نقدی بر وعده بزرگ وزیر راه؛
دو طبقه 600 کیلومتری پیشکش، یک طبقه 121 کیلومتری را دریاب
البته اینکه طرح آقای بهبهانی برای اتوبان 600 کیلومتری دو طبقه ساری ـ رشت با همه ملاحظات فنی و زسیت محیطی چقدر ضرورت داشته و امکان پذیر است، موضوعی است تخصصی که آن را به اهل فنش واگذار می کنیم، ولی در زمانی که برخی پروژه ها تنها به سبب چند میلیارد تومان تقریبا متوقف شده اند، تدارک هزینه چهار هزار میلیارد تومانی برای این بزرگراه جدید چه توجیهی دارد؟/ با این تفاسیر، پرسش ما از وزیر پرکار و صریح الهجه کابینه دولت دهم، این است که بهتر آن نیست به جای ایجاد انتظارات نسبتا رویایی جدید به دنبال پایان پروژه های بر زمین مانده باشد؟

روز گذشته، حمیدرضا بهبهانی در مراسم افتتاح مرکز آموزش مدیریت هتل داری گفت: «جاده ساری ـ رشت به طول 600 کیلومتر و با هزینه ای بیش از چهار هزار میلیارد تومان دو طبقه خواهد شد.»
وزیر راه در حالی سخن از آغاز راه اندازی اتوبان دوطبقه 600 کیلومتری ساری ـ رشت می کند که پروژه های بر زمین مانده مهمی دارد که چشم انداز پایان آنها چندان روشن نیست.
به گزارش «تابناک»، شاید سر پرشور شیخ الوزرای کابینه دولت دهم را به رغم سن بالا و به دنبال آن، تجربه بالاترش نسبت به دیگر وزرا، بتوان یکی از نقاط قوتش برشمرد؛ وزیری که اعتماد به نفس بالایی داشته و هیچ ابایی در به کار بردن کلمات برای انتقال پیامش ندارد، چه آنجا که می گوید: «الان قیمت بلیت قطار از یکدست کله پاچه ارزانتر است»،تا به مردم تفهیم کند که بلیت قطار ارزان است و به زودی گران خواهد شد و بی تکلفی اش، بر خلاف بسیاری دیگر، تصنعی نیست و ریشه در خلقیات ارثی جنوبی اش دارد و نیز این که «در دوره وزارتم همیشه روسفید بودم و حتی روزی در یک فالوده فروشی یکی از شهروندان با تعجب به من گفت: شما وزیر هستید؟ گفتم: بله. او گفت: وزیر که نمیآید در فالوده فروشی بستنی بخورد، در حالی که من هیچ گاه خودم را تافته جدا بافتهای از مردم ندیدم»، ولی بهبهانی با خلقیاتی که گفته شد، برخی رفتارهایش به شدت جای نقد دارد، به ویژه آنجا که در وعده دادن هیچ ملاحظه ای ندارد.
بهبهانی در حالی روز گذشته، سخن از احداث اتوبان دو طبقه 600 کیلومتری می کند که پروژه 121 کیلومتری آزادراه تهران ـ شمال که کارهای مطالعاتی آن در دهه 50 شمسی انجام شده بود و در سال 1373 عملا وارد فاز اجرایی شد، هنوز به پایان نرسیده است؛ یا پروژه های راه آهن مراغه ـ ارومیه، تهران ـ همدان ـ سنندج، قزوین ـ رشت ـ انزلی ـ آستارا، تبریز ـ میانه، به رغم زمان اعلامی پیشین ـ که باید تا امسال گشایش می یافت ـ هنوز به بهره برداری نرسیده و یا روند اجرای آنها، نشان از عقب بودنشان از برنامه پیش بینی شده دارد.
البته به این لیست، می توان راه آهن شیراز ـ تهران را نیز افزود که به رغم بهره برداری هنوز نتوانسته به مسیری گرهگشا در حمل و نقل مسافران تبدیل شود.
بر پایه این گزارش، آنچه آورده شد، بیشتر شامل پروژه های ریلی بود، در صورتی که به بدقولی های وزارت راه و ترابری ـ به هر دلیلی، اعم از نبود بودجه و یا مشکلات معارض داشتن ـ در زمینه بزرگراه ها، گذرگاه ها، وضعیت نامناسب ناوگان هوایی را نیز بخواهیم بدان اضافه کنیم، بالطبع فهرست بلندی خواهد شد.
