است. «دهقان» و «غفوری» پس از پیروزی انقلاب در فیلم «خونبارش» در نقش خود ظاهر شدند. «دهقان» در آخرین اثر خود «قطعه‌ای از بهشت» در هفدهم شهریورماه سال ۱۳۷۴ که نقش یک رزمنده را بازی می‌کرد به شهادت رسید، ولی متأسفانه همچون دوران زندگی‌اش گمنام و مهجور ماند و کسی سراغی از او نگرفت.

در اینجا بد نیست به نامه دخترش با نام «نامه یک فرزند شهید به پدرش» که در غم تنهایی به قلم آورده توجه کنید.

برای مظلومیت‌های شهید «حاج قاسم دهقان»، مرثیه‌ای از زبان فرزندش؛

اللهم الحقنی بالشهداء والصدیقین

بابا، سلام. خیلی دلم برات تنگ شده، می‌دونم هر چی ‌می‌نویسم، زود می‌خونی. مگه خودت نمی‌گفتی که شهیدا آدما رو می‌بینن؟
بابا، مگه خودت نمی‌گفتی که دوست داری با بدن خونی بری پهلوی دوستانت؟ وقتی می‌رفتی توی اون اتاق، تنهایی گریه می‌کردی و همش می‌گفتی: آقا «مرتضی»، دست منم بگیر، بچه‌ها منم ببرین، رسمش این نبود... .

بابا، از وقتی آقای «آوینی» شهید شد، من دیگه خنده رو لب‌های خوشگلت ندیدم. خیلی ناراحت بودی. یادم نمی‌ره، وقتی خیلی بهت فشار می‌اومد، می‌گفتی: آخه من که باهاش فاصله‌ای نداشتم، چرا من نه؟
بابا، تو که آخرش رفتی، اگه آدما می‌دونستن خدا این قدر زود هر چی را ازش بخوای بهت می‌ده، می‌ریختن دورت و ازت می‌خواستن که براشون گنج درخواست کنی!
بابا، پدر خوبم تو که خودت می‌دونستی این جوری می‌شه، کاشکی یه کاری هم برای ما می‌کردی!
بابا، یه وقت فکر نکنی من از اینکه تو دیگه برنمی‌گردی، ناراحت می‌شم و غصه می‌خورم! نه! نه که دروغه. راستش گریه زیاد می‌کنم. مخصوصا وقتی مامانو می‌بینم که به عکس تو زل می‌زنه. بابا می‌دونی کِی برات خیلی گریه کردم؟ رفتم توی اون اتاقی که تو نماز شب می‌خوندی، سرمو گذاشتم روی همون سجاده‌ات و زار زار گریه کردم. اون روز خواهر کوچکم از مدرسه اومد خونه، قهر کرده بود. گریه می‌کرد. اولش خندیدم، بهش گفتم: باز درستو بد خوندی، توی کلاس اذیت کردی و معلم.... ولی اون جیغ زد؛ دوید طرف مامان. حودشو انداخت توی بغلش. مامان دستپاچه شده بود. اولش نمی‌دونست چیه، ولی بعد که خواهرمو ساکت کرد، بهش گفت: چرا گریه می‌کنی؟ مگه امروز جشن تکلیف تو نیست؟ گریه‌ات واسه چیه؟

بابا می‌دونی آبجیم چی گفت؟ صدای گریه‌اش بیشتر شد، باز خودشو چسبوند به مامان. حتما از من خجالت می‌کشید. مامان به من گفت که برم توی اون اتاق. من گوش می‌کردم. می‌شنیدم چی داره به مامان می‌گه. اون با هق هق گفت: امروز مدیر مدرسمون اومد اسم دخترا رو خوند. اسم اونایی که قرار بود جشن تکلیف برن پیش آقای خامنه‌ای. اسم همه بچه‌های شهدا رو حوند. ولی اسم منو نخوند. وقتی بلند شدم و بهش گفتم: خانم اجازه، اسم ما رو نخوندین، اون یه جوری نگام کرد. خیلی سخت، جلو‌ همه، جلو‌ فاطمه که باباش و داداشش شهید شدن، جلو‌ دوستام، خیلی تند گفت: تو که بابات شهید نشده، اون مرده.... اینجا دیگه مامان بود که زار می‌زد، مامان بود که خودشو انداخت تو بغل آبجیم.

