رفتن به محتوای اصلی
آخرین خبرمردی که چهره‌ها را گربه‌ای می‌بیند!
4بازدید
۱۴

انتخابات ما و انتخابات افغانها

محمدرضا سرداری

انتخابات ما و انتخابات افغانها
به فاصله دو ماه ، دو انتخابات پر حاشیه در منطقه خاورمیانه برگزار شد که هنوز آثار آن در منطقه محسوس است. انتخاباتی که تاثیر بسزایی در آینده سیاسی این دو داشته است هرچند که این دو کشور به لحاظ سابقه در امر برگزاری انتخابات هیچ سنخیتی با یکدیگر ندارند.

در ایران برگزاری انتخابات نزدیک که به صدسال قدمت دارد. گرچه با وجود چنین سابقه ای کمتر شاهد برگزاری فاقد عیب و نقص در کشور بوده ایم که دلیل آن به شرایط سیاسی حاکم بر کشور مرتبط بوده است. به طور مثال در مقاطعی که فضای سیاسی کشور بازتر بوده انتخابات متاثر از آن نیز آزادتر برگزار شده است اما در شرایط انقباضی، انتخابات معمولا یک نماد تشریفاتی داشته است.

اما در افغانستان انتخابات اساسا موضوعیتی نداشته است. چه در زمانی که کمونیستها در این کشور حکومت می کردند و چه در زمانی که مجاهدین افغان برای مدت کوتاهی امور افغانستان را همراه با منازعات گسترده داخلی در دست گرفتند و نهایتا چه در دوره سلطه طالبان که ریشه انتخابات را در این کشور سوزاندند هیچ سابقه ای از برگزاری انتخابات و انتقال قدرت با رای و نظر مردم وجود نداشته است. در واقع چندان گزافه نیست اگر گفته شود انتقال قدرت در افغانستان با رای و نظر مردم به یک شوخی بیشتر شبیه است اما بهرحال با فشاری که از سوی غرب در افغانستان اعمال می شود شاهد برگزاری انتخابات در افغانستان هستیم. اکنون با توجه به شرایط فوق بناداریم تا برگزاری انتخابات را در این دو کشور را با شرایطی که هر دو در آن بسر می برند مقایسه کنیم.

دهمین دوره انتخابات ریاست جمهوری در ایران در شرایطی برگزار شد که جمهوری اسلامی ایران سابقه برگزاری سه دوره انتخابات مجلس خبرگان رهبری , هشت دوره انتخابات مجلس و سه دوره انتخابات شوراهای شهر و روستا را نیز در کارنامه خویش داشت. یعنی پیش از انتخابات اخیر، با احتساب رفراندوم قانون اساسی و همه پرسی سال 58 ، بیست و پنج انتخابات سراسری در ایران برگزار شده است که هیچ یک از آنها نیز جز معدود درگیریهای محلی و اعتراضات محدود منجر به بروز یک بحران گسترده ملی نگردید. اما در انتخاباتی که بیش از چهل میلیون نفر در آن شرکت کرده اند که یک رکورد بی سابقه در بین کلیه انتخاباتهای برگزار شده بوده است مسائلی روی داده که تبعات آن را اکنون شاهدیم.

از سوی دیگر در کشور همسایه ما افغانستان انتخابات مشابهی با تعدادی بسیار کمتر از آنچه که در ایران شاهد بودیم برگزار می شود و علیرغم آنکه در این کشور تعداد کاندیداها بیشتر بوده و محدودیتی نیز برای کاندید شدن وجود نداشته است باز هم شاهد نتیجه ای هستیم که مورد اعتراض سایر کاندیداها است اما علیرغم گذشت دو هفته از اعلام تدریجی نتایج آرا شاهد هیچ برخورد و تنشی در جامعه ناآرام افغانستان به بهانه انتخابات نیستیم. علت را در کجا باید جستجو کرد؟

اگر بخواهیم با نگاهی کاملا فنی و دور از هرگونه پیشداوری به موضوع بنگریم علت این امر چیزی جز نحوه اعمال مدیریت در انتخابات نبوده است. در واقع یکی از موضوعاتی که منجر به بروز التهاب در سطح جامعه ایران شد اعلام ناگهانی نتایج آرا و برنده اعلام کردن یکی از کاندیداها بلافاصله پس از پایان رای گیری بود.