با این تفاسیر، پرسش ما از وزیر پرکار و صریح الهجه کابینه دولت دهم این است که بهتر آن نیست به جای ایجاد انتظارات نسبتا رویایی جدید به دنبال پایان پروژه های بر زمین مانده باشد؟
در واقع، با ادبیات آقای بهبهانی ـ که راحتی و صراحت کلام مشخصه های اصلی آن است ـ می گوییم: «آقای وزیر، اتوبان 600 کیلومتری دو طبقه پیشکش؛ شما لطف کنید این اتوبان 121 کیلوتری یک طبقه تهران ـ شمال را به فرجام برسانید».
البته اینکه طرح آقای بهبهانی برای اتوبان 600 کیلومتری دو طبقه ساری ـ رشت با همه ملاحظات فنی و زیست محیطی چقدر ضرورت داشته و امکان پذیر است، موضوعی است تخصصی که آن را به اهل فنش واگذار می کنیم؛ اما هنگامی که برخی پروژه ها، تنها به سبب چند میلیارد تومان تقریبا متوقف شده اند، تدارک هزینه چهار هزار میلیارد تومانی برای این بزرگراه جدید چه توجیهی دارد؟
آیا بهتر نیست در صورت امکان، این بخشی از این بودجه پیش بینی شده را به بزرگراه تهران ـ شمال اختصاص دهید تا این پروژه ای که بنا بر پیش بینی های اولیه، باید در چهار سال پایان می یافت، وارد پنجمین چهار سال خود نشود؟
در هر صورت، ضمن آنکه تلاش های انجام گرفته و برنامه های مهم در دست اقدام وزارت راه و ترابری، نباید از نظر دور داشت، ولی بهتر است آقای بهبهانی و دیگر وزرای دولت در ایجاد انتظارهای بزرگ در جامعه، در حالی که شواهد حکایت از ناتوانی برای تحقق آنها در میان کوتاه مدت و یا میان مدت دارد، محتاط تر عمل کنند.
به عبارتی، بهتر آن است، دولتمردان وقتی وعده دهند که همه لوازم و جوانب اجرای پروژه ها در نظر گرفته شده، تأمین اعتبار کرده و چنین وعده هایی را در زمان اجرا بدهند.
گفتنی است، این پروژه 121 کیلومتری که حدود هفده سال پیش با فرض به پایان رسیدن عملیات اجرایی آن در چهار سال، برآورد هزینه 250 میلیارد تومانی را پیش روی خود داشت، اکنون پس از گذشت چندین سال و صرف هزینهای به مراتب بیشتر از رقم برآورد شده اولیه، هنوز هم برای تکمیل شدن به حدود هزار و دویست میلیارد تومان اعتبار دیگر نیاز دارد.
وزیر راه در حالی سخن از آغاز راه اندازی اتوبان دوطبقه 600 کیلومتری ساری ـ رشت می کند که پروژه های بر زمین مانده مهمی دارد که چشم انداز پایان آنها چندان روشن نیست.
به گزارش «تابناک»، شاید سر پرشور شیخ الوزرای کابینه دولت دهم را به رغم سن بالا و به دنبال آن، تجربه بالاترش نسبت به دیگر وزرا، بتوان یکی از نقاط قوتش برشمرد؛ وزیری که اعتماد به نفس بالایی داشته و هیچ ابایی در به کار بردن کلمات برای انتقال پیامش ندارد، چه آنجا که می گوید: «الان قیمت بلیت قطار از یکدست کله پاچه ارزانتر است»،تا به مردم تفهیم کند که بلیت قطار ارزان است و به زودی گران خواهد شد و بی تکلفی اش، بر خلاف بسیاری دیگر، تصنعی نیست و ریشه در خلقیات ارثی جنوبی اش دارد و نیز این که «در دوره وزارتم همیشه روسفید بودم و حتی روزی در یک فالوده فروشی یکی از شهروندان با تعجب به من گفت: شما وزیر هستید؟ گفتم: بله. او گفت: وزیر که نمیآید در فالوده فروشی بستنی بخورد، در حالی که من هیچ گاه خودم را تافته جدا بافتهای از مردم ندیدم»، ولی بهبهانی با خلقیاتی که گفته شد، برخی رفتارهایش به شدت جای نقد دارد، به ویژه آنجا که در وعده دادن هیچ ملاحظه ای ندارد.
