دوباره از یک سوراخ در المپیک گزیده شدیم؛ هزینه اشتباه مدیریتی را چه کسی میپردازد؟
صورتحساب سنگین روسی برای حراج آبروی والیبال ایران در توکیو
برای شکست توجیه نشدنی والیبال ایران در المپیک توکیو، میتوان مثلثی از عوامل ترسیم کرد که قاعده آن، مثل احوال کلی امروز کشور، به مدیریت ضعیف برمیگردد. انتخاب غلط سرمربی، آن هم در زمان نادرست و ادامه این زنجیره اشتباه به انتخاب پُر ایراد بازیکنان؛ همگی اینها به جز صرف هزینه نجومی، شکستی بزرگ برای اعتبار ایران رقم زد.
تیم ملی والیبال با باخت بازی سرنوشت مقابل ژاپن به یکچهارم نهایی المپیک راه نیافت؛ آه و افسوس میلیونها ایرانی را بلند کرد و پایههای فدراسیونی را لرزاند که در توکیو ۲۰۲۰ قول سکو به مردم و مسئولان داده بود. چرا تیم ملی والیبال ایران در المپیک نتیجه مناسبی نگرفت و مقصر اصلی این نتایج دور از انتظار چه کسی است؟
به گزارش تابناک ورزشی؛ همهچیز تقریبا همان شد که پیشبینی میکردیم و تنها باخت سه بر دو به ژاپن کارشناسان والیبال را غافلگیر کرد. قبل از المپیک تصور عمومی بر این بود که در گروه نسبتا آسان ایران، برد برابر ژاپن و ونزوئلا در دسترس است؛ مسابقه با کانادا نزدیک خواهد بود و بردن لهستان و ایتالیا بسیار سخت است. در واقعیت، اما ایران در بازی اول که دشوارترین آزمونش محسوب میشد، سه بر دو لهستان را برد، ونزوئلا را طبق پیشبینیها راحت شکست داد، ولی در ادامه تا پایان فقط باخت؛ سه شکست ویرانگر و پایان رویای مدال المپیک در رشته تیمی.

دلیل فنی سقوط والیبال ایران در توکیو
تحلیل فنی آنچه در توکیو اتفاق افتاد، بر خلاف مسائل حاشیه ای چندان دشوار نیست؛ تیم ملی والیبال به اشتباه با دو لیبرو به مسابقات رفت تا یک ذخیره مطمئن در پست دریافت کننده قدرتی کمتر از دیگر تیمها داشته باشد. عملکرد بازیکنان ایران از جمله محمد موسوی و امیر غفور به گواه آمار مطلوب نبود و ایران علاوه بر نداشتن ذخیرههای مناسب برای استراحت دادن به بازیکنانی مثل عبادیپور و صالحی، با وجود استفاده از دو لیبرو همچنان در دریافت دچار مشکل بود. همین یک ضعف برای از پا انداختن غول های والیبال دنیا کافی است.
نقش مربی نجومی روس در شکست ویران کننده
فدراسیون والیبال ایران چهار ماه مانده به المپیک، مربی سرشناسی را با هزینه بسیار بالا به کار گرفت که تقریبا هیچ از والیبال ایران نمیدانست و دستیاری ایرانی روی نیمکت نشست که تجربه حتی یک تورنمنت بینالمللی با تیم ملی اصلی ایران در کارنامه و سابقه اش نداشت و حالا به لیگ جهانی و المپیک میرفت، پس در لحظات دشوار نمی توانست کمکی برای مرد روس کنار خط داشته باشد و حتی به دلیل ارتباط مستمر و نزدیک با ستاره های اغلب لژیونر ایران، در کنترل هیجان و مسائل روانی آنها تاثیر مثبتی بگذارد.
ولادیمیر آلکنو، سرمربی تیم ملی ایران اما خود اشتباهات مرگباری مرتکب شد؛ انتخابهای نادرست او تیم ما را به جایی رساند که بر خلاف تمام رقبای حاضر در المپیک، ایران اگر به جای ۱۲ بازیکن با ۸ بازیکن هم به المپیک میرفت، همین نتایج بدست میآمد. در المپیک توکیو بر خلاف فیلیپ بلین، مربی فرانسوی که از ژاپن سالخورده و کم توان تیمی حداکثری در دریافت و حمله ساخت، آلکنو با عدم شناخت و مشاورههای نادرست درباره بازیکنان و توان آنها، شاید تنها۶۰ تا ۶۵ درصد قابلیت مهره های موجود والیبال ایران را در المپیک به کار گرفت تا پیشبینیهای کارشناسان رنگ عمل به خود بگیرد.
