نباید تندروها راه مذاکره را ببندند، صلح سیره امامان است
شرایط «نه جنگ و نه صلح»، بلاتکلیفی را به مردم و مملکت و دولت تحمیل و بلکه تکلیف میکند. شرایط فرسایندهای که میتوان آن را «جنگ بی پایان» یا «بی افق» هم نام داد.
به گزارش تابناک؛ با این وضعیت چه باید کرد؟ آیا میتوان اجازه داد که دشمنان ایران با استمرار این وضع، هرلحظه فشاری فراتر از اقتصاد و سیاست به ما وارد کنند؟ فشار و باری که روان ملت و مدیران را میفرساید و جنگ و جنگ‌طلبی، خشونت و فاجعه را همانند شمشیری بر بالای سر ایران و ایرانی نگاه می دارد؟
یکی از واپسین سخنرانی‌های رهبر فقید و شهید به دولت و رئیس جمهور، ضرورت خروج از وضعیت «نه جنگ و نه صلح» بود. این توصیه و بلکه دستور، رویکردی است که رهبر انقلاب هم دارند و به معنای آمادگی کامل نیروهای لشکری برای مدافعه و پاسخ به دشمن؛ و همزمان، فعال شدن دیپلماسی خروج از شرایط اضطراری است؛ مقابله زیرکانه با جنگ و ترفندهای ناجوانمردانه و ویرانگر دشمن.
ما در پی امنیت و صلح بوده و هستیم و جنگ ما دفاعی است. اصل مذاکره، همواره بخشی از مبارزه است و برای هیچ خردمند و صاحب تجربهای این اصل نادیده گرفته نمی شود. مذاکره و انعقاد پیمان با دشمنان، یک سنت دینی نیز هست و لازم نیست بگویم که پیامبر بزرگ و نازنین اسلام در صلح حدیبیه، چگونه شرایط را برای توسعه اسلام و فراغت مسلمانان و مؤمنان فراهم کردند.
افراد باسواد و آگاه به تاریخ از نامه‌ها و مذاکرات امیرالمؤمنین علی(ع) با اصحاب جمل و لشکر و رهبران صفین و حتی خوارج اطلاع دارند. امام حسن(ع) پیمان نامه‌ای برای حفظ شیعیان و صالحان امضا کرد که در تواریخ مسطور است. حتی سیدالشهدا(ع) برای دلالت سپاه ناجوانمرد یزید، بارها پیام داد و مذاکره فرمود. سیره ائمه شیعه این بوده . تاریخ و دستور و سیره آن بزرگواران روشن است. مرزبندی با دشمنان و در عین حال، رویکرد صالحانه و مصلحانه برای جلوگیری از خونریزی و خشونت و در پایان، نبرد دلیرانه تا آخر.
این چند خط را به اجمال نوشتیم تا به داعیان جنگ و انتقام و مدعیان خیانت بودن مذاکره هشدار دهیم که نه به سیره ائمه تأسی دارید و نه به دلالت و فرمان رهبرشهید و جانشین ایشان. تهدید و تهمت را با شعارهای نامربوط و غیرقابل توجیه بر علیه سیاستگران و بهترین مدیران سیاسی رواج داده اید و مردمانِ در صحنه را، با این شعارها از اصل واقعه و حقایقی که در مملکت وجود دارد دور می کنید.
این رسم و عهد را اگر بگذارید و محکم کنید و ادامه دهید، دیگر سنگ روی سنگ بند نخواهد شد و هیچ مدیر و سیاستمداری، شجاعت و مجال ابداع و ابتکار برای صلح و پیشگیری از صدمات جنگ را نخواهد داشت.