بهبهانی در حالی روز گذشته، سخن از احداث اتوبان دو طبقه 600 کیلومتری می کند که پروژه 121 کیلومتری آزادراه تهران ـ شمال که کارهای مطالعاتی آن در دهه 50 شمسی انجام شده بود و در سال 1373 عملا وارد فاز اجرایی شد، هنوز به پایان نرسیده است؛ یا پروژه های راه آهن مراغه ـ ارومیه، تهران ـ همدان ـ سنندج، قزوین ـ رشت ـ انزلی ـ آستارا، تبریز ـ میانه، به رغم زمان اعلامی پیشین ـ که باید تا امسال گشایش می یافت ـ هنوز به بهره برداری نرسیده و یا روند اجرای آنها، نشان از عقب بودنشان از برنامه پیش بینی شده دارد.
البته به این لیست، می توان راه آهن شیراز ـ تهران را نیز افزود که به رغم بهره برداری هنوز نتوانسته به مسیری گرهگشا در حمل و نقل مسافران تبدیل شود.
بر پایه این گزارش، آنچه آورده شد، بیشتر شامل پروژه های ریلی بود، در صورتی که به بدقولی های وزارت راه و ترابری ـ به هر دلیلی، اعم از نبود بودجه و یا مشکلات معارض داشتن ـ در زمینه بزرگراه ها، گذرگاه ها، وضعیت نامناسب ناوگان هوایی را نیز بخواهیم بدان اضافه کنیم، بالطبع فهرست بلندی خواهد شد.
با این تفاسیر، پرسش ما از وزیر پرکار و صریح الهجه کابینه دولت دهم این است که بهتر آن نیست به جای ایجاد انتظارات نسبتا رویایی جدید به دنبال پایان پروژه های بر زمین مانده باشد؟
در واقع، با ادبیات آقای بهبهانی ـ که راحتی و صراحت کلام مشخصه های اصلی آن است ـ می گوییم: «آقای وزیر، اتوبان 600 کیلومتری دو طبقه پیشکش؛ شما لطف کنید این اتوبان 121 کیلوتری یک طبقه تهران ـ شمال را به فرجام برسانید».
البته اینکه طرح آقای بهبهانی برای اتوبان 600 کیلومتری دو طبقه ساری ـ رشت با همه ملاحظات فنی و زیست محیطی چقدر ضرورت داشته و امکان پذیر است، موضوعی است تخصصی که آن را به اهل فنش واگذار می کنیم؛ اما هنگامی که برخی پروژه ها، تنها به سبب چند میلیارد تومان تقریبا متوقف شده اند، تدارک هزینه چهار هزار میلیارد تومانی برای این بزرگراه جدید چه توجیهی دارد؟
آیا بهتر نیست در صورت امکان، این بخشی از این بودجه پیش بینی شده را به بزرگراه تهران ـ شمال اختصاص دهید تا این پروژه ای که بنا بر پیش بینی های اولیه، باید در چهار سال پایان می یافت، وارد پنجمین چهار سال خود نشود؟
در هر صورت، ضمن آنکه تلاش های انجام گرفته و برنامه های مهم در دست اقدام وزارت راه و ترابری، نباید از نظر دور داشت، ولی بهتر است آقای بهبهانی و دیگر وزرای دولت در ایجاد انتظارهای بزرگ در جامعه، در حالی که شواهد حکایت از ناتوانی برای تحقق آنها در میان کوتاه مدت و یا میان مدت دارد، محتاط تر عمل کنند.
به عبارتی، بهتر آن است، دولتمردان وقتی وعده دهند که همه لوازم و جوانب اجرای پروژه ها در نظر گرفته شده، تأمین اعتبار کرده و چنین وعده هایی را در زمان اجرا بدهند.
گفتنی است، این پروژه 121 کیلومتری که حدود هفده سال پیش با فرض به پایان رسیدن عملیات اجرایی آن در چهار سال، برآورد هزینه 250 میلیارد تومانی را پیش روی خود داشت، اکنون پس از گذشت چندین سال و صرف هزینهای به مراتب بیشتر از رقم برآورد شده اولیه، هنوز هم برای تکمیل شدن به حدود هزار و دویست میلیارد تومان اعتبار دیگر نیاز دارد.