بلافاصله پس از پایان رای گیری خبرگزاری رسمی دولت نتایج انتخابات را اعلام می کند و ستاد انتخابات کشور نیز تا ظهر روز فردای انتخابات کلیه نتایج را اعلام می نماید در حالیکه سایر کاندیداها در نتیجه اعلام شده تردید کرده بودند. وجود چنین تردیدی را عینا در افغانستان نیز شاهد بودیم. توجه به اظهارات عبدالله عبدالله رقیب اصلی حامد کرزای نشان می دهد که وی نیز همچون میر حسین موسوی در نتیجه انتخابات تردیدی جدی کرده است اما در افغانستان با وی هیچ برخوردی صورت نمی گیرد اما در ایران افرادی چون موسوی و کروبی به توطئه برای براندازی نظام و رهبری آن متهم می شوند.

در افغانستان اعتراضات سایر کاندیداها جدی گرفته می شود و نهاد ناظر بر انتخابات در افغانستان از تایید رسمی نتایج خودداری می نماید تا به اعتراضات رسیدگی شود اما در ایران شورای نگهبان که نهاد ناظر بر انتخابات بوده بدون آنکه بتواند کاندیداهای معترض را مجاب نماید نتیجه انتخابات را تایید می کند.

برای کشوری چون ایران جای بسی تاسف است که گفته شود افغانها انتخابات خویش را بهتر بهتر از ما مدیریت کرده اند. اما این واقعیتی است که نمی توان کتمان کرد. گرچه شائبه تقلب در انتخابات افغانستان نیز بالا است اما نحوه برخورد دولت حاکم با موضوع انتخابات و اعتراضات صورت گرفته نشان می دهد در افغانستان این ظرفیت سازی صورت گرفته که در صورت عدم پذیرش نتیجه و اعتراض از سوی هر کاندیدایی این صدا شنیده شود در حالی که در ایران بخاطر برخی برخوردهای غیر مدیریتی که در پیش از انتخابات صورت گرفت و مانع از نظارت کاندیداها بر روند انتخابات شد و تعجیلی که در اعلام نتایج صورت گرفت و شوکی که به جامعه وارد شد این فرصت از دست رفت و دولت نیز برای مهار قضیه در مسیری عکس آنچه امروز در افغانستان می گذرد گام برداشت.

منبع: هفته نامه میهن
Googleافزودن تابناک به منابع ترجیحی گوگل

تابناک را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید

اشتراک گذاری

گزارش خطای خبر

اگر اشتباهی در این خبر دیدید، به تحریریه اطلاع دهید.

نظرات بینندگان

انتشار یافته:
۱۴
در انتظار بررسی:
۰
غیرقابل انتشار:
۰
ناشناس

بابا یه کم قویتر تحلیل می کردی تا حداقل طرفدارای افراطی موسوی بیان پشتت رو بگیرن
اولا که همیشه انتخابات ریاست جمهوری در ایران نتایجش در کمتر از 24 ساعت اعلام می شده و شد و خواهد شد .
بعد هم عزیز من انتخابات افغانستان زیر نظر آمریکا برگزار شده ولی انتخابات ایران با تحریکات و برنامه ریزی های همین غربی ها به سمت انقلاب مخملین پیش رفت پس دلیلی وجود نداره که بخوای مقایسه کنید. بهانه ی تقلب در انتخابات ایران فقط بر مبنای براندازی بود .
چقدر عزت نفس رو این غربی ها تو ما ایرانیا لگد مال کردند که به هر بهانه ای میخوایم اثبات کنیم ما بدبخت ترین مردم دنیا هستیم . حتی بدبخت تر از افغانستان .

آخ که چقدر متاسفم از این همه عدم خودباوری اونم واسه یک ایرانی با اون سابقه ی تمدن و دیانت
اما تابناک چرا تو؟؟؟
به نظرت انتشار چنین خزعبلاتی در شان یک خبرگزاری بزرگی مثل تابناک بود؟؟؟

ناشناس

اصلا قابل مقایسه نبود اغتشاشات بعد از انتخابات ایران ماهها قبل توسط بیگانگان و جیره خواران آنها طراحی شده بود هنوز نفهمیدی؟ واقعا که خیلی....... هستی