چرا باید تذکر داد و درخواست کرد که دیپلماسی و تدبیر هم لازم و بلکه گاه مؤثرتر از جنگ افزار عمل میکند. البته افسران دلیر و سربازان و لشکریان و جنگ افزارهای ما باید یک لحظه غفلت و تردید نداشته باشند و دست خدا و پشتیبانی و دعای ملت همواره همراه آن جان به کفنهادگان باشد. اما چرا راه عبور را تنگ می‌کنید؟ چرا باید در سایت رسمی رئیس دولت بنویسد: «تلاش رئیس جمهوری اسلامی ایران برای خروج از وضعیت «نه جنگ و نه صلح» یا «همان جنگ بی پایان، ظاهراً نه تنها در میان دشمنان ایران مخالفانی جدی دارد، بلکه بین دوستان هم به خوبی درک نشده است... و الخ»
آیا نباید از دولت در حال جنگ حمایت کرد؟! اگر مشکلاتی در داخل کشور پیش آید، چه کسانی جوابگو هستند؟ و اگر در عرصه بین‌الملل ایران را بی‌صدا و فاقد استدلال معرفی کنند، این دعواطلبان در کجا حسابی پس خواهند داد؟ کما اینکه در جنگهای ایران و روس، به وقت سختی و گیر و گرفت، پراکنده و مخفی شدند تا باز هم قائم مقام برکنار شده مذاکره کند و از صدمات بیشتر جلوگیری نماید.
ما همواره بر مقاومت قدرتمندانه در برابر دشمنان آمریکایی و صهیونی تأکید داریم. هر مستعمره و متحد آنان نیز در تیررس موشک های ایران خواهد بود که همچون صاعقه بر سرهاشان فرود خواهد آمد. این رویکرد اما، بدون سیاست و دوراندیشی، ممکن است تضعیف شود و چنین مباد.
سخن آخر این که، ذهن آشفته تندروهای بی‌منطق و مخالف خوانان و بازیگردانان آنها، این استدلال و حجت را نخواهد پذیرفت. رقابت و نگاه به صندلی‌های قدرت آنان را به راه ناصواب می‌برد. اما ملت شریف و مقاوم و دانا باید هشیار باشند. نیروهای لشکری و کشوری، نظامی و سیاستمدار، همه یک ارتش واحد هستند و مبادا نااهلان در آن رخنه و روزنی ایجاد کنند. و دست و زبانشان بریده باد.
منبع: روزنامه اطلاعات
افزودن تابناک به منابع ترجیحی گوگلتابناک را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید
نظرات بینندگان
البته بعضی وقتها دیپلماسی راه به جایی نمیبرد (درست مثل الان که دشمن نه از امروز و دیروز بلکه بقول خودش سالها قبل تصمیمش را گرفته است) و فقط برای نشان دادن حسن نیت به جامعه جهانی است.
درست مثل صلح امام حسن که نتیجه آن شد جنگ امام حسین که داغش هنوز زنده است.
بنابراین نمیبایست هیچوقت جلو دیپلماسی را سد کرد.
پس چرا این همه پیامبر اعظم (ص) و ائمه اطهار (ع) جنگ و جهد و غزوه در کارنامه اعمال خود دارند؟ چرا امام حسین علیه السلام شهید شد؟!
معصومین علیهم السلام همگی برای پرپایی حق و دین الهی هر تکلیفی که خداوند بر عهده آنها گذاشته بود انجام می دادند!
آنها با بصیرت ذاتی آیات جهاد را می دیدند و به آن عمل می کردند. البته صلح را هم برای اصلاح امور مسلمین و ور چهار چوب شریعت اسلام می پسندیدند.
واداده ها حق ندارند برچسب تندرو به عاملان جهاد بچسبانند!
بعداز امام حسین(ع) کدوم یکی از امامان شمشیر به دست گرفتند؟ چرا برداشت خودتون از اسلام رو تنها برداشت درست میدونید؟
این حرفهای مسخره چیه ؟؟؟!!! تندرو یعنی چه !!! از حرف حساب میترسید !!! مزاکره ای در کار نیست .
عجیبه که اقلیت تندررو خود را تنها تصمیم گیرنده می دانند !!!!!!!!!!!!!
دیدگاه خود را بنویسید
سایت تابناک از انتشار نظرات حاوی توهین و افترا و نوشته شده با حروف لاتین (فینگیلیش) معذور است.