شانزدهمين سالگرد تولد فرزندم علي را به او تبريك بگو
حسین پس از پانزده سال در نخستین نامه به همسرش نوشت: امروز با نمایندهٔ صلیب سرخ ملاقات داشتم و مشخصات مرا ثبت کرد و گفت که از این به بعد میتوانم نامه برایت بنویسم. من نمیدانم که چقدر این حرفها درست هست و ما میتوانیم نامه برای همدیگر بنویسیم ولی من هنوز شک دارم و اگر آن نامه به دست تو رسید، برایم آدرس محل زندگی خودت را بنویس تا نامههای بعدی را به آنجا بفرستم.

در میان نامهای ماندگار تاریخ دفاع مقدس، نام «حسین لشکری» همواره از درخشانترین نامهای فهرست بلند و نورانی نسل حماسه و فداکاری است. او خلبانی شجاع و مؤمن بود که در راه دفاع از میهن اسلامیاش با دشمن متجاوز جنگید و سالهای اسارت او نمونهای افتخارآفرین از وفاداری یاران انقلاب شد. این مجاهد نستوه که از سوی رهبر معظم انقلاب اسلامی به «سید الاسرا» لقب گرفت، قدیمیترین آزاده ایران اسلامی بود که با بردباری و تحمل رنجها و مشقات فراوان در مدتی نزدیک به بیست سال در سلولهای انفرادی و اردوگاههای رژیم بعث عراق، تابلوهایی از ایمان و معنویت و مقام رضا و تسلیم در برابر امتحانات الهی را برای ما به نمایش گذاشت.
امیر سرتیپ خلبان حسین لشکری در سال ۱۳۳۱ در قریه ضیاآباد از توابع قزوین به دنیا آمد. در سال ۱۳۵۱ وارد نیروی هوایی شد و در سال ۱۳۵۶ با درجه ستوان دومی فارغالتحصیل از دانشگاه خلبانی شد.

سه ماه اول دوران اسارت در سلول انفرادی بود و پس از آن در مدت هشت سال با حدود شصت نفر دیگر از همرزمان در یک سالن عمومی و دور از چشم صلیب سرخ جهانی نگهداری شد.
پس از پذیرش قطعنامه، وی را از دیگر دوستان جدا کردند و بخش دوم دوران اسارت ده سال به طول انجامید.
وی پس از شانزده سال اسارت به نیروهای صلیب سرخ معرفی شد و دو سال بعد در هفدهم فروردین ۱۳۷۷ به خاک مقدس وطن بازگشت.

این مسأله هستهای خیلی شبیه قضیه جنگ است، ما باید این جنگ را ببریم. هیچ کشوری دلش به حال ما نسوخته است. ما باید این علم را داشته باشیم، این نقطه جایی است که اگر الان کوتاه بیاییم، وابستگی ما دوباره به غرب شروع میشود، باید بایستیم و مقاومت کنیم و پیروز شویم.

خلبان شهید لشکری، پس از تحمل رنجها و مصائب نزدیک به دو دهه اسارت و تنها یک دهه پس از آزادیاش از زندانهای ارتش بعث عراق نوزدهم مرداد در هجدهم مرداد ۱۳۸۸ بر اثر عارضههای ناشی از اسارت به شهادت رسید و در قطعه ۵۵ بهشت زهرا (س) در کنار دیگر همرزمانش آرام گرفت.

متن نامه به این شرح است:
اولین نامه به ایران برای همسرم
(۱۳ /۳/ ۱۳۷۴) ـ ۱۹۹۵/۶/۴
به نام خدا
همسر عزیزم سلام، حالت چطور است. انشاءالله که خوب هستی. حال علی چطور هست و به یاری خدا او هم که خوب هست.
من این نامه را برای اولین بار برایت مینویسم. امروز ملاقات با نمایندهٔ صلیب سرخ داشتم و مشخصات مرا ثبت کرد و گفت که از این به بعد میتوانم نامه برایت بنویسم. من نمیدانم که چقدر این حرفها درست هست و ما میتوانیم نامه برای همدیگر بنویسیم ولی من هنوز شک دارم و اگر آن نامه به دست تو رسید، برایم آدرس محل زندگی خودت را بنویس تا نامههای بعدی را به آنجا بفرستم. از آنجا که نمیدانم هنوز آنجا هستید یا نه و در کجا منزل و مکان دارید، نامه را برای نیروی هوایی نوشتم. امید دارم که آنها هم سعی بکنند و به دست شما برسانند.
خودم هم باور ندارم که نامه مینویسم. وضعیت من معلوم نیست و تو شرعاً و عرفاً اجازه داری که اگر خواستی ازدواج بکنی، میدانم که خیلی سخت هست ولی چاره چیست، در تربیت علی کوشا باش و من راضی به راحتی و آسایش شما هستم.
حسین لشکری

