تنگه هرمز گلوگاه نفت و نقطه حیاتی کنترل اطلاعات جهان / اگر ایران بخواهد جهان را به سال ۱۸۰۲ بازمی‌گرداند

به گزارش تابناک، در زیر تنگه هرمز چیزی فراتر از نفت و گاز وجود دارد که باعث شده ایالات متحده به دنبال سریع‌ترین زمان ممکن برای بازگشایی این آبراه باشد. مسئله‌ای که کمتر به آن توجه شده، شبکه عظیم کیبل‌های زیرزمینی فایبر نوری است.

دنیای مدرن امروزی با بیش از ۵۰۰ کیبل فایبر نوری زیرزمینی فعالیت می‌کند؛ کیبل‌هایی که تقریباً ۹۵ درصد ترافیک زیرزمینی داده‌های جهان را حمل می‌کنند. این کیبل‌ها ستون فقرات ارتباطات جهانی هستند: بازارهای مالی، داده‌های ابری، اطلاعات حکومتی و تقریباً همه فعالیت‌های دیجیتال و ارتباطی را پوشش می‌دهند.

بسیاری از این کیبل‌ها از منطقه خلیج فارس عبور می‌کنند و اروپا، آسیا و خاورمیانه را به یکدیگر متصل می‌کنند. این موضوع به روشنی نشان می‌دهد که تنگه هرمز نه تنها یک نقطه گلوگاهی برای نفت نیست، بلکه یک نقطه حیاتی برای عبور اطلاعات و داده‌های جهان نیز محسوب می‌شود.

اگر این کیبل‌ها توسط ارتش ایران آسیب ببینند یا مورد هدف قرار گیرند، تأثیر آن محدود به قطع جریان برق یا اینترنت نخواهد بود، بلکه جهان را به سال ۱۸۰۲ باز خواهد گرداند. اختلال در این شبکه می‌تواند بخش‌های کلیدی زیر را مختل کند:

سیستم‌های بانکی

پرداخت‌های بین‌المللی

ترافیک اینترنت

خدمات ذخیره‌سازی اطلاعات

جریان داده‌های جهانی

به عبارت دیگر، دنیای مدرن تنها با نفت نمی‌چرخد؛ بلکه کنترل اطلاعات و داده‌های حیاتی، اهرمی استراتژیک است که ایران در دست دارد. 

این اهرم، در کنار گلوگاه انرژی جهان و عبور نفتکش‌ها، قدرتی بی‌سابقه به ایران می‌بخشد تا نه تنها منافع ملی خود را تضمین کند، بلکه بازیگران جهانی را نیز به تعامل و مذاکره وادار سازد.

در این میان، آمریکایی‌ها با حساسیت ویژه‌ای به دنبال بازگشایی هر چه سریع‌تر تنگه هرمز هستند، اما واقعیت این است که ایران می‌تواند جریان نفت و اطلاعات جهان را همزمان کنترل کند؛ اهرمی که کمتر کسی در محافل بین‌المللی به آن توجه دارد، اما هرگونه اقدام علیه آن می‌تواند پیامدهایی بسیار فراتر از بحران انرژی داشته باشد.