بابا، اینا راست می‌گن؟ تو شهید نیستی؟ تو مردی؟ کجا؟ برای چی مردی؟ توی دعوا که نبود! تصادف هم که نکردی! سکته هم که نکردی! من خودم اینا رو خوب می‌دونم. عکست رو که دیدم خودت از خاطرات جبهه‌ات برام می‌گفتی! از اینکه تو قتلگاه فکه، چطور نیروی‌های گردانِ تو زیر بغل و آغوش گرفته بودی و اونا یکی یکی شهید می‌شدن. بابا، اون روز یاد حرفای تو افتادم که می‌گفتی سر دوستتو توی بغلت می‌گرفتی، اونا شهید می‌شدن، تو گریه می‌کردی. وای اون روز، هم مامان گریه می‌کرد، هم آبجی.

بابا، مگه بدن تو از تیر و ترکش پر نبود؟ مگه همین تو نبودی که یه دقیقه از درد آروم و قرار نداشتی؟ مگه تو نبودی که گفتی: می‌خوام همه اون روزای خوبو به مردم نشون بدم. مگه نرفتی که فیلم بسازی تا ما بچه‌ها، وقتی بزرگ شدیم، بدونیم فکه یعنی چی. شلمچه کجاست؟
بابا، اگه تو مردی، خودت بگو و خیال ما رو راحت کن. نمی‌خوام پز بدم که بابام شهید شده، ولی اینکه، یکی می‌گه بابات شهید شده، روزنامه می‌نویسه شهید، ولی اون جوری خواهرمو اذیت می‌کنن، من طاقت ندارم.

بابا، دیگه صبر و عقل ندارم. اگه بار دیگه اینجوری بشه، اگه بار دیگه کسی نیشخند بزنه و بگه: بابای تو مرده است؛ داد می‌زنم: - آره! بابای من مرد – بابای من، پدر سه تا خواهر و برادرم، شهید نشد. اون اصلا زنده نبود!

بابای من نرفت جبهه که اسم شهید روش باشه. بابای من مرد. هر جور که شما دوست دارین بگین. چقدر باید به شما بپردازیم که دست از این کارا بردارین؟ بابای من اندازه بچه این و اون که معلوم نشد چه جوری مرد، ارزش نداشت که بغل امام خاکش کنن. نمی‌خواد! بابام عاشق امام بود، ولی همین که نزدیک آقا مرتضی خاکش کردن، براش خیلی خوبه. دیگه زیر عکسای بابام ننویسن «سردار شهید حاج قاسم دهقان» اصلا بابای من سردار نبود. کی گفته «حاج قاسم دهقان» روز ۱۷ شهریور ۵۷، اون حماسه رو انجام داد؟ کی گفته «ساواک» اونو گرفت و شکنجه‌اش داد؟ کی گفته اون کردستان بوده؟ کی گفته اون تو جبهه فرمانده گردان بوده؟ اصلا کی گفته حاج قاسم تا حالا تیر و ترکش خورده بوده؟ کی گفته اون با حاج همت بوده؟ با «حاج احمد متوسلیان» بوده؟ بابای من مرد تمام شد و رفت! ولی بابا، این حرفا رو به اونا زدم؛ پهلوی خودت بمونه، من یکی خوب می‌دونم تو کی هستی و چی هستی. درسته که هر موقع عکستو می‌بینم، گریه می‌کنم، ولی خوشحالم، مگه خودت نبودی که می‌گفتی: من خوشحالم که دوستام شهید شدن، چون اونا الآن پهلوی خدا هستن... راستی بابا اونجا چه خبره؟ اونجا که دیگه پهلو‌ شهدا هستی، مگه نه؟!

بابا، داشت یادم می‌رفت؛ خواهر کوچکم، اون روز که تو مدرسه گریه‌اش رو در آورده بودن، با بغض به مامان گفت: مامان آقا من رو دوست نداره؟ بابای منو دوست نداره؟ مامان گفت: چرا خیلی هم دوست داره، اگه بابام شهید شده و آقا شهیدارو دوست داره، چرا نذاشتن من برم اونو ببینم و بهش بگم: آقاجون، من دختر کوچولو‌ شهید «حاج قاسم دهقان» هستم.
Googleافزودن تابناک به منابع ترجیحی گوگل

تابناک را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید

اشتراک گذاری

گزارش خطای خبر

اگر اشتباهی در این خبر دیدید، به تحریریه اطلاع دهید.