به نام خدا
حسین عزیزم سلام، حالت چطور است؟ نامهات رسید و خیلی خوشحال شدم. پس از ۱۶ سال حیرانی و بیخبری از تو نامه دریافت کردم. نامهات خیلی خشک بود، نمیدانم روزگار چطور برایت میگذرد. من ۱۶ سال در اوج بیخبری برای تو صبر کردم و با مشکلات زندگی مبازه کردم و تو خیلی راحت مینویسی بروم و ازدواج کنم. بنیاد شهید از سالها قبل و همچنین بعضی از اقوام گفتند بروم و ازدواج کنم گرچه تو نوشتی مخیر هستی ولی وقتی خودم فکر میکنم که در این میان علی را داریم، او موجودی بیگناه است، چه تقصیری دارد که باید سرنوشت ناپدری را داشته باشد، من هم وقتی در میهمانیهای فامیل میبینم که هر کس با شوهرش هست و من تنها هستم به این مسئله فکر میکنم، آیا میتوانم ازدواج کنم یا نه؟ ولی چهره معصوم و بیگناه علی را میبینم. آیا سرنوشت برای او چه نوشته است لذا از ازدواج پشیمان میشوم. زندگی برایم سخت شده ولی چه باید بکنم سعی خودم را میکنم، تو هم دعا کن و از خدا کمک بخواه. ناراحت نشوی من هم احساس دارم.
قربانت ـ منیژه لشکری
و اما یکی دیگر از نامههای شهید لشکری نیز خواندنی است به ویژه آنجا که پس از گذشت سالها غربت و در اوج تنهایی و رنج دوران سخت اسارت، هنوز تاریخ تولد نخستین فرزندش را به یاد دارد و جشن تولد او را تبریک میگوید. با هم این نامه را میخوانیم:
همسر عزیز و صبورم، سلام. نامهٔ تو را دریافت کردم. بسیار خوشحال شدم. حال من خوب است و دعاگوی شما هستم.
سال نو و عید نوروز را به شما تبریک میگویم.
پنج قطعه عکس میفرستم. مواظب خودتان باشید. میدانم سخت است. ولی چه باید کرد؟ خدا این طور خواسته. ما هم صبر میکنیم. هر وقت دلتنگ شدی، نماز بخوان، قرآن بخوان و توجه به خدا بکن، خدا صبر میدهد. انشاءالله همدیگر را میبینیم.
تاریخ تولد علی ۹ /۲ /۱۳۵۹ میباشد. شانزدهمین سالگرد تولدش را به او تبریک بگو.
همسرت ـ حسین لشکری ۲۸ /۱۲/ ۷۴
------------------------------------
منبع: کتاب ۶۴۱۰ / نشر اجا / چاپ سوم ۱۳۸۷ ص ۱۹۷
تابناک را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید
نظرات بینندگان
دوستان این بزرگمرد خاطرات دوران اسارت را در کتاب 6410 از انتشارات عقیدتی سیاسی ارتش نوشته است. خواندن آن را به همه دوستداران ایشان توصیه می کنم.
كاش عكس 25 سالگي اورا گذشته بوديد تا مردم بينند 20سال ايارت يعني چه
تابناک عزیز، در بین خبرهایی که در این چندین سال منتشر کردی تا به حال نظرات بینندگان اینقدر در معنا نزدیک به هم و اینقدر با لطف و صفا و یکدست بوده؟البته لطف و صفاش اونجا کامل میشه که همه مثبت دادن و منفی ها صفرند.من ای خبر رو با تمام نظرات بینندگانش تو آلبومم نگهش داشتم.
دلم واسه پدرم خیلی تنگ شده فرزند شهید
شادی روح برای او و تمامی شهدایی که در اسارت جان دادند از خداوند خواستارم یادش گرامی .
ضمن عذر خواهی منفی به اشتباه زده شد... روح همه شهیدان و امام شهیدان شاد .لعنت خدا بر صدام و قاتلین شهدا.