آلکنو با پررویی مثالزدنی و بی ادبی خاص یک روس پرمدعا، به رسانه نزدیک و سفارش شده خودش میگوید: «از لیمو نمیتوان آب گوجه گرفت»! منظور این است که تیم ایران توانش همین قدر بوده، در حالی که نابلدترین کارشناسان هم میدانند تیمی که لهستان را میبرد، نباید برای بردن ژاپن مشکلی داشته باشد؛ پس چنین تیمی در کوچینگ لنگ زده است.
فاصله ستاره های محوری تیم با روزهای اوج
عملکرد بازیکنان سومین ضلع از مثلث دلایل شکست ایران در توکیو است؛ عاملی که انتخاب غلط کادر فنی توسط فدراسیون والیبال و ضعف بزرگ در شناخت و هدایت تیم از سوی کادرفنی را تکمیل کرد، ولی هم اکنون کدام ضلع مسئولیت شکست را قبول میکند؟
درباره بازیکنان و دلیل خارج بودن آنها از فرم ایده آل در توکیو، نکته و سوژه بسیار است و می توان درباره سال منتهی به المپیک یکایک مهره های اصلی و عملکرد آنها در رده باشگاهی شان گزارشی آماری و مبسوط منتشر کرد اما موضوع مهمتر میزان بهره وری همین سرمایه موجود در ژاپن بود که به هیچ عنوان قابل دفاع نیست.

کمیته فنی و هیات رییسه ای که آلکنو را تایید کرد، کجاست؟
به جز رییس فدراسیون که با عذرخواهی تلاش کرد، بخشی از مشکل را بپذیرد و قبل از بازگشت به تهران کمی از فشار افکارعمومی بکاهد، آیا امروز ناصر میرفخرایی، مصطفی کارخانه، محمود افشاردوست، جهانگیر سیدعباسی، جعفر هوتهم، بهنام محمودی، میلاد تقوی، احمد لاهوتی، غفار درخشنده و آقایان و خانمهایی که همگی در کمیته فنی و هیات رییسه فدراسیون چه متفق القول و چه با رای اکثریت حضور آلکنو در ایران را تایید کردند، حاضر به قبول مسئولیت این شکست هستند؟ یا مثل برخی آقایان حاضر در نشست کمیته فنی و هیات رییسه بعد از مرگ سهراب در المپیک، میگویند ما گفته بودیم با آلکنو نتیجه نمیگیریم!
رسانه های دلداده به تک ستاره ها و رسانه های منتقد کجای این باخت ایستاده اند؟
رسانهها و روزنامهنگارانی که بدون توجه به عملکرد بازیکنان و بر اساس روابط پشت پرده به حمایت از آنها میپردازند، آیا با خودشان صحنهای را مرور میکنند که امیر غفور با تک دفاع در امتیاز ۱۳ بر ۱۲ ست پنجم اسپکاش را تبدیل به امتیاز نکرد و یا چند ثانیه قبل از آن سعید معروف به جای پاس دادن به منطقه چهار بر روی دفاع کوتاه قد، توپ را برای غفور آماده کرد؟ مرور این تصویرها توانایی و ارزش معروف را زیر سوال نمیبرد بلکه به کارشناسان یاد میدهد جای دفاع کورکورانه، برای رفع مشکلات به انعکاس کامل رویداد ورزشی بپردازند.
اگر از باخت تیم ملی والیبال به ایتالیا و کانادا در المپیک صرف نظر کنیم، در بازی مرگ و زندگی، ژاپن همان تیم همیشگی بود. تیمی با دریافتهای قوی که سرویس و اسپکهای نیشیدا و ایشیکاوا عملکرد آنها را کاملتر کرده بود و در مقابل تیم ما با انتخابهای نادرست، هیچ جایگزینی برای عبادیپور، صالحی و یا مجرد و موسوی نداشت و فراموش نمیکنیم دو ست پیروزی تیم ملی والیبال ایران برابر ژاپن با حضور جواد کریمی (جایگزین معروف) و صابر کاظمی (جایگزین غفور) بدست آمد و سرمربی روس همین ماه پیش حاضر نشد، جواد کریمی پاسور جوان و آینده دار را به لیگ ملتها ببرد و این فشار رسانهها بود که باعث حضور او در المپیک شد.