تابناک را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید
نظرات بینندگان
قطار برقي تهران مشهد چي شد كه قبل از انتخابات وعده آغاز آن را داديد؟
افتر به سمنان و افتر به فیروزکوه جاده درستی ندارد لطفا بداد ان جاده برسید اقای وزیر تو را بخدا قسمت میدهیم یکبار هم شده از انجا عبور بفرمایید تا لذت ببری
یه خانمی به شوهرش گفت : تو از ریبائی من بیشتر خوشت میاد یا از شعورم . شوهر جواب داد از هیچ کدوم عزیزم از اعتماد به نفست
من فکر کنم آقای وزیر زیاد فیلم تخیلی میبینه
آقا زیاد ادعا نکمیم اتوبان تبریز -زنجان بیست و چند سالب است که شروع شده ولی هنوز به اتمام نرسیده است. سنگ بزرگ معمولا علامت نزدن است.
در مورد مهندسان بدردبخور هم لازم است ذکر شود که مهندس بدردبخور می تواند مهنس بدردبخور را تشخیص دهد نه مهندسان کوپنی!!!
با سلام
اتوبان عسلویه - بندر عباس که در سفر اول استانی رئیس جمهور (سال 84) وعده داده شد بود چه شد؟ باتوجه به حجم تردد و انتقال کالا از بزرگترین بندر کشور به سمت منطقه انرژی پارس جنوبی و تعداد بسیار زیاد تصادف و آمار کشده شدگان این مسیر ، عملیات ساخت آن به کندی پیش میرود و درواقع اصلا پیشرفتی نداشته !!
راه اهن اراك كرمانشاه در سال 80 كلنگ خورد از افتتاح اين پروژه چه خبر؟
به وزیر محترم اقتصاد پیشنهاد میکنم قیمت کله پاچه را پایین بیاورد تا وزیر محترم راه مجبور به افزایش قیمت بلیط قطار نشود!
حالا كه اينطوريه چرا دو طبقه؟ بيست طبقه مي زنيم تا چشم آمريكا دربياد كه نمي تونه اين همه درايت را در مسوولين اين مملكت ببينه!
ديشب در برنامه گفتگوي خبري نيز براي انتقال مطالبوشون عبارت ( ماهي ديگه به دمش رسيده) بكار بردند از وزيري كه اتفاقا داعيه استاد داشنگاه بودن را دارد و بكرات نيز ديشب تكرار نمود انتظار سخن گفتن با زبان علمي مي رود و اين رويه ايشان بسيار بد است
راآهن یزد به شیراز که از مصوبات سفر ریاست جمهوری است و سالها از گذشته است راه آغاز کنید بقیه پیشکش
راستي مهندس اتوبان پل زال خرم آباد چي شد؟
در شهرستان خلخال پروژه اي سراغ دارم كه 48 سال پيش شروع شده و تا كنون به اتمام نرسيده و فقط 5 ميليارد نياز دارد نه چند صدميليارد. البته جناب آقاي دكتر بهبهاني مطلع هستند ولي چون بازتاب ندارد و ارزش تبليغات ندارد آقاي دكتر هم بي خيال شدند
گل گفتي!
جاده افتر به سمنان که 20 کیلومتر است را درست کن . روزی 5 اتومبیل تصادف و منجر به کشته شدن هموطنان نشود 600کیلومتر جاده دو طبفه ساری رشت پیشکش
هروقت رییس جمهور مفاسد اقتصادی و پسران فلانی و....... را به قوه قضاییه برد
بقیه پروژه ها و حرفهای وزرا به حقیقت می رسد
با سلام
از بزرگراه قزوين-رشت و در محدوده امامزاده هاشم -رستم آباد تونلي در هر دو سمت مسير قرار دارد كه چند سال پس از بهره برداري هنوز فاقد روشنايي مي باشد. اين قسمت از بزرگراه قبل از ديگر قسمتها به بهره برداري رسيده است. جناب وزير لطف فرمايند اندكي از بودجه مذكور را جهت نصب سيستم روشنايي تونلهاي مذكور اختصاص دهند.
اتوبان همت تهران كرج چي شد؟
بیش از 10 سال است مردم مراغه و هشترود منتظر اجرای آزاد راه مراغه به هشترود هستند. هنوز هم که هنوز است حتی کلنگش را بر زمین نزده اند. راه مراغه به تهران بیشتر شبیه راه روستایی است تا راه شهری. هر روز تصادف هر روز مرگ ومیر.
خواهشا گزارشی در این مورد تهیه کنید
کاملا کاملا کاملا موافقمممممممممممممممممممممممممممممممم
دیدگاه خود را بنویسید
سایت تابناک از انتشار نظرات حاوی توهین و افترا و نوشته شده با حروف لاتین (فینگیلیش) معذور است.