هوس کردم یکی از اون پیراهن ها که یک عکس روشه و زیرش نوشته: my hero رو با عکس ایشون تنم کنم.
از صمیم قلبم این شهید را دوست داشتم و همواره هم یادش در دلم هست. هیچوقت اولین تماس تلفنی با همسرش پس از ورود به خاک مقدس ایران را که تلویزیون زنده پخش کرد از یاد نمی برم تمام خانواده ما به پهنای صورتشان اشک ریختند و خدا را شکر کردند. روحت شاد ای مرد بی ادعای آسمان ایران. چه خوب اسمانی شدی....
علی آقا الان دندانپزشکن .منم از بیماراشونم.واقها مثل پدرش گله..
اشکم بند نمیاد ...
حسودیم شد به این زوج همیشه جوون ...
ولی خوشحالم که الگویی همچون لشکری دارم ...
من هم اشکم بند نمیاد
خدا رو شکر که ما رو با این گلها اشنا کردی
ای فرمانده لشکر دلها ، از خدا برای ما هم دعوت نامه ی شهادت را بخواه .
خدا رحمت کند . انسان آزاده.
سلام بر روح پرر فتوح عقاب آسمان ایران شهید لشکری که الحق اسوه صبر و استقامت است.
روحش شاد واقعا سخته با کلمات نمیشه این سختی و زجری که این شهید و خانمشون توو این همه سال کشیدنو ر موردش حرف زد دم شون گرم ایول فقط خدا میتونه جبران کنه بشر هر کاریم بکنه باز کمه
انصافاً تکان دهنده بود تو سایت خوابگاه نشستم حیف روم نمیشه گریه کنم جلو بچه ها وگرنه می خواستم با خوندن اون نامه ها های های گریه کنم !!
الله اکبر الله اکبر !!!!!! درود بر عطمت این همه صبر و بردباری ! وقتی فکرشو میکنم بدنم میلرزه 20 سال اسارت اونم در سلولهای انفرادی !خداوند روحش را قرین رحمت خودش بفرماید !!! آمین یا رب العالمین
در عكس چهارم آن سردار سپاه كه در كنار ايشان نشسته و در حال گفتگو با هم هستن سردار شهيد حاج حمدالله دكامي فرمانده سپاه كرمانشاه بودند كه در سال 1381 در حين بازگشت از ماموريت تهران در جاده ساوه تصادف نمودند و به روحشان ملكوتي شد. اين سردار شهيد نيز 10 از عمرشان را در اسارت نيروهاي بعثي بودند.
وای چقدر گریه کردم به خدا غربت از کلام آن شهید مظلوم و همسرش می بارید.روحش شاد برای علی آقا و خواهر کوچکش و مادر بسیار صبور او آرزوی عاقبت به خیری می کنم. درک آن ها بسیار سخت است.این خانواده حق بزرگی بر ما دارند.
خدایا برمحمدوال محمدصلوات بفرست وروح این شهیدوالامقام را قرین رحمت خویش قرارده وازحضوردرجوارمولای متقیان امیرمومنان اوبهرمندساز امین
خدایش بیامرزد و با اولیای الهی محشور نماید.
روحش شاد اگر نبودند این مردان خدا امروز ما در آسایش نبوده ایم مردان مقاومت که فولاد در حضورشان شرمنده شد. خدایا چنان کن ما در روز قیامت بادیدن این شهیدان شرمنده نشویم
درود و سلام خدا بر شهيد لشكري و همسر صبورش انشا،الله ميهمان حضرت اباعبدالله الحسين عليه السلام باشند خدا به همسرش و فرزند عزيزش اجرو پاداش دنيوي و اخروي دهد
دیدگاه خود را بنویسید
سایت تابناک از انتشار نظرات حاوی توهین و افترا و نوشته شده با حروف لاتین (فینگیلیش) معذور است.