نظرات بینندگان

انتشار یافته:
۷۷
در انتظار بررسی:
۰
غیرقابل انتشار:
۰
نعيم
در پاسخ به جا مانده

سلام و درودم بر تمامي فرزندان شهدا و جانبازاني كه بي منت ،نام عزيزانشان را ياد مي كنند

ناشناس

شهدا نیاز به درجه دنیایی ندارند ودر نزد پروردگارشان روزی می خورند ولی ایا کسی نیست که رسید گی کننذ.

داریوش

شهدا شرمنده ایم

مهدی

با خواندن این متن متاثر و متاسف شدم. رحمت الهی بر شهدای عزیز و خانواده های ایشان باد.

فهیم

سلام به روح مطهر شهید دهقان . من که افتخار سربازی با این فرمانده رو در زمان جنگ نداشتم ولی عزیزانی هستند که در آن دوران شجاعانه جنگیدند و الان هم اسم ورسمی از اونها نیست چون خودشون نمیخواستند باشه . نیتشون این بود که اگر وظیفه خودمون را برای رضای خدا انجام میدیم اجرش رو هم روز قیامت از خدا و امام حسین ( ع ) میگیریم و هنوز هم گمنامند چون خودشون اینجوری راضی ترند . بنیاد شهید وظیفه داره موضوع را رسیدگی کنه و طرح به مجلس بده و نمایندگان هم باید به موضوع رسیدگی کنند و اگر مشکلی وجود داره اونو حل کنند . وگرنه شهدا پیش خدا عزیزند و روزی میخورند و روز قیامت خیلی ها رو که ما شهید حساب نکردیم در صف شهداء خواهید دید . کجائید ای شهیدان خدائی بلاجویان دشت کربلائی .

همرزم

گلم بابات زنده است ونمرده ماایم که مرده ایم
خوبیش اینه که خدا تاییدیه بنیاد شهید نمیخواد
هرچه گمنامتر عزیزتر!اشکهایم نثار روح پاکشان

مهدی ساری

سلام بر شهیدان سلام بر فرزندان شهیدان سر بر شما فرزندان شهید خدا با شما هست حرف مردم را واگذار کن مگه نگفتی که شهیدان زنده اند پس حتما بابات ترو میبینه خدا صبرت دهد خواهر

بیژن

خواهرعزیزم،دخترشهیدبزرگوار....ماهرچه که داریم ازبرکت خون پاک شهیدانی مانندشهیددهقانه...شماتابلوافتخارکشورماهستین...شما تاج سرهمه مردم ایران هستین...انشالله خداروح پدرتون روقرین رحمت خاصه قراربده....آمین

ناشناس

دخترم کاشکی معنای عند ربهم یرزقون را بعضیا میفهمیدند که اگر میفهمیدند قضاوت دنیوی نمیکردند. اشکم دراوردی ،خدا خیرت دهد که راوی مظلومیت بابایی ..

ترابی

با سلام به دختر،سرافراز شهیدحاج قاسم دهقان ،دختر خوبم خدا شما رو خیلی دوست داره ،میشه منو دعا کنی تا بتونم از پدر شهیدت یک کمی درس یاد بگیرم

منصوره

سلام و درود بر دختر شجاع و دلیرم. دختری که زینب گونه در مقابل تمام ناملایمات زندگی ایستادگی می کنه و همچون پدرش شجاع و بی باک است و از حق پدر شهیدش دفاع می کنه.
کاش همه ما بیشتر قدر شهدا را می دانستیم. کاش شهدای ما زنده بودند و به این ناسپاسان، درس مرد و مردانگی را بیشتر می دادند. عزیزم کسی که طعم جنگ را نکشیده چگونه می تواند شجاعت سردار شهید دهقان را بفهمد. کسی که حس یک فرزند کوچک شهید را نمی فهمد .چگونه می توان از او توقع داشت تا قدر شهدایمان را بداند. عزیزم شهدا با خدا معامله کردند و بدنبال منافع دنیایی خود نرفتند. دخترم بدان پدرت مردی بزرگ و سرداری شجاع بوده که خداوند به او توفیق داده تا با همه شهدای انقلاب همکاری و همراهی کنه. شهدایی که هرکدامشان برای ما باعث افتخار و غرور هستند. ماهم به شهدای گرانقدرمان افتخار می کنیم. مخصوصاً سردار شهید حاج قاسم ذهقان. امیدوارم خداوند به ما این توفیق را بدهد تا بیشتر قدر شهدا و خانواده های آنان را بدانیم. برای تو عزیز و خواهر و مادر نازنینت آرزوی سلامتی و موفقیت دارم.