ناشناس

واقعیت آن است که رخ می دهد نه آنکه نویسنده این متن انتظار آن را داشته است. ایشان به اعلام پیروزی در انتخابات توسط آقای موسوی در همان روز انتخابات توجه نکرده اند و در ضمن داشتن تردید و دنبال کردن اعتراض برای آقای موسوی و غیره از طریق قانون بسته نبود ولی آقای موسوی آن را به صحنه خیابانها کشاند و مداوم ادامه آن را بصورت اعتراضات خیابانی پیگیری کرد بنابراین آقای عبداله عبداله آن عملی را انجام نداد که آقای موسوی و کروبی انجام دادند. البته تفاوتهای دیگری هم وجود دارد از جمله درصد شرکت کنندگان در انتخابات و همینطور تعداد رای کاندیداها در پایتخت کشور و نظایر آن که نویسنده محترم باید آنها را مورد توجه قرار دهد.

ناشناس

اگر كمي دقت كني فرق كانديداي معترض در ايران و افغانستان را مي فهمي عبدالله كسي را دعوت به شورش پس از انتخابات نكرد

ناشناس

مقايسه خيلي خوبي بود ،البته نبايد انتظار داشت حكومتي كه مي خواد عدالت را در جامعه اجرا كنه غير از اين عمل نمايد آخه ساير كانديداها نمي تونستند عادلانه تر بامردم برخورد كنن ،هرچند دولتهاي غالب تاريخ رو مي نويسن ولي باز هم تاريخ ظلمهاي اين دولت را ثابت خواهد كرد البته براي ايندگان دوستاني كه نظر ميدن هم آب به آسياب .......... نريزند

ناشناس

خيلي خوب ميدانيد آقاي موسوي به نتيجه انتخابات با ترديد نگاه نكرد بلكه باكمال تعجب از مردم خواست براي گرفتن به اصطلاح حق خود به خيابانها بريزند.ايشان به هيچ عنوان قانون را قبول نداشت وشوراي نگهبان بعد از چند روز مهلت دادن به ايشان وطي كردن مراحل قانوني انتخابات را تاييدكرد.
هنوز از انتخابات چند ماهي نمي گذرد چطور واقعيات را اينطور كتمان مي كنيد.دست از آب به آسياب دشمن ريختن برداريد.

ناشناس

این هم نظری است. لطفا فضای نقد ونظر را باز نگهدارید.

ناشناس

اتفاقا خیلی هم منطقی گفته حقیقت تلخه

ناشناس

الان مدتی است که کم کم داریم به جایی می رسیم که حتی به افغانستان هم غبطه بخوریم!

ناشناس

سیستم حکومتی افغانستان که نمیشود با ما مقایسه کرد

ناشناس

قیاس مع الفارقه ؛ چون جداً در انتخابات ایران تردید هست اما در افغانستان نه به این شدت.

ناشناس

قیاس مع الفارق فرموده اید یاد بگیرید هدف وسیله را توجیه نمی کند دلت می خواهد به بهانه انتخابات افغانستان حرف های تکراری نخ نما شده محلی از اعراب ندارد را تکرار کنی

ناشناس

مثل اینکه تعمداً فراموش کرده اید که در ایران یک آقائی بعد از ظهر روز انتخابات خود را پیروز انتخابات اعلام کرد و از مردم خواست تا فردا جشن پیروزی خود را در خیابان ها بر پا دارند
پوالسلام

ناشناس

واقعا جای تاسف که آزادی در ایران و نحوه برخورد با نخبگان در مقایسه با افغانستان از چنین شرایطی برخوردار است .

دیدگاه خود را بنویسید

سایت تابناک از انتشار نظرات حاوی توهین و افترا و نوشته شده با حروف لاتین (فینگیلیش) معذور است.

تابناک در صفحهٔ اصلی گوشی

با افزودن تابناک به صفحهٔ اصلی، همین نسخهٔ سایت را با یک لمس باز کنید.

  1. در مرورگر، دکمهٔ اشتراک‌گذاری را بزنید. این دکمه ممکن است داخل منوی مرورگر باشد.
  2. گزینهٔ افزودن به صفحهٔ اصلی (Add to Home Screen) را انتخاب کنید.
  3. اگر گزینهٔ Open as Web App نمایش داده شد، آن را روشن نگه دارید و افزودن (Add) را بزنید.

اگر این گزینه را نمی‌بینید، صفحه را در مرورگر Safari باز کنید.