تکرار خطای استراتژیک در آستانه یک رویا
فدراسیون والیبال ایران همچون المپیک قبل که چند ماه مانده به مسابقات سرمربی را تغییر داد و تیم ملی با رائول لوزانو به ریو رفت، این بار هم چهار ماه مانده به المپیک با مربی که گفته میشود ۶۰ تا ۷۰ هزار دلار دستمزد ماهانهاش بود به المپیک توکیو پرواز کرد تا از یک سوراخ دوبار گزیده شود و تنها کشوری باشد که قبل از المپیک مربیاش را عوض میکند و به سبک تازه ای هم پناه می برد که خود تنش هایی در تیم ایجاد می کند.

به اعتقاد نگارنده، قولهای محمدرضا داورزنی، رئیس فدراسیون والیبال در رابطه با صعود به جمع چهار تیم برتر المپیک بی ارتباط با هزینه بالایی که برای جذب ولادیمیر آلکنو شد نیست؛ پولی که میشد صرف یک سال حضور مربی تراز اول خارجی کرد، صرف چهار ماه حضور نصفه و نیمه یک روس بازنده و ناآشنا به جو ملتهب والیبال ایران شد.
عملکرد ایران در المپیک معلول علتهایی است که در سطرهای قبل مرور شد؛ علتهایی که با احوال امروز کشور همخوانی دارد. ضعفهایی که از مدیریت شروع میشود و ارکان مجموعه را درگیر و آماده شکست میکند و فرصت استفاده حداکثری از توان نیروی بومی را می گیرد.
نویسنده: فرزاد کفیلی
تابناک را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید
نظرات بینندگان
23:08
لازم نیست کسی به شما بگه به کی رای بدین
از ماست که بر ماست
کدام کشورها قابل اعتماد هستند؟؟؟ انگلیس؟؟ آمریکا؟؟ فرانسه؟؟... روسیه و چین چه بلایی سر ایران آوردن که غربی ها نیاوردن؟؟ با این مخ عدسی توقع دارید جزوه 4 تیم بالا المپیک در والیبال شویم.. آن کشورهایی که در ایران کودتا کردن نفت وگاز و معادن مان را غارت کردن نکبت زاده های مسولین دزد را پناه دادن... بهترین سردار ما را ترور کرد داعش را آفرید بیش از 500 میلیون آدم را بمدت 200 سال در جهان کشت فقط بفهمید روسیه و چین نبودن...
هموطن تنها والیبالمان مشگل ندارد ما در ورزش مشگل داریم مگر به غیر از والیبال در رشته های دیگر موفق بودیم،در مجموع چند تا مدال گرفتیم.
شما که با این مقاله همه چی رو برعکس جلوه دادین و دارین مقصر شکست رو موسوی و معروف و امیر غفور جلوه میدین و تازه به حمایت مربی کارغلط روس از اونها می گین .برای همه روشن هست که این بازیکنان انتخابی فعلی هیچ جانشین شایسته ای برای نسل طلائی والیبال ولاسکو و جانشینان نیستن و حتی ذخیره قابل اعتمادی هم نیستن چه برسه به بازیکن ثابت اصلی .شما همون ترکیب سالهای قبل رو که ادعا می کنید آماده نیستن برگردونید خیلی از بازیکنان فعلی سرتر و هوشیارتر و توانمندتر هستن .
دقيقا
احسنت
مشت نمونه خروار یعنی این. والا به الله روسیه قابل اطمینان نیست.
