واکنش متفاوت مردم ایران و ترکیه دربرابر یک اتفاق
به فاصله کمی پس از اتفاقی که برای ﺍُﺯﮔﻪﺟﺎﻥ ترکیه ای رخ داد، جنایتی کاملا مشابه در یکی از شهرهای جنوب کشورمان اتفاق افتاد. چند روز پیش دختر دانش آموز ۱۷ ساله ای به نام عاطفه در بازگشت از کلاس زبان در مسیر خانه گم شد و صبح روز بعد جنازهش در روستایی در حاشیه شهر پیدا شد.
سیدعلی محقق در سرمقاله ابتکار نوشت:
دو هفته پیش ﺩﺧﺘﺮی ﺑﯿﺴﺖﺳﺎﻟﻪ به نام «ﺍُﺯﮔــﻪﺟﺎﻥ ﺍﺻﻼﻥ»، در یکی از شهرهای ترکیه ﺑﻪ ﺩﺳﺖ ﺭﺍﻧﻨـــﺪﻩ یک مینی بوس ﺑﻪ ﻗﺘﻞ ﺭﺳید. براساس شـواهد راننده خودرو قصد تجاوز به این دختر جوان را داشته که با مقاومت ﺍُﺯﮔﻪﺟﺎﻥ، مرد مهاجم او را ﺑﺎ ﺿﺮﺑﺎﺕ ﭼﺎﻗﻮ ﻭ ﻣﯿﻠﻪ ﺁﻫﻨﯽ ﮐﺸت. ﺟﻨــﺎﺯﻩ ﺳﻮﺧﺘﻪ ﺍُﺯﮔﻪﺟﺎﻥ ﺍﺻﻼﻥ ﭼﻨﺪ ﺭﻭﺯ ﺑﻌﺪ در ﺟﻨﮕل ﭘﯿﺪﺍ شد.
با انتشار خبر این جنایت، تا چندین روز شهرهای ترکیه عرصه تجمعات گسترده در اعتراض ﺑﻪ جنایت، خشونت و تجاوز علیه زنان بود. مردم ترکیه ﺭﻭﺯ وقوع این جنایت را «ﺩﻭﺷﻨﺒﻪ ﺳﯿﺎﻩ» ﻧﺎﻣﯿﺪﻧﺪ ﻭ ﺯﻧﺎﻥ ترک ﺩﺭ ﻋﺰﺍﯼ ﺍﺯﮔﻪﺟﺎﻥ ﻭ ﺩﺭ ﺍﻋﺘﺮﺍﺽ ﺑﻪ ﺧشونت ﻋﻠﯿﻪ ﺯﻧﺎﻥ ﻟﺒﺎﺱ ﺳﯿﺎﻩ ﺑﻪ ﺗﻦ ﮐردﻨد. ﺩﺭ ﺷﺒﮑﻪﻫﺎﯼ ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﯽ ﻫﻢ ﺍﯾﻦ ﻣﻮﺿﻮﻉ ﺑﺎﺯﺗﺎﺏ ﮔﺴﺘــﺮﺩﻩﺍﯼ ﺩﺍﺷﺘﻪ و همچنان این جنایت و واکنش های عمومی به آن موضوع اصلی صفحات شبکه های اجتماعی و رسانه های ترک زبان ﺍﺳﺖ. شبیه این حادثه و واکنش های پس از آن چند ماه پیش هم در هند اتفاق افتاد.
به فاصله کمی پس از اتفاقی که برای ﺍُﺯﮔﻪﺟﺎﻥ ترکیه ای رخ داد، جنایتی کاملا مشابه در یکی از شهرهای جنوب کشورمان اتفاق افتاد. چند روز پیش دختر دانش آموز ۱۷ ساله ای به نام عاطفه در بازگشت از کلاس زبان در مسیر خانه گم شد و صبح روز بعد جنازهش در روستایی در حاشیه شهر پیدا شد.