حسین

سلام می کنم به دختر خوب شهید دهقان . نوع صداقتی که در قلم شما بود انسان به یاد شهید اوینی می اندازد ، اگر پدر شما حتی در رختخواب هم به دیدار حق می رفتند باز هم شهید بودند مگر نه اینکه جانبازان شهدای زنده هستند و انهم جانباز 75 درصد که قانونا می بایست شهید تلقی گردند امیدوارم شفیع همه ما باشند .

مصطفی نجفی

درود بر شهید قاسم دهقان

سجاد

خانواده شهداء چشم وچراغ این ملتند

علی

همین چیزایی که نوشتی دلیل شهادته تاریخ اسلام گواه این مطلبه تایید شهادت با بنیادها و.....نیست قطعاتو هم وظیفه ات را خوب بلدی از خطبه ایی که نوشتی......

ناشناس

حسبنا الله نعم الوکیل نعم المولی ونعم النصیر-خواهر خوبم همیشه وهمه جا فقط و فقط برخداوند تکیه کنیم واز او یاری بخواهیم. یقینا سفارش همه ی شهدا این بوده وهست.الا بذکرالله تطمئن القلوب.

وحید

تو پیشگااه خداوندمتعال ازاین قانونا خبری نیت اونجا اعضا و جوارح خودشون بصدا میان و شهادت می دند انجا دل و قلب پاکه میگن گر مش دنییایی می ارزه.نگران نباش عزیزم اون مضهر عدلالتی که خودیپش نظاره گره همه نفوسه بهتر از هر کسی میدوننه حق هر کسی چیه.. آسوده بخواب بی غم و غصه

جمشید

خواهر عزیزم اشکمو دراوردی والاترین وبا ارزشترین سعادت دنیا واخرت سهم پدر عزیزت شده دل ازرده نشو منهم یکی مانند تو..........این رسم دنیاست
خداوند به شما وخانواده عزیز و گرانقدرتان صبر عطا فرماید درود وسلام بر پدر شهیدت وتمام دوستان شهید وپدر عزیزم.

رزمنده قدیمی

حقیر در عملیات والفجر مقدماتی در منطقه فکه گردان مالک اشتر خدمت این شهید عزیز بودم ما حدود 300 نفر بودیم در شب عملیات خودم به عینه شاهد دلاوری و شجاعت این عزیز بودم هر چند 10-12 نفر بیشتر برنگشتیم اما دلاوری و رشادت ایشان پیوسته جلوی چشمانم است.خدا او را با سالارش ابا عبدالله محشور کند قاسم جان من جا مانده ام...

رامین رضوانی

درود خدا بر شما فرزندان شهدا .دختر عزیز بابا فرزند شهید بودن کم افتخار نیست خواهشمندم هر چه در دل دارید با خدای خود در میان بگذارید.مبادا ازاین دلواپسی ها ونگرانی های شما دشمنان ما شاد باشند. قلب مقام معظم رهبری ذره ای از الام ومصیبت های شما به درد آید

دیدگاه خود را بنویسید

سایت تابناک از انتشار نظرات حاوی توهین و افترا و نوشته شده با حروف لاتین (فینگیلیش) معذور است.

تابناک در صفحهٔ اصلی گوشی

با افزودن تابناک به صفحهٔ اصلی، همین نسخهٔ سایت را با یک لمس باز کنید.

  1. در مرورگر، دکمهٔ اشتراک‌گذاری را بزنید. این دکمه ممکن است داخل منوی مرورگر باشد.
  2. گزینهٔ افزودن به صفحهٔ اصلی (Add to Home Screen) را انتخاب کنید.
  3. اگر گزینهٔ Open as Web App نمایش داده شد، آن را روشن نگه دارید و افزودن (Add) را بزنید.

اگر این گزینه را نمی‌بینید، صفحه را در مرورگر Safari باز کنید.