ب کشورهایی ک باید اعتماد کرد مسعولین ما اعتماد نمی کنن
بعد ب روسیه خائن ک چندین دهه ب کشورخیانت کرده اعتماد می کنن
بجز چندتا ازبازکنان جوان که ازهمون ابتدا یک دو بازی کردند وتا اتمام بازیها حتا یک لحظه جهت تعویض هم بازی ندادند.بقیه بازیکنان حتا سعیدمعروف بویژه عبادی پور گرفته تا مربی 5هراری مفت نمی ارزند.حیف شد تیمیکه لهستان ببره به تیمهای مانند ژاپن. کانادا. اینالیا مفت مفت ببازند. حتا باتخفیف 50درصدهم حراج بزنند بازهم گرون است. ارزش تاناکورا بیشتراست تا بازیکنان این فصل
الکنو مشکل نداشت تازه چند تا استعداد جوان رو کردن.مشکل تیم ملی بازی های تدارکاتی و فرصت کم الکنو بود
در پاسخ 10:26 کسی هم گذاشتن تا اکثریت بهش رای بده میشه بگی اکثریت باید به کی رای میداد البته من در حال حاضر ترجیح میدم جناب آقای رئیسی باشن تا لااقل اقلیت یکدست بشه اینقدر چوب لای چرخ دیگه نکنن چهار سال دیگه زمان زیادی نیست خدا کنه موفق بشید و مردم بیچاره از این همه رنج نجات پیدا کنند
خوشحال هستم که بین مردممون آدم با شعور هم هست.
بعضی وقتا وقتی مطمئن میشم نظرم درسته که یه سایت مثل تابناک بیاد ضد نظرم خبر منتشر کنه.
آلکنو هم نسل عوض کرد هم سرویس ایران رو بهتر کرد فقط در ۴ ماه.آلکنو توی والیبال یه کسیه مثل هانسی فلیک تو فوتبال.چرا این مربی را میکوبید؟؟چقد پول بهتون دادند که این مربیو بدنام کنید؟؟؟
تنها افتخار وزارت ورزش پنج بار قهرمانی پرسپولیس توی لیگ برتر بود کل ورزش ایران رو شخم زدن.با این همه توانایی و استعداد هیچ دستاوردی نداشتیم
کاویانی کجاست؟چرا نمیاد سینه پاره کنه برای پولهایی که از مالیات ما به الکنو دادن؟
لعنت به تابناک چرا هر نظری که به منافع غربگراها هست منتشر میکنی
دیگران را حذف میکنی دیگر دورانتان تمام شد باید بری دنبال گدایی
از پولهای بیت المال نمی توانی دیگر ارتزاق بکنی بر علیه این نظام هرچه میخواهی نشر بدی
چرا اینهمه دربری میگویند بعضیا مسابقات را هم کردید سیاسی
بابا ول کنید تورا بخدا اولاً ژاپن میزبان بود دوماً بی عرضگی بازیکنان
را تکبر آنها را هم میخواید ربط بدید به سیاست هرچه که میشه سیاسی کاری میکنید اگر میبردند هم این حرفها را میزدید
آقای آلکنوبازیکنان بسیارخوب بودن وخوب بازی میکردن توان والیبالیست های ایران ازاین بیشتربودشمادقیقه زمانی که بازیکنایی که باعث ۲ست بردماشدندروتعویض کردی کارشمااشتباه بودوباعث شدکه ماازژاپن شکست بخوریم
اره از هر فرصتی برای زدن روسیه و چین استفاده کنید.یجوری میگید روسیه اخه نفهم ها ما از امریکاش و بقیش 1000برابر ضرر کردیم.شعور هم خوب چیزیه
اولا معروف بازی رو برگردوند اونم تنهایی، دوما پاسور در شرایط حساس مطمئن ترین اسپکر رو انتخاب میکنه و بهترین ما تو اون ترکیب غفور بوده حالا اون با ترس ضربه زد به معروف ربطینداره، به جای الکنو اگه انتیگا یا اناستازی میومدن میگفتم چی میشد، بلوک شرق سبکش متفاوته
هر وقت می بازیم همه تقصیرهای رو گردن مربی میندازیم
طبق معمول هم بعضی ها چشم دیدن مربی خارجی رو ندارند
باید قبول کرد که توانایی تیم والیبال ایران همینه نه بیشتر توقعات را بیهوده بالا نبریم
دیدگاه خود را بنویسید
سایت تابناک از انتشار نظرات حاوی توهین و افترا و نوشته شده با حروف لاتین (فینگیلیش) معذور است.