بر اساس اعلام خانواده، عاطفه در آخرین تماس خود گفته بود که سوار ماشین مسافرکشی شده و منتظر تکمیل مسافران خودرو است. عاطفه اما هیچ گاه به خانه نرسید. ساعتی بعد از آخرین تماس تلفنش از دسترس خارج و بعد از آن خاموش شد. اگرچه هنوز ردپایی از قاتل یا قاتلان به دست نیامده اما شواهد موجود شباهت این قتل و آنچه که به تازگی در ترکیه اتفاق افتاده است را به وضوح نشان میدهد. اینجا هم مرد یا مردانی متعرض دختر نوجوان و بی پناهی شدند و احتمالا چون در مقابل این تعرض از خود دفاع کرد به طرزی فجیع و جنایتکارانه با شلیک چند گلوله و ضربات چاقو به قتل رسید. به گفته منابع محلی و به استناد روایت ها و فرضیه های در دست بررسی مظنون اصلی این جنایت راننده یا سرنشینان خودرو مسافرکشی است که قرار بود عاطفه با آن به خانه برگردد...
مروری در صفحات حوادث رسانه ها در سالهای اخیر نشان میدهد که جنایت هایی مشابه آنچه که عاطفه ایرانی و ازگه جان ترکیهای را قربانی کرده در شهرهای مختلف کشور ما و کشورهای دیگر کم نیست و تاکنون دختران و زنان جوان زیادی قربانی چنین خشونتهایی شده اند. در هند، پاکستان و حتی در قلب اروپا و... نیز هر از گاهی جنایاتی از این دست اتفاق میافتد که از قضا پایه همه آنها خشونت مرگبار علیه زنان و دختران جوان است. یک دختر یا زن تنها در مسیر کار، مدرسه و یا دانشگاه تا خانه گرفتار مرد یا مردان جوانی میشود که از مردانگی و انسانیت فقط لباس و ظاهر را به ارث برده اند و دیگر هیچ. معمولا جزییات این خشونتها هم فارغ از جغرافیا و فرهنگ و نظام سیاسی اجتماعی جوامع در ایران، ترکیه، هند و... بسیار شبیه به هم است.
با وجود این شباهتها اما واکنشهای اجتماعی از اینجا تا آنجا یکسان نیست و زمین تا آسمان تفاوت دارد. یک جا همدلی و انسجام اجتماعی در بالاترین سطح خود را نشان میدهد و حساسیت جامعه به مسائلی از قبیل امنیت اجتماعی شهروندان و به خصوص زنان را به رخ میکشد و جایی دیگر به جز سکوت و انفعال و پچ پچ های آزاردهنده، از کنش و واکنشی از سوی بدنه جامعه خبری نیست. معلوم نیست راز این سکوت و بی تفاوتی فعالان اجتماعی و انفعال رسانه ها و حتی شبکه های اجتماعی در مواجهه با جنایاتی شبیه آنچه که بر عاطفه ها میرود چیست و چرا شهروندان موقع بروز حادثه برای یک هموطن در عرصه های عمومی، ترجیح میدهند که نقش ناظران بی طرف را ایفا کنند.
ایرانیان چه در فضای مجازی و چه در موارد خاصی در عرصه واقعی جامعه به واکنش های توده وار در قبال مسائلی سطحی و کم هزینه مانند اشتباه یک داور در مسابقات جهانی و یا مرگ یک سوپراستار داخلی یا خارجی و مواردی مانند آن اشتهار دارند. اما آنجا که حرف از لزوم ایفای مسئولیت اجتماعی شهروند در قبال شهروند و بدنه جامعه میشود و پای کمک به میان میآید این خصیصه رنـــــگ میبــازد و بی رنگ میشود. حتی در قبال حوادث تلخی مانند حادثه اخیر، نه تنها خبری از کنش گروههای موسوم به فعالان اجتماعی نیست که حتی از واکنشهای معمولی شهروندی در فضای مجازی و شبکه های اجتماعی نیز خبری نمیشود.
شدت آسیب دیدگی و فقر عرصه عمومی جامعه درجاهایی دیگر حتی عریان تر از این خود را نشان میدهد. بسیار پیش آمده که به همدلی و همبستگی و همکاری افراد به عنوان اعضای یک پیکر و یک جامعه نیاز بوده است اما با واکنش های منفعلانه از جانب افراد جامعه مواجه میشویم. گاهی یکباره همبستگی اجتماعی مفقود و ناپدید میشود و فردگرایی منفعت طلبانه به اوج میرسد و هر فرد یا در بهترین حالت هر خانواده به تنهایی مجبور و ناگزیر بار سختی های اجتماعی را بر دوش میکشد.
بسیار پیش آمده است که شهروند بی پناهی در شلوغ ترین نقطه شهر و در مقابل چشم صدها رهگذر گرفتار یا قربانی یک حادثه یا یک خشونت عریان شده است اما در اوج حادثه هیچ دستی برای کمک به او دراز نمیشود و فرد قربانی خود را غریب و تنها، در محاصره دوربین موبایل به دستهایی میبیند که چونان بیگانگانی از کره ای دیگر، او را غرق به خون از دریچه چشم شیشه ای تلفن همراهشان دید میزنند.
تابناک را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید
نظرات بینندگان
ما خیلی وقته تبدیل به یک موجودات خونخوار وحشی شدیم فکر می کنیم آدمیم اما از حیوان خیلی خیلی پست تریم وای بر ما وای بر ما عاقبت این بی تفاوتی و خشونت یقه همه ما را خواهد گرفت یک روز همه مان با سیلی ، زلزله ای مدفون خواهیم شد و دنیا در قصه ها می خوانند که مردمانی بودند بس کثیف که از صحنه درد و رنج همدیگر فیلم می گرفتند و تفریح می کردند مردمانی بی ریشه بی هویت پست و ........... خدایا ما را ببخش به خاطر تمام جنایاتی که در حق همدیگر می کنیم
دیدین در یه ماشین که کامل بسته نشده هر جور شده خودمون را به ماشین میرسونیم که بهش بگیم در عقب ماشینت بازه.!
حالا یه راننده ای را در نظر بگیرید که با یک گالن بنزین کنار خیابون منتظر کمکه .! چند نفرمون حاضریم بایستیم و بنزین بهش بدیم؟
واقعا اخلاق عجیبی داریم.
این بی تفاوتی نسبت به همه امور فرهنگی اقتصادی سیاسی و .. دامن گیر من واکثریت جامعه شده است نسبت به هیچ چیز دیگر تعصب نداریم فقط و فقط به فکرگرفتاری و معیشت روزانه هستیم و بس .
این یعنی فروپاشی فرهنگی و نشان از بی خاصیتی آموزش و پرورش و صدا و سیمای مملکت داره که نه تنها کمکی به فرهنگ جامعه نمیکنند بلکه آسیبهایی هم وارد میکنند که قابل جبران نیست.
اینجا تو بحبوحه ی حادثه اسید پاشی به زنان مردها بطری آب روی خانم ها خالی می کردن و هرهر می خندیدن و شادی می کردن!
واقعان
بابا اين دختره ايرانى همشهرى منه, کل شهرمون براش عزا دارن, نظريه پزشکى قانون اصلا تجاوز صورت نگرفته انگيزه قتل هنوز مشخص نيست, خدا لعنتشون کنه به زودى دستگير ميشن
اگر قرار بود ما هم مثل مردم ترکیه به خیابان بریزیم و تظاهرات بکنیم لاعقل 100 کشته ده ها زخمی 1000 نفر بازداشت میشودند
به خاطر این است که نهادهای رسمی و مدنی خود سانسوری میکنند و رسانه ها و دولت به جای اینکه راهنما بوده و به مردم خط بدهند متاسفانه طفره میروند وبه مردم اگاهی نمیدهند.
نه برادر!!! در این جا وقتی کسانی با دختران قربانی اسید پاشی همدردی می کنند گرفتار زندان می شوند و اسید پاشان راحت می چرند رمق مردم گرفته می شود این مسئولین هستند که هر امر اجتماعی را هم سیاسی می کنند
برای تغییر باید ابتدا ضعف ها راو بپذیریم باز هم ضعف تربیت اجتماعی درمیان است
آموزش و پرورش ما مدتهاست در امر تربیت نسلها درجا میزند. آیا بهتر نیست به جای واژه آموزش و پرورش از واژه پرورش و آموزش استفاده کنیم تا به یاد داشته باشیم همواره که تربیت و پرورش بسیار مهمتر از آموزش سواد است
ما ایرانی ها اینجوری نبودیم. دغدغه شکم نمیذاره لحظه ای به چیز دیگری فکر کنیم.
علاوه بر ضعيف و حتي ناپديد شدن همبستگي اجتماعي در ميان ما ايرانيان، ترس از پيامدهاي سنگين حركتهاي خودجوش، افراد را از شركت در اقدامات گروهي مسالمت اميز براي اعتراض به ناهنجاريهاي اجتماعي بازمي دارد.
اين امر با شواهد زيادي قابل اثبات است.
شمايي كه اين مقاله رو نوشتي خودت قبل از اين چند درصد رسانه هاي تركيه كه درباره اين خبر واكنش نشون دادند فعاليت كردي ؟
مطمئنا عكس العمل شديد مردم تركيه در قبال اين اتفاق بخاطر فعاليت شديد رسانه هاي اونجا بوده . اگه رسانه هاي اونجا هم مثل شما و باقي خبرنگاران اينجا عمل ميكردند الان مردم تركيه هم مثل ما نشسته بودند تخمه ميشكوندند و ككشون هم نميگزيد .
بی خیال!می خواهید تجمع کنید باید بروید از وزارت کشور مجوز بگیرید که وزارت کشور هم بنا به دلایلی که همه می دانند و تا حالا اینطور بوده برای بعضی تجمعات خاص اجازه صادر می کند نه برای این موارد پیش پا افتاده
واقعا درست نوشته اید . متاسفانه در ایران این پدیده بی تفاوتی روبه گسترش است . در ضمن فرهنگ بسیار غلطی که در کشور ما وجود دارد مقصر دانستن قربانی است مثلا می گویند چرا دختره تاکسی سوار نشده چرا تنهایی رفته چرا صبح زود رفته و ....
چه عجب تابی جون این مقاله را خوب اومدی؟؟؟
البته ترکها به خاطر این اتفاق 10 روز است که کل ترکیه رو ریختند به هم.
یه خواننده که گفت بود این جور حوادث به خاطر پوشش نامناسب خانم هاست را یه بلایی سرش آوردند که فقط گریه می کرد تو تلویزیون و می گفت غلط کردم.
اون خواننده که بازیگر و بازیکن فوتبال هم بود اسمش نیهات دوغان بود که آهنگ هاش را کلا بایکوت کردند و از مغازه ها جمع کردند. از تیم پیشکسوتان گالاتاسارای کنار گذاشتند و از برنامه زنده سوروایور کنار گذاشتند و ...
حالا خودتان مقایسه کنید.
شرم بر ما
گسست اجتماعی در ایران به اوج رسیده و این نشانه از هم پاشیده شدن اجتماع میباشد.
ولله من یکی که همین الآن این خبررو خوندم!! به نظر شما چرا خبرش تازه به گوشم رسید!؟
دیدگاه خود را بنویسید
سایت تابناک از انتشار نظرات حاوی توهین و افترا و نوشته شده با حروف لاتین (فینگیلیش